3181 resultaten.
ALZHEIMER
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.871 Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan
verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt
Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan
figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt
En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft
negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief
Soms spelen kinderliedjes…
Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.780 Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan,
verzadigd krachtig, in het hoog gezag
des avonds met in 't oog vierkant de dag
van licht, waardoor zij zwaaiend zijn gegaan.
Zo ga ik ook, terwijl de grote maan
kogelend voortgaat langs de stroeve dag
der nacht die 'k even koperhel òpzag,
mijn armen en mijn hoofd zijn welberaan.…
Prik
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.003 Ontkennen is verkwisten
Nu het tomeloos oog dwaalt
Over het tafelblad
Langs nepmarmer, kopjes, smeltend roomijs.
De verweerde hand van moeder
Prikt het netvlies
Ze mikt melk in de koffie
-Een hoge geut-
Wuift gejaagd naar de kalme kelner
Ik vergelijk de huid
Schat het verschil...de jaarringen.…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende…
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 luister:
toen ik nog met hem
leefde en wij de wereld samen
maakten, wevend en rafelend
toen ik zijn oog bij mij had
en zijn witte handen
toen heb ik de sneeuw gezegend
en in de regen gelachen.…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
3.112 Oor en oog, in schuine lijn,
je kon zo heel uitdagend zijn.
Je lichaam in een warme draai,
uitnodigend naar mij.
Mijn arm rond je schouder,
gelukkig waren wij.
In woordeloze stilte
is het misgegaan.
We leefden samen
van elkaar vandaan.
Ik voelde nog je greep.
Je warme hand was weg.
Ik dacht nog dat je in mijn ogen keek.…
Jouw Ogen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.017 zo rijk en jij zo arm
jij was zo koud en ik zo warm
mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven
het gaf jou hoop en sterker leven
jouw ogen diep in mijn gedachten
maakten los waar jij op wachtte
liefde van Jezus gaf ik jou
jij leerde van zijn troost en trouw
Hij gaf Zijn leven en in jouw ogen
zie ik wat wij nu vast geloven
want met het oog…
Psychodrôme
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.408 geboren
leeft in beveiligde schijn
niets mag de toekomstige orde verstoren
Hijzelf weet daarom niet
wie hij werkelijk is
geen mens ook die het ziet
- bedekt met zwart vernis
Ooit zal die dag toch komen
dat hij zijn gezicht moet tonen
zijn leger zal hem kronen
en de nieuwe orde zal er komen
Beschermd door demonen
onzichtbaar voor zijn oog…
Madonna (Sonnetten XVIII)
poëzie
3.8 met 27 stemmen
2.684 'k Zag in uw oog een glimlach en een traan,
Blauw bloempje, waarin morgenparels blonken;
Gij wijst mij naar de Moedermaagd, ik waan
Mij in aanbidding voor haar weg - gezonken....…
Ontgoocheling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.457 Ik schoof popelend aan
Een wachtrij tot op de markt en verder
Want op deze beurs
Beloven ze de eeuwige glimlach
Kant en klaar als geschenk verpakt
Een gekruld lint
Een motief van vergulde stippen
Je hebt alleen wat grof geld nodig
Knisperend in de handpalm
Of een kredietkaart die soepel
Langs het rode oog glijdt
Ik had mijn rekening geplunderd…
Die lach
poëzie
3.7 met 33 stemmen
4.076 . -
En met geloken oog zie 'k uw gelaat,
Zo zonnig: 'k meen uw zilvren lach te horen,
Wanneer ik roerloos wacht op de' uchtendstond....…
luchten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 dat u mij nu
zult verachten
is iets dat ik
thans niet zie
mijn beeld van u
is ook vrij saai
u bent een oen
zo duidelijk,
kant en klaar
nee , mijnerzijds,
heden,
geen enkel gedraai
daarbij bent u
een van die vrouwen
die van de privé of libelle
een zondags
kleurloos hoedje vouwen
of een man
van een ding tegelijk
slechts oog…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 knoppen
elke nieuwe morgen weer gevangen in
het web van zinderend verlangen naar
letters die zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd door vier grauwe muren
het oog…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen
Sterren ontwaken,
Sirius en Aldeberan,
en hun naamloze zusters
verlichten het blinde oog…
De pottenbakker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
873 Hij zet zijn handen in de klei
zijn voeten op de draaischijf
zijn oog richt hij op mij
Aandachtig kijk ik wat hij doet
zijn handen kneden vaardig
hij roept me dichterbij
Hij bepaalt de vormen al
volmaakt volgens zijn plannen
en glimlacht tegen mij
Hij legt zijn kunstwerk naast de zon
want het moet rustig drogen
en knipoogt dan naar…
Zilverlingen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.371 een hand vol wisselgeld
smeekt een priester in het maanlicht
als zijn knopen zijn geteld
de volle maan genade
voor wat nooit werd doorverteld
Achter nachtelijke zuilen
wordt er aarde afgepeld
voor een dodelijke zonde
en een doodgezwegen held
door een kuilengravend priester
die de dag heeft afbesteld
dat het witte licht zal baden
in het oog…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart,
En ’t oog komt verkwikken,
Vriendinne der aard!
