3024 resultaten.
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood
het oog van de piloot ontmoet
het honderdvoudig groen
alles dampt van vruchtbaarheid
totdat hij drijvende takken…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.
En hier en daar scheemren de lage daken,
Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt,
Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald.…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen
het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je goed luistert ijle stemmen misschien
de flarden van iets mateloos naar het heden zingen.
Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
Verleiding
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
544 Dit gretige intense
Waar zie je dat bij mensen
Dit vurig attribuut
Geen twijfel, geen reserve
Volledig en met verve
Vasthoudend, resoluut
Je van je taak te kwijten…
Voor deze kwaliteiten
Is er geen substituut
Dat is de kracht van mieren
Van stieren …. en van vlieren.…
jfdkl jadlk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 bij 't verdwijnen echter
mijn vastgegroeide verhouding met God
welke zich langzaam aan opbouwt
niet door peinzende metselaarskunst
maar dankzij genade ongedwongen groeit
mijn wezen wordt geen hoge boom
die over wijd uitzicht heerst
waardig wiegend de stormwind uitdaagt
blijft steeds een lage beschutte struik
waarin kleine veerkrachtige takken…
Over een vogel en de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Dan lijkt de zon te blijven hangen,
waardoor, gezien van afstand
achter het vogeltje op zijn tak,
een gloeiend aureool ontbrandt.
Zo eert het grote het zoveel kleinere
in dit kosmische spel
van grote en minder grote belangen.
En even is alles vredig; alles wel.…
Mijn Moeder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
685 elkaar gegeven
In goede en minder goede tijden
bleef ze altijd positief
ze stimuleerde mij in alles wat ik deed
ze voedde mij op, was heel lief
Het loslaten is moeilijk voor een moeder
na zoveel zorgen
dit kostte heel veel energie
ik was bij haar geborgen
Toen ikzelf moeder werd
werd zij dus oma, heel gedreven
zij deed haar nieuwe taak…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 jij van mij
als en spel
ooit
van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.
Maar - dat geeft brandhout
Vrij aan de grijsaard,
Huivrende bloed:
Weer rookt zijn schoorsteen,
Warm wordt zijn hutje -
Dat doet hem goed.…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 De lak van een auto
spiegelt een tak of een gevel.
Maar jouw ogen, je lach,
jouw lijf, jouw verzinsels,
jouw ik van binnen
spiegelt mijn ik en mijn spinsels.
En mijn lijf, mijn ik, spiegelt jou.
In elkaar zien we onze beginsels.…
de ring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 de ring
dag begint
meisje wacht
zit alleen
op trap
van steen
kleur rood
meisje zoekt
zon schijnt
blad valt
op steen
met mos
kleur groen
meisje voelt
lichte bries
blad ruist
aan tak
van boom
kleur bruin
meisje ruikt
frisse geur
blad ligt
op muur
van kerk
kleur geel
meisje tuurt
ring rond
vogel vliegt
tegen blad…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 zijn groen wordt bruin
vele takken gaan sterven
ik zie reeds je kruin
je bladeren gaan zwerven.
de wind neemt ze mee
heel hoog in de lucht
een reisje naar zee
met een tolvrije vlucht.
de eik die blijft thuis
alleen met zijn droom
enkel nog een muis
die schuilt in zijn boom.…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Het water was inktzwart
droeg takken van bomen met zich mee.
Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 zoals druppels glijden van een blad
geen houvast meer in jouw leven
de emoties drijven je ogen druipnat
het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven
hou je vast aan de takken van de bomen
want een felle rukwind kan plots verschijnen
en kan zorgen voor wanorde in je dromen
laat je gevoelens nooit meer ondermijnen
zet je leven terug op de…
Spin
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
567 Een spin knoopte een reuze web
tussen drie takken en een stam.
Hij knoopte op en neer, van links naar rechts,
met zijde dat uit zijn buikje kwam.
Toen het af was, deed hij zijn oogjes toe,
kroop hij in een hoekje stil.
Was bekaf van al dat spinnen moe,
dacht nog: als de prooi nu maar komen wil.…
De blote boom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
658 Eens vol takken, volle glorie
nu ontdaan van alle ballast
is 't wachten op explosie.
't Zal wel komen toch, 't groen
ondanks alle aderlatingen
van 't weghakken alle armen
't liefst zou ik haar omarmen
zeggen: 't komt wel goed,
maar ja, da's niet iets
wat je snel doet.…
Legioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Langzaamaan zie je meer tak,
donker afstekend tegen de lucht
De geur die de herfst ons brengt
is er eentje van: geluk!
Immers, de winter komt eraan,
maar voor ‘t zover is
moeten alle blaadjes vallen gaan,
en da’s om de drommel niet mis!…
Held
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Maar wie zijn toch die kleine lieden
die dagelijks in hun vakgebieden
zonder zeuren zware, saaie taken
uitvoeren zonder dat er sprake
is van aanbidding, lof en eer,
en dat dan alle dagen weer?
Wie uiteindelijk schraagt dat schild?…
Een boom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
525 Hoewel bloesemen niet meer zal gaan,
zijn gebladerd nog de vele takken.
Misschien moet iemand komen hakken
aan zijn knoestige en vermolmde stam
die ooit menig mens beschutte
tegen het zengen van de zonnevlam,
of ooit met stalen palen stutten.…
hoe kaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 ongerepte
woud waar
Thanatus waart
met botte bijl
en kettingzaag
kondigen
lentevogels de
barre winter aan
voor reuzen van
het bomenrijk
waar onbewogen
stammen met
lange adem
zwijgend naar de
hemel reiken
het bladerdak
murmelend ruist
vingertoppen tasten
naar diepe barsten
in de schors
in dit onbetreden
woud waar takken…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Heel in de verte zwijmt een vogelklacht
En op het mos zijgt door de takken zacht
Het zilverlicht der pasontloken maan.
Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst,
Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg,
Als al die groene knoppen om mij heen.…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijden
verdrongen worden
door het nieuwe licht
de olijfgaard baadt in een zee van bloesems
en ergens op een tak…
Mooi of niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Een prachtige bedwelmend
geurende bloem
een gelokte bij vervalt hierdoor
in genotzuchtig gezoem
een eendje dat uitnodigend kwaakt
naar een woerdje dat hun samenzijn
schijnbaar met gevaar voor eigen leven bewaakt
een bevallige boom ooit liefdevol bestoven
kan met haar gevulde zwaar doorbuigende
takken niets anders dan een rijke oogst beloven…
meteoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 een lichtbaan in de versluierde hemel
van al oktober een gedroomde missie
kruist door een sfeer die wij de onze
genoemd hebben in het gebruik van
de tijd dun verlengd met kale takken
het verloop van een dag zou stoppen
bij de traag schokkende overgang van
licht naar schemer zoals wij die half
verdoofd kennen door het gewoon
horten van de…
Iets
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
501 toch iets
'k was weer blij om bijna niets
in zwijm door
leeuwerik of merel,
die aan 't zingen was
en iemand had gemeld
dat de uil weer terug
Ik zag de takken
naar de hemel grijpen
de bomen zuigend met hun wortels
in een waterplas.…
De wind swingt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 Bomen spreiden hun armen de takken ferm en fris
het groen wil dansen als ballerina’s als of het niks is.
Wellicht gaat zelfs de vorst deze week nog komen
hard als twijfeling even als glinsteringen aan bomen.
Kunnen we dan ook de deur niet uitkomen.…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Ik denk aan onze tuin en het mos op steen zo zacht
aan bomen, haar takken vanaf hun kruin uitgespreid.
Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.…