Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Sik transit...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Hij liet een spoor na van z'n daad van overspel in 't hondenhok en werd daardoor een zondebok. Zo maakte hij z'n eega kwaad. Hij zei d'r nog: 'Vergeef me, geit; je bent nog altijd mijn idool.' De geit nam echter haar pistool en zonddebok naar d' eeuwigheid. Ze kwetste zo d'r echtgenoot, want haar precisieschot was raak.…
Aubrey16 april 2011Lees meer >

Landleven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
aan In de verre verte lokt klokgelui -boven rieten daken en onder de dreigende hemel- ze terug naar de hofstee Ze dralend en talmen staan moeizaam op ze scheurden de schrale akkers bijna gebroken hun gang Het avondlicht begeleidt de boerenstoet naar de warme dis paarden trillen zand en vlieg uit dampende manen Zwijgend langs sporen…

Strandwandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Verder loop ik en zie een spoor van stevige schoenen, leg er mijn voet in, zacht en bloot, kijk achterom, zie hem ook stilstaan, doorgaan, om weer te worden tot een stip aan de horizon.…

Schrijvers

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
meerdere en ik bewonder ze zonder enig spoor afgunst, oprecht wens ik hen succes met dit talent omdat men zijn meerdere moet erkennen soms lees ik iets en dan denk ik slechts oh, zo te kunnen schrijven….. mij zo te kunnen raken met woorden al gehoord, al gelezen oh, zo te kunnen schrijven….…
fairouz19 juni 2014Lees meer >

Nachtontmoeting – slot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
van het meer stond weer het eenzame bankje de maan had bijna afscheid genomen ze keken naar elkaar in het water hun evenbeelden gedetailleerder door de langzaam opkomende zon -Ik wil naar haar toe naar de grens van zon en maan met vier is het minder eenzaam- hij aarzelde slechts een ogenblik Het bankje bleef weer alleen achter een spoor…
geeraardt6 oktober 2014Lees meer >

Kindertijd

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Een kindertijd trekt diepe sporen, als een spelbepaler trekt het de leven's kar. Met het spel kan de onschuld worden verloren. Zonder regels trekt de levensdraad zich in de war. Met het kinderspel wordt trouw gezworen onder het groen van een winterspar. Een kindertijd lijkt niet te merken dat het voorbij is zodra het is vergleden.…

macht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
vijf en jij de zes jij de stoffer, ik het blik jij de griep en ik de hik jij ik wil en ik jij wou jij de man en ik de vrouw ik het geld en jij de poen ik de kus en jij de zoen jij het laten, ik het doen jij de veter, ik de schoen ik de schilder, jij de kwast ik de ober, jij de gast jij de ploeg en ik de voor jij de tractor, ik het spoor…
willem jacobs4 september 2016Lees meer >

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Als padvinder verdwaalde ik, elk spoor dat ik zocht liep dood in een overvol hoofd. Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren bij de strijd om het fort op zolder, het fort van plastic palen, ze in verhalen en op tv altijd aan de horizon verdwenen.…

de ramblas rouwt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
doodgewone zomerdag lacht als zij jou en het leven viert tot bruut en zinloos moordend met duivels en nietsontziende blik als donderslag bij heldere hemel woedend van waanzinnigheid de promenade en jouw leven neemt zo laat ons het spook van terreur na gisteren en vandaag toen vol nog de verwachting ons uitkijken deed naar morgen een spoor…

MACHO

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ondankbaar, sluw, en berekenend ontstaat de opgeblazen mens: om zijn huid te redden zal hij zijn sporen ontkennen, om zijn hemel te halen zal hij zich breeduit vereeuwigen. Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen! Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
K.Bladzij19 september 2017Lees meer >

Bomen

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Een spoor van groen komt mij tegen; met nijvere steken in de hemel gezet, zigzagvegen in het boven blauw. Haar zwijgen is vergeven aan de grillen van de wind, gniffelt met giechelende vogels, juicht over daken, toont de portieken. Laat maar waaien zingt het loof. Haar stammen kunnen dragen.…

Zomerweide.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
Warm vlakt de vaart daar 't groene riet langs spicht, Golf deint en spoelt, trekt zijn geglinsterd spoor Stoomboot in stroom en stuurt de schomling door Die 't riet doet ruise' en glinstren elke schicht. De middagstilte is in mijn brein en warm Voel ik mijn leên gezwoll'n en strek mij gaarn Bij wat'r en wei die lijklijk luide zijn.…

Kinderdroom

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
In mijn rode jurkje met de witte stippen Wandelend aan moeders hand Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand Eensklaps een lied uit de wolken gewaar Getoonzet door honger dichtbij 't strand Nergens de kinderboerderij waarop ik staar Zachtjes streelt moeder mijn hand Met waterlanders…

Robin Hood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.192
Als een sprookje tussen sprookjes In het witste licht geboren Val jij neer als dwarrelsneeuw Als witte deken zonder sporen Steel je mijn hart voor het jouwe Als een echte Robin Hood En geef je terug wat niet van mij was Met een zoen in overvloed Want zo ben jij, mijn duizenddromer Jij bent liefde, jij bent goed Jij…
Jan Haak23 januari 2019Lees meer >

