3607 resultaten.
Ik ben jouw schaduw niet
hartenkreet
3.6 met 38 stemmen
2.978 Ik ben jouw schaduw niet,
‘k begreep toen ik jou verliet,
‘k heb teveel van mezelf gegeven,
nu heb ik weer mijn eigen leven.
Ik ben jouw schaduw niet,
jij bracht me veel verdriet,
liefde had mij onteigend,
teveel had ik me weggecijferd.…
Alter ego
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 In het heetst van de strijd zal ik mezelf tegenkomen
Weerspiegeld in de zwaarden van de tegenstanders.
Het vagevuur verlicht mijn pad.
Ik beklim langzaam de louteringsberg.
Hierboven is het koud en de schapen blaffen.
Wieldoppen rollen omlaag.
Mijn vijand wacht op me.
Het gevecht kan beginnen.
Het stof schuurt mijn ogen.…
Verdwaald tussen toen en nu
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
608 Steeds wanneer ik mezelf zie staan
herbergt de tijd verloren dromen
die in mijn jeugd als een mand
vol nachten de angsten
in het duister fantaseerden
om toch maar heel even
iets van liefde te mogen
proeven wanneer mijn eigen
armen me warmden
krakende deuren
die als pencelen met zachte
strepen werden gesloten
hielden niet de woorden tegen…
Gestoord heiden
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
500 Ik wil mezelf geen
christen noemen
heb zoveel moeite
met een systeem
dat mensen wil opleiden
andere leren en overtuigen
dat in dit geloof het gods wil is
als mensen moeten lijden
religie is een mondiaal geheel
en wereldwijd betekenen
christenen niet zo veel
op de markt van geloven
heeft christendom ook één kraam
daarom maar gepast bescheiden…
Ze draaide door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 gaf een
kleine gunst maar
daar danst ze niet voor
ze draaide door
ik zag haar zelfs zweven
haar rituele kunst
bracht haar maar
ook mij even in trance
ze draaide door
met intens gevoel
zeven kleurige doeken
zwaaien als een cirkel
omhaar heen
ze draaide door
in dans en trance heeft ze
uit de doeken gedaan
ik dans niet voor mezelf…
Ik ben de jongen
gedicht
3.0 met 130 stemmen
22.378 Ze doen maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn eentje,
zoveel kanten ga ik op.
Alleen al door mijn verschijning ben ik
een strafschop waard.
Ik kijk op en krijg twee rode kaarten.
Alle witte lijnen wijken weg van mij.
Ik ken het gras, dat is dan nog het enige.
Maar te goed.…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 hoe vaak in dit zo grillig leven
liep ik mezelf voorbij
of naast mijn schoenen
werd keihard in het gat gesmakt
van mijn onwijze wens
te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
VOOR HEEL EVEN
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
954 Soms hallucineer
ik en sla ik steil achterover van
mezelf maar altijd poog ik om.
Daar wil ik het graag bij laten
voor vandaag dan of heel even.-…
't Slaat me om de oren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.066 Want telkens om je oren slaan,
is helemaal niet fijn,
ik wilde maar dat ‘t gewoon
mij mezelf liet zijn.
Want met slaan om mijn oren,
ga ik echt niet beter horen,
ben ik liever traag dan vlug,
o jee, daar komt het al,
het is alweer terug!…
WAAR BEN IK?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.158 herkennen, doe ik je nog
als ik bij je ben praat je over me
alsof ik al niet meer besta
soms tref ik mezelf ergens aan
mijn geest begint eindeloos te zwerven
mijn lichaam doet met iets mee
maar waar ik heenga besef ik niet
eens zal men me terugvinden
er verschenen biljetten aan de bomen
ben ik dan zoek?…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Een houten vloer draagt de echo’s
van wat ik heb geschreven;
het laatste geloof
en een paar druppels van verwerping,
een overbodig bericht naar mezelf.
Het weggaan
gebeurt voortdurend,
ook wanneer ik rustiger ben.…
Het gaat
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
646 kijk naar mij uit
als de lichten doven
'k zou moeten zweven
op de toppen van de wereld
voel me meer eenzaam
in deze menigte
mits ik op mezelf ben
wetende dat dit mijn plaats is
ben ik liever thuis
sommigen zeggen dat ik
een ster zou zijn
niet begrijpende wat dat betekent
klinkt alsof ik iets mis
ben ik niet wie zij denken dat ik…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 In het bebladerd hemelgewelf
zie ik gelaatstrekken van mezelf.
En als de schaduw met het licht speelt
raak ik in dromen verzonken,
ontstaat een schouwspel dat nooit verveelt,
ben ik van tederheid dronken,
omdat de zon zijn meesterwerk verricht
aan de linde die ik omvadem:
de schepping van leven uit adem,
een onverdicht gedicht...…
nostalgia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
966 ondervoed / operatief verwijderd
en gelouterd
begin ik
aan een derde whisky met ijs
het is een lang verhaal
maar ik houd het kort
specifieke irritaties
en diep gekoesterde verwachtingen
nemen de overhand / in het stille dal
één enkele onhandigheid
blijkt noodlottig
zelden / heb ik zo verlangd naar kanker
mezelf verplaatsend / met…
"Afwachten..."
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.901 Dat ik met de vrijheid die ik hen gaf
om te komen en te gaan naar believen
mezelf heb veroordeeld
...tot afwachten ?
