10945 resultaten.
even stil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 op weg naar huis reed ik
de laan tussen dodenakkers
de zon scheen mij warm
tegemoet met kaarsen in de bomen
ik kneep in de remmen en stond
even stil
van de doden niets dan goed
begreep ik
en woorden deden er niet meer toe…
Gematigd gramschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Geheugens van ernst gewist,
tussen verplichting en berusting ingeklemd.
Feesten en beesten,
pas veel later weet je wat je hebt gemist.…
wiegen
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
631 het noodlot spreekt
tegen de uitvaart in mijn hoofd
alsof het breken zal
een kind opent er
een septemberroos uit verlangen
en sluit het voorvertrek
vanavond zal ik je lichaam vlechten
tussen de lakens
tezamen met je zoete stem
ik kan niet meer
terug
zelfs niet in dit vers…
Onbegrensd ingeklemd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Waar de mens
Heeft liefgehad met
Ziel en zaligheid
Zorgend voor haar naasten
Werd zijzelf door
Verantwoordelijken
Toen het echt
Niet meer ging
Onbegrensd ingeklemd
Tussen wettelijke kaders
In liefde opgedragen aan Jeannet
Niebert, 12 april 2012…
TOFIK DIBI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 De strijd tussen Sap en Dibi is voorbij
als runmate gaat Tofik Jolande assisteren
er zit een groene deuk in de partij
maar dat kan Tofik niet deren.
Slechts in de schaduw mag hij staan
runmate van Sap, wat een baan.…
strikje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 het gewone
vraag me niet
wat het is
ik weet het wel
maar als ik dan
een meisje zie met een strikje
en ze huppelt de pont op
en aan de andere kant
de pont weer af tussen iedereen
en zo alweer uit het zicht raakt
denk ik aan haar met haar strikje
voor ik het weer vergeten ben
en nu nooit…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (haiku)
Late zon schittert
tussen zwarte wolken en
huizen in schaduw.
(tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
gered door Braille
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 dagen als vallende regen
doch tussen de buien door
de nacht als schuilplaats
voor onbehuisden...
met het lege gevoel dat
ontheemden eigen is tast ik
op zoek naar tederheid
vooralsnog in het duister
goddank wijst iemand die
Braille beheerst mij de weg
naar het ochtendgloren…
Ranomi en Pieter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Geweldig, dat het tussen hen zo vlamt,
De zwemmerswereld zal nog wat beleven
Als die relatie kinderen gaat geven,
Olympisch zitten we dan weer geramd.
Een topper levert ons die twee geslachten,
Wij Nederlanders kunnen haast niet wachten……
Geschiedenis van schaamte
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
735 Haast alles wat de jongste generatie
Zo tussen wieg en graf in doet of zegt
Wordt ergens op het web wel vastgelegd
Als onherroepelijke registratie
Als pre-PC-kind vind ik het heel fijn
Om voor zoiets ronduit te oud te zijn…
Verdriet is zwaar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
819 Mijn verdriet zit verscholen achter de wolken
ik vlieg er s'nachts naar toe
daar ontwaar ik het hele universum
en het verdriet is nu onvindbaar tussen al die sterren
ik laat het daar maar achter
ik heb het ook niet nodig
verdriet is zwaar en enkel overbodig.…
Tot haar knieën in het water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
799 Van ver ontwaart hij,
ontwart hij verlangen en werkelijkheid:
schoonheid;
esthetische vrucht van lieflijke godenhand
die, tussen huizenhoge golf en land,
eb en vloed op haar wachten laat,
terwijl ze tot haar knieën in het onbeweeglijk water baadt.…
POORT VAN DE HERFST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Roze herfstasters
ontluiken tussen vleugels
van dagpauwogen.
's Avonds strijkt de bij
in een fabriek neer, rust uit
van haar bloemendag.
De zeilboot vaart 's nachts,
straalt een rossige gloed uit;
thee met beschuit geurt.…
Het Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Ik blijf zweven tussen dag en nacht,
de dagen vervagen in een grijze mist.
Ik slik mijn geluk,
wanneer ik dreig te verstikken in de mist.
Nu hoeft het niet meer,
ik heb mijn weg gevonden.…
Buy buy, zwaai zwaai
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
784 Gedaan met zoeken naar de portemonnee
En driftig tussen munteenheden graaien
Je hoeft voor een croissantje maar te zwaaien
En in no time ben je weg met het OV
Je kunt veel sneller snoepen, slurpen, kluiven
Bezwaren zijn dan simpel weg te wuiven…
Transformatorhuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Slechts een taal
waar geen mond zich tussen plaatst
ziet zich overal weerkaatst
en heeft zichzelf verplicht
steeds onverricht
weer te keren
tot dezelfde spanning
stil en blauw.…
Heilig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
632 Ik zal daar staan
te wachten op jou
ik zal niet gauw
weg gaan
of
weg moeten
de warmte die ik voel
wanneer ik je zal groeten
ik zal met je praten
en je aan kijken;
we hadden het al
snel in de gaten,
het zal altijd speciaal
tussen ons,
-bijna heilig- lijken.…
Lochem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 o, mooie Achterhoek
met lommerrijke lanen
tussen het tere beukengroen
valt zacht het zomerlicht
kastelen en havezaten
mijmeren wat melancholiek
over voorbije eeuwen
met rijtuig en kales
op het keibestrate kerkplein
is nog steeds de weekmarkt…
Golvenbreuk.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
543 De zee buldert,
haar golven beuken woest op golfbrekers
tot ze openbreekt
in haar miljarden tranen
zoekend naar de rust
tussen de warmte van
zonbeschenen zandkorrels op het strand
terwijl de wind een treurmelodie fluistert
in de holten van verloren schelpen...…
woestijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 blik op oneindig
en verstand op nul
zwerf ik doelloos
langs de vluchtlijn
naar de einder:
lusteloze grens
tussen grijze lucht
en braakland
in het zand
verwaait mijn spoor
in de verte
is de laatste luchtspiegeling
reeds verzwonden
tot leegte…
Lachen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Die glimlach,
die zachte lach
die lieve lach
is tussen ons
een stilzwijgende overeenkomst,
want;
Het zal ons een worst zijn! Wat jij!…
MAGNOLIA STELLATA
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
522 Als sterren
tegen
een lenteblauwe hemel
Gewemel
tussen takken
neem ik waar
De bloemen
verkopen er
hun zachte huid
Wit,witter,witst
deze sterren
die de morgen overleven
En ach
wie raakt er
niet betoverd
door de Magnolia Stellata?…
Levensdrang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 Er is over zoveel te schrijven
over een grasspriet bijvoorbeeld,
hoe die tussen tegels
weet door te dringen,
groeien wil,
begeleid door een paars bloempje.
En dat zou ik weg moeten halen,
snijden met een scherp mes,
omdat anders
de gemeente gif gaat spuiten.…
Dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Ik wandel in de stad
zwevend tussen mijn zwalkende gedachten
Plots
loopt een oude man mij voorbij
En ik struikel
dankzij een gebroken kassei
De oude man stopt
Bekijkt mij beklagenswaardig aan
en wandelt vervolgens voort.…
Artis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
645 Ik bereid me nu voor
op Artis die dierentuin
met mijn kleindochter
daar rondlopen klein als ze is
lopen we tussen de vogels
ze zal gaan meeschreeuwen
zoals mijn dochter deed
toen ze zo klein was als
haar dochter die Mia heet
in de roep van vogels
verlies je je naam en ben je…
Alles verwatert, verwatert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
479 Gif dat langzaam
Tot volle omvang kwam,
Dat elk woord
Tussen hem en mij
Doortrok -
De tijd is
Er langs geregend,
Er langs gewaaid,
Het gif zichtbaar
Verdund, we praten
Weer met elkaar,
Want alles verwatert,
Verwatert…
wervel maar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 het was de wind
waar je ooit van hoorde
strelingen
van wat nog komen zou
ze lachten
als glinsters op water
tussen de kruinen
van de toekomst
bewogen de jaren
stormen had je in de hand
luwte opende een meer
om op te blijven
en van het dwarrelen
van de vogels
dacht ik
kon je leren…
Hoe verder de dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 soms praat ik met je
over dagelijkse dingen
ik vertel je over pa
de boodschappen
we jou dan zo missen
nu wij samen lopen
met dat gapende gat
tussen ons in
en wij dit vullen
met grappen en lachen
om niet te hoeven voelen
hoe leeg…
bruggen slaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 een brug slaan
tussen de seizoenen
het voorjaar overbruggen
tot het zomer wordt
en wij zonder schroom
de oversteek durven wagen
zoals ook gedichten soms
een link kunnen leggen
en woorden dikwijls
de taal van je hart
zullen vertolken…
medaille
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 jij verlangt
naar de dood
misschien omdat
het leven
absurd is
ik houd
de dood op afstand
misschien omdat
ik naar het leven
verlang
beiden klemmen
we die pijnlijk
schitterende medaille
van dood en leven
tussen onze handen…