7646 resultaten.
Thuiszorg 2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Zijn hoofd slecht opgeruimd;
mijn: goeieavond,
heb je al gegeten,
werd onbegrepen aangehoord,
beantwoord met een:
goeiemiddag,
o ben jij het,
waar was je al die tijd.
Het afval uit de prullenbak
maar in zijn weekdoos uitgezet.
Hij zei: bedankt
en nog een fijne dag.…
Overstekeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 Een eenzame kat, violist
in een donkere nacht
en in mijn hoofd
een alledaagse vreemdeling.…
MOEDERS VERJAARDAG....11 april.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Haar verjaardag
zal ik vieren
in mijn hoofd
mijn kleine binnenkamer
Binnensmonds
zal ik zingen:
'lang zal ze leven'
zij is me al
sinds jaar en dag ontroofd
De viering,ritus
heb ik noch
voorspeld
haar noch beloofd
Ik kan dit spel
niet echt verklaren
het overstijgt
de werkelijkheid
Maar vieren
doe ik het...…
Twee paarden
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.042 Twee paarden met het hoofd
tegen de hals van de ander.
Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-----------------------------------
uit: 'Haringen in de sneeuw', 1984.…
Geluk
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.158 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
De hond is er ook
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Het huis is leeg,
Iedereen is weg,
Alleen mijn lege ik
Woont hier nog,
De storm woedt
Om het huis
En in mijn hoofd,
En de angst kruipt
In vlammetjes
Langs mijn benen omhoog,
Dan hoor ik in de gang
Een zacht goedaardig gebrom
En ik realiseer me -
De hond is er ook
De rust keert terug in mij
En de angst slaat dood…
Binnen willen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 Toen ik het keukenraam opende
om een spin uit te laten,
het raam weer wilde sluiten,
zat haar hoofd ertussen
ongegeneerd naar binnen te kijken,
niet willen wijken
deinsde niet terug,
integendeel, leek me persé
erin te willen.
Bij de voordeur heb ik er nog zo één
een lange slungel
van een naar voren leunende lavendel.…
het ritme van een schaduw
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
856 met het kussen op het hoofd gedrukt
ontstond de wil om te overleven
lijf en leden, 't vrouwelijke
luidde de pijn in, de duisternis als
een wijde cirkel in waan
naar latere jaren, de rug gedraaid
om te kunnen dragen, in het verlaten
van het kind en opzij gevallen dromen
van het niet meer kunnen bewegen
uiteindelijk
gedoofd, de mond…
Lekker langzaam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 langzaam ontwakend
na 'n innig liefdesspel
verzucht ik de zondag
waarin ik jou
en jij mij
op de golven van
mijn ademhaling
rust jouw hoofd
jouw mond lieflijk
tegen mijn borst
vingers spelen zachtjes
door je haren
de tijd speelt tikkertje
met de zon die breeduit lacht
op deze zondag…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Populier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 in het park staat hij
met zijn hoofd boven het dak
het opgroeien zag ik
en de wildgroei van de stad
's winters was er weinig uitzicht
de sneeuw bedekte het gras
en het blad
je zag soms een kind op een slee
wat mist over de vijver
en tussen het riet
de ochtenden waren mooi
totdat hij zijn bladeren gaf…
Kruistocht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
608 zogenaamd ingenieus
plantten ze zaad
in mijn hoofd
dat uitgroeide tot een boom
ik kapte de stam
zaagde het hout
en bouwde mij
een windmolen
die ik in mijn eentje bevocht
op mijn tocht kwam ik
de zaaiers tegen
ik riep he
kennen jullie mij nog
maar niemand wist wie ik was
lachten mij uit
en wezen op hun voorhoofd
niemand…
verder in liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 met zachte weemoed
betasten we de lagen
waaruit we bestaan
het hart laat zich vaker
raken dan het hoofd
we ademen overgave
het strijkend licht
maakt onze jaarringen
voor even zichtbaar
in liefde verder leven
geen tranen te verbijten
in het woud van genade…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
Lood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 Lood
In mijn hoofd
En
In mijn hart
Het slijt niet
De tranen
Van het gemis
Stromen
Elke dag
Weer een stukje
Verder weg
Van jou
Ongewild
Ik wil niet dat je
Vervaagt
Jouw geur,
Jouw stem
Wil ik niet kwijt
Ik koester
Ze slechts
In herinneringen
Ik laat je niet los,
Nu nog niet...…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
Leeghoofd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 met een leeg hoofd is het schrijven
veel makkelijker, er is geen pauze
tussen de woorden en er zijn geen
witregels nodig, geen muren tussen
binnen en buiten, geen brood om
koren tot meel te malen en zonder
glas is er geen gezellig kleedje op
de stamtafel nodig, dan waart een
droog verlangen rond, als ware het
een lippenledig geluk zonder…
Dansende vingers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 Mijn vingers laat ik ritueel dansen,
boven mijn hoofd, in bed,
tijdens het wakker worden.
