3310 resultaten.
Zou zo een lucht vol dreiging zijn
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
773 door zeegroen gedragen inkt
waarin het zijn
ontveld
ontstemd
los van lijf
geraakt is
wat kan haar hand nog weren
als alle spieren bloot
zijn in de naaktste aarzeling
met zeven laden in haar been
sleept zij het onbewuste voort
als hout dat houdt
zolang het vragen duurt
de achtste in haar borst
tepels als ogen
zo is zij haar eigen…
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende kracht:
de zachte macht
van ervarend voelen
in de stilte
van het ongezegde
soms ook afvragend
wat hij zou bedoelen
mijn beitel breekt
te vroeg
zoek nu in mijzelf
naar zijn diepte
ik kan pas zeggen
wie hij was
als mij is gegund
nog even niet
mijn lijf…
De knaap en het hondje.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.261 Stil met de kop,
Recht met het lijf,
Houd u nu stijf.
't Buikje vooruit,
Braaf, kleine guit!
Kijk mij nu aan:
Zo, wél gedaan!
Hondje.
Ach, moet ik al leren, en 'k ben nog zo klein;
Ach, laat mij met rust, tot ik groter zal zijn.
Knaap.
Neen, hondje!…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’
‘Is dit nu barens-
nood,
met hijgende gevaren
tot aan de dood?
Ik wist niet, dat een leven komen kon
zo rood en bloedend, als een ondergaande zon.’…
Vrouwonvriendelijkheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.953 Vibrerende hormonen in een lijf van een man
Stormen door het bloed in filevormende vaten
Hier en daar nog wat opstoppende passanten
De hersens zijn volledig in de ban
Gehypnotiseerd door dat ene stukje bloot
Die gemene en opzwepende geuren
Odeurs die vrouwen als kwelling kleuren
Het is lang geleden dat de man genoot
Dan die knalrode…
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 regende niet, gelukkig,
ik werd dan niet nat
alhoewel
wat zouden de druppels doen
hun weg zoekend langs het behaarde
zouden ze schitteren als glas
mijn huid bekleden
maar dan ben ik weer
die ik voor de buitenwereld was
voor een ruit van Hunkemöller
poseerde ik een wijle
ben ik dat, zei ik in mijzelf
een goddelijk lijf…
De heupbroek
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.664 De zomer breekt aan
Het is niet te stuiten
Met de vrouw komt ook
De laatste mode naar buiten
Bloot moet, zo lijkt
De regel te ontstaan
Ongeacht mooi of lelijk
Zo is mij niet ontgaan
Goddank is de legging
Uit het wereldbeeld verdwenen
Maar wat er voor terug is
Doet lijf en leden beven
De heupbroek met
String en 't korte hemd
De nachtmerrie…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in een adembenemend ritme
naar de troon van illusoire wellust
waar we het lijf…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Er zit een dikke scheur in mijn trots
Ik, stoer en altijd sterk als een rots
Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 mijn kamer kent twee ramen
zover ik nu kan overzien
ik kijk thans van voren
naar buiten en zie
de staart van een gier
nog hangend in de lucht
een aanvalsplan beramend
op het stervend lijf
van een te vroege mier
gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin…
Rollenspel
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
4.571 Ik knijp mijn benen tegen elkaar,
voel mijn tepels reageren,
èlke vezel in m'n lijf.
Afwachtend,
alles in opdracht,
geen eigen initiatieven.
Blauwe ogen
onderdanig kijkend
overgeleverd aan mijn grillen.
Mijn mooie, trotse,
sterke knul, trillend in overgave,
en sidderend van geil genot.
Wat doe je me veel,
en je wéét het ...…
hoe ik je meer en aldoor lief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.270 robijnguirlandes
en buig de stekelbladeren op je rug
in een gevlecht van passionele smart
en zwoele geur van door te lieven nacht
een zwaluwpopje takt al in je navel
drinkt van het zoete vocht dat langzaam welt
en in je buik verliefde vlinders wonen
in schild en pantser glanzen kevertonen
bespikkelen glanzend bruin je goudhaarwoud
jouw lijf…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 Maar 's avonds, als de zonneschijf
gaat dalen
boven de koeien, luchten vuur en vlam,
dan dopen zij hun lief, fluwelen lijf
in 's hemels kleurenstalen,
diep oranje, Hollands'stam.
