10902 resultaten.
niet alleen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 ik moet je nog zeggen
dat je moet leren zacht te zijn
ik moet je uitleggen
je bent niet alleen, je bent alleen
onderweg in een harnas van beton
een weg die nergens toe leidt
hoe oud ben je nou?
je grijnst en grinnikt maar
je weet precies wat ik bedoel
je moet alleen nog leren
om zacht te zijn
niet alleen te zijn…
Buiten Werking
snelsonnet
4.4 met 9 stemmen
780 Sinds lang is hier geen spaarbank meer te vinden
Er is alleen een oude giromaat
Waarop al weken ‘Buiten Werking’ staat
Terwijl hier doorgaans best veel mensen pinden
Hoe lang de storing aanhoudt blijft nog gissen
Het dorp wil voor geen geld die service missen…
BLOEM DER SPROOKJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Bleek roze en wazig wit
gaan vloeiend in elkaar over
knipogen tegen zonlicht
walsen losjes wiegend
in het zoele zuchtje
spreken tot mensen
in welke stemming ook
in alle bescheidenheid
ruist oude en nieuwe taal
van Eftelingtulpen voort.…
Briljant idee voor Trumps Republikeinen
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
567 Briljant idee voor Trumps Republikeinen
Vervang die oude man meteen door Vance
Wellicht weet hij met heel veel jonge fans
Zijn achterstand voor even te verkleinen
Voor Biden én voor Trump zal zeker gelden:
Pas als je stopt, dan spreekt men over 'helden'!…
Mumbai
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
441 Pas met een vreemde
de man die ik verzorgde
en met wie ik sprak
alsof hij het was
na al die jaren
van vergeefs wachten
terug in de stad
van mijn dromen
waar jonge mensen oud
worden van hun lot en
hun boosheid inslikken
hopend
op verlossing, pas daar
met die man kon ik
afscheid nemen
van het wachten…
Nivellering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Alleen in kille eenzaamheid
van de nacht in de oude stad
op zoek naar warme liefde
in de naamloze uren
van de zoete duisternis
komt zij nader
met haar handtas
vol glimmende juwelen
om haar beurs met mij te delen
zonder post of andere berichten
om samen een gezin te stichten.…
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
Op de grens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
350 voorzichtig balanceert ze
op de grens van haar leven
met een misstap naar links
tuimelt ze in de diepte
van oud zeer
uit haar verleden
met een misstap naar rechts
valt ze in de afgrond
van haar angst
voor de toekomst
met uiterste krachtsinspanning
kijkt ze recht voor zich uit
en loopt voorzichtig
naar de fijne momenten
van haar…
De rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Zij vullen oude putten
met ons toekomstgeld,
alsof hoop
een bodemloze kuip is.
Maar onder de rekbare stilte
groeit iets hards:
het besef
dat een mens geen melkkoe is.…
MOTS NON DITS...
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
432 uit riante woordenschat
te kunnen putten voor een
gedicht over verwondering
het zwijgen in verzwegen
woorden uitgeschreven
in blokletters schuinschrift
of goedlopende zinnen
is zoals u merkt niet simpel
doch daar aan beginnen vergt
nog heel wat angstzweet
daar je oude kroontjespen
in dopen en in schoonschrift
en verwondering verdergaan…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Licht bericht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
938 Wees sterker dan de trekkracht van de tijd:
het jaar loopt af, laat niet de zonnewende
je zelfbeklag versterken tot ellende
en stop op tijd je cyclische verwijt
dat je het niet ziet zitten, 't is te zwaar;
je weet precies hoe 't oude lied gaat klinken
straks spoelt je zelfrespect door rook en drinken
weer naar het zelfgemaakte spook: oudjaar…
Hangmat
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
3.436 vliesdun bedekt is broos gebeente
mat zijn haar oude ogen
maar stil geniet zij van de rook
met diepe halen ingezogen
hangend in haar geknoopte matje
wacht zij of die ene klant
nog iets uit haar kraampje koopt
bekijkt het jonge volk
dat langs haar rijdt en loopt
onwetend wat het leven brengt
voor haar zo lang al lengt
het zoete de diepdroeve…
De oude vrouw.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.109 Een oude verwaarloosde vrouw
gerimpeld gezicht en vaalgrijze haren
heeft haar leven lang gewerkt
om voor haar kind'ren te sparen.
