2435 resultaten.
Kind zijn in China
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 De jonge vrouw beklom de heuvels van
Song Pan. ze hield van het landschap
daar zocht ze rust, daar zocht ze
oplossingen bij problemen.
En daar vond ze vaak zichzelf. vandaag
vond ze geen antwoorden en ook geen
rust automatisch vouwde ze haar
smalle handen ineen.
Ze wilde dat hun regering anders kon zijn.…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 je leeft
als een kind
in een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Slaap kan vermoeden bewust blootleggen,
waar het oude landschap lacht
je hand nog warm is van het vasthouden,
keien, hunebedden brandnetels en klimop
ook de hyacinten daar op de juiste plaatsen
jurkjes pantalons de mussen en koolmeesjes vatten.
Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen
dan muren en het dak.…
Niet beschreven, niet bemind,
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
583 bedrijft de tijd
in tegenspraak, een chirurchijn
die twijfel zaait en in een onbedoelde
droogte meteen verzaakt wanneer
zon en maan hun eigen weg willen
gaan.Ik schrijf wat ik wil, als
woordbloem, schuchter wachtend
op een tekstbeurt op een boekenbal,
waar resultaten recht van spreken
hebben in de maatschap van de poëzie,
als ik dat landschap…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Hoog boven het landschap
vermengen zich water en vuur
op een wolkenterras, daarin
schuilen woordkeuzes onhandig
uitgestoven in de ochtendwind.
vormen strekken zich aan de hemelrand
in zachte en subtiele wezens
vermomd in onszelf zoekende
naar een kier in de nacht.…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Het Lange Ven
-------------
De bossen gerooid,
De slenk van het Lange Ven:
Herschep het landschap.
Uitkijktoren
------------
De uitkijktoren:
Weids zicht over het Maasland.
De kerktorens wiegen.
Het Quin
--------
Schotse Hooglanders
Spiegelen zich in het ven.
Een voorbeeld van zen.…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 Die 't venster uit het landschap in mocht staren,
Die droomde wat uw Billy worden zou!
Het eerste groen zag wit van bloesemregen,
Een blij gegons zwierde om door geur'ge lucht :
Och! lache 't lot als 't jaargetij hem tegen!
Die zoete wens werd hoorbaar in uw zucht.
Wat vreesde gij dat hij uw wichtje wekte?…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 Dan sta ook ik naar graven te kijken zonder
verdriet, zie ik het landschap met diamanten
bezaaid in dat wat van boven steeds nederdaalt.…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar
koud onder mijn voeten voel met gedachten die me kwelde
aan het
bonte landschap…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 Het landschap hijgt en juist dit frêle beeld beklijft.…
DAGEN EN JAREN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 kijk, hoe daar je spullen staan uitgestald
dingen die aangewaaid zijn
in je huiselijk landschap en gebleven
gestapeld in een dode hoek
jazeker, ik heb geleefd
hoe ik heb gegeven, geleden en vergeven
brood en boter op de tafel
(je vaste lasten stijgen jaar na jaar)
start de opname en actie!…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Lijnen in het landschap, die zich jaar na jaar, weer overschrijven,
aarde die straks opnieuw bedekt zal zijn met groene weelde
die dit land, gelijk een schilder, in duizend kleuren penseelde
tot alleen de sporen, naakt en koud, in oneindigheid weer overblijven……
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 sluimert onder een gewelf
dat slaapdronken illusies zaait
en de nacht herinnert en herinneringen weten
van tijd dwalend langs de oevers van het zijn
waar het ontastbare schuilt
in de deemstering van het oude uur
dat flirt met schikgodinnen
en leven brengt in een kleurrijk palet
dat de tekens herbergt en rangschikt
tot beelden die haar landschap…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 aan levende wezens
Waar Kali haar bloedige
scepter zwaait
zet nu een masker op
Het geeft je
bovenmenselijke kracht
weert kwade geesten af
Het duivelsmasker
doet duivels huiveren
het witte mombakkes
Toont de onderdrukker
jouw ingesloten verdriet
kom ik wijs de de weg
Lispelt de blauwgroene slang
ik toon je de wereld
het landschap…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Langs de oever waar het
gras wuift en riet zindert in lichte stroming,
vindt haar brede snavel een moment tussen het groen
en neemt ze het landschap in zich op als een fluistering zonder haast.
Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag.…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.…
Tikje ouderwets
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
312 zij waren niet
onvriendelijk
maar eigenlijk
heel gewoon
een tikje ouderwets
in kleding en zich
onder de mensen
begevend gedateerd
uit vroeger tijd
zo ook hun
opvattingen en
de commentaren
die zij gaven over
het landschap der
poëzie dat zij
aantroffen met
tal voorschriften
en eisen
niet het pad van
gekleurde oogst in…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Ik hoor het ruisen van de
bladeren, die al hun kleur hebben losgelaten,
en toch bewaren ze een laatste, fluisterzachte herinnering,
die de opkomende, scherpe wind verwaait over het glooiende landschap.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 In het blijven staan vindt hij de maat van wat werkelijk
beweegt, en leest hij de hartslag van het landschap als een geruisloze waarheid.…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers
arend, luide kreten slakend
stille echo's tegen hoge
onbereikbare kammen
en albatros, vleugels uitslaand
boven witte krijtrotsen
waar een zinkend schip
is gestrand
nemen afscheid van jou
in een verschraald landschap…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Tussen stille duin
blijft het laatste licht hangen
wind zonder haast
In de Westhoek, waar duinen
zich in trage golven openen, voel ik hoe
het prille licht mijn huid aftast, alsof het wil begrijpen
wat in mij stil wordt wanneer het landschap niets van mij verlangt.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op de top, waar het wijde
landschap ademt en het zachte licht zich
neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter,
een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 Dagen bewegen trager door
mij heen; het wijde landschap verschuift
zonder geluid, met natte paden en vergeelde randen
in het zien, en ergens daarin lijkt iets ouds opnieuw te willen spreken.…
de zoektocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
860 Op zoek naar iets puurs, iets van zuivere onschuld
werp ik mijn dwaallicht over het rotsige landschap van de schaamte
in de verste uithoeken en de donkerste spelonken van mijn verscheurde ziel
speur ik naar de schone maagd wiens naam ik niet noemen mag
omdat, wanneer ik toegeef aan deze diepgewortelde behoefte het te benoemen
ik niet alleen mijzelf…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Maar wat achterblijft, is een landschap in nood,
waar geweend wordt bij een vers graf en een kruis.…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Het mildste zonneschijntje
Verleent het landschap kleur
Noch geur,
Als 't gulden Rijnsche wijntje,
Den roemer , dien ik beur;-
Wie zou druilen,
Wie zou pruilen,
Die 't zag blaken,
En mogt smaken?
'k Roep tot morgen
Vaarwel aan mijn zorgen,
Als ik druiven-zonlicht speur!…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 het landgoed van een
onterecht onteerde dictator
Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te doen glanzen
Ondertussen vult 't antwoord
de leegte met
kletterende stilte
Overgebleven eer
sleurt 't landschap…