Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Valse liefde

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.980
Verbogen uitzinnige onjuistheden Verwarrend bijeen gebracht Verlaten valse lippen Overtuigende woordenstroom Waarheid wederom verkracht Wulps bemint zij in overvloed Geeft zich gewillig over Judas in mij maakt gebruik Gif absorberend wat zij verwoordt Wetende de ziel vermoord Daar het keerpunt de steen gegooid Verminkte slinks met…
Ivan Grud15 december 2004Lees meer >

Een handvol schaduw

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 926
mag ik in nazomerdromen nog even komen in je zon met een handvol schaduw en wat koele dronken ik zag je ogen op het strand luister naar wat zand en stenen je vertellen als je op excursie gaat tijdens je vervellen voel dan even aan de grond waar je op staat en gaat na al die eeuwen strijd kwam jij zomaar langs wandelen jouw…
wil melker10 oktober 2007Lees meer >

Gelukkig zijn

gedicht
3.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 27.329
Gelukkig zijn; en niet weten waarom; en soms naar buiten kijken waar de lucht donkerder is dan de steen, alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt, en bang en gelukkig zijn.…
Frida Vogels2 september 2026Lees meer >

de ravijnen zijn gebleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 709
stenen zijn geruimd het pad weer vrij gemaakt maar de ravijnen zijn gebleven we jagen niet op vergezichten willen slechts de stap verlichten die we moeten gaan geen hand in hand te lang en smal om samen voort te schrijden voorzichtigheid is troef om de verwoestende lawines te vermijden we erkennen ook het samen strijden…
wil melker30 september 2005Lees meer >

WIE HEEFT DE KLOK GELUID?

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.545
Zong hier een steen tot ons, diep uit het klokkenbrons, heb ik het goed gehoord, klonk hier een woord? Diep in mijn wezen leeft liefde, die liefde geeft, wie riep mij welkom hier, heide vol zonnevier? Wie heeft de klok geluid, wachter in ’t heidekruid, zeg mij, ik weifel nog, Zeg het mij toch!…

los van vingers

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 706
oude sporen en stenen en ik tel mijn stappen aan de waterkant behoedzaam tussen het vertrek van geloof en schemering ik ga liggen vergeet alle woorden wanneer niets van waarheid begint, ook al wijst iedere richting naar de wind, haast leunend en onafgebroken uit de bomen valt het licht, nergens eindigend of beginnend en het uur breekt…

Slapeloosheid

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Zoveel golft er door mijn lijf: onrust als een woeste branding die te pletter slaat op steen razend, ongenaakbaar en ontembaar. Golven maken dat ik wakker blijf. Vlucht ik naar mijn warme kamer Voel de stilte van de nacht Drink de thee en zit en wacht tot het licht de angst verjaagt.…
anixi15 juni 2007Lees meer >

Echte gedachten?

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.228
De beelden schrompelden ineen, stille gaten werden gevuld met jammerklachten steen en been. Waar bleef nu de schimmenjager met zijn zekere pijl en boog, die trots de vangst toonde, mager, maar niet over de opbrengst loog? Was hij de heer der heerscharen of ben ik nog steeds de half-gare? (dank aan Harm Bos)…

Avontuur in Catan

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 778
en terwijl ik de gluiperd van achteren bespring rolt er een steen weg zie ik ogen draaien hoor ik hoongelach en wéét: het is voorbij ik heb alwéér verloren!…

Lichaam en ziel

gedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.678
de liefste broer van de hele wereld dobbelt stenen van het viaduct, telt de ogen en keert terug naar start om een sollicitatiebrief te schrappen. speeksel druipt mee de envelop in, als lichaam en ziel verlangt het hereniging, kent niet de reglementering ter zake. 'het kan morgen alleen maar beter.…

hagelschors

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 652
lentelicht springt uitbundig met aan haar voeten de kansen die ik zou wegen, uitvergroot en wetend dat waarheid het hoofd zal buigen jouw geloof in mij, als stenen vuisten die woorden bewaren jonge veldbloemen achterlaten onder de bast van een volle zee en uit trage bomen zou het zout de boodschapper brengen met in zijn hoofd…

Stad van halverwege

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
De woestenijen der barbarijen liggen ver buiten het bereik van haar stenen hart. Haar binnenste dreunt onder haar eigen warmte en loopt er van over. Eindeloos tot haar laatste zucht. De potente calorieën schallen de trompetten en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen. In colonnes van twee en drie marcheren zij haar venen af.…

Beeld van een vrouw

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Die stille vrouw van blauwe steen ik loop wat zwalkend om haar heen zacht roept zij: "Kom, beadem mij dan ben ik eindelijk weer vrij."…

De deurwaarder komt!

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 810
Gehouwen uit het betalingscircuit vindt de harde steen zijn evenbeeld niet.…

Villa Hadriana

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Door openingen hoog in de halfverzonken gang valt licht op ruwe steen en omgevallen beelden. Resten stucwerk hier en daar vertellen met gebarsten stem: "dit was een keizershuis, met alle bouwvallen rondom in 't weidse heuvelland".…

Et lux perpetua (en het eeuwige licht)

gedicht
2.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.876
Is het uit stenen, koppen slaan tegen elkaar? De laatste sigaret in een mondhoek in Texas? De dimmer die stuk was? Het ondichtbare licht. ------------------------------------------------------------ Uit: 'Man in Manhattan', 2003.…

Berg en dal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 768
Wolken kussen zachtjes de sneeuw tussen donker broos hemels steen helderblauw koel slapend water betoverend diep groen eromheen Fabelachtig mooi stuk natuur door weer en wind gecreëerd droomland en paradijs tegelijk hier zijn ooit engeltjes afgemeerd Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen in de duisternis van het machtige heelal om te…

wolkenslaap

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
de avond liep binnen met waterige ogen en schrobde het maanlicht van mijn zilver bespatte huid met zorg had ik sterrenzaad gestrooid tussen land en hemel ver van de plaats waar uren verdwijnen en de dood zich in mijn lichaam sleept boven de horizon en het slapende zuiden kromde het licht met ingehouden adem toen jij stenen gooide…

De Derde Man

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
Het eerste raam was steeds het hare Ze ving het zonlicht en de mijlen tot de zee Als hij haar ontmoet, en ze glimlacht ter bezwering van alles dat zij niet eerder kende En ze zich sluit als een stenen bed, en scharen wordt en klauwen Leest hij haar verkeerd Maar ook dat verteert haar lijf Ze eet niet veel meer, wordt taai en mooi En staande…
werelt16 februari 2006Lees meer >

Sportgek

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.728
Ik snel nu voort Vertrap de stenen Zijn dit wel Mijn eigen benen? Mensen, kijk dan Zie me gaan Zie dit lichaam Toch eens aan! Wanneer ik hoest Dan proef ik bloed Ik wil ook kotsen Als het moet Ik ben nu werkelijk Niet te stuiten Ik ga mezelf Totaal te buiten En precies Zoals ik train Haast ik ook Door ‘t leven heen…

een doorschoten schaduw

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 688
het was wel zo dacht ik even toen de hal die ik betrad, gerand door schaduw en zonlicht schreeuwend door een vierkant venster, mij overmeesterde ik stapte in een wereld anders dan buiten niet wetend wat ook te verwachten een stenen gebogen hemeldak en plavuis in Jugendstill als grond van een gevulde leegte het stilteorgel…

Melodie

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Zand sijpelt tussen tenen stenen worstelen doorheen klank rijke woorden omhelzen de kunst om tarwe met aren toe te dekken. Omhelzing tussen verlegen vijver bewoners spitsen hun sprieten genieten van het lenteatoom anemoon van toon en tekens.…

mijn broertje Erik

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.472
mijn broertje Erik is altijd hier dan hoor ik fluisterend zijn stem staat hij uren naast mijn bed hij kijkt naar mij, ik kijk naar hem een dood broertje is altijd triest zijn naam gebeiteld in een steen er moet een andere wereld zijn en Erik zweeft daar doorheen is de Dood weer onderweg voor een oude man met grijzend haar hoop ik dat hij…
erik20 juli 2006Lees meer >

Kabbelende watertaal

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
een rustieke wandeling met struikelende gedachten fluisterende grassprietjes die ik net kan verstaan wuiven in ‘t voorbijgaan langs de slingerende IJssel rust ik op een platte steen het water kabbelt kalmerend bepaalt ook haar eigen koers ik luister naar de watertaal kijk onder de oppervlakte en denk hoe diep kan iemand zinken -of heet…
Nina Laverona29 augustus 2006Lees meer >

die vollemaanse nacht

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 688
in verona ben ik opgestaan heb de opera laten zitten hun zang en dans kwam in het steen dat slaven mochten bikken die vollemaanse nacht kende geen einde ik zeilde overgoten uit en laveerde adriatisch op het scherp van de partijen ik zag hun werelden in tal van zeeën legde aan op kusten die separistisch om toeristen vreeën…
wil melker15 september 2006Lees meer >

Eindeloos uitzicht

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Een steeds verloren vergezicht spreidt zich over torenspitsen heen spotlights op glas in lood gericht belichten helder het rijk alleen vergeten gras bij morgenlicht nestelt wild ganzenpas onder steen het platteland vergraasd, ontwricht verjaagt de zwaluwen uit het veen maagdelijk baart de wintertijd haar vorstelijke enig kind ondergesneeuwd…

Oud land

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.489
Konijnen mijden angstbestoven de plekken waar de stenen rusten. De zon gaat schreeuwend onder en mijn stem slaat op een venster stuk! ---------------------------------- uit: 'Op het nachtslot', 1985.…

Wanneer zal het gaan dagen

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik zie het nieuws, een jongen gooit met stenen, soldaten schieten, ‘k voel een neiging om te wenen, doden en gewonden worden weggedragen, ’t zijn vaak nog kinderen die om vrede vragen. Wanneer zal het gaan dagen, wanneer zullen zij elkaar verdragen, wie is een held in deze zinloze strijd, en maakt een einde aan de haat en nijd.…

afgestoten

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 608
ik gaf haar de naam zilveren bloem gewond lag haar koude huid op de te warme stenen, zelfs de zon spaarde zijn stralen, schoonheid lag te sterven, een sculptuur vormend waar was haar bloeiakker gebleven dat massief met de witte weiden, de uitzichten over gebroken landerijen schip met steven en grote diepgang donkeren bergen omhelzen het…
Rieg16 maart 2009Lees meer >

alles houdt zich stil

netgedicht
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.220
luistert ze naar zijn eindigheid, naar zijn kleine witte stem en wanneer ze zwijgt, haar hoofd te rusten legt van boom tot boom, in wind gebogen in alle stappen terug op het vensterglas, over stenen en kruisen langs het gemis en kringen op de vijver licht als engelenveertjes wikkelt ze zich, nachtverloren in de zwaarste uren…