3975 resultaten.
Phantasos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
631 Al spoedig vindt u alles goed,
verjaagt hij elk gevoel van schroom,
zijn huid zo zacht, zijn mond zo zoet.
Diep in uw schoot beweegt hij loom.
En ik, ik heb u nooit ontmoet,
maar deel vannacht met u een droom.…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
De donkere wereld van mijn alternatieve IK
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.013 Mijn huid heb ik gewoon omgedraaid,
voor één keer toch.
Ogen kijken achterwaarts naar een
prikkelbare grijze massa.
Ik leef in een wereld die niet
echt kan bestaan, chaotisch zelfs.
Maar ik heb ze wel gemaakt.
Het is onrealistisch te geloven
dat ik mezelf hier zie.
Soms wel gruwelijk, dan overheerlijk.…
in blauw dat alles zag
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
979 steen
maar van herinnering
van toen het beter
met ons ging
jij vloog,
ik aardde in de rots
waar jij op neerstreek
en langdurig naar me keek
samen braken we
de spanning in een lach
de tijd stond stil
in blauw dat alles zag
wind waait geuren
naar de overkant
kleuren worden fletser
sporen vullen zich met zand
ik wil je zien
je huid…
Wilde verwarring.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.822 Ik gooide mijn haar los en mijn wilde krullen,
Die de vrijheid vonden in de eindeloze lucht,
Krulden en kleurden de hemel lichtoranje en
Droom en werkelijkheid werden in aquarel verzacht
In mijn dromen schoot je mis deze nacht, maar
Je had me reeds geraakt in de zwakte van mijn hart
Met vingers op de duizenden haartjes op mijn huid
En woorden…
Scheikundige Liefde.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.247 Mijn huid is verschroeid en verschrompeld;
Mijn hart klopt steeds langzamer;
Mijn DNA is voorgoed gemuteerd;
Ik ontdekte in de scheikunde
een nieuw element;
Mijn hart doopte het 'Liefdenium'
Elke dag gaf ik mezelf bloot
aan de radioactieve stof,
niet wetend dat het mij van binnen opvrat.…
Vier dagen carnaval
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
5.252 Onder zijn huid groeien emoties
die hij een jaar lang heeft geplant.
Ze worden in het voorjaar geoogst
gesterkt door het vruchtbare land.
Alles wat in die vier dagen boven komt
- gelach, gehuil, gevloek en genot -
verdwijnt daarna weer een jaar onder de grond…
Vrouw
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
3.078 Je lacht, een witte glimlach,
en je heupwiegt,
zoals dat hoort
en je koopt je tweede huid
in voordelige flessen
en het lijkt alsof niets je stoort,
Maar je verdriet
is een verborgen oceaan
een diep schrijnende wonde
een oceaan van tranen
en van te lange nachten,
een oceaan van weemoed soms,
waarin niemand zich waagt.…
idefix
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.093 ik weet nog dat we ooit
kauwgom
en andere niet fysieke dingen deelden
als ziektes
de kleur in je haar
de vlekken om mijn mond
na een bord spaghetti
de vlekjes op je zonnemelk witte huid
details
die een schilder niet bedenken kan
tenzij de onze
die ons schildert met mijn hand
die het blikje cola iets te schuin houd
je blik in mijn ogen…
Melaatse platanen
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
14.123 oprijlanen
in uniformen fijn van snit
staan ze melaats, oude platanen
De torenschaduw bedekt hun naakt
gebroken takken, ongespalkt
de vrieskou heeft hun hart geraakt
met rijp de kruinen witgekalkt
Een zwijgende stoet van trieste bomen
staat roerloos onder het klokgeluid
het goddelijk spel, niet in te tomen
brengt zelfs geen rimpel op hun huid…
in erotiek de warmte gepeld
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
924 we hebben van de zon genoten
in erotiek de warmte gepeld
de bruine huid zat als gegoten
is later toch weer snel ontveld
jij was mijn prijs uit vele loten
ik heb de kansen niet geteld
pech had al zijn kruit verschoten
het toeval bleek op je gesteld
je hebt me met je wolken toegedekt
wilde geen mooi weer meer spelen
je ware aard is stormend…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 een handvol zand
een strand met dromen
ik tel de korrels
hoor de golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit…
met schaamte behangen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.597 je hebt me ontvoerd
in boeien gevangen
je buik is zo zacht, geplooid
en met schaamte behangen
ik zwicht voor je borsten
in streelzacht verlangen
voel hoe je opricht
je huid strak gespannen
ik lach naar je mond
de lippen geopend
fluister mijn woorden
voordat je verstomt
we rillen en trillen
in de kleur van genieten
het roze werd rood…
Deurtje van mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.296 Heel lief en voorzichtig kruip je over mijn huid
voorlopig is het op veel plekjes dik genoeg
het geruis van nieuwsgierigheid klinkt heel luid
onwennig verlangen geeft een schot voor de boeg
Misschien wil ik wel je warmte voelen
als je in mijn armen ligt
om te begrijpen wat ze bedoelen
met liefde op het eerste gezicht
Elke dag ben je een…
Uitputting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.288 Je huid kleurt o zo zoet
in lagen van kersenbloed
Je pit put in mijn vleespot,
je naald hecht de verse wonden.
