Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

de schoonheid van jou..

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
'je gelooft ook alles wat je ziet,' als het maar mooi genoeg is, ja, dan wel, dan mag de zonsondergang nep zijn en ook de waterval de horizon, de twaalfkleuren regenboog, maar jouw stralende aanwezigheid, nee, die niet, die moet intact blijven als een beschermd natuurgebied, een nationaal monument, je bent helder als de poolster…
c. paris3 september 2009Lees meer >

doodsprenten

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.156
de waanzin die je in de keel van een hond legt, alsof je de ogen aflegt voor de afgronden die je achter laat de ladders die je achter je optrekt als toekomst dat vertrekt in een horizon die in elkaar schuift als vluchtende huifkarren met zwalpende kruizen hoe je de vlerk uithangt in je versleten boutades je uitgedragen stoel bewoont rondom de…

Op een klein stationnetje….…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
De dag ijsbeert in kille regen, marcheert over druilerige perrons op een vroege, bleke zon gericht, gedachten boemelen naar lege horizons, passagiers tot niets verplicht, lange stramme ijzers en gevoelens smelten samen in een optisch bedrog, uit synergie een eigen doel beramen met de losse eindjes in hun zog, strakke teugels in luie…
pama16 juni 2010Lees meer >

inerte woordeloosheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 683
opperhuid is het oorverdovend het wit onder de oogleden ruisend in de schelpen de dag is geboren in een onwisse worsteling ergens op een strand de zwaarte drukkend licht smorend om het zwarte hart de gedachte die zich tijdloos voortpompt voorbij de einder loopt zich ook iemand leeg de handen in kadans strekkend in een zielloze horizon…

Italiaans vlees.

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
Op de horizon lag weer die rode gloed en in het toch al zo kalme water was een gladde streep getrokken ik voel me raar in mijn hoofd, ik kijk als Escher, was het jouw schip misschien dat daar voer?…
Peterdw.4 september 2010Lees meer >

Moeder Aarde

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 693
regen zintuigen trillen, ik weet het en ik weet waarom mijn warm hart reageert dit zal de lucht zuiveren minder belast laat m’n gedachten vrij gaan op woensdag het is de regen en het gras die liegen niet op het getij van seizoenen de regen kust mijn vingers en over alles opgefrist geel, groen, blauw groeit opnieuw aan de gouden horizon…
Quicksilver8 september 2010Lees meer >

Op herhaling

gedicht
3.0 met 80 stemmen aantal keer bekeken 27.113
Zeg me nog eens hoe wegen uiteen gaan, zich verplaatsen in tegenovergestelde richtingen en donkere wolken boven de horizon één kant opdrijven.…

Tekens aan de evenaar

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
Zaai– en oogstgoed in één oogopslag van schoonheid onderschept, silhouet van de liefde blijft ongerept, wat op onze horizon kan bogen, raken we in onze muze meer en meer bevlogen. Mijn lief, daarin is nog zoveel meer te geven. “Door de wetenschap bereiken we veel, alleen de liefde neigt naar perfectie.“…
pama20 februari 2011Lees meer >

Een levend schilderij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
geborgen ontvouwt zich een subtiele kracht die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde stromend over de kale landerijen, dorpen en steden Kleurt zij alles opnieuw in: van verzakte huisjes aan de bochtige dijk en de smalle wateren langs drachtige koeien in de wei tot de vierkante loodsen die zich optrekken aan de regenachtige horizon…

In de zwaarte van de schemering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.063
En waar hij warmte vraagt rijpt de koude nog dieper in poreus gebeente als hij zijn overwoekerde jongensjaren zacht lispelt Aan de voet van haar gebeitelde initialen waar hij het harde gesteente niet kan breken slaapt zij nu, droomt zij hem zijn idealen van de tijd toen zij* nog bij hem was en schittert aan zijn droomloze horizon…

Wijze veerman?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
In hun knoesten ruizen schakels, illustere kettingen van de tijd, uit het zicht van bestemmingen, die op donker licht hun horizon bevrijden. Gedachten glijden onder mijn boegbeeld door, contouren van een vage symboliek en schuurt de kiel over ondiepten, voorbestemd zich met de ziel van de wereld te moeten meten.…
Pama6 januari 2013Lees meer >

Strandwandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Verder loop ik en zie een spoor van stevige schoenen, leg er mijn voet in, zacht en bloot, kijk achterom, zie hem ook stilstaan, doorgaan, om weer te worden tot een stip aan de horizon.…

Levend marmer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Bevestiging van ieder woord wat is of nog geschreven wordt, in een grote stilte van ontroering, de taal blijft strijdbaar, herneemt zijn loop, verschijnt een horizon als een nieuw te ontdekken land van hoop.…
Pama2 juni 2013Lees meer >

Dagje Vondelpark

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
De linden werpen met een hoofse neiging in hun kale kruinen elkaar de zwarte jassen van de kraaien toe, boven de daken van deze verbale dramatiek schildert een zilveren vogel zijn pirouette in helder witte sjablonen op de blauwe koele zijde van de horizon.…
Pama6 februari 2014Lees meer >

Pommes Parisiennes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij. Vandaag bij ‘t wieden van een bedje met wat prei was ‘t de Thalys die zijn gezichtsveld deed verbazen. En ‘s avonds, etend van wat zelf gekweekte radijs genoot -ie napret van een mooie dag Parijs.…

