4084 resultaten.
Valse liefde
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
2.980 Verbogen uitzinnige onjuistheden
Verwarrend bijeen gebracht
Verlaten valse lippen
Overtuigende woordenstroom
Waarheid wederom verkracht
Wulps bemint zij in overvloed
Geeft zich gewillig over
Judas in mij maakt gebruik
Gif absorberend wat zij verwoordt
Wetende de ziel vermoord
Daar het keerpunt de steen gegooid
Verminkte slinks met…
Een handvol schaduw
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
926 mag ik in
nazomerdromen nog
even komen in je zon
met een handvol schaduw
en wat koele dronken
ik zag je ogen op het strand
luister naar wat zand
en stenen je vertellen
als je op excursie gaat
tijdens je vervellen
voel dan even aan de grond
waar je op staat en gaat
na al die eeuwen strijd
kwam jij zomaar langs wandelen
jouw…
Gelukkig zijn
gedicht
3.6 met 63 stemmen
27.329 Gelukkig zijn; en niet weten waarom;
en soms naar buiten kijken
waar de lucht donkerder is dan de steen,
alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt,
en bang en gelukkig zijn.…
de ravijnen zijn gebleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 stenen zijn geruimd
het pad weer vrij gemaakt
maar de ravijnen zijn gebleven
we jagen niet op
vergezichten willen slechts de
stap verlichten die we moeten gaan
geen hand in hand
te lang en smal om
samen voort te schrijden
voorzichtigheid is
troef om de verwoestende
lawines te vermijden
we erkennen ook
het samen strijden…
WIE HEEFT DE KLOK GELUID?
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.545 Zong hier een steen tot ons,
diep uit het klokkenbrons,
heb ik het goed gehoord,
klonk hier een woord?
Diep in mijn wezen leeft
liefde, die liefde geeft,
wie riep mij welkom hier,
heide vol zonnevier?
Wie heeft de klok geluid,
wachter in ’t heidekruid,
zeg mij, ik weifel nog,
Zeg het mij toch!…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 oude sporen en stenen
en ik tel mijn stappen
aan de waterkant
behoedzaam
tussen het vertrek
van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Zoveel golft er door mijn lijf:
onrust als een woeste branding
die te pletter slaat op steen
razend, ongenaakbaar en ontembaar.
Golven maken
dat ik wakker blijf.
Vlucht ik naar mijn warme kamer
Voel de stilte van de nacht
Drink de thee en zit en wacht
tot het licht de angst verjaagt.…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 De beelden schrompelden ineen,
stille gaten werden gevuld
met jammerklachten steen en been.
Waar bleef nu de schimmenjager
met zijn zekere pijl en boog,
die trots de vangst toonde, mager,
maar niet over de opbrengst loog?
Was hij de heer der heerscharen
of ben ik nog steeds de half-gare?
(dank aan Harm Bos)…
Avontuur in Catan
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
778 en terwijl ik de gluiperd
van achteren bespring
rolt er een steen weg
zie ik ogen draaien
hoor ik hoongelach
en wéét: het is voorbij
ik heb alwéér verloren!…
Lichaam en ziel
gedicht
2.4 met 19 stemmen
7.678 de liefste broer van de hele wereld dobbelt stenen
van het viaduct, telt de ogen en keert terug naar start
om een sollicitatiebrief te schrappen.
speeksel druipt mee de envelop in,
als lichaam en ziel verlangt het
hereniging, kent niet de reglementering ter zake.
'het kan morgen alleen maar beter.…
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 lentelicht springt uitbundig
met aan haar voeten
de kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd…
Stad van halverwege
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
721 De woestenijen der barbarijen
liggen ver buiten het bereik
van haar stenen hart.
Haar binnenste dreunt
onder haar eigen warmte
en loopt er van over.
Eindeloos tot haar laatste zucht.
De potente calorieën schallen de trompetten
en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen.
In colonnes van twee en drie marcheren zij
haar venen af.…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Die stille vrouw van blauwe steen
ik loop wat zwalkend om haar heen
zacht roept zij: "Kom, beadem mij
dan ben ik eindelijk weer vrij."…
De deurwaarder komt!
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
810 Gehouwen uit het betalingscircuit
vindt de harde steen zijn evenbeeld niet.…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Door openingen hoog
in de halfverzonken gang
valt licht op ruwe steen
en omgevallen beelden.