Vier in totaal had ze er gekregen
één dochter en drie zonen,
ze gingen allen uit het ouderlijk huis
wilden niet meer bij haar wonen.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt.
in niets nog hier ligt zij
in bed en luistert naar de dagen
maar hoort alleen de stem
van eeuwenlang geleden.
en hij breekt, hij weet
dat dit nooit over gaat. hij slaat zijn armen
rond haar armen, wast de wereld
uit haar ogen, dekt haar toe.…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen uit bewolkte luchten
En kleurt zijn broze huid als oud…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Ogen ontdekken oude verten.
Kijk zie, ik ben weer
Terug in de zomertijd.
Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.…
De oude brug
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 slijten
de jaren
Duizenden schoenen
het toneel
Alles echter gecorrigeerd
Nooit was het teveel
Tijd heelt veel wonden
niet alle
Medici de meest
van alle
Daar zij dus voorhanden hebben
Liefde voor hun vak
't Verdriet in dagen
van de week
Onuitgesproken
geheimen
Bigg'lende geharde tranen
Stuit'rend tot de kern
Gepelde tijden
voor oude…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.187 '
Het is een oud verhaal van stug metaal.
Maar in de nacht van twaalf op dertien acht
vertrok ik in een vestzak met een hart
dat sloeg. Een stem. Getier. En toen, opnieuw,
die meisjesnaam. Het kwam op dienen aan.
----------------------------------------------------
uit: 'De droefheid van copyrettes', 2009.…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 We zijn iets meer roestig we zijn iets trager, we zijn niet ‘piep’ meer maar ach:
Oude liefde roest niet, toch?…
Met lood om oud ijzer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 ze schieten met
lood om oud ijzer
in de bloedgroepenstrijd
naar het boek
met dezelfde letters
en woorden uit vroeger tijd
geschreven door
liefde voor naasten
met een lach in het leven
ja eindelijk jezelf
mogen geven in zinnen van
warm elkaar kunnen beminnen
maar er wordt weer gestreden in
plaats van gebeden uit het boek
van…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)…
Rond de oude boom
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
575 mijn lief
voel je het kriebelgras
rond onze oude boom
hoor je de magische geluiden
zwevend langs de stam
zijn ze nog leesbaar
de eens gekerfde namen
van het verlangende samen
de hartjes in elkaar
glanst het mos
of is het in een herfst
met de regendruppels
tot niets vervaagt
is er de tederheid
de schitter op de blaadjes
zweeft…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 en wat gepiep
de wind kijkt onbewogen toe en
waait protesten weg, hij wakkert
naar de open plek waar takken
breken en oude bomen zijn bezweken
dan komen schemering en nacht
dicht na elkaar de winden strelen
een fluisterend bevelen te gaan liggen op
de open plek, klaar voor het vertek naar morgen…
lente-sprong
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 worden wie we zijn klinkt wijs
ik raak er niet uit of in
want vandaag is lentesneeuw in mijn ziel
veranderd in ijs
oude versleten gedragspatronen
duizendmaal dolgedraaide CD
wekt me tot nieuw
in de wereld van springlevend
kom kleine paasgele pracht
bloemboeketjes, aardekracht
maak alles zacht en wacht
dan word ik weer wie ik ben…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
KENNEN
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.414 ik ken je niet
ik weet niet wie je bent
ik weet niet waar je woont
ik ken je gevoel niet
maar ik weet dat je bestaat
ik weet niet hoe oud je bent
of je goed of slecht bent
ik ken je niet
ik weet niet wie je bent
en waar je woont
en als ik je dan ooit eens tegen kom
zal ik zeggen in mezelf
ik ken je, maar jij mij niet.…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.498 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…