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
broeien, die zich verbergen voor mij neem me mee, naar je kruidige bergen, droge havervelden, naar jouw gezichten vol groeven, je klare water, mag ik meeglijden op je fluit, je viool, meezinken met de zon laat me daar dromen, bij de onverstaanbare taal van je lied, nooit banaal of frivool, maar vol warmte en gloed, achter de horizon…
Ralameimaar19 augustus 2014Lees meer >

IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Onder weg zwierende zomervogels tegen teder geel gesneden horizon sluimeren driften gezwind en ontvlammen kussen naar lomer bindt de wind ons warm witte lichaam dat kronkelt oneindig tezamen op vocht groene mossen rond dieprood knisperend berk en beukenblad zojuist gevallen door de herfst zacht uitgelegd in geulen van ons verhittend…

Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.410
O horizon van ogen, Op Gods onpeilbaarheid In ommegaande bogen Uitzicht ondeelbaar saamgereid Uit watereêlste stenen, Elk in zijn zuivre kleur, In lachen en in wenen Tot vensteren doorschenen Op alle goddelijk gebeur...…

Denkend aan...

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
Denkend aan Holland zie ik trage stromen mensen op hun zoektocht over te magere grenzen gaan, gevlucht in schimmige dromen wat rest aan trots in beide handen en wat aan waardigheid overbleef steeds verder van hun horizon vandaan de luchten hangen er laag de zonnestralen worden langzaam in krijgswolken verwoord en belast, om in ander…
Pama21 januari 2016Lees meer >

De Achterdochtbestrijding

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
Gegroet, verzuurde sceptici Thans kunt u zich verblijden Kijk naar de horizon en zie Welk voertuig aan komt rijden Na jaren vol van argwaan volgt hier een mooie tijding Want het betreft de wagen van De Achterdochtbestrijding Menigeen in onze stad Is al die sluwe plannen zat Niet langer…
René Vis17 november 2016Lees meer >

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren bij de strijd om het fort op zolder, het fort van plastic palen, ze in verhalen en op tv altijd aan de horizon verdwenen. Elke keer moest ik wenen, heimelijk verliefd op Witte Veder. --------------------------------- uit: 'Vallende Mannen', 2011.…

vlinders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
vlinderen wil ik reizen op de wind over eindeloze velden waar kleurig bloemen geurend de wereld lokkend bedwelmen fladderend in dag en nacht intens het leven vinden het genieten kunnen ook zonder verder zoeken om weer op weg te gaan eens wil ik vol vertrouwen van binnen rustig dansend worden meegenomen naar daar waar eindeloos de horizon…

Het firnament aanraken

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Herkennen en kennen oeverloos puur de plek waar de dagelijkse horizon gloort bestemmingen naar toe voeren als betere wegen zelfs trottoirs en beloopbare mulle zandpaden.…

Schrander dier?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
De schaamteloosheid, als onrecht met een combine met macht, verminking van moraal, willekeur van maatstaf en de taal, verbannen uit het prisma van ethiek bestaan, verveelt zich in weerwil van humaniteit, lijkt een metafoor waarover we struikelen, denkbeeldige scheidslijn aan een horizon, een akkoord waarin niet ieder woord op schrijdend…
Pama31 januari 2019Lees meer >

Een blinde doler?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Hij vertrok als optimist in het stuifmeel van z’n rusteloze gedachtegoed, op de rode loper zover de zijn wereld reikt maar nog nergens leek te kiemen, in het oude spoor waarmee hij de horizon bestreek hij vertrouwde de boodschap en de richting niet, alleen de liefde en de zon bleken onafhankelijk en echt, al werden hun velden kort…
Pama6 september 2019Lees meer >

Kijken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 702
De volgende dag was ik aan zee in de mist geen horizon een kijken in niets Dan bij Kijkduin ligt dat in puin Terug in het duin veel zwarte struiken een enkele rode bes nog daarachter zwarte koeien met horens erboven vage contouren van flats op de plek waar 'k geboren Bij de haven op een muurtje staat er een vader met voor zich baby…
Ralameimaar24 januari 2020Lees meer >

Ironie van tijd?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
staat voor rood de hemel bestaat uit jagende witte wolken het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen smart wat als stip aan een oranje horizon…
Pama28 april 2020Lees meer >

Denkend aan trage stromen…

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 437
worden geboren, uit de trage stromen door conformistische klei waarin we zijn beland, een stroom, die als droom steeds weer dreigt stil te vallen, te snel in gemakzucht gekropen, gevlucht, weggekeken, sluipt door in wat rest overstijgt aan trots en zelfbehoud, wat aan waardigheid overbleef, doel in onbalans dreigt over een scheve horizon…
Pama5 juni 2020Lees meer >

Mijmeringen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Herinneringen zijn als wolken, zachtjes drijvend langs de horizon. In rossige tinten kleurend, bij de ondergaande zon, wachtend op de nacht. Als stille wateren door de wind in beroering gebracht. Gestalten treden nader, spreken en maken gebaren. Dat is waaraan ik ze herken. Mijn moeder met haar schort, haar vinger geheven.…
Antje.12 december 2020Lees meer >

Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Aan de horizon een oranje gloed die oplicht, uit elkaar spat, aanhoudend vlamt. Als een nieuwe dag die wel wil maar niet beginnen mag. Als een vuur dat niemand blussen kan. Het dreunt en trilt meedogenloos onder je voeten, verzwaart de grond, maakt benen tot lood. Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om in te schuilen.…