2556 resultaten.
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat ze ons achter
om te schuilen voor aankomende stormen…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 En weleens, wanneer de wereld grijs en
moe lijkt, wanneer woorden zich verschuilen in de mist,
dan is inspiratie geen storm, maar een zachte bries die je hoofd optilt
en je ogen opent; een ongekende fluistering die je herinnert aan wat je altijd al wist.…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Roze bloemblaadjes
fluisteren zonder woorden
stilte die mij kent
Soms voelt de wereld als
een storm van indrukken, alsof elk geluid
en elk gebaar rechtstreeks binnenkomt. Dan verlang ik naar
de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt.…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Maar dit gaat niet over
voldoende vlijt, en
vorm, inhoud of stijl,
om het ritme van De Zin
voor te leven;
of een storm werkelijk heeft bestaan,
wel of niet is gaan liggen.
Als ik mijn nek uitsteek,
mag ik net door het schuine raam,
tussen het dichte dek door,
één of twee sterren verwachten.…
Tegenpolen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
407 Jij bent de storm, de lach en het open verhaal,
recht door zee spreek jij je eigen taal.
Zonder omwegen of twijfel, zo eerlijk en vrij,
jij opent de wereld, ook die diep in mij.
Ik ben de stilte, de kijker die zich op de achtergrond bevindt,
die de woorden vaak alleen in de luwte vindt.…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Tieners verdwalen in een storm van onzekerheid,
waar een fluistering hen raakt met venijn en spijt.
Vriendelijke maskers, maar achter de façade,
loert een spel van pijn dat hen doet verzaken.
Volwassenen dragen hun lasten, stil en berust,
maar woorden van haat raken hen, soms onbewust.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Eén blauw rustpunt staat
in de storm van kleur en licht
waar de ziel landt, stil
De wereld komt binnen
in golven van kleur en geluid, ongefilterd
en soms te luid voor de huid. Ik zoek de kleine nuances
in de schaduw, waar het zachte licht de randen van de dag verzacht.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op een open schelp, richt ze haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Maar wie tussen de vette, zwarte regels door durft te lezen,
ziet dat de storm vaak in de inktpot van de maker begint.
Het lot hoeft niet nog eens extra spectaculair bewezen,
wanneer de dag in alle stilte al zijn eigen offers vindt.
Dus sluit de schermen, laat de trefwoorden maar vervagen,
de overdaad aan betekenis eist zijn tol.…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt door alle sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.
Hier waar de kliffen de woeste branding trotseren,
waar geen wetten bepalen hoe de winden moeten keren.…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 zand waait over de vlakte
Verstopt zich onder een struik
Nestelt zich alsof het daar kan blijven
Droog en dor is de struik
Hij kan het niet vasthouden
Daar vliegt het zand weer door de ruimte
Ik wil hier blijven roept het zand
Niemand hoort het in de eenzaamheid
Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken
Het begint te waaien en te stormen…
confrontatie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.352 Als weke boomtakken in een storm,
strelen haar armen de zon.
Niet luisterend,
hoort ze mijn haperende stem.
Er is geen tijd,
we moeten nu echt gaan.
In geaccepteerde nietigheid,
betovert ze de zon.
Duellerend in een duet,
verwonderd en bewonderend.
Herfstbladeren vol kleur,
dwarrelen omhoog van de takken.…
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.023 Rust
Klein bloemetje kwetsbaar en teer
Je staat daar zo eenzaam in het bos
Korenblauw met roze gekleurd
Jij maakt zoveel emoties in me los
Rode krullen dansend in de storm
Slanke handen teder en zo fijn
Een trui onhandig omgeslagen
Trieste ogen vervuld met pijn
De rust van de natuur zo mooi en zacht
Het gefluister van de wind in mijn…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 morgen
hij zou nu bijna negentig zijn,
is slechts grijs en broos geworden,
de vader van vijf kinderen,
deze man uit een vroeger eeuw,
van dominee en Domela,
nu rust hij in zijn graf,
slaapt dag en nacht alleen
als derde kind herhaal ik
uit herinnering hoe zij samen
in het wankele bootje stapten,
voor hun onvoltooide reis vol
van regen, storm…
Verweven hartstocht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
962 Hij versiert haar bed met geuren
van beminnen zijn kus valt lief
geen bloemen of liefdesbrieven
nooit leest hij Homerus voor
Hij laat haar smeltend zijn
stormen felle kleuren geel
heeft hij nette fantasieën
en houdt niet van extreem
Hij huilt niet van geluk
trilt nooit als hij haar ziet
of valt smekend op zijn knieën
hij ziet haar…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 Dan komt tot hen als lisplen over
Gods storm die ons te grond doet gaan.
