Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

Raad eens wie we tegenkwamen

gedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 10.979
Een oude vrouw, al in zichzelf gekrompen, half voorover, hoofd onder de takken door en kin vooruit geschoven alsof alles haar was overkomen, alles voor haar was gemaakt zo was dat ook, zo keek ze je aan als je langskwam met je gewrichten nog nauwelijks krakend, met blakend van gezondheid je kinderen met liedjes zoekend naar eenden en ze…

ANCI ZOEKT DE STILTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Aan de modderhelling langs de kleine stroom ligt een kale, bemoste tak, dun en lang, peinst weemoedig, verteert geduldig _ loom... Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang. Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom: huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Han Messie23 september 2010Lees meer >

HERFST I.

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Geen zomerheerlijkheid, geen zomergloed, Maar grijze lucht; de naakte takken neigen Zich droevig aardwaarts; stom, vol somber dreigen Staat ver der donk're dennen staat'ge stoet. Een rauwe kreet snerpt gillend door de luchten; En ijlings schiet een vogel mij voorbij, Wegwiekend naar de duist're bomenrij.…

Dauwtrapper

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
boskapel, sta naast de zwijgende Maria, de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg- en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen; de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw de aarde gewassen en het land ligt erbij als herboren; op het eind van het bospad staat de oudste boom, een- ‘Mondriaanse’ eik met kale takken…
Custor11 oktober 2010Lees meer >

Bosrand

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 758
De zwarte V-vorm van een vogel zweeft hoog, draaiend, gelijk Icarus naar de zon M’n ademdamp drijft zachtjes omhoog langs de boomstam in mijn leunende rug tussen de kalende goudbebladerde takken door, langs een vervallen eksternest… Ook hier is het de witte condens die de herfstige sfeer benadrukt en druppels vormt op de aan de boom geklampte…

Illusies

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.564
Iets anders deed gij dan uw diepste taak – en nu ontwaakt gij even voor het eind. Het binnenspel van uw verbeelding bant de nutteloze zwaarte van ’t verstand, in welks omkluistering gij doods moest leven.…

NEBO

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Had ik, als hij, die de uitverkoornen Gods Ten leven leidde, een grootse taak volbracht, In stille vrede stierf ik op mijn rots. Doch doelloos moet ik lijden en mijn klacht Kaatst, onverhoord, de kale bergkruin weer... En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…

mobile home van een slak

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Zeni1 juni 2012Lees meer >

Dictators sterven in het harnas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 691
Geef de mens macht en hij die opgroeit als nomade in een tent, bouwt paleizen van marmer, leeft in een luxe die hij eens verafschuwde - delegeert bestuurlijke taken aan vazallen die macht misbruiken om zich te verrijken, hun lusten te bevredigen; aard van een dictator maakt dat waar hij niet bij is – gevoelsmatig niet bestaat,…
Custor22 september 2012Lees meer >

Gebed voor de nacht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Wilt U mij ook in deze nacht bewaren Zodat ik mag ontwaken in de morgen Om al mijn taken weer te verzorgen En Uw hulp en bijstand mag ervaren. Heer, ik bid U ook voor mensen in nood En anderen waar het niet goed mee gaat Wilt U hen nabij zijn met raad en daad Want soms is de nood wel heel erg groot.…

Oriëntatie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.487
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had eens een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken…

Kraaien

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.189
de kraaien in de winter-takken! Nog trillert echo van hun schrille snaters: Wat zitten ze daar stil, die donkre saters, Die sombre spotters in hun zwarte pakken. Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken. Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken!…

De haan kraait drie keer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Slechts in stilte hervat ik mijn taak; zie ik jou terug in echte liefde. Ik blijf geloven in eigen krachten. Wat ook probeert mij te doen wankelen: ik geloof en ben zeer krachtig!…

Overal tussen in...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik stond tussen gelovigen en atheïsten àls Petra rotsvast met zwetend hart vol gevoel, bloedserieus ergens voor mezelf en nam ik mijn taak op me. Ik wil mijn hart uitdragen als antwoord op vele vragen. Tussen realisme en idealisme. 1 Duidelijke richting: één weg, één doel!…

- Winterkoopjes -

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
dagaanbiedingen heb nauwelijks een beschrijving beschikbaar de handelaars halen momenteel alles uit de kast leer van suède schoenen, die ik afwisselend draag lopen hun laatste meter, heel goedkoop, zo blijkt vandaag niet geschikt om mee in plassen te lopen hunkert men ernaar ze in te kopen regendruppels hangen aan stengels en takken…