Betuwe, watersnood 1996…
Schreeuwend verlangen
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.867 De hoop schaalt met wrangheid
het geloof gegeseld met wrede tegenslagen
de streken waar verdriet en pijn ronddoolt
verban ik naar verre oorden
Zomin als God ooit nederdaalt
’t geluk tovert uit gouden nerven van zijn ziel
mijn weg plaveit met het dons van genegenheid
behoort dit tot verloren dromen
Schreeuw het verlangen uit mijn lijf…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 raken me
geen woord teveel
een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen
ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart
het lichte trekken van
de spanning in je lijf…
Aanraking
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.145 Ik voel een zoete regen
van woorden
tegen mijn naakte lijf
tintelend zacht
Hand in hand zweven wij
door de ruimte
Wij kussen en plukken
sterren
De bruine warmte
van jouw huid
die de mijne laat leven
in koude winternacht
Elkaar warmend.…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Maar ik kon niet aan alles tippen
wat jij voor mij had uitgedacht
wezenloos uittrok aan mijn lijf.
Toen ik de verbeelding voorbij was
trof je mij zonder luister bezield
verdwaald in ongericht gedraal.
Ik bloed nu mijn aderen rood
de hitte gloeit van al het zweet
vergoten om jouw man te zijn.…
Carpe Diem
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.667 Laat voor je gaat mij nog eenmaal beminnen
het lijf dat ik zolang heb liefgehad;
ik koester met mijn tederzachte zinnen
je zwakke lichaam en je huid zo glad.
We kunnen deze strijd niet overwinnen;
het einde komt te snel, hoe wreed is dat
jij aanstonds rust onder het kille linnen,
mij slechts de warmte rest van tranennat.…
Dans in dromen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.414 als ik ´s nachts in dromen
aan mannenhanden denk
wil ik jou daar tegenkomen
bij wijze van ´n godsgeschenk
dat zomaar uit de hemel daalt
langzaam voor mijn voeten neer
en mij liefdevol onthaalt
zodat ik eens temeer
dansend in jouw armen
me heel dichtbij je voel
een lijf om aan te warmen
jouw diepe stem zo zwoel
krachtig…
Stilte schreeuwt je schuldig
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
991 vergeten
alleen maar morgen telt
je ogen hebben het geweten
zijn handen hebben jou gepeld
je haat het stomme hijgen
doet alsof je er niet bent
je maakt je los uit deze lijven
wil niet dat hij je zo kent
stilte schreeuwt je schuldig
omdat je nooit iets hebt gezegd
wie zou je geloven
hij is goed en jij bent slecht
je wast en poetst je lijf…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn ruige hals en nek
meteen voor eeuwig ingevroren
dat stijve verminkte lijf…
Geel
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.403 je ogen tonen moe
jouw strijd om overleven
als toekomst zoek is
leven ziek
wat nog op te geven
dan buig jij je over boeken
duikt in elk geschrift
richt je zelf op leren
almaar meer
omdat het bloed verplicht
je zwakke lijf vereelt
van zware studienachten
als slaap gedachten overstemt
en jij de donkerte in rent
om bij de les te blijven…
"IK HOU VAN JOU"
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.740 Een warme gloed
trekt door mijn lijf
nu ik op papier
mijn gevoel beschrijf.
..."IK HOU VAN JOU"
je maakt mij compleet
ik behoor jou toe
wil dat je dat weet.
Bijna geen mens weet
van onze verbintenis,
ons hevig verlangen
in dagen van gemis.
Als WIJ maar weten
wàt we delen
wat kan ons dan
die anderen schelen?…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Aan een verouderend Meisje.
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.674 Nu sloop om wollen sokken
De grijsheid ons op ’t lijf, en jeugd en bloei vertrokken.
Thans spijt u, dat ge een perk, u voor ’t genot vergund,
En achtloos doorgesleurd, niet weer herroepen kunt.…
in voortijdig lijnenspel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.189 vingers
aan ons vurig overspel
de hitte moet nog komen
na het gloeien van glazuur
in het mozaïek van dromen
leggen wij de liefde puur
we lijnen warmte uit
in harmonie met voelen
ik hoor in tonen van je huid
de muziek van jouw bedoelen
we passen in ons paradijs
van schikken is geen sprake
jouw vleugels zocht ik eeuwenlang
een heerlijk lijf…
Binnenstebuiten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
991 getekend
door de tijd
krassen in mijn huid
die mijn spiegelbeeld
steeds vaker verrassen
Ik word kriegel
van rimpels die niet passen
bij een man als ik
zo jong van geest
draai me maar
binnenstebuiten
waar het beest in mij ontsnapt
door de openstaande deuren die
niet altijd even goed meer sluiten
slijtage sluipt stiekem
in mijn lijf…
weer ochtend geeft aan onze dromen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.846 blik is zelfbewust
het nonchalante lachje
woorden stellen me gerust
je lichaam zegt ik mag je
ik raak je met onzekerheid
op de haargrens van verlangen
ik kus je voorhoofd zacht
mijn vingers langs je wangen
je ziet in mij het kind
nog spelend aan je voeten
je tederheid die wint
er is geen dwingend moeten
mijn handen dansen langs je lijf…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…