2616 resultaten.
Sik transit...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.390 Hij liet een spoor na van z'n daad
van overspel in 't hondenhok
en werd daardoor een zondebok.
Zo maakte hij z'n eega kwaad.
Hij zei d'r nog: 'Vergeef me, geit;
je bent nog altijd mijn idool.'
De geit nam echter haar pistool
en zonddebok naar d' eeuwigheid.
Ze kwetste zo d'r echtgenoot,
want haar precisieschot was raak.…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend en talmen
staan moeizaam op
ze scheurden de schrale akkers
bijna gebroken hun gang
Het avondlicht begeleidt
de boerenstoet naar de warme dis
paarden trillen zand en vlieg
uit dampende manen
Zwijgend langs sporen…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Verder loop ik
en zie een spoor
van stevige schoenen,
leg er mijn voet in,
zacht en bloot,
kijk achterom,
zie hem ook stilstaan,
doorgaan,
om weer te worden
tot een stip aan de horizon.…
Schrijvers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 meerdere en ik bewonder ze
zonder enig spoor afgunst,
oprecht wens ik hen succes met dit talent
omdat men zijn meerdere moet erkennen
soms lees ik iets en dan denk ik slechts
oh, zo te kunnen schrijven…..
mij zo te kunnen raken met woorden
al gehoord, al gelezen
oh, zo te kunnen schrijven….…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 van het meer
stond weer het eenzame bankje
de maan had bijna afscheid genomen
ze keken naar elkaar in het water
hun evenbeelden gedetailleerder
door de langzaam opkomende zon
-Ik wil naar haar toe
naar de grens van zon en maan
met vier is het minder eenzaam-
hij aarzelde slechts een ogenblik
Het bankje bleef weer alleen achter
een spoor…
Kindertijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
663 Een kindertijd trekt diepe sporen,
als een spelbepaler trekt het de
leven's kar. Met het spel kan de
onschuld worden verloren. Zonder
regels trekt de levensdraad zich
in de war. Met het kinderspel wordt
trouw gezworen onder het groen van
een winterspar.
Een kindertijd lijkt niet te merken
dat het voorbij is zodra het is vergleden.…
macht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
897 vijf en jij de zes
jij de stoffer, ik het blik
jij de griep en ik de hik
jij ik wil en ik jij wou
jij de man en ik de vrouw
ik het geld en jij de poen
ik de kus en jij de zoen
jij het laten, ik het doen
jij de veter, ik de schoen
ik de schilder, jij de kwast
ik de ober, jij de gast
jij de ploeg en ik de voor
jij de tractor, ik het spoor…
Witte veder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.912 Als padvinder verdwaalde ik, elk spoor
dat ik zocht liep dood in een overvol hoofd.
Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren
bij de strijd om het fort op zolder,
het fort van plastic palen,
ze in verhalen en op tv
altijd aan de horizon verdwenen.…
de ramblas rouwt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 doodgewone zomerdag lacht
als zij jou en het leven viert
tot bruut en zinloos moordend
met duivels en nietsontziende blik
als donderslag bij heldere hemel
woedend van waanzinnigheid
de promenade en jouw leven neemt
zo laat ons het spook van terreur
na gisteren en vandaag
toen vol nog de verwachting
ons uitkijken deed naar morgen
een spoor…
MACHO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 Ondankbaar, sluw, en berekenend
ontstaat de opgeblazen mens:
om zijn huid te redden
zal hij zijn sporen ontkennen,
om zijn hemel te halen
zal hij zich breeduit vereeuwigen.
Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen!
Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
Bomen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.987 Een spoor van groen komt mij tegen;
met nijvere steken in de hemel gezet,
zigzagvegen in het boven blauw.
Haar zwijgen is vergeven aan de grillen
van de wind, gniffelt met giechelende vogels,
juicht over daken, toont de portieken.
Laat maar waaien zingt het loof. Haar stammen
kunnen dragen.…
Zomerweide.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
793 Warm vlakt de vaart daar 't groene riet langs spicht,
Golf deint en spoelt, trekt zijn geglinsterd spoor
Stoomboot in stroom en stuurt de schomling door
Die 't riet doet ruise' en glinstren elke schicht.