Elke morgen weer ben ik getuige,
van een wonderlijk wonder,
dat Adam al heeft gekend.
Een idee komt gedachteloos in me op.
Mijn vingers beginnen met bewegen.
Gaf ik de opdracht aan mijn spieren?…
Bij volle maan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
453 waar komen ze vandaan
de paarden die
bij volle maan galopperen
in weides zonder hek
ik ben niet gek
heb hun hoofden gezien
gestrekt in een meer
dan schitterend gaan
ben ze gevolgd tot
ik het schrikdraad voelde
niet verder kon en zij
verdwenen aan de horizon
nog hoor ik ze snuiven
zie hun staarten wuiven
ik ben niet gek er zitten…
Spreek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.906 Ik moest mijn handen warmen in een leeg hoofd...
Uit nacht en rook stegen maanschijven.
Daar liep je, ik dacht dat ik je hoorde huiveren.
Dat was de kunst.
-----------------------
uit: 'De gang', 1979.…
nieuwe ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 wie ik ben, weet ik
ik sta toe, mezelf te zijn
zonder te kwetsen
wie ik ben, denk ik
de veiligheid, van mijn hoofd
met argumenten
wie ik ben, voel ik
ik verlang, naar het meisje
vol spontaniteit
wie ik ben, doe ik
de jonge hond, blaft gepast
het verdriet verdwijnt
wie ik ben, ben ik
in vertrouwen, naar voren
met grote stappen…
Onoverkomelijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Je spookt door mijn hoofd,
hebt een grip op mijn hart.
Als ik niet beter wist,
zou ik zeggen dat ik vervloekt was.
Beter weet ik dus wel,
daarmee dat ik ook zie ..
Alles wat je doet met mij,
is een act van magie..
Betoverd door de gedachte aan jouw ogen,
de verbeelding van je lach..…
Ontbening
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
581 Je hoofd verliezen vreselijk.
Onthoofding mensonterend.
Uitbening treft alleen vee.
Ontbening van vrouwen,
ook al gebeurt dat symbolisch,
tart elke beschrijving.
Ontlichaamde vrouwenbenen mogen.
Ontbening tart het openbaar gezag.
Op onthoofding staat levenslang.
Ontbening mag.…
(zonder titel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
633 voor meer heeft hij te weinig voet
aan de grond. met tussenpozen telt hij
beren in de hemel. ze gaan nooit
onder, blijven schijnen. in zijn hoofd
glimlacht een vrouw. zij kent zijn weg
heel goed. de tijd vergeet zijn tellen
op te passen. alles is toch bereid.…
Barcelona
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 Het rood aan z'n handen
Steekt af tegen het
Zwarte van z'n hart
Hij slijpt z'n messen
Aan zijn ziel na elke
Doffe klap
Z'n kille blik stroomt ogen
Leeg als hij zorgt dat
Niemand nog
Vergeet dat de kaars
Is gedoofd en je
Probeert het maar
En ze leeft alleen nog in je
Hoofd…
even stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 aan de andere
kant van de
wereld regeert
Aeolus god
van de wind
langs stenen
paadjes
klimmen ezels
over de
verweerde krater
we plukken
de dag in
geleende tijd
verbranden we
de winter
aan een blauw
azuren zee zet
de schoonheid
onze hoofden
even stil…
Wilgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Ons zullen ze
-in het Hollands landschap-
niet over 't hoofd zien
Wij, boompjes-op-lijn
met onze ragebol
of ruige knoet
Als 't moet
worden we 's winters geknot
onze stam niet aangeraakt
Noch met
geen botte bijl
geen scherpe zaag
Het is niet
langer de vraag....
of wij knotwilgen zijn.…
Heldhaftigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
651 lieve politiehondenheld
dit eervol
vermeld
beschermd heb
jij jouw
begeleider abrupt
doodgeslagen verscheurd
verdriet
helaas jouw
naam vermelden
kan ik
niet
wij gedenken
jou de
agenten staan
met gebogen
hoofd de
pet in
hun trillende
hand
ga edeldier
naar het
schitterende dierenland…
brommer op zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 en begin het lijstje in m'n hoofd
automatisch af te strepen
solex /zundapp /kreidler
berini /puch /thomos
om tenslotte uit te komen
bij de meest voor de hand liggende
namelijk de kaptein mobylette…
slow motion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 vandaag
een dag van
zuinig zonlicht
wolken en bomen
omkaderd door
een raamkozijn
mijn hoofd wendt
zich af van het
gebaande pad
het meandert
buiten rechte
denkramen om
kleurige beelden
van een
imaginair landschap
slingeren
vertraagd
voorbij
herschapen
land bij
zuinig zonlicht
in een
gekoesterde
dagdroom…