Alle inzendingen over leed

2620 resultaten.

Sorteren op:

LEVENSAVOND

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.586
Doch eer 'k Uw leed Voor 't mijn' vergeet, Vergeet ik ons verleden; Ons heeft de volle Dag bekoord, Ons-saam ontving het stralend oord Van schoonheid en van vrede! Geen glinster nu Verwerft gij u, Of 'k deel in uw behagen; En 'k gis uw raad bij 's levens last: - Wij moeten de' ongewenste gast Verdringen of verdragen!…

Klein erfenis,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
Ik heb voor mijn beminden het laatste en het mooiste bewaard,de geur van regenbloesems uit de linden, of uit de krakende kruinen van een populier, boven de onverstoorbare stemmen uit de vlier, ontstaan uit de hachelijke momenten van twijfel, het verraad gelost door spits- vondigheid, door lief en leed in onderscheid, het evenwicht…
pama27 april 2011Lees meer >

ZELFBESTRAFFING

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
van haar eigen wereldje klein Ze miste ‘t bijzondere knopje, dat knopje om gelukkig te zijn In stilte leefde zij het bestaan van een treurig wenend mens Die het liefst was doodgegaan na elke niet te vervullen wens Altijd in ‘t eenzaam schreien wijl het duister om haar hing Kroop de dood heel nabij en vroeg haar lijf zelfbestraffing Leed…

Kerstnacht 1915

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.404
En dat soms de aarde schokt, In vlammen en kluiten brokt, En dat veel schone gehelen Tot splinters en leden zich delen. En dat de vorsten en groten In de ene nacht zijn besloten En dat uit diepte, van ver, Wordt uitgezien naar een ster.…

MASKER VAN DE DAG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 913
ervoer zij als straf daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien vertelde de spiegel wie ze werkelijk was Een bedroefd meisje, van haast veertien en dus niet dit leukste meisje uit de klas Pas wanneer ‘t donker over haar gleed; zelfs pas..nadat haar deur gesloten was Gutsten er rivieren van verdriet en leed…
Ton Rijkers20 oktober 2012Lees meer >

DE DICHTER

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Aldus wie zijn geluk in 't noden van een teken gelijk een geurig brood meewarig-blij durft breken, en nut de zuurste zemel-korst in heil'ge waan; om bij het heil dat weende en 't vreemde leed dat lachte, en in de hoede van uw deemstren, o Gedachte, eens, als een schone vraag, glim-lachend heen te gaan.…

Luik.

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 634
Stof in verre hoeken draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten, ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder. Hier wonen soms de kinderen.…

De camping in het zuiden.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.152
gele bliksemflitsen schieten langs het caravanraam buiten lopen twee doorweekte kinderen hand in hand een stevige donderbui ontlaadt zich boven het land beneden stortregen, rukwinden en donderslagen laten ons trillen en rillen terwijl kinderen buiten vreugdevol in de regen springen en gillen na tien minuten donderend geweld is het ergste leed…
Leonardo4 augustus 2015Lees meer >

Vrede

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
carillon dat speelt ergens tegelijk, een horizon te zien met huisjes, bos en kerk, of molen en de wieken aan het werk of velden tulpen en de bollen kinderen te zien dollen, hollen, lollen, rollebollen vrede is voor mij te voelen dat overvloed aanwezig is, en geen tekort en geen gemis, zo overdenkend vrede, voel ik geen pijn in lijf en leden…
Ralameimaar12 augustus 2015Lees meer >

Voordat

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Voordat zich alles heeft verwijderd en in vergetelheid geraakt En de tijd versluiert wat ik in stilte heb bewaakt Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft Voordat ik alles meeneem…
Harry Bongers13 september 2015Lees meer >

HEIMWEE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Ach, weergevonden vrede, Uit een diep leed gegroeid, Geef, dat de hof van Eden In deze streek herbloeit.…

ouderen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
leesbril niks in de eerste maanden van ooit het jonge leven kon je kraaien slechts want spreken lukte niet zowel jaren later lijkt dat zich te herhalen als vaker woorden zoekt in het eerste jaar van ooit het jonge leven kroop je door de wereld omdat lopen nog niet lukte zoveel jaren later lijkt dat zich te herhalen nu lijf en leden…

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 612
Ik droom al van haar oogjes, maar mijn ware leed ligt vele kilometers dieper. In het allerbinnenste van de aarde, waar vuur mijn wezen verteert. Hopelijk vergeet Jezus mij niet.…

DE KRUISWEG

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
Iedereen stapt mee met zijn eigen leed achter Hem die ’t zwaarste moest dragen. Ieder kreeg een stukje van Zijn boetekleed pijn die aan het hart en de ziel blijft knagen.…

Dompeling

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
Een zachte bries waait over het matras, een handdoek laten liggen de vloer glimt tegemoet de dekens van een zachte fleece, schalen glanzend lijken na te galmen het eenzaam landschap dat nooit verveelt, de oude planten, knoppen gevend en vers groen, hoe kan het zijn dat deze plek die al wat levens leed zich ervan ontdeed en nieuwe liefde…