De middagstilte is in mijn brein en warm
Voel ik mijn leên gezwoll'n en strek mij gaarn
Bij wat'r en wei die lijklijk luide zijn.…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
Robin Hood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.192 Als een sprookje tussen sprookjes
In het witste licht geboren
Val jij neer als dwarrelsneeuw
Als witte deken zonder sporen
Steel je mijn hart voor het jouwe
Als een echte Robin Hood
En geef je terug wat niet van mij was
Met een zoen in overvloed
Want zo ben jij, mijn duizenddromer
Jij bent liefde, jij bent goed
Jij…
Stof waarvan we zijn gemaakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Woorden zijn als sporen
in de sneeuw of vervliegen
of in de rukwinden van de wind
bedekt of verwaaien, raken
verloren onder het laagje stof van
geluk en verdriet, voortgedreven
op goed en slecht van twijfels
van alles wat krom is en uiteindelijk
toch weer recht, te geloven dat
elke smoorde voetstap wordt gehoord
door de ziende en de…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 Beschrijf hoe het lichaam ontstond uit
verlangen, zich bewoog in kloppend hart
en bloed, kijk achterom door de ogen
van vandaag, lees gespiegeld wat hier staat
ik was dat kind op een zelfgemaakte
slee, op denkbeeldige sneeuw in het licht
van het verwaaide spoor…
Stand van zaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 zitten we op het goede spoor?
kan het er nog mee door?
Hoe is het weer bij jullie?
nog vuiltjes aan de lucht?
houden we het droog?
trek je broek omhoog
(refrein)
Vraag het aan de stenen
waar de weg toe leidt
vraag het aan de wind
waar de tijd toch blijft.
Wat zeggen de sterren?
wat hangt er in de lucht?…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 die voor ons mensen
gekoppeld aan Zijn Naam
de Hemelse borgtocht
heeft voldaan
geen adem is er zoeter
dan God de Vader zijn stem, och moederhart Jeruzalem
de schoonste Hemel gedichten staan geschreven
in het Boek der Boeken
de wet van God ten leven
ach tedere Bruidegom adem
van onze ziel hij gaat ons voor
op vijand's doodlopende spoor…
Sint Barbara en Floris V
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 Die konden haar, zo wisten zij tevoren
In al haar levensdagen niet
bekoren
Ook Floris kon zich later
amper storen
Die liet - Oostindisch doof -
nooit van zich horen
Zijn lans brak in de Slag
der Gulden Sporen
't Werd stil op 't Muiderslot
en 't gouden koren...…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Als de stilte valt
blijft jouw aanwezigheid hier
in mij nog altijd
Als stilte valt, luister ik naar wat niet verdwijnt,
naar zachte sporen die de tijd niet heeft uitgewist,
naar alles wat ooit tussen ons heeft mogen stromen
en nu verder leeft in de ruimte van mijn herinnering.…
Vogelgriep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 bekoren
Nee sterker nog, het liefst
draai ik zijn nekje om
Maar net toen ik bedacht
ik doe dopjes in mijn oren
Stopte het haantje zeer abrupt
met mijn slapen te verstoren
En toen ik eindelijk weer lekker
lag, ging mijn wekker af
Ach, eenmaal uit mijn bed
gewassen en geschoren
Dacht Ik, misschien deed hij
het om het kipje aan te sporen…
Homo ludens
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
538 Zorg goed voor
je ziel
zeggen wijze Theano en ook
Hypatía
Maar hoe te beginnen als jouw
dna
op een paard wedt dat op het verkeerde been staat
een spoor trekt van leugens dik hout en misleiding
valsheid in geschrifte bedrog
en verleiding
Bluf jezelf, zeggen mannen, een weg door het leven
de leugen regeert, dat maakt hem toch mens…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje
een brommer of wat hout
hun schamele bezit
spreidt zich in het groen
een warm vuurtje voor hen
kan de natuur verzengen
in het spoor…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Regels vormen zich als sporen
in verse sneeuw: voorzichtig, zonder haast,
alsof elke stap respect verdient. Soms draag ik een zin dagenlang
met me mee, tot zij zacht genoeg is geworden om eindelijk op papier te landen.
Poëzie is mijn manier om de wereld
te benaderen zonder mezelf te verliezen in haar
rumoer.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor. Het leert mijn vloeiende adem te vertragen, en in
die levende stroom ontdek ik dat ik gedragen word, precies zoals ik ben.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid
laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de
luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt.
Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen.…