2620 resultaten.
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Doch eer 'k Uw leed
Voor 't mijn' vergeet,
Vergeet ik ons verleden;
Ons heeft de volle Dag bekoord,
Ons-saam ontving het stralend oord
Van schoonheid en van vrede!
Geen glinster nu
Verwerft gij u,
Of 'k deel in uw behagen;
En 'k gis uw raad bij 's levens last:
- Wij moeten de' ongewenste gast
Verdringen of verdragen!…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Ik heb voor mijn beminden het
laatste en het mooiste bewaard,de
geur van regenbloesems uit de linden,
of uit de krakende kruinen van een
populier, boven de onverstoorbare
stemmen uit de vlier, ontstaan uit
de hachelijke momenten van twijfel,
het verraad gelost door spits-
vondigheid, door lief en leed in
onderscheid, het evenwicht…
ZELFBESTRAFFING
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 van haar eigen wereldje klein
Ze miste ‘t bijzondere knopje,
dat knopje om gelukkig te zijn
In stilte leefde zij het bestaan
van een treurig wenend mens
Die het liefst was doodgegaan
na elke niet te vervullen wens
Altijd in ‘t eenzaam schreien
wijl het duister om haar hing
Kroop de dood heel nabij en
vroeg haar lijf zelfbestraffing
Leed…
Kerstnacht 1915
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.404 En dat soms de aarde schokt,
In vlammen en kluiten brokt,
En dat veel schone gehelen
Tot splinters en leden zich delen.
En dat de vorsten en groten
In de ene nacht zijn besloten
En dat uit diepte, van ver,
Wordt uitgezien naar een ster.…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker over haar gleed;
zelfs pas..nadat haar deur gesloten was
Gutsten er rivieren van verdriet en leed…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 Aldus wie zijn geluk in 't noden van een teken
gelijk een geurig brood meewarig-blij durft breken,
en nut de zuurste zemel-korst in heil'ge waan;
om bij het heil dat weende en 't vreemde leed dat lachte,
en in de hoede van uw deemstren, o Gedachte,
eens, als een schone vraag, glim-lachend heen te gaan.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen. Verkalking
is het nieuwe zeer. Kom in, mijnheer, ik stel u voor aan moeder.
Hier wonen soms de kinderen.…
De camping in het zuiden.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.152 gele bliksemflitsen schieten langs het caravanraam
buiten lopen twee doorweekte kinderen hand in hand
een stevige donderbui ontlaadt zich boven het land beneden
stortregen, rukwinden en donderslagen laten ons trillen en rillen
terwijl kinderen buiten vreugdevol in de regen springen en gillen
na tien minuten donderend geweld is het ergste leed…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk
of velden tulpen en de bollen
kinderen te zien dollen, hollen, lollen, rollebollen
vrede is voor mij te voelen dat
overvloed aanwezig is,
en geen tekort en geen gemis,
zo overdenkend vrede,
voel ik geen pijn in lijf en leden…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 Voordat zich alles heeft verwijderd en in vergetelheid geraakt
En de tijd versluiert wat ik in stilte heb bewaakt
Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was
Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas
Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Ach, weergevonden vrede,
Uit een diep leed gegroeid,
Geef, dat de hof van Eden
In deze streek herbloeit.…
ouderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
842 leesbril niks
in de eerste maanden
van ooit het jonge leven
kon je kraaien slechts
want spreken lukte niet
zowel jaren later
lijkt dat zich te herhalen
als vaker woorden zoekt
in het eerste jaar
van ooit het jonge leven
kroop je door de wereld
omdat lopen nog niet lukte
zoveel jaren later
lijkt dat zich te herhalen
nu lijf en leden…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
612 Ik droom al van haar oogjes,
maar mijn ware leed ligt vele
kilometers dieper.
In het allerbinnenste van de aarde,
waar vuur mijn wezen verteert.
Hopelijk vergeet Jezus mij niet.…
DE KRUISWEG
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
608 Iedereen stapt mee met zijn eigen leed
achter Hem die ’t zwaarste moest dragen.