Resten stucwerk hier en daar
vertellen met gebarsten stem:
"dit was een keizershuis,
met alle bouwvallen rondom
in 't weidse heuvelland".…
Et lux perpetua (en het eeuwige licht)
gedicht
2.6 met 20 stemmen
9.876 Is het uit stenen, koppen slaan tegen elkaar?
De laatste sigaret in een mondhoek in Texas?
De dimmer die stuk was? Het ondichtbare licht.
------------------------------------------------------------
Uit: 'Man in Manhattan', 2003.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 de avond liep binnen
met waterige ogen
en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
668 Het eerste raam was steeds het hare
Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee
Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht
ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende
En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen
Leest hij haar verkeerd
Maar ook dat verteert haar lijf
Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi
En staande…
Sportgek
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.728 Ik snel nu voort
Vertrap de stenen
Zijn dit wel
Mijn eigen benen?
Mensen, kijk dan
Zie me gaan
Zie dit lichaam
Toch eens aan!
Wanneer ik hoest
Dan proef ik bloed
Ik wil ook kotsen
Als het moet
Ik ben nu werkelijk
Niet te stuiten
Ik ga mezelf
Totaal te buiten
En precies
Zoals ik train
Haast ik ook
Door ‘t leven heen…
een doorschoten schaduw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
688 het was wel zo
dacht ik even
toen de hal
die ik betrad,
gerand door
schaduw en
zonlicht schreeuwend
door een vierkant venster,
mij overmeesterde
ik stapte
in een wereld
anders dan buiten
niet wetend wat ook
te verwachten
een stenen gebogen hemeldak
en plavuis
in Jugendstill
als grond
van een gevulde leegte
het stilteorgel…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Zand sijpelt tussen tenen
stenen worstelen doorheen klank
rijke woorden omhelzen de kunst
om tarwe met aren toe te dekken.
Omhelzing tussen verlegen vijver
bewoners spitsen hun sprieten
genieten van het lenteatoom
anemoon van toon en tekens.…
mijn broertje Erik
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
5.472 mijn broertje Erik is altijd hier
dan hoor ik fluisterend zijn stem
staat hij uren naast mijn bed
hij kijkt naar mij, ik kijk naar hem
een dood broertje is altijd triest
zijn naam gebeiteld in een steen
er moet een andere wereld zijn
en Erik zweeft daar doorheen
is de Dood weer onderweg
voor een oude man met grijzend haar
hoop ik dat hij…
Kabbelende watertaal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
666 een rustieke wandeling
met struikelende gedachten
fluisterende grassprietjes
die ik net kan verstaan
wuiven in ‘t voorbijgaan
langs de slingerende IJssel
rust ik op een platte steen
het water kabbelt kalmerend
bepaalt ook haar eigen koers
ik luister naar de watertaal
kijk onder de oppervlakte en denk
hoe diep kan iemand zinken
-of heet…
die vollemaanse nacht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
688 in verona
ben ik opgestaan
heb de opera laten zitten
hun zang en dans kwam
in het steen dat
slaven mochten bikken
die vollemaanse nacht
kende geen einde
ik zeilde overgoten
uit en laveerde
adriatisch op het
scherp van de partijen
ik zag
hun werelden
in tal van zeeën
legde aan op kusten
die separistisch om
toeristen vreeën…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Oud land
gedicht
3.4 met 9 stemmen
10.489 Konijnen mijden angstbestoven
de plekken waar de stenen rusten.
De zon gaat schreeuwend onder en
mijn stem slaat op een venster stuk!
----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Wanneer zal het gaan dagen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
741 Ik zie het nieuws, een jongen gooit met stenen,
soldaten schieten, ‘k voel een neiging om te wenen,
doden en gewonden worden weggedragen,
’t zijn vaak nog kinderen die om vrede vragen.
Wanneer zal het gaan dagen,
wanneer zullen zij elkaar verdragen,
wie is een held in deze zinloze strijd,
en maakt een einde aan de haat en nijd.…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
alles houdt zich stil
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.220 luistert ze
naar zijn eindigheid, naar zijn kleine
witte stem
en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt
van boom tot boom, in wind
gebogen
in alle stappen terug
op het vensterglas, over stenen en kruisen
langs het gemis
en kringen op de vijver
licht
als engelenveertjes
wikkelt ze zich, nachtverloren
in de zwaarste uren…