Alle inzendingen over oog

3181 resultaten.

Sorteren op:

ALZHEIMER

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief Soms spelen kinderliedjes…
Doortje23 september 2003Lees meer >

Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan

poëzie
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.780
Zoals de maaiers 's avonds huiswaarts gaan, verzadigd krachtig, in het hoog gezag des avonds met in 't oog vierkant de dag van licht, waardoor zij zwaaiend zijn gegaan. Zo ga ik ook, terwijl de grote maan kogelend voortgaat langs de stroeve dag der nacht die 'k even koperhel òpzag, mijn armen en mijn hoofd zijn welberaan.…
Herman Gorter2 september 2019Lees meer >

Prik

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Ontkennen is verkwisten Nu het tomeloos oog dwaalt Over het tafelblad Langs nepmarmer, kopjes, smeltend roomijs. De verweerde hand van moeder Prikt het netvlies Ze mikt melk in de koffie -Een hoge geut- Wuift gejaagd naar de kalme kelner Ik vergelijk de huid Schat het verschil...de jaarringen.…
Wimper2 oktober 2003Lees meer >

Pril

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De herfstdag sterft en vlijt zich asgrauw omwonden door nevelige wolken neer de maan bleekt stil door de atmosfeer als ‘n troebel oog befloerst met dauw flinterdun verliest het duister haar git als sluier zich mengt met zwemen van licht volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit wellende…

luister

poëzie
3.3 met 177 stemmen aantal keer bekeken 75.406
luister: toen ik nog met hem leefde en wij de wereld samen maakten, wevend en rafelend toen ik zijn oog bij mij had en zijn witte handen toen heb ik de sneeuw gezegend en in de regen gelachen.…

Afscheid

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.112
Oor en oog, in schuine lijn, je kon zo heel uitdagend zijn. Je lichaam in een warme draai, uitnodigend naar mij. Mijn arm rond je schouder, gelukkig waren wij. In woordeloze stilte is het misgegaan. We leefden samen van elkaar vandaan. Ik voelde nog je greep. Je warme hand was weg. Ik dacht nog dat je in mijn ogen keek.…
wil melker5 november 2002Lees meer >

Jouw Ogen

hartenkreet
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.017
zo rijk en jij zo arm jij was zo koud en ik zo warm mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven het gaf jou hoop en sterker leven jouw ogen diep in mijn gedachten maakten los waar jij op wachtte liefde van Jezus gaf ik jou jij leerde van zijn troost en trouw Hij gaf Zijn leven en in jouw ogen zie ik wat wij nu vast geloven want met het oog…

Psychodrôme

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.408
geboren leeft in beveiligde schijn niets mag de toekomstige orde verstoren Hijzelf weet daarom niet wie hij werkelijk is geen mens ook die het ziet - bedekt met zwart vernis Ooit zal die dag toch komen dat hij zijn gezicht moet tonen zijn leger zal hem kronen en de nieuwe orde zal er komen Beschermd door demonen onzichtbaar voor zijn oog…
Tristan Ratza27 december 2002Lees meer >

Madonna (Sonnetten XVIII)

poëzie
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.684
'k Zag in uw oog een glimlach en een traan, Blauw bloempje, waarin morgenparels blonken; Gij wijst mij naar de Moedermaagd, ik waan Mij in aanbidding voor haar weg - gezonken....…

Ontgoocheling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Ik schoof popelend aan Een wachtrij tot op de markt en verder Want op deze beurs Beloven ze de eeuwige glimlach Kant en klaar als geschenk verpakt Een gekruld lint Een motief van vergulde stippen Je hebt alleen wat grof geld nodig Knisperend in de handpalm Of een kredietkaart die soepel Langs het rode oog glijdt Ik had mijn rekening geplunderd…
Wim Veen11 november 2004Lees meer >

Die lach

poëzie
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 4.076
. - En met geloken oog zie 'k uw gelaat, Zo zonnig: 'k meen uw zilvren lach te horen, Wanneer ik roerloos wacht op de' uchtendstond....…

luchten

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.107
dat u mij nu zult verachten is iets dat ik thans niet zie mijn beeld van u is ook vrij saai u bent een oen zo duidelijk, kant en klaar nee , mijnerzijds, heden, geen enkel gedraai daarbij bent u een van die vrouwen die van de privé of libelle een zondags kleurloos hoedje vouwen of een man van een ding tegelijk slechts oog…

Dance virtu

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.420
knoppen elke nieuwe morgen weer gevangen in het web van zinderend verlangen naar letters die zuchten onder zwarte druk van geen oor- maar oogstrelend verhaal een glimlach opent zijn weg naar virtu en terwijl de zon traag schijnend een nieuwe dag begroet straalt een dood scherm naar zijn leven dagelijks begrensd door vier grauwe muren het oog…
metha20 december 2005Lees meer >

Van een dichter

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.029
Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam; nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam; zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld, hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…

Avond

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 916
van het zwerk Het grauwe lover van de abelen ruist zoet fluistert een verhaal gedragen op de ijle vleugelen van de koele westenwind, een betoverend, mystiek lied van vreemde eilandtuinen verloren paradijzen gebed in het broze blauw van lege oceanen Sterren ontwaken, Sirius en Aldeberan, en hun naamloze zusters verlichten het blinde oog…

De pottenbakker

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 873
Hij zet zijn handen in de klei zijn voeten op de draaischijf zijn oog richt hij op mij Aandachtig kijk ik wat hij doet zijn handen kneden vaardig hij roept me dichterbij Hij bepaalt de vormen al volmaakt volgens zijn plannen en glimlacht tegen mij Hij legt zijn kunstwerk naast de zon want het moet rustig drogen en knipoogt dan naar…