Doe lichtstralen wieglen,
o Zilvren Planeet!
Doe ’t stroomvocht weerspieglen
De glans van uw kleed.
Blink vrolijk: want de ogen
Van haar, die ik min,
Begroeten bewogen
U, Nachtkoningin!…
Laat mij nog éénmaal...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.792 Mijn lippen kussen wild, mijn oog staat droef –
Niet waar? gij lief! nu er geen lief meer wezen,
Geen arm zich om mijn hals bewegen zal:
Maar ik heb haast: mijn trekken worden stroef,
Als in de koû des doods, mijn armen vrezen
In beven, hangende op hun laatste val.…
Pesten
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.754 Nauwlettend houd ik je in het oog
je steeds tot praten proberen te bewegen,
met moeite je die ruimte gevend
waar je om vraagt,
want… waar eindigt die?
Moeizame jaren van omhoog krabbelen
uit een zwart gat.…
Wassermann
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een
dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af.
Na een kwartier zegt hij toonloos:
- Ik zie een wolkje als eens mans hand en als de sluizen
des hemels breken, dan zullen ze pas na veertig dagen
en nachten worden toegemuurd.…
Papillion
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
2.264 vlinders fladderen om me heen
en landen op mijn ziel en hart
ze willen zich in honing dopen
ik heb mijn buik licht ingesmeerd
ze brengen me flarden zoet
van een hoger leven omgeven
van liefde kleur en romantiek
die mijn bloed blozen doet
zacht bied ik mijn glanzend oog
bewonderend lees ik hun groet
die mij voluit genot beseffen doet…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 rimpelloze meer
Spande hij de boog keer op keer
Een echte prins een Koningszoon
Op zijn blonde krullen gouden kroon
Nee, sprak de raaf laten wij wachten
Het waarom klonk krassend en verbaasd
Zwarte vlerken zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk getroffen in het oog…
Het tederhartige kind
poëzie
4.2 met 48 stemmen
12.346 Ben ik ziek, ik hoor haar klagen;
En wanneer zij bij mij zit
Met het oog omhoog geslagen,
Dan geloof ik, dat zij bidt.
Ja, dan bidt zij, dat ik spoedig
Mag bevrijd zijn van mijn smart;
Word ik beter, hoe blijmoedig
En hoe dankbaar is haar hart.
Ik zal altoos haar beminnen,
Altoos doen wat haar behaagt.…
Schitterende starre
poëzie
2.2 met 12 stemmen
2.854 Dat was het Teringstarretje –
Beware Gods genaê,
Dat gij het ooit ziet schittren
In ’t oog van kind of gaê!…
het carillon
gedicht
4.2 met 22 stemmen
16.544 Valerius : - een statig zingen
waarin de zware klok bewoog,
doorstrooid van lichter sprankelingen,
‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’
En één tussen de naamloos velen,
gedrongen aan de huizenkant
stond ik te luistr’ren naar dit spelen
dat zong van mijn geschonden land.…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.718 Zijn oog is dof. Maar hij is niet gekrompen.
Hij kan niet krimpen, want hij kent geen tijd.
Hij wil de tijd niet eens. Hij vreestde zweep.
Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt,
Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep.
Hij is bereid om iedereen te likken.
Er is al honderd jaar geen vraag naar hem.
Wat zoek ik?…
MAÏMA
poëzie
3.4 met 27 stemmen
11.929 Met mijmrend oog en murmlensmoede mond,
Zo ligt, o, allerloomste der sultanen!
Gij in uw hangmat wieglende aan lianen,
Terwijl uw lokken kronklen tot de grond…
Het purpren muiltje met zijn paarlen tippen
Zal aan uw slanke rozenvoet ontslippen,
Wen gij aldus die wiegelt op de rand…
O, hel als gitten lampen zijn uw ogen!…
Waarheen zijn wij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.615 onder het lage landen dons
en achter de gesloten ogen
droomt de hoop
Ontwaakt, rukken de armen
en trekken de kettingen zwaar
in donkere gesloten containers
met geopende ogen in juten zakken
en geluidloze kreten van angst
verdwenen zonder welkom
weggesleept in het duister
van de onbegrepen nacht
onvindbaar uit de lage landen
uit het oog…
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 de geest is langs geweest
de geest kleurde de kern
gezoem fleurde ook mij
de pinksterbloemen in een rij
paars in een groene berm
met Pasen vertraagde de groei
altijd waren ze dan in bloei
nu hebben ze hun naam terecht bewezen
de bloei met Pinksteren langs ’s Heren wegen
de pinksterblauwe vlammen van de geest
die eeuwenlang voor het oog…