5060 resultaten.
Herfstwandeling
gedicht
3.0 met 49 stemmen
27.900 Reeds vroeg ontstegen aan het bed
waarin ook zij wel heeft gelegen
wier doen en laten toen mij tegen-
woordig vaak nog aan het denken zet,
ging ik de herfst in. Allerwegen
stond boomskelet na boomskelet
van alle allerliefsten het
verkoold geraamte in de regen.…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
SLAPELOOS
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
853 's morgens heel vroeg opgestaan
geheel niet uitgerust...
een week geleden zei ik nog,
dat ik slaap als een roos...
ik heb het lot dus echt getart,
sindsdien slaap ik nu waardeloos...
om zes uur stond ik naast mijn bed,
geen klok stond in de buurt...
ik wist niet dat een donk're nacht,
zo vrees'lijk lang toch duurt...…
wie ben ik
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.883 Ze houden van de buitenkant,
en stoppen hierdoor veel te vroeg!
Daar binnen heb ik iets verstopt,
een chaos heeft zich opgehoopt..
Het zijn gevoelens door elkaar,
die ik heb opgekropt..
Dus wat ze zien is maar een beeld,
ver weg van de werkelijkheid..
Wat ze zien
is slechts het kleinste deel,
van wat er binnen speelt..…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…
Het beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.249 goed op jezelf passen
en voor altijd mijn engeltje zijn
laat al het kwade je niet verrassen
de wereld is groot maar ook zo klein
Zul je ook nog eens aan mij denken
en mij kiezen uit honderd namen
als je mij ziet zul je dan wenken
we hadden het toch leuk samen
Onthoud dat het leven jou zal testen
dat je pijn zult voelen waar je niet om vroeg…
Ganzenvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 In volle vlucht
door de vroege lucht
als jachttoestellen in een formatie
vliegen ze in het vredesteken
elke vleugelslag met een gratie
die de kribben doen verbleken
Het kale water
weerkaatst gesnater
de sonar van de ganzengroep
de uiterwaarden liggen leeg
langs de rivier een groene stoep
de dijken als lange rollen deeg
Eén schamel schot…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
Het oude gebod
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.153 mijn leven
tot een machteloos schreeuwen
en ik tastte naar het kind
op de achtergrond
ik klom trappen omhoog
langs gespannen schaduwen
zocht de waarheid
in een open mond
in ogen zonder zonde
kleedde jij de nakende dag
jij sprak niet over morgen
een belofte dicht bij de dood
jij voedde me gebogen
liet geen geloven over
en in te vroege…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 je spitzen trapten
op het koord
je stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je…
verwachting
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
842 ik verlang zo naar
de schuchtere geboorte
van een nieuwe lente
ja, het is nog vroeg
en slechts in mijn gedachten
ik weet het
maar
als het weer zo zal zijn
dat mijn neusvleugels
weer trillen van van zuivere
grasgroene aroma
waar de sfeer van gouden
verwachtingen
de huidige grijze dagen
grijze mensen
mistig voelen
mij dit alles…
vanaf waar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.046 Hoe ver weg
vanaf waar dan
mag je iemand missen
is `n mijl genoeg
zijn twee passen te vroeg
en als je naast me zou zitten
en hoe lang
vanaf wanneer
mag ik jou gaan missen
twee maanden
of mag ik in weken meten…
Bakkeleien in de galeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
647 minder deed
altijd onderdeks
als slaven aan
de ketting weggezet
roeien op bevel
zij sloegen mij
hun ritme wel
ben gegaan heb
de oorlogsvlag gehesen
in het want
waar wij nooit
mochten wezen de
messen blikkerden alom
gesprongen naar de
vrijheid toe gezwommen
zag een horizon
jouw wenken in het licht
maar mijn duisternis
was al te vroeg…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
Stamcafé op rijm
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
765 Doch da's poëtisch niet relevant,
want wat het meest zichtbaar wordt
is het verlichte uithangbord,
laat in de avond of vroeg,
van je onvolprezen stamkroeg.…
en avril un soir
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.156 Avond
En april
De geur van viooltjes
En vroege seringen
En hoe jij kwam
Van ver, vanuit een ver verleden
Zo dichtbij, zo dicht bij mij
Geef ons de avond, de uren
Geef me jouw verhaal voor het mijne
Onze lippen hebben te lang gezwegen
Mijn grijze ogen
Ik heb ze nog helemaal
Als in jouw herinnering
Dat zei je later
Bij een laatste glas wijn…
Spiegel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.987 zich te vermaken
Kwam hij plotseling zichzelf tegen op weg naar huis
Zijn liefde voor haar was hem vreemd
De vrouw die hij bijna wekelijks bezocht
Wakkerde zijn gevoelens aan
Die hardheid die hij had gevoeld
Was verdwenen daarvoor in de plaats
Gekomen in de kamer met rood verlicht
Hij liet zich opnieuw plezieren door haar
En vroeg…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
foute vraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
645 de dood ging aarzelend akkoord
ik vroeg hem om
als metafoor te dienen
voor al het onvermijdelijke
je weet, zo sprak hij
er is ook voor jou een eindig
onverbiddelijk lot
dus droog nu maar je tranen
spaar ze ook niet voor verdriet
over ongewilde manco's in je leven
door 't onontkoombaar voorbeeld
in je jeugd of later nog
of door je onverbeterlijke…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot rots
geweend
de eenzaamheid van mijn
verhaal, te vroeg…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Oude boeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
652 stelde ik jou nooit
maar jouw devotie
sprak boekdelen
hoofdstukken
van oude boeken
die jij, allemaal gelezen
opstapelde naast de open haard
waar we zo vaak
naakt hebben gevreeën
vroeg ik niets anders
dan een stille vrede
in een verborgen woordenwoud
van nieuwe nooit geschreven boeken
vol onbeantwoorde levensvragen.…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar
maar heb het mezelf
te vroeg…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 ik bedenk het is genoeg,
Ik zeg bye tegen de liefde die ik vroeg.
Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Getekende gezichten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.167 verwantschap, geen
voelende betekenis slechts wat
ademgeruis deelden we in veel
te kleine ruimtes
toch was ik de stoet, de karavaan
die door ’t maaiveld de zorgeloze
moest leiden, nog sta ik centraal
als de locomotief zich
pluimt binnen mijn kadestraal
mijn verlangens waren diep, steeds
weer zocht ik droefenis in blijde gezichten
en vroeg…