3717 resultaten.
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Het regent nu, wolken
van neerslaand water worden door het bos
geslagen. Ook op de binnenvaart is er
herademing. Rivieren kunnen weer stijgen
boten varen, ladingen verder gedragen.
-------------------------------------
uit: 'De aarde, de aarde', 2013.…
Dagdroom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
628 Vanmorgen was ik blij je weer te zien
Ik schaamde me voor alles
Maar toch ook niet
Er werd boos naar me gekeken
Het deed me pijn dat je verdween
Ik treurde heel even maar moest verder
Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je
Iets waar ik niet aan twijfelde
En je wou heel erg graag helpen
Het werd me ineens duidelijk dat je het soms…
Verborgen verleden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
877 ik ga steeds meer op mijn moeder lijken
dus haar familienaam Van den Bos
voeg ik toe aan die van mijn verwekker Krediet
want ik ben van genen zijden
maar verder ben ik uniek
dat geldt voor alle mensen
want alle mensen zijn ongelijk
met doorgaans, veelal unieke
verborgen verledens!…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 Ze konden het binnenland niet aanraken
die warme zomerdag, nevelwind
in de duinpan zonder schuilhut
toen hij naast haar zat in dagdromen
uitgeput door een gehaaste eruptie
van doorwinterde corrupte emoties
een vertrekkende zon voorvoelde regen
die hen vergezelde toen ze terugreden
op roestige paarden door het bos
met overal fluitenkruid…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Wat hier is lijkt stil, zo
stil als het in een bos kan zijn
regenbui van gevallen bladeren
als speelbal gedragen door de wind
het wordt stiller in mijn klein domein.
Refrein met grondgeur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als daarnaar wordt gevraagd.…
Alles van de wijs tussen zon en ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 het boerenland
och; wie bemerkt het in deze
negorij denkt hij
onverstoorbaar als altijd
wanneer hij al dat
moois voorbij ziet gaan
dat hij
niet kan weerstaan
pakt de zweep en slaat daarmee
het paard dat
hinnikend van schrik
op het verkeerde been gaat staan
alles van de wijs
tussen zon en ijs
de wolf verdrietig
huilt in 't bos…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 In het bos en het veld overal ontwaakt nieuw leven
de mensen trekken er met een glundering op uit
ontzien ze wel het ongerepte schoons als gegeven
in de nieuw verjongende wereld die thans ontspruit.…
Gedag...?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Haar maagdelijkheid, intens verdriet om het brute verlies
Boos en toch machteloos
De buren horen gerucht, maar houden zich doof
Ze weten het, ze hadden het verwacht
Ze bieden geen hulp, want die meid zegt toch nooit: "Gedag..."…
NATUURLIJKE MONUMENTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 natuurlijk geen beginnen aan
- er zullen te veel van komen
en daarom maakt iedereen
voor zijn moeder een
monument in zijn hoofd
naar eigen wens
dat staat niemand in de weg
en blijft altijd staan
bomen vallen om –
als ze goed ziek zijn
of slecht geworteld –
door de wind
leggen zich neer – alleen door
bekenden in het wilde bos…
Leermeester Here Jezus Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige
toch wel veel en meer geleerd
van de Here Jezus Christus
met name niet boos worden
maximaal aardig blijven
de vriendelijkheid zelve
want het is nog niet uit
het is nog niet mijn einde
ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk
veelal zijn de vragen die mensen mij stellen
ook hun antwoorden, hun zekerheden…
Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Brengt geluk aan alle werelddelen,
waar het in boos geweld gesmoord.
Laat geluk niet een vaag begrip zijn,
een relikwie voor hen die zijn vergeten,
hoe het was vòòr al het geweldsvenijn.
Het kan anders, laat het kinderen weten.
Waar er overal mensen worden vermoord,
luister naar de kinderen, kijk in hun ogen.…
In mijn bloed, door mijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 mee
.....voel ik je stromen door mijn hart
Jouw leven ruist nog
thuis, alsof je aanwezig bent
de warmte van jouw lichaam
ergens tastbaar dichtbij
.....Soms is jouw stem er weer
.....in de films die me laten voelen
.....hoe het was, maar veel verder weg
.....dan toen we ze samen bekeken
Jouw leven ruist nog
in de geuren van het bos…
WILD CHRISTENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Terecht boos zijn, naderhand vergeven,
weldoen aan wie jou beschouwt met vijandschap:
het hoogste, steeds te onthouden streven.…
JOHNNY MEIJER, ZWARTE RIEK, WILLY ALBERTI
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 gestaan
In de maand oktober 2021:
Johnny Meijer, Zwarte Riek en Willy Alberti
Klinkende namen, krachtige personen
En je bent pas echt dood
Als ze niet meer aan je denken
Gedenken, effe bij je stil staan
Daarom sta ik heel graag stil
Niet bij hun dood, maar bij hun talenten
Welke verrassend springlevend blijven
Jan Jacob Krediet van den Bos…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Ben je boos,
bedroefd of bang of blij (1 der 4 B’s),
beschaamd of voel je haat of voel je nijd?