Ieder kreeg een stukje van Zijn boetekleed
pijn die aan het hart en de ziel blijft knagen.…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een zachte bries waait
over het matras,
een handdoek laten liggen
de vloer glimt tegemoet
de dekens van een zachte fleece,
schalen glanzend lijken na te galmen
het eenzaam landschap
dat nooit verveelt,
de oude planten, knoppen gevend en vers groen,
hoe kan het zijn dat deze plek
die al wat levens leed
zich ervan ontdeed en nieuwe liefde…
Bad Lissabon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
577 (voor Herman de Coninck)
Geen wonder dat je elke nacht tien Duvels
soldaat maakte, gezien het leed wat je met
jezelf mee moest sjorren.
Je schreef me altijd handmatig de afwijzingen
voor het NWT, wat ik altijd zeer krijgshaftig
blijf vinden.
Op een foto van jou op het strand te Oostende
zag ik hoe droefgeestig jouw ziel was.…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 Samen,
maar toch alleen
Toen de vriendschappen ontstonden
werden
we door leed en oorlog gebonden
We maakten beloften
naar elkaar
we raakten in de samenleving
een snaar
Konden onze talenten benutten
en uiten
gingen onze eigen weg
We bleven in ons hart kornuiten
Dikke maten
die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten
niet te evenaren…
Amo Ergo Sum
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.778 binnen hebben ze zowat
dezelfde lichaamsdelen
Grosso modo hoor, niet tot in
kleinste onderdelen
Maar van buiten is 't als dag
en nacht zoveel ze schelen -
Haar ronde vormen geven charme,
hij, natuurmisdeelde,
Zal zonder warme charme
eerder zelf zich gaan vervelen
Met een vooraanstaand lid
dat zijn postuur hem biedt aan leden…
Spreekuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 U voelt zich thans gezond van lijf en leden?...
- jazeker, afgezien van reumatiek
van al wat God verbiedt aan lichte zeden?...
- dat werkt nog steeds, ik voel me zelden ziek...
ach zo, wat is dan van uw komst de reden?...
- ik zou 't niet weten...psychosomatiek...
vermoedt u, maar hoe lang is 't al geleden?...…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 De eerste ontmoeting lag als
een borreling als rusteloos zaad
in een vruchtbare akker te rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun…
Het jaar 2019
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 Het leed kan verlies zijn van een geliefde
die altijd zo dichtbij je heeft gestaan.
Verdriet heb je,
omdat je nu alleen verder moet.
Mooie momenten zijn er ook vast en
zeker geweest.
Je mag dat bewaren en
koesteren.
Sta eens stil bij
wat mooi was in het jaar
waar je nog veel aan terug moet denken.…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen de maan en sterren mistroostig daar staan,
voelde leven gaan naast erge pijn bij die opnamevaan.…
2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Met lede ogen keek de mensheid het aan.
Wij waren bevreesd voor 's merels voortbestaan.
Ondertussen zingen de merels weer voluit hun lied.
Wij zijn nu de pineut met het virus "covid".
Diverse overheden verzinnen allerlei regels en listen,
Maar wij laten ons door nr. 19 niet kisten!…
Ongenaakbare edelvrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
487 Jouw kolderieke glimlach kan het leed
diep in jouw buik niet verzachten, noch
de eindeloze kuiltjes in jouw wangen.
Dat je diep gegaan bent, laat zich raden,
maar nergens in jouw edele schoonheid
aangetast, verworden, verbleekt, gedood.…
BURN - OUT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.150 Je kunt naar niets meer verlangen
je krijgt zelfs niets meer gepland
je zit in je eigen val gevangen
En liefst aan de duistere kant
Je ziet mensen rondom je bewegen
Je deelt vreugde en leed niet meer
je bent de drijfveer kwijt van 't leven
en op den duur wil je nergens nog heen
dan maar een bezoek aan de dokter
ofschoon hij 't al…
De Gekte
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
569 zodat we wijs worden van zij die al
leden en niet zo dom deden
als de gekte..…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Ik voel je adem als
een frisse wind, die mij opfleurt en doorvoelt, hoe onaccep-
tabel het leed ook is. Ik huil alleen bij jou, mijn tranen verdwijnen in stilte.…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van ‘'t Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 tot ’t laatste beetje lucht
zuchtte ik door en door
ook al was ’t te laat; voor
mijn vervagende ogen, ik
stoorde mij aan de trilling
van ’t licht, - rechte lijnen
golfden om de kromme heen;
mijn leden bleken geen maten
meer, maar zij rilden mee met
‘t versagen der natuurwetten;
de zwaartekracht had mijn hart
verkozen, mijn longen zogen…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.…