2809 resultaten.
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Nooit dacht ik over Enschede te schrijven
die saaie stad ver in het oosten van het land
nu mocht ik er een paar dagen blijven
en zag er ineens de kleurrijke kant.
De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.…
de bieb
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 dit is de bieb, waar vele boeken wonen
dikke, dunne, bijzondere en gewone
hier kun je lezen, schrijven en poëzie bedrijven
je slijpt de teksten, boetseert de woorden
gekleurde fantasie in verrassende akkoorden
nooit zijn de boeken lui of moe
én je mag altijd naar ze toe
je droomt hier weg tussen ontelbare zinnen
die je vertellen over strijden…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Schrijven we ooit iets wat rechtstreeks onthullen kan
over duurt 't kapbeleid verklaren, de natuur verstoren
ook hier, in dorpen en steden, landelijk en provinciaal
te bedroevend wereldwijd allemaal niet al veel te lang.…
Roze en voldaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Zachtjes op elkaars rug
cirkels en tekens schrijven
tot we roze en voldaan zijn:
zo eenvoudig is vrede met elkaar
.....Vader 's middags voor ons uit
.....op zijn trompet spelend in het bos
.....hem vinden naast een zak snoep
.....met grapjes en kleine dieren overal
..........Bij elkaar liggen, voorgelezen worden
..........motten rond de…
Loslaten?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In alles
te willen leven of te
sterven, dichter bij
iedere gedachte, als
dicht ontbloot, te willen
schrijven, klonk in
alles wat gezegd was,
gevat in het laatste woord
wat me te binnen schoot,
die toon blijft zwerven
op jouw lippen van de wind
verwachting in alles wat je
zong en alles daar tussen in.…
Als alle dagen op elkaar gaan lijken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 mij een doods en kil gevoel
als je dan ook nog iedere dag hoort van
zoveel doden, vrachtwagens met lijken
dan lijken die dagen op lijken te gaan lijken
doods, bleek, grauw, rauw en oh zo ijzig stil
even wordt ik zelf lijkbleek, doodsbang en moe
maar dan spreek ik mij mens- en manmoedig toe
‘Gedenk te leven’ Jan Jacob ga maar schrijven…
Over taal en leven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
438 Draaien doen alle ware schrijvers,
die van harte schrijven willen,
en die echte letters zoeken.
Dat doen echte sprekers,
die fijne woorden vinden,
en die van harte spreken.
Taal,
al ons lief en leed,
ons hele doen en laten,
onze bergen en onze dalen,
daar draait ons hele leven om.…
Poëtisch leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 Gedichten die dichters schrijven,
vervliegen als wolken in de wind.
Ze verdwijnen in de eeuwigheid,
waarin ze tegendraads ontstaan.
Daar ontstaat al wat leven geeft.
Al wat leeft.
Opnieuw.
Ons universum bewaart alles,
als buitenaardse energie.
Wat ontstaat vergaat niet.
Alles is ongekend mogelijk,
in ons heelal.…
mijn dochter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 Haar verhalen schreef ze al lang neer,
maar gedichten schrijven is veel meer.
Het is een gevoel hebben voor het woord in zijn geheel
dat betekent voor mij heel veel.
Zo zal zij ook het harde leven van haar kunnen afschrijven in rijmen.
Zij zal het heden en verleden met elkaar lijmen.…
Orpheus
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
832 met spreken , luisteren en schrijven.
Maar die ik zoek vind ik hier niet
Want zij is weg, en zal dat blijven.…
MIJN GEBEDEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
535 Ik ontsteek de kaarsen en sluit de gordijnen
de winteravond komt stilaan weer in zicht
ik neem mijn laptop en begin te schrijven
binnen in mij daar brandt reeds helder licht
ik weet niet waar het vandaan is gekomen
en waarom het nu plots in mij wonen wil
het spreekt en straalt liefde uit naar boven
en maakt alles om mij heen sereen en stil…
Onze taal!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
443 OK, ik speel des duivels
advocaat
Stel dat de BBC en
Hollywood
Ons hele Nederdiets
gedachtegoed
Van negen eeuwen zó
verdwijnen laat
Dat wie naast lezen ook
't schrijven ontbeert
En als een nitwit feeling mist
voor taal
En functioneel analfabetiseert:
Een taal van Frans en Duits en zelfs Latijn
Een schatkamer voor 'n queeste…
One be wendy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 Ik heb toch niks aan One Be Wendy
sterker, 'k heb haar nooit gehad
ze is weg, maar niet helemaal
Ik hoef haar echter niet te spreken
schrijven horen of te zien
ik kan haar appen als ik wil
maar dan krijg ik een heel verhaal
misschien...ik weet het niet Amean
Ik schrijf veel liever jou, een vrouw
van vlees en bloed die haar verhalen
niet…
antiheld; ‘n verzetje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 zou ik ooit ook lyrisch kunnen schrijven
over mijn verloren liefdes, hoe hun lijven
destijds kronkelden als zij zich bevrijd
voelden, in mijn armen verzonken?…
hier (locatiegeneralisatie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 onder de wolken
zonder goden
kruip je niet
door de modder
leer je lezen
en schrijven
met ‘t vuur
in je schenen
en schoppen
onder je hol
dat stinkende
beetje tegenwind
of zo‘n vleugje
rinkelend geraas
van ‘n nitwit
of ‘n hekjesnerd
als je niet binnen
lijntjes opfleurt
verandert daar
niks nie’ aan
alleen ’n dwaas
(‘caseum…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 Ik laat het boek los,
niet omdat het nooit van mij was,
maar omdat vasthouden
ons verder
uit elkaar zou schrijven.…
oneindig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
134 grootsheid trachten te bevangen
het onweerstaanbare vast te
leggen in strofes die gelegd
worden zonder enige aandrang
van poëzie of rijm
het is de “ verrukking “ van het
momentum dat als een plotselinge
lik van je hond dat liefdevol het
kwijl over je gezicht laat druipen
en je het zonder kokhalzen
met een handveeg weg vaagt
zo is mijn schrijven…
Haiku
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Het water stroomt langs
Geluidloos in beweging
Volgen kan ik niet…
Een lach vol regenbogen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.597 Nu jij zacht jouw ogen sluit
nadat je innig het daglicht
hebt gekust terwijl een hard
vaarwel op je lippen ligt
sluit ik ook even beide ogen
schilder in gedachten nogmaals
de lijnen op prachtig iets
doorschijnend blank linnen
het potlood tekent zwart
terwijl herinneringen wit
schrijven met soms een wolkje
grijs volg ik ademloos…
Mijn Tuinkind...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.524 Het geduldige papier ligt te wachten
op mijn vele gevarieerde gedachten…
Soms weet ik niet wat
ik als eerste schrijven moet
omdat ik vol ijver
met mijn gevoelens wedijver.
Omdat ik na een ontspannen avond
in de tuin, schommelend
half dommelend
mezelf weer vol leven vond.…
Omarmend rijm
hartenkreet
2.7 met 30 stemmen
8.452 Maar, denk er ook eens over na
Om een ‘omarmend’ rijm te schrijven
En binnen een rijmschema te blijven
Dat uitgaat van A-B-B-A.
Want volgens mij is zo’n gedicht
Dat wordt geschreven naar die norm
Toch wel de liefderijkste vorm
waarin je zoiets tot je liefste richt.…
liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.620 jij kwam in het licht en de hemel zij geprezen
de eerste dag zijn we de hele tijd bij elkaar gebleven
we konden de hele dag nauwelijk van elkaar afblijven
en langs de waterkant blijven we ook nog even drijven
ik zoek de woorden, de woorden om mijn gevoelens voor jou te beschrijven
als ik die woorden vind is het genoeg om een dik boek te schrijven…
kunst van dichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
825 poëzie is een dans van woorden
rond een vuur van verbeelding
schrijven uit de maalstroom van het leven
het verbloemen van taal
bloesems schetsen met een bleke pen
en verspilde inkt gebruiken om
rozen kwekend tussen wrede netels
wraak te nemen op de lege wereld
woorden zijn de balsem voor de ziel
verstoten in gepleisterde strofen
verzen…
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Dat vuur volmaakt
het handwerk van het schrijven, een gedreven
aaneenrijgen van letters die gaan leven
en naderhand het woord, de zin, los zand
tot glas versmolten, hard en transparant.
---------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
Hersencellen
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
3.676 Rijk, dat ben ik niet qua geld genomen, dus wat
dat betreft wel slecht bedeeld, maar wat met me
met dit schrijven al is overkomen is zeker, ik
heb me hierbij nog nooit verveeld...…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Nee, monsieur Descartes
ik ga gedichten schrijven en verdwijn…
Roem?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
621 betaald met gelijke munt en op de blote
borst te slaan, met een sloep vol passies, op
een dichterlijke meer, in tegenstroom te bevaren,
geroeid met riemen gedoopt in de droge inkt
uit zwarte poelen, waaruit de roem verdrinkt,
slaat de bodem uit de creativiteit , verdund en
naar verwachting verder slinkt, de hunkering
die zich uit laat schrijven…
Kerkomroep punt nl
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
730 Eenzaam ben ik al lang niet meer
er is zo veel te schrijven,
ik doe zelfs al aan pastoraat
door ‘t digitaal bereik.
En zondagsmorgens is het mooi
op Kerkomroep nl
vorige week werd nog gepreekt
over 1 Samuël.
De psalmen die ze zongen
kende ik nog van buiten
schuif ook maar een keer bij me aan
u kunt toch zo mooi fluiten?…
BB met R
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
628 aan te ruiken
de geur van herinneringen te proeven
maar nee, het boek bleef dicht
tot op die ene middag
in december,
dat ze in zijn ogen kijkend
de pen aannam die hij aanreikte
zijn pen, haar inkt, hun boek
ze sloeg het open
eerst aarzelend haar hand
gisteren schreef ze voorzichtig
de eerste woorden
hij voegde toe
vanaf vandaag schrijven…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 Nu mijden we elkanders breedtegraden
en schrijven in ons logboek: kalme zee.
uit "Verzinnen", in eigen beheer uitgegeven bij Unibook.com
gezongen versie van dit sonnet te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…