Zilverlingen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.371
een hand vol wisselgeld smeekt een priester in het maanlicht als zijn knopen zijn geteld de volle maan genade voor wat nooit werd doorverteld Achter nachtelijke zuilen wordt er aarde afgepeld voor een dodelijke zonde en een doodgezwegen held door een kuilengravend priester die de dag heeft afbesteld dat het witte licht zal baden in het oog…

Avondromance

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Vol glans zijn de blikken, Waarmee ge op ons staart, En ’t oog komt verkwikken, Vriendinne der aard! Doe lichtstralen wieglen, o Zilvren Planeet! Doe ’t stroomvocht weerspieglen De glans van uw kleed. Blink vrolijk: want de ogen Van haar, die ik min, Begroeten bewogen U, Nachtkoningin!…

Laat mij nog éénmaal...

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.792
Mijn lippen kussen wild, mijn oog staat droef – Niet waar? gij lief! nu er geen lief meer wezen, Geen arm zich om mijn hals bewegen zal: Maar ik heb haast: mijn trekken worden stroef, Als in de koû des doods, mijn armen vrezen In beven, hangende op hun laatste val.…
Willem Kloos13 februari 2020Lees meer >

Pesten

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Nauwlettend houd ik je in het oog je steeds tot praten proberen te bewegen, met moeite je die ruimte gevend waar je om vraagt, want… waar eindigt die? Moeizame jaren van omhoog krabbelen uit een zwart gat.…

Wassermann

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af. Na een kwartier zegt hij toonloos: - Ik zie een wolkje als eens mans hand en als de sluizen des hemels breken, dan zullen ze pas na veertig dagen en nachten worden toegemuurd.…
Abel Staring5 september 2008Lees meer >

Papillion

netgedicht
4.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.264
vlinders fladderen om me heen en landen op mijn ziel en hart ze willen zich in honing dopen ik heb mijn buik licht ingesmeerd ze brengen me flarden zoet van een hoger leven omgeven van liefde kleur en romantiek die mijn bloed blozen doet zacht bied ik mijn glanzend oog bewonderend lees ik hun groet die mij voluit genot beseffen doet…
Rikus Kiers6 december 2006Lees meer >

Koningskind

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.319
rimpelloze meer Spande hij de boog keer op keer Een echte prins een Koningszoon Op zijn blonde krullen gouden kroon Nee, sprak de raaf laten wij wachten Het waarom klonk krassend en verbaasd Zwarte vlerken zwevend op de wind Geruisloos boven het Koningskind Trots hield het prinsje de pijl omhoog Tonend een duif dodelijk getroffen in het oog…
Ivan Grud13 november 2007Lees meer >

Het tederhartige kind

poëzie
4.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 12.346
Ben ik ziek, ik hoor haar klagen; En wanneer zij bij mij zit Met het oog omhoog geslagen, Dan geloof ik, dat zij bidt. Ja, dan bidt zij, dat ik spoedig Mag bevrijd zijn van mijn smart; Word ik beter, hoe blijmoedig En hoe dankbaar is haar hart. Ik zal altoos haar beminnen, Altoos doen wat haar behaagt.…

Schitterende starre

poëzie
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.854
Dat was het Teringstarretje – Beware Gods genaê, Dat gij het ooit ziet schittren In ’t oog van kind of gaê!…

het carillon

gedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 16.544
Valerius : - een statig zingen waarin de zware klok bewoog, doorstrooid van lichter sprankelingen, ‘Wij slaan het oog tot U omhoog.’ En één tussen de naamloos velen, gedrongen aan de huizenkant stond ik te luistr’ren naar dit spelen dat zong van mijn geschonden land.…

30 maart 2044

gedicht
2.5 met 334 stemmen aantal keer bekeken 118.718
Zijn oog is dof. Maar hij is niet gekrompen. Hij kan niet krimpen, want hij kent geen tijd. Hij wil de tijd niet eens. Hij vreestde zweep. Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt, Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep. Hij is bereid om iedereen te likken. Er is al honderd jaar geen vraag naar hem. Wat zoek ik?…

MAÏMA

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.929
Met mijmrend oog en murmlensmoede mond, Zo ligt, o, allerloomste der sultanen! Gij in uw hangmat wieglende aan lianen, Terwijl uw lokken kronklen tot de grond… Het purpren muiltje met zijn paarlen tippen Zal aan uw slanke rozenvoet ontslippen, Wen gij aldus die wiegelt op de rand… O, hel als gitten lampen zijn uw ogen!…

Waarheen zijn wij

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.615
onder het lage landen dons en achter de gesloten ogen droomt de hoop Ontwaakt, rukken de armen en trekken de kettingen zwaar in donkere gesloten containers met geopende ogen in juten zakken en geluidloze kreten van angst verdwenen zonder welkom weggesleept in het duister van de onbegrepen nacht onvindbaar uit de lage landen uit het oog…

Pinksterbloei

netgedicht
4.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.490
de geest is langs geweest de geest kleurde de kern gezoem fleurde ook mij de pinksterbloemen in een rij paars in een groene berm met Pasen vertraagde de groei altijd waren ze dan in bloei nu hebben ze hun naam terecht bewezen de bloei met Pinksteren langs ’s Heren wegen de pinksterblauwe vlammen van de geest die eeuwenlang voor het oog…