Stof waarvan we zijn gemaakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Woorden zijn als sporen in de sneeuw of vervliegen of in de rukwinden van de wind bedekt of verwaaien, raken verloren onder het laagje stof van geluk en verdriet, voortgedreven op goed en slecht van twijfels van alles wat krom is en uiteindelijk toch weer recht, te geloven dat elke smoorde voetstap wordt gehoord door de ziende en de…
Pama10 maart 2019Lees meer >

Onherkenbaar?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
Beschrijf hoe het lichaam ontstond uit verlangen, zich bewoog in kloppend hart en bloed, kijk achterom door de ogen van vandaag, lees gespiegeld wat hier staat ik was dat kind op een zelfgemaakte slee, op denkbeeldige sneeuw in het licht van het verwaaide spoor…
Pama4 maart 2020Lees meer >

Stand van zaken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
zitten we op het goede spoor? kan het er nog mee door? Hoe is het weer bij jullie? nog vuiltjes aan de lucht? houden we het droog? trek je broek omhoog (refrein) Vraag het aan de stenen waar de weg toe leidt vraag het aan de wind waar de tijd toch blijft. Wat zeggen de sterren? wat hangt er in de lucht?…

Leven

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
die voor ons mensen gekoppeld aan Zijn Naam de Hemelse borgtocht heeft voldaan geen adem is er zoeter dan God de Vader zijn stem, och moederhart Jeruzalem de schoonste Hemel gedichten staan geschreven in het Boek der Boeken de wet van God ten leven ach tedere Bruidegom adem van onze ziel hij gaat ons voor op vijand's doodlopende spoor…

Sint Barbara en Floris V

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
Die konden haar, zo wisten zij tevoren In al haar levensdagen niet bekoren Ook Floris kon zich later amper storen Die liet - Oostindisch doof - nooit van zich horen Zijn lans brak in de Slag der Gulden Sporen 't Werd stil op 't Muiderslot en 't gouden koren...…

Zonlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen Het is nog fris, maar de zon laat zich zien Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond De ster brengt het leven weer op de been Even het warme stralen waar ik mij mee bedien De herinnering voelt herkenbaar gezond Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
D.R. Korthof27 februari 2022Lees meer >

Als stilte valt

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 478
Als de stilte valt blijft jouw aanwezigheid hier in mij nog altijd Als stilte valt, luister ik naar wat niet verdwijnt, naar zachte sporen die de tijd niet heeft uitgewist, naar alles wat ooit tussen ons heeft mogen stromen en nu verder leeft in de ruimte van mijn herinnering.…
CB10 september 2022Lees meer >

Vogelgriep

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
bekoren Nee sterker nog, het liefst draai ik zijn nekje om Maar net toen ik bedacht ik doe dopjes in mijn oren Stopte het haantje zeer abrupt  met mijn slapen te verstoren En toen ik eindelijk weer lekker lag, ging mijn  wekker af Ach, eenmaal uit mijn bed gewassen en geschoren Dacht Ik, misschien deed hij het om het kipje aan te sporen…
H.M.S.6 april 2023Lees meer >

Homo ludens

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
Zorg goed voor je ziel zeggen wijze Theano en ook Hypatía Maar hoe te beginnen als jouw dna op een paard wedt dat op het verkeerde been staat een spoor trekt van leugens dik hout en misleiding valsheid in geschrifte bedrog en verleiding Bluf jezelf, zeggen mannen, een weg door het leven de leugen regeert, dat maakt hem toch mens…
Maxim30 november 2024Lees meer >

verdwaald in de natuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
te snel te benauwd ook vaak hun werk en huis verloren vindend zij dwalend schuil in de natuur psychisch gebroken verloren of vervreemd vertoeven zij onbegrepen in schaduw van het lover een winkelwagentje een brommer of wat hout hun schamele bezit spreidt zich in het groen een warm vuurtje voor hen kan de natuur verzengen in het spoor…

Wanneer woorden ademen

netgedicht
1.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
Regels vormen zich als sporen in verse sneeuw: voorzichtig, zonder haast, alsof elke stap respect verdient. Soms draag ik een zin dagenlang met me mee, tot zij zacht genoeg is geworden om eindelijk op papier te landen. Poëzie is mijn manier om de wereld te benaderen zonder mezelf te verliezen in haar rumoer.…
CB13 juli 2025Lees meer >

Natuurwandelen

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
De meanderende rivier volgt haar weg zonder haast, een glinsterend spoor. Het leert mijn vloeiende adem te vertragen, en in die levende stroom ontdek ik dat ik gedragen word, precies zoals ik ben.…
CB27 september 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
Op tere vleugels draagt hij het glanslicht van dag een adem van rust In vezels van dagen glinsteren momenten die zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
CB10 oktober 2025Lees meer >

Scherven van geluk

netgedicht
1.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 578
Op tere vleugels draagt hij het glanslicht van dag een adem van rust In vezels van dagen glinsteren momenten die zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
CB9 oktober 2025Lees meer >

De tijd van Allerheiligen

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
CB31 oktober 2025Lees meer >

Het volstaat om lief te hebben

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 365
Mijn huid voelt dun, de muren lijken verdwenen; elke blik en elk geluid laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt. Toch ligt in die openheid ook het antwoord, het vermogen om de tederheid te herkennen.…
CB23 februari 2026Lees meer >