Bad Lissabon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
(voor Herman de Coninck) Geen wonder dat je elke nacht tien Duvels soldaat maakte, gezien het leed wat je met jezelf mee moest sjorren. Je schreef me altijd handmatig de afwijzingen voor het NWT, wat ik altijd zeer krijgshaftig blijf vinden. Op een foto van jou op het strand te Oostende zag ik hoe droefgeestig jouw ziel was.…
Joanan Rutgers19 september 2017Lees meer >

oude vrienden van weleer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Samen, maar toch alleen Toen de vriendschappen ontstonden werden we door leed en oorlog gebonden We maakten beloften naar elkaar we raakten in de samenleving een snaar Konden onze talenten benutten en uiten gingen onze eigen weg We bleven in ons hart kornuiten Dikke maten die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten niet te evenaren…
ebba21 februari 2018Lees meer >

Amo Ergo Sum

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.778
binnen hebben ze zowat dezelfde lichaamsdelen Grosso modo hoor, niet tot in kleinste onderdelen Maar van buiten is 't als dag en nacht zoveel ze schelen - Haar ronde vormen geven charme, hij, natuurmisdeelde, Zal zonder warme charme eerder zelf zich gaan vervelen Met een vooraanstaand lid dat zijn postuur hem biedt aan leden…
Max3 juni 2018Lees meer >

Spreekuur

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
U voelt zich thans gezond van lijf en leden?... - jazeker, afgezien van reumatiek van al wat God verbiedt aan lichte zeden?... - dat werkt nog steeds, ik voel me zelden ziek... ach zo, wat is dan van uw komst de reden?... - ik zou 't niet weten...psychosomatiek... vermoedt u, maar hoe lang is 't al geleden?...…
Olean6 februari 2019Lees meer >

Tot ik je weer ontmoeten mag.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
De eerste ontmoeting lag als een borreling als rusteloos zaad in een vruchtbare akker te rijpen met de onbewezen wetenschap in de beslotenheid van het onvoorwaardelijke dat we in ongemeten tijd in het eerste aanzicht beter zouden begrijpen dat het kiemt uit de overlevering van leed uit alle onmogelijkheden, die uit zuivere aarde hun…
Pama26 augustus 2019Lees meer >

Het jaar 2019

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Het leed kan verlies zijn van een geliefde die altijd zo dichtbij je heeft gestaan. Verdriet heb je, omdat je nu alleen verder moet. Mooie momenten zijn er ook vast en zeker geweest. Je mag dat bewaren en koesteren. Sta eens stil bij wat mooi was in het jaar waar je nog veel aan terug moet denken.…
Dick Voogd30 december 2019Lees meer >

Dagdromen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed. Ik zag alleen de maan en sterren mistroostig daar staan, voelde leven gaan naast erge pijn bij die opnamevaan.…

2022

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Met lede ogen keek de mensheid het aan. Wij waren bevreesd voor 's merels voortbestaan. Ondertussen zingen de merels weer voluit hun lied. Wij zijn nu de pineut met het virus "covid". Diverse overheden verzinnen allerlei regels en listen, Maar wij laten ons door nr. 19 niet kisten!…

Ongenaakbare edelvrouw

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Jouw kolderieke glimlach kan het leed diep in jouw buik niet verzachten, noch de eindeloze kuiltjes in jouw wangen. Dat je diep gegaan bent, laat zich raden, maar nergens in jouw edele schoonheid aangetast, verworden, verbleekt, gedood.…

BURN - OUT

hartenkreet
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Je kunt naar niets meer verlangen je krijgt zelfs niets meer gepland je zit in je eigen val gevangen En liefst aan de duistere kant Je ziet mensen rondom je bewegen Je deelt vreugde en leed niet meer je bent de drijfveer kwijt van 't leven en op den duur wil je nergens nog heen dan maar een bezoek aan de dokter ofschoon hij 't al…

De Gekte

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
zodat we wijs worden van zij die al leden en niet zo dom deden als de gekte..…

Onder een bloedmaan

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik voel je adem als een frisse wind, die mij opfleurt en doorvoelt, hoe onaccep- tabel het leed ook is. Ik huil alleen bij jou, mijn tranen verdwijnen in stilte.…
CB4 februari 2025Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 465
Adem Gods, die suist heel zacht, teder mededogen, als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van ‘'t Rijk verhaast, met ons heil verweven. Geest van eenheid, Geest van licht, oeverloos verlangen, wijsheid die de hartstocht richt, juich in onze zangen.…

afdalen in de luwte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
tot ’t laatste beetje lucht zuchtte ik door en door ook al was ’t te laat; voor mijn vervagende ogen, ik stoorde mij aan de trilling van ’t licht, - rechte lijnen golfden om de kromme heen; mijn leden bleken geen maten meer, maar zij rilden mee met ‘t versagen der natuurwetten; de zwaartekracht had mijn hart verkozen, mijn longen zogen…

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
In de duistere diepten der nacht, waar winden wijlen en sterren stil staren als stomme getuigen, dwaalt de tijd traag en teder, als een tijdloze tijding door lege lanen van ’t leven, vol leed en verlangen.…