-----------------------------------------
uit: De stille tuin (1931 - 1933)…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.137 Ik wil de stilte horen
en ga daarvoor naar zee
bij slecht weer,regen en storm
de stilte valt niet mee.
Ik wil de stilte voelen
en isoleer me ver van huis
bij cultuur, afstand en eenzaamheid,
de stilte bevat nog ruis.
Ik wil de stilte zien
en schiet een mooie plaat
met groen, grijs en witten
zie ‘k niet waar stilte staat.…
Marine in Sodom en Gomorra
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
927 van dek hoorde men ze in gezang
falderie faldera van je hopsasa
jullie landrotten popla poplala
doet 't in je broek bent zo bang
minister Kamps zelf heeft gezegd
de normen van nu af zijn verlegd
we hebben vele vrouwen aan boord
dat is zoals hij wil dat 't hoort
's nachts keurig apart gevest in hutten
bij avond begon hevig innerlijk stormen…
Zo sta je weer voor me
hartenkreet
4.0 met 50 stemmen
2.006 Het gaat nooit meer uit
Het brandt
onder mijn huid
De zon in je ogen
snijdt dwars door me heen
in mijn herinneringen aan jou
in mijn wereld van steen
Zo sta je weer voor me
in al jouw stralende pracht
maar het enorme licht
kost me al mijn kracht
Jouw hoofd leunt op mijn knie
Je glimlacht vol magie
De bries die je haar verward
De storm…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 de eerste nieuwe dag van maart
juist ja
die maart, die zijn staart roert
kan winteren en lenteren
kan bloesemen en stormen
het is nog stil op straat
regendruppels op het raam
de wind speelt een spelletje
van kat en muis
met de juist ontwaakte morgen
maandag een maart
vandaag zou ze jarig zijn
ze was geboren in achttien een en negentig…
Nederland is leefbaar
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
673 Nederland is leefbaar
Nadenkend maar ook strijdbaar
Storm in een glas water
Betalen komt later
Kerken stromen leeg
Een klokkenluider die zweeg
Sluierwolken met schaapjes in de lucht
Als ik naar Mallorca vlucht
Altijd fijn om thuis te zijn
Hak die grondwet nou eens fijn
Verzorgen is weer veel te duur
Tegen ouder worden bestaat geen kuur…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 de man met zijn mondharmonica
uit een waaier bladeren wervelt
de man met zijn mondharmonica
muts scheef op de kop
ogen als verre vuren
wangen bol van storm op zee
als een bezetene bespeelt de man
zijn mondharmonica
danst hij rond joelende kinderen
lege tafels en stoelen met dekens
bokkensprongen maakt hij
de man met zijn mondharmonica…
Woorden van wanhoop
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.090 In deze wanhoop
Die ik begonnen was
Vraag ik mezelf weer af
Hoe dit afloopt
Ik hoor de stilte
Van de storm die komt
Heb ik mijn ziel verwond
In deze ijzeren kilte
Een klap in mijn gezicht
Liet mij weten dat ik het wist
De afloop van dit leven
Is niets meer om voor te geven
Ik loop hier met mijn zorgen
Hier over straat in de kou
Komt…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 en vloed,
en uit de schede en de roede
tegelijk, we zijn de barenden
op een verlaten strand,
wedergeboorten in één hand,
de tong op de zilte lippen
die een bijsmaak geeft van
zelfbevruchting en in het
proeven onderscheidt, door
het aardse vuur verleidt
verkleeft in één adem van
het “zelf”, overwintert na
de stilte van de stormen…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 Dan komt tot hen als lisplen over
Gods storm die ons te grond doet gaan.
----------------------------------
uit: De Stille Tuin (1931-1933)…
Onmogelijke liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
984 Een onmogelijke liefde in de ogen van anderen
Een ware liefde die stormen zal doorstaan.…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Terwijl het bootje
Regen trotseerde,
Stormen overwon,
Of juist brandde onder de zon,
Verstreek de tijd,
En werd overleven
Soms een vreugd,
Soms een strijd.
Gevangen was het bootje,
In een eigen spel,
Naar voren, opzij,
Van hemel naar hel.
Langs weiden en wegen,
Deinde het bootje,
Tot het niet meer verder kon.…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Mijn tranen
Hebben de storm bedaard;
Vaak is 't, of door de lanen
Een geur van rozen waart.
Ik hoop weer. Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 langs die klier een kreeft met opgeheven scharen
Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen…