3179 resultaten.
Leven In Kladvorm
netgedicht
4.6 met 33 stemmen
507 gewoon lekker vrij,
alles laten stromen
een beetje krassen in de kantlijn.
(tussen de regels staat de waarheid)
en als het plot tot een einde komt,
presenteer je op handgeschept papier
een heel dun boekje,
dat wordt bijgezet op de plank.
ach, niemand zal er nog naar talen.…
Torum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 ten westen van Pogum
waar de Eems
de Dollard in wil stromen
diep onder het slib gekomen
bij vloed nog altijd
met zeewater bedekt
het stadje Torum
niet uitgestrekt
lange tijd waren de resten
de grondvesten
bij eb nog te zien
de opslibbing ging door
nu is er geen spoor
ook niet op Google Maps
van Torum te vinden
Emden legde
over het slib…
Elementair Gebed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Hoor mij, oh Water:
laat m’n gevoelens stromen,
zuiver en liefdevol kabbelen
door m’n diepste dromen.
Elementalen, vervul mijn wens:
maak mijn wezen geschikt om te leven,
aards en verheven, als bezielende mens.…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Jouw leven ruist nog
in mij, in mijn gedachten
denk je met mijn vragen mee
hoor ik uitspraken die je ooit deed
.....Jouw leven ruist nog
.....in mij, in mijn gevoelens
.....beweeg je met mijn bloed mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar…
Duizend koren
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
481 vanuit de verte
hoor ik jou al zingen
met de stem van
duizend koren en
ik zing mee met de
tranen die als ik jouw
muziek hoor als een brok
in mijn keel blijven steken
met een hoofd vol
emoties stromen zij
overvloedig en verstikken
mijn stem tot ik jou zie
en de puzzel van muziek
liefde en schoonheid de
hemelse variatie krijgt
waarvoor…
Twinkle Twinkle
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 (Zijn streken houdt een oude vos)
En liet hem in het donker staan
De man dacht zeker stroom is duur
En hij ging over pijn en pret
Maar langzaam groeide het verzet
In Evergreen laaide een vuur
Hij nam een kloek en wijs besluit
Heeft zich van deze 'Scrooge' bevrijd
Hij redde zich nog net op tijd
Zijn naalden vielen al wat uit
De schraalhans…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 Geen water dat nog levend uit kan stromen.
Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.
De stranden van doorgloeide zomerdagen,
waar mooie jongens bruin te dromen lagen,
zijn ver verleden, maar de lente wacht.…
de jaren vijftig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 dak gaat
vliegen borden door de lucht
kalmte kan je redden kees
sust moeder dan nerveus
maar een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
zijn bijnaam Vesuvius wordt
met regelmaat eer aangedaan
als vader uit zijn dak gaat
kruipen de kinderen onder tafel
moeders handen vegen
scherven en tranen bijeen
maar drift moet altijd stromen…
Rapsode
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 het Troje-paard
proef de kleuren van gramschap
en venijn
de metalen smaak van bloed en chagrijn
de warme zoetheid van een liefdestraan
maak ruimte voor de raconteur
reizende dienaar van verhalen
luister met ingehouden adem
naar zijn heroïsche heldenzang
toehoorder geef je over
vloei samen met het tableau vivant
de meanderende stromen…
Natuur puur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Alleen maar nog leegte tussen de bomen,
toch voel ik vreugde door mij stromen.
Want ik was even één met de natuur,
tot in mijn tenen, zo intens, zo puur.…
Rust en stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 juist als jij
mee zou
willen stromen
met de groene
lente zee
is alles leeg
de energie is
verbruikt om zelfs
ook maar rechtop
te blijven staan bij
alle uitdagingen
van het bestaan
je laat alles gaan
om eerst zelf eens
even bij de mensen
te komen en je
reserves in energie
aan te vullen
nog zou je zo
de wereld in willen
stappen…
De rots
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
656 Uit de allerdiepste inkt laat zij
woorden van liefde stromen
zij wijst naar de rots hoog boven
de zeeën van partijdigheid:
de rots van medemenselijkheid…
HET STEEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 onverwoestbaar
wenkt echter glimlachend
mensen binnen te komen
toont verrassende beelden
van roerig verleden
hedendaags streven
vele kunstwerken
van de krachtige stad
het kasteel aan de Schelde
ziet twee kanten op
zijn blik volgt de rivier
vult zich met werklust
van havens en scheepvaart
nijverheid en geldsommen
kijkt tevens naar komende stroom…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de fatale Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen…
Panta rhei voorbij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
412 De stroomversnellingen en watervallen
In de stroom van bron tot monding,
Wisselt af met de rust van meren,
Waarin ’t hemelse blauw zwemt.
De zon schiet diamantjes op de golfjes,
Wolken varen mee naar de zee,
Maan en sterren flonkren in de diepte,
Ook ruisen van ’t water reist mee naar zee.…
De bezielde pen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
180 Het netwerk weeft onzichtbaar zijn wetten,
een eindeloze stroom die de toon bepaalt.
Wij zetten voorberekende stappen,
terwijl de matrix ons diepste wezen hervertaalt.