We vliegen als vleermuis en mot
tegen de lamp van alle zonden.
We scheppen in mosselbanken,
het dobberdeinst van ademklanken.
We donderlagen in eendedons,
de verten roepen nu de verten.…
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn…
droom met mij
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
994 droom met mij, wees niet bang
verlaat je tere zijden kleed
toon mij jouw zachte huid
een lied van enkel fluistertonen
zacht trillend verschuivend zand
verspreidt zich over gladde wegen
van maagdelijke tronen
droom met mij, ga toch mee
raak mijn verlangende vingers
omring ze met jouw bloesem,
geurend naar een witte orchidee
ik droom…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 En dan is niets meer;
geen koude huid of
roestpulver van je ring.
Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.…
Nacht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.052 De stilte hoorbaar gemaakt
Oorverdovende stilte
Jouw gezicht niet te zien
Je hand die mijn huid raakt
Beklemmend en mooi
Adem stokt
Twee harten bonzen
Een tak die ik gooi
IJzingwekkend duister
Een oehoe roept
Je knijpt in mijn arm
Zacht liefdesgefluister
Een ster, soms de maan
Versluierende wolkenslierten
Spookachtige kruinen
Gauw…
ja ik wil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.074 je zorgvuldig een homp van mij
in het midden van het hakblok legt
tot ik mals en platgeslagen vraag
om ontleding met het scherpste mes
dat je olie op het vuur verwarmt
en sissend in het rauwe vlees
tergend traag zout in wonden strooit
of een slavenbrandmerk schroeit
dat je tandenbeet tot bloedens toe
sporen laat in mijn gemarineerde huid…
Nachtwoud
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
705 Onze huid is gewild
bij papieren tijgers
hongerige weduwen
spelende kinderen
en masturberende ambtenaren
we zitten niet stil maar verdwalen
in het nachtwoud waar je steeds zegt
dat het regent in het nieuwe verhaal
achter gesloten lentegordijnen
waar ons hart ligt voor consumptie
en de maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 Jij koos ervoor de rug te ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een streling dan, omhelzing van zichzelf,
op je lichaam liggen gaat.…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
Gewetenloos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
495 Huiden waren aan elkaar verbonden
ogen kruisen diep in verlangen
het willen voelen, het willen hebben
warmte diep en blos op je wangen.
Onverantwoord was het plots gedaan
zij trok conclusies en ging heen
maar zij kan die liefde niet verliezen
want zij voelt het door merg en been.…
Over ....spel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 "alles is liefde"
in de nacht aan de telefoon
deelden ze dromen
verwenden elkaar met woorden
deden dromerige beloften
waarvan ze wisten
dat er niets van zou komen
hij, meer dan twee honderd
kilometer ver van haar
toch zo dichtbij
dat zijn stem
haar huid streelde
en ze zijn kussen voelde
branden
elke keer
fluisterde ze hem
goede…
beest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 hetzelfde ding schuin onder de conifeer
met rode ogen en gemene mond een
hangende buik en tong op de grond
er zit iets in mijn stoel meneer
met mijn sloffen aan schommelt het heen en weer
vraagt dan zonder fatsoen wie
ik ben of wat ik kom doen
er schreeuwt iets in mijn hoofd meneer
het steekt en bonkt pijnlijk zeer
nagels doorprikken mijn huid…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos
dan zal ik je huid…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…