Nu ben ik hier

Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.

Nu ben ik hier.

Hier waar de kliffen de woeste branding trotseren,
waar geen wetten bepalen hoe de winden moeten keren.
De blonde duivel trok diepe voren in de tijd,
maar de horizon roept om een nieuwe strijd.
Geen fluwelen handschoen, geen buigend verweer,
het zwaard uit de schede, ik aarzel niet meer.

Nu ben ik hier.

De wildernis zingt van gevaar en van jagen,
geen rechter die straft, geen stem die blijft klagen.
Mijn adem wijd open, de blik op de top,
ik eis de woestijn en de wildernis op.
Laat het donderend rollen, het noodlot, het tij—
het gevaar is mijn gids, en de leegte is vrij.

alfons vrijheid aanwezigheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1