Gemeenteraadsverkiezingen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Nu valt er waarlijk wat te kiezen, want Den Haag splits de gemeenten zware taken in de maag. Dus ga ik stemmen, trouw weer op een vrouw, als vrouw. En als ik straks het stemlokaal, een schoolgebouw, verlaat in ons vrij land, door geen tiran beklemd, ben ik, dat weet ik uit ervaring, blij-gestemd!…

GEPLANT EN BEREISD

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
De vruchten voeren het levende hout, trots zware beproeving, heel de wereld rond, takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…

Met mijn pen in de aanslag

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
De mens die geen drempels wil het walhalla van tienermoeders en ontblootte vrouwen want men zoekt vertier van oorlog en de woeker met menig dier en van het kind een maand vermist… Het mes snijdt dieper dan de pijn overdekt met schone schijn en dikke vinger men roept meer en meer om minder En U dichter, U wacht hier een schone taak…

De juiste toon te vangen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
met regelmaat op het geïmproviseerde pad dat je maakt dwars door het bos als je stilstaat is er stilte tot de solo van een lijster klinkt als een betoverende serenade plots ritmisch ondersteund door een ijverige specht twee meesjes komen langs voor een vrolijk intermezzo dan klinkt als achtergrondkoor het ruisen van de wind in de takken…
geeraardt13 oktober 2014Lees meer >

DE WONING

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.304
van de zoldring spant ; Buiten de drempel het gebloemt, Dat 't aambeeld en de hamer roemt, Het goud, waaruit het is gesmeed, De vinger, die zijn drift bestreed; Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen, Een eedle boog, een fier festoen, Zinvol omslingerd, los en slank, Door 't krullen van een wingerdrank; En zo, getooid met tuil en tak…

Bij jou

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 751
weet "het is goed zo" al weer tien weken ben je verlost van pijn en verdriet wie had dit kunnen weten Weg je zorgen en pijn voorbij je narigheden weg die liefdeloze blikken voorbij het verleden Weg je tastbare liefde voor je kinderen en (achter)kleinkinderen Voorbij je medemenselijkheid het zal ons blijven hinderen Je hebt je taak…
Leidy22 januari 2015Lees meer >

WEERZIEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Aan takken snuiven, als een speurende ree. Het boompje siddert van reisgrage stuipen; bruisend water bezingt echter vaste stee.…
Han Messie14 februari 2015Lees meer >

Nu al gevallen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Zo kort mocht je maar zichtbaar zijn, zo kort maar aan de tak, de storm brak je af, met het grootste gemak. Net uitgekomen, net groen van waas, werd de wind je vandaag toch echt de baas. Daar lig je nou vlak op de grond terwijl iedereen toch echt wel vond, dat groen eindelijk tevoorschijn kwam.…

Mijn lichaam...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Als een krachtige boom houdt dit lichaam vast aan het ritme van haar eigen adem verzoend met het doffe geluid van elke hartslag, verlangend naar het neerstrijken van het leven tussen haar dragende takken en blaren.…
katty23 juni 2015Lees meer >

Jonge vaders

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Jonge vaders hebben zo een taak in het huwelijk blijkt zo vaak, waarbinnen de romance En rooskleurigheid tot een Dagelijkse sleur verworden; Vertaalt wordt in een huiselijk Geluk van zorgplicht voor de Kinderen en de maaltijd op de Borden.…

Bergmeer

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.060
En waar de wateren de groene kegels drenken, Volgt ’t oog, diep in het nat, de duidelijke lijn Van uitgestoken tak in water-zonneschijn, Wiens onbewogen rust geen stormen kunnen krenken. Geen kabling komt er in. De stralen, die zich deelden, Weerkaatsen ’t bodembos tot in de volle dag. Men ziet hoe rond de stam de groene mossen geelden.…

Eik

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.565
Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur, wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw, als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond, tenzij u eikels vreten wou; ze vallen straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.…

Wij waren geheim

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.530
Onvindbaar waren we die lange dag: we waren de paadjes achterlangs en binnendoor, brandnetels en berkenstammen, de ondoorzichtige oude kas achter in de tuin van een van ons, hutten in de bomen, in de bosjes waren we, verstopt onder bruggetjes en laaghangende takken van treurwilgen bij de gracht.…

Herfst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
En er zit een mus eenzaam op een tak zoals ik-zelf woon in dit land. O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet, en mijn bloed verouderd in mijn lijf... De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos en 't bos ruikt als een lijk; mijn voeten gaan over 't mollig mos als over week, rot vlees...…

kringloop

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
de bladeren vallen in ontelbare kleuren vormen en getallen van bomen naar benee zij dwarrelen gedwee, nemen de zomer mee kleuren met hun kleed de grijze aarden wallen de tak, het blad, de steel, de nerf wurmen zich weemoedig in de aarde ondergaan het ondergronds bederf om verder nog dan ver te gaan in waarde vergaan, verlaten…