2730 resultaten.
Naastenliefde
gedicht
4.1 met 17 stemmen
8.118 .
----------------------------------------------------
uit: ' Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Het zijn illustere raven
die de vleugels spreiden
over een toekomstige mist
die diepe dalen verbergen.
ik zal blijven zoeken naar de
tekens die ergens liggen begraven
waarop mijn glazen kist wacht,
de teugels die het leven tergen.…
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 Sla je vleugels uit en vind jezelf!
Want daar gaat het toch om in dit leven?
Af en toe vul ik de leegte met mijn tranen.
En het is goed zo.…
Achter de wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 meer bespeeld
wat slagen op versleten trommelvellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
Geen olijkheid van dartele gazellen
versiert in Balladines het refrein
’t is als een stier die zich kapot verveelt
of krappe schoenen die tot blaren knellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
Maar af en toe zweven er toch libellen
op gazen vleugels…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaardster
moