Alle inzendingen

weer halen zij de spouwen leeg in een een feest voor alle kouwen als de isolatie is geweest schijngevechten om de dure energie wie zit er op de tocht ook als een ander lager biedt dezelfde muur en nu al uitgewoond door zwarte dromen die als drones luidkeels hun homes verd...

Vlag in drie Kleuren Blauw, wit en rood Adel, kerk en volk. Boe- ren zijn kwaad Stikstofpercen- tages vliegen hen om oren Daarom de vlag omgekeerd Noodsignaal en teken van verzet Tweede Kamer moet en zal zwichten want de boer leidt 't spel Er zal toch water bij de wijn moeten, ...

Een zwarte sjees met zijn verloren helft Tussen zee en land Grauwe luchten boven 't lege strand De vriend had hem meegenomen naar dit stille oord Zij spraken met elkaar geen woord Hij keek de zee strak in 't gezicht Geen eb en geen vloed Eindelijk was hij thuis, voorgoed !

Uit Overijssel klinkt een luide banvloek: de vluchteling krijgt hier geen onderdak, Verweggistan boeit eigen volk geen zak. ‘Oprotten!’ staat er fijntjes op het spandoek. ‘Houd ons hotel van vreemde smetten vrij, veel liever hier een varkensboerderij.’

Veel gezworven, veel gelezen, veel gezien en veel gedacht, ach, bemind ook en geprezen.... in mijn eigen diepe nacht enkel kan ik veilig wezen. Na de gisting, na de woeling blijft het hart zo zwak en flauw, angstig zoekt het een bedoeling in dat al en vindt haar nauw in zijn eigen bleke v...

Verdwaalde bommen sloegen wonden in de wijk Een architect, als tandarts, deed z'n werk En vulde gaten met z'n torens. Hij werd rijk Maar waar is nu mijn uitzicht op het zwerk? Het zijn de wolkenvelden die ik node mis Haagse Poort die door de noeste handen Van bouwvakkers tot blinde muur ge...

De samenleving vol wedijver mag kijken naar het bijenvolk, waar taken zonder morren, in vrede worden verdeeld.

wat nu als Zeus uit zijn ivoren toren was gekomen Prometheus op de schouders klopte en zei: jongen je bent een lastpak maar ik versta je

Mijn hart slaat op hol, het tolt snel rond, als een wiel -- en het wil naar jou.

Hij liet het van zijn kant gaan ging er vervolgens kapot aan verloor zijn verstand en kloste zich van kant

Ik vrij mij Blij mij Laat mij Vrij Van angst

Soms moet je door je hart heen… Daar kom je woorden tegen, uit lang vervlogen tijd. Woorden die je had vergeten. Je hart vertelt je dan: ‘ Ze nog te weten.’ Woorden: gefluisterd, in het donker van de nacht. Van gelach en vrolijkheid. Met iedere hartenklop, voel je, hoe de tijd verg...

zij hebben regelmatig op het randje gelegen tussen leven en voorzichtig vergeten zijn waar stilte in paniek geen misbaar maakt en rust alleen de schijn van vertrekken voor laat gaan overlevers met handen en voeten door het eigen lot beschoren in een proeve die al verloren ...

We zijn in het leven gekomen, Zonder zicht, Toch zijn de kleuren fel, Als je naast me ligt. We zijn in het leven gekomen, Zonder stem, Toch hoor ik je praten, Als je niet bij me bent. We zijn in het leven gekomen, Zonder kou, Toch voel ik geen warmte. In een ruimte zonder jou. We z...

Zo onwaarschijnlijk. O zo echt. Heb jij je ziel in mijn hart gelegd. Zo ver weg Vol met dromen Is mijn ziel in je hart gekropen. Jouw hart klopt als de mijne. Mijn bloed stroomt als de jouwe. Als wij ons eenmaal omhelzen. Zullen we mekaar voor altijd houden.