Maar ik weiger op te gaan in de kille marges.
Ik word geen schim in dit immense, digitale decor.…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat uit, rond de toren,
door gaten in een wolk te boren,
van duisternis-met-bliksemschicht
een duik naar ’t verre ochtendlicht,
scherend langs meren, over bomen,
totdat dit tuimelen en stromen
tot stilstand komt, vrij onverwacht
en stolt, eer ik het had bedacht.…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden vergiftigd met het blauwe gif
romantische dromen vergalt door kopieergedrag
Wij zijn de architecten van ons eigen zwijgen,
gevangen in de echo van wat ooit toebehoorde
aan het wild, aan de zuivere stroom…
Het lied van de zwaan.....
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
3.431 Winter schuilt in
haar gebroken vleugels
Met zachte tederheid
verbergt zij haar tranen
die zacht stromen
Ik zit en luister naar
't lied van de zwaan
dat spreekt in mijn hart
verlang naar warmte
ik wil haar stem horen
't Verdriet dat sluimert
in 't lied van de zwaan
die nooit liefde heeft gekend
Ik aanschouw je vleugels
machtig…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 Vastgespijkerd aan een schuur
Weert hij de demon
Met een bol lijf en een duivelskop
Dooraderde vleugels dragen hem
In een stikdonkere ruimte
Ontwijkt hij het spinrag
Uit een grot vliegt een stroom op
Grillig wentelende vlekken
Een moeder kruipt over een wand van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als…
Sluitende man I
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.342 Staat kroegjool op springen, het lekt
in zijn aards gewelf - ach daar velt hem
vonkende stroom, stuipt zijn hart.
In baaierd van zwam zal zijn rotting
geknakt, hoge zijden gedeukt nog wat liggen.
Hij leeft. Hij vermoedt dat hij leeft.
Hij wendt zich van veel dingen af die zijn.…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
889 Ik voel de tranen stromen
Om wat ik zojuist zag
Niet meer lekker dromen
Omdat ik een beeld heb van hoe hij met haar lag
Ik voel de woede komen
Door mijn hele lichaam ruist het rond
Zo boos om wat ik net heb vernomen
Om wat mij te wachten stond
Ik voel de wereld wegvallen
Onder mijn voeten vandaan
Een beeld dat mijn wereld zo kan vergallen…
Ooit
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.189 moeten de tranen dan eeuwig blijven stromen
Waarom wekt onze band zo'n enorme jaloezie
elke dag ben ik op zoek naar het begin,wil ik weten wie
Wie degene is die jouw hart heeft gebroken
als harteloos een dolk pakte en jou heeft neergestoken
Neergestoken in de figuurlijke zin van het woord
Jouw handicap maakt je machteloos,je leven hangt…
Wachten op het einde
hartenkreet
4.3 met 38 stemmen
3.142 De beslissing is genomen
De familie langs gekomen
Voor iedereen een laatste groet
Je bent een reus, als je dat doet
Daarbij voel ik me heel klein
Jij ondergaat toch allle pijn
Het infuus wordt ingebracht
En ik zie nog hoe je lacht
De dood is welkom. al te waar
Het leven word je nu te zwaar
Laat de morfine nu maar stromen
En de rust over…
Stuurloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Een schemervlam strijkt langs wervels
Doofstom reken ik op mijn ogen
Maar ze stromen onder.
Zout drupt langs het voorhoofd.
Een geniepige kever wandelt door mijn gewrichten
Knipt er de elastiekjes door.
Doorzichtig als opgewreven glas
Sta ik hier te vergaan
Nooit was een kramp zo vredig.…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende druppels stillen in helderheid
door ijzige zuchten van vorstelijk sluipen
gevangen en smachtend zich te vloeien
tot wilde stromen…
Vloeiende vervulling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.123 glijden
over hetgeen ik duidelijk bied
is het zicht wat vaag en dubieus
zet dan een brilletje op je neus
zodat je mijn aanbod prima ziet
Laat je stembanden stevig rollen
en klaterende klanken klinken
je tong mijn tere waarheid proeven
slik mij, al dan niet naar behoeven
of laat me diep in je verzinken
Ik zal je bloed sneller doen stromen…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 ik heb een pagina uitgescheurd
ruw, het lijkt ondoordacht
de rest van het boek loopt niet meer
haar toekomst sluit niet meer aan
het doet pijn, wil ik dit
er lijkt geen weg meer terug
ik heb een pagina uitgescheurd
ik mis haar woorden
zo vaak gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was…
beelden uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
811 zit ik dan, alleen op de bank
tranen in mijn ogen, brok in mijn keel
keek net naar beelden uit mijn verleden
en het werd me eventjes te veel
we zijn al vijf jaar uit elkaar
ik dacht dat ik het vergeten was
maar nu ik het terug zie
voel ik weer hoe goed het was
wat doet het pijn om het terug te zien
onze liefde voor elkaar
de tranen stromen…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 elk lijntje in jouw gezicht
niet het roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten
toen ik door jou werd opgetild
ik verdronk in je blauwe ogen
liet mij drijven met de stroom…