Voor mij is jouw gezicht een groot zwart kruis.
Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
Druiven en Olijven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
496 Des anderendaags sloeg ik na een bericht
Als een reactie op een gaaf gedicht
Mijn hand voor mijn geërgerd boos gezicht
De bladzij om en vroeg waar het aan ligt
Dat menig dichter liever spreekt dan leest...
Is schrijven zoveel lichter voor de geest
Dan te verklaren wat een ander
't meest
Bedoeld heeft met wat is of was geweest?…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Het liefste zitten we in een cocon
Dromend, vegeteren, Zijn gewoon
Alles blijft hetzelfde,
of fantaseren er op los
En dolen als in een donker veilig bos
omhuld door de natuurgeluiden
met geuren van zovele kruiden
We hoeven niets, we zijn gewoon
in moederschoot, je eigen huis,
jouw tuin, achter jouw pc,
je smarterige phone
En alles blijft…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 wij liggen op een
steil aflopende helling
de omsingelde
dorpen branden de
strenge vorst geselt mijn
wonden staat ze niet toe
om te genezen
verder het bos in
geen tijd om uit te rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt…
KIJKGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Olivier Bommel en Tom Poes bezoeken
dikwijls Donker Bomen Bos bij Rommeldam,
waar avontuur loert achter elke boomstam,
hen roept naar onbekende wereldhoeken.
Na griezelig wagen en onderzoeken
komen de twee vrienden, vermoeid en stram,
terug in dit rijk van schimmel en zwam.
Hun belevenis bereikt de boeken.…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 Je bent zo mooi
je moeder zegt zeg niet
je bent van mij
je bent van mij
van de vlinders vogels bloemen
van de bomen bos en blauw
Je bent de as de mooiste zon de zin
ik hou van jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou…
Biotoop en anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 bezielde mens
heeft altijd in aanzien
gestaan en waar
de gewone mens
nog met hun engel
konden omgaan
had de bezielde
een opdracht te
vervullen net als
bomen en planten
in hun eigen biotoop
op weg naar
zon en energie
waarbij schaduw en
wind harmonieuze
contactpunten waren
van het dag en
nachtritme binnen
de jaargetijden die
door bos…
BLIJ GEZICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 De lijder aanvaardt het nabije sterven;
zijn geest drinkt de bos kleine bloemen;
geen angst of verdriet kan dit bederven.
Het korte geluk, dat hier wil opdoemen
stroomt door de sterke voedende nerven
van de boom, die zich levenskracht laat noemen.…
Al spelevarend...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 kom, zet je,
en luister naar 't verhaal van Fram en Boos
die vrolijk bliezen op hun neptrompetje
mijn oren dul maar 'k gunde hen 't verzetje
hoewel ik het mij anders had gedroomd:
dat stille beeld uit oude prentenboeken
waar kindertjes te zien zijn bij 't ontbijt
met chocolademelk en boterkoeken...…
Verdwaalde faun
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
605 er is de vogel en zijn lentelied
er is de schoonheid
een randje dat handen
en harten verbindt
geef het de tijd
we hebben gezien
de pijn in de plooitjes
het kraken en kreunen
de vraag was vaak het antwoord
hier sta ik in het bomenveld
ook wel bos genoemd
als verdwaalde faun
en kijk omhoog
naar het blauw dat komt en gaat
het verlangen…
Boze Wolf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 over jou
in een purperen mantel
de vacht van onschuld en macht
Heel discreet, heel discreet
neem jij wraak
op iedereen die niet in actie komt
en alles maar laat gebeuren
Je geeft wijze opdrachten
die jouw agenda camoufleren
Veel moeite om niets
want al verfoei jij hen
ze zijn geen andere soort
ze zijn zoals jij
alleen niet boos…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Het was de wereld op zijn kop,
hij was echt boos en begon zijn tak te molesteren.
Die brak, waaronder likkebaardend een kat,
met scherpe tanden, grote klauwen.
Op dat moment was ik dit schouwspel zat,
en hoorde alleen nog maar miauwen.
Een pantoffel naast een afgebroken tak,
breekbare vlokjes die de winter inluiden.…
DIEP IN MEZELF
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 ergens diep in mij
ligt een sleutel maar
ik kan er net niet bij
ter ontsluiting van en om
te ontdekken wie ik eigenlijk ben
van een afstandje kijken en onder
ogen zien wat ik van mezelf niet ken
met het gevaar te stuiten
op minder mooie verhalen
en in een bos vol van
emoties te verdwalen
maar is het wel nodig
al dat gegraaf in je diepste…
‘t Kon een droom zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 langs de gevangenis,
verbaasd hoeveel
auto ’s op de parkeerplaats
Dan langs weiland,
waar veel schapen vrij,
en frisse lucht
maar ‘k bedacht
te zijner tijd worden zij geslacht
Na trein en veer,
naar afspreekpunt:
een oude kerk die nu
een hostel, restaurant verworden was
waar we pompoensoep aten
Daarna liepen we door een bos…