Maar ik hou me sterk ,
zet m'n glimlach op ,
en weet dat ik ze weer zie .
Een bezoek vanuit hun hart
en niet omdat het moet !
Wie weet zondag ...…
een wonder
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.211 na jaren van verlies
van geliefde personen
kwam er een betere tijd
de tijd toen jij in mijn leven kwam
en nu ik zo naar je zit te kijken
denk ik het is een wonder
dat ik jou mocht ontmoeten
de troost die jij me gaf
in die moeilijke periode
was voor mij een openbaring
na een tijd waarin
ik op mezelf was aangewezen
en ik me vaak verloren…
Op de kronieken van tijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
655 jij spreekt al zolang
blijft de oude
al zwijg ik vaker in de herfst
vlucht weg voor mezelf
om te genezen
de herfst verkleurd
mijn voeten, handen, mond en ogen
ik zal dit seizoen weer overleven
ink letters als een gebed
op het ongemak van ziekte
soms zwak, na al dat tobben
kom ik steeds weer bij jou
ik hang aan ’t oude
of het nu gaat…
Zijn
gedicht
3.3 met 19 stemmen
11.543 Als ik mezelf had mogen scheppen, zou ik minder
fouten hebben gemaakt. Ik liet mij niet zo verdwalen
tussen het gebrekkig zijn en het gebrekkige zijn.
Ik gaf mij broodkruimels om de weg terug
te vinden, al weet ik niet welke weg dat was en waar
die eigenlijk naartoe ging en hoe die heette.…
ik wil je aaien
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
682 elke gedachte waarvan de draad
verloren is, kraakt
alsof diepte verschuift
en ik klank en licht ontverf, onherstelbaar
met stijve tong
een roodborstje dringt
in mijn hoofd, schrikt
zoals ik
hij is mijn angst voor
en vliegt weg
onder de wind
vind ik nog een veer
waarop de tijd vergleden is
er is geen tegenlicht
wanneer ik mezelf…
vrij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
789 Een stap terug, of toch vooruit,
Ik ben het die mag kiezen
En daarom zal ik altijd teruggaan,
Om mezelf niet te verliezen
Even ben ik vrij,
Even ben ik niet gevangen
Zwevend door de tijd,
Daar zal ik altijd naar verlangen.…
geen woorden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.041 Ik heb soms geen woorden voor gevoel
Heb geen manier mezelf uit te drukken
Probeer het wel maar bereik nooit mijn doel
met het niet kunnen valt vervolgens alles in stukken
Ik heb zoveel gedachten in mijn kop,
het schiet van het een naar het ander en verwart me compleet
Geen moment dat ik kan zeggen oké nu stop
heb het idee dat het me van binnen…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Je bent de weg naar huis verloren
- ik mezelf ook.…
Kracht en Liefde..
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
2.076 De kracht, om in mezelf te geloven,
volhardend blijven in wat ik wil,
brengt mij naar eindeloze doelen,
zonder echt te moeten uitsloven.
De liefde, omarmd in mijn innerlijke,
het leven verder door met mijn lach,
het goede onverstoord kunnen zien,
in alles en iedereen het wonderlijke.…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet naar zichzelf"
het beeld zwijgt even, laat huilen
zoekt een andere plek
ver voor mij
“wanneer ik je vind als bron van verbintenis
en evenwicht
dan zal ik
ja, zal ik
dan
mezelf…
gas-licht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
747 de nachten erna
delen zij het kussen met mij
ik laat de naaktheid toe, de dode handen
in de spiegel, de schepper onder het puin
van het geweten
duizenden monden zwijgen
gaan van hier naar daar, van daar
naar hier, naar vaker en meer
telkens anders
ook voor mezelf
de een helpt de ander
tot er geen dag meer is, slechts
grote, uitgeholde…
Ds.dr. ANNA ZERNIKE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 (1887-1972)
Eén moet de allereerste wezen
Heb ik ooit bij mezelf gedacht
Ik ben door ouders grootgebracht
Die groei, geloof en kennis prezen
De kinderkerk eenmaal ontrezen
Sleepte ik bevoegdheid in de wacht
Waarna ik vurig heb getracht
Het evangelie voor te lezen
Uit wat Het Boek der Boeken heet
Ik was een bezienswaardigheid
Kreeg dikwijls…
- stilstaan -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 plakt mij vast aan stilstaan
ik ploeg door kleverige dagen
en mijn gedachten draaien kolken
maar brengen niets meer dichterbij
de tijd gaat weg en zwijgt
noemt geen naam of plaats
aanzien moet ik volgens hem
stilstaan met mijn armen open
zegt, hierzijn brengt je dichterbij
de tijd laat mij te wankel achter
ik heb geen houvast aan mezelf…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 dochter, schakel van liefde
ontluikend en pril
je pubert op de weg naar
volwassenheid
vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar…
Wat ik mis, is waarvoor ik leef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 wat ik mis, vult mijn leven
ik eet me vol bij de vleet
doch geen boterham extra
voldoet me meer dan dat gevoel
geen tweede huis
geen nieuwe auto
alles blijft me er aan herinneren
dat ik niet langer heb
ook nooit meer zal hebben
het is onvervangbaar
een blijvende leegte
een kuil zonder bodem
door mezelf gegraven
waarin ik al gravend…