(voor Sanna Marin) Met veel wodka in jouw lijf ga jij lekker uit jouw bol jij geeft iedereen de vijf er is even niets te dol Finland wordt NAVO-lid en dat verdient een feest uitzinnig draven zonder bit de bollen nog het meest viva jouw tengere gestel de charme van jouw zang jouw sex...

de letters CDA staan voor jolijt die stikstofcrisis is voor hen een spel en Hoekstrop zorgt strategisch voor een rel: het sparen van de kool en van de geit ze romen van de taart van alles af verwarren zo het koren met het kaf

't Is wonderlijk om als een omnivoor De woorden op te kunnen vissen uit Een zelden aangesproken reservoir van taal, een zwarte bron die zich ontsluit Zodra je in haar mijnengang afdaalt. Daar sluimert alles wat je moeder zei, Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald, Daar is de taal nog...

Wanneer ik denk aan u, die mij bemint, Bloeien bij ’t eerst ontluikende geluid Mijn schone rijmen naar elkander uit Tot elk geluid zich wonderlijk verbindt. Als bloemenstengels bevende op de wind, Waar ieders bloem zich kronende aan ontsluit, En ’t jong gelaat kust d’andere als zijn br...

De bungelende visserman Daar zat hij op de plecht van zijn boot, een fles drank binnen handbereik, met z'n stok aan de andere kant hij had toch weer zo'n hoge nood Hij dacht niemand weet van mijn verbruik, ...

een queeste met flonkerend floret naar het schimmenrijk waar engelen geduldig offers roosteren boven zachte vuren een reis naar hoge hemelse vlakten van euforie en wanhoop tegelijk hoekige stormgoden gewapend met kokers vol rechtlijnige pijlen doemen in bruin-grijze tinten op waar is b...

Verteert! dicteert de zelfbenoemde dichter zijn perplexe publiek Opdat ik u ongevraagd meer en meer ijdele spinsels dwangvoeder & de ziedende dichter wierp een misprijzende blik op zijn ondankbare toehoorders op de wachtenden in het tramhok lethargisch bijeen als lusteloos v...

Stilte hangt roerloos boven het water. Visser aan kant luistert mee.

Wie bijt het spits af in de titelstrijd AZ, nul veertig, Ajax, Feyenoord Aan welke namen is hun leus gewijd Aan Yilmaz die voor Vrouw Fortuna scoort Aan Mene, Teze, die het net doorboort Obisko passt, Saibaru kopt geheid Wie heeft in deze nieuwe zevensprong Van sponsors spots en pimpelpaars...

Het valt niet mee, mijn beste Adeleyd Een regel telt vijf jamben, heus hoor, vijf 't Heeft anders veel te weinig om het lijf Zo zie je waar des dichter's kunst toe leidt... Een speedsonnet vergt best wat woordvondststrijd Pas oefening baart kunst, o Adeleyd!

Tranen in je ouders ogen, zijn als parels in het licht. Wanneer die voor jou zijn vergoten, herken je dit aan hun gezicht. Plaats je dan tussen beiden, en zeg dat het je spijt. Misschien mag jij ze dan drogen, zodat het zonnetje weer schijnt

Een snelsonnet wordt dikwijls snel gemaakt al klopt dat niet voor elke dichter want mijn geheugen is soms lichter en is de draad wel ooit eens kwijt geraakt. Maar niemand hoeft dat ook te weten en zelf ben ‘k morgen dat vergeten.

Een mens verandert slechts als een ander hem dwingt -- Zelf kan hij dat niet.

het blond en blauw ogen vol verwondering in een lach die trouw blijft aan de vriendelijkheid van je gezicht nog is het handje zo gepakt in het snel over bruggen van veel jaren de echte warme gaan er niet zomaar af we hebben jouw sporen door laten lopen naar de vloedlijn e...

Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand houden mij gezelschap aan de branding. De gratie van hun rennen en bewegen, half vliegen over het water, te licht voor zwaartekracht, samen alleen in lucht, nat zand en spiegeling, dat woordloze toebehoren aan elkaar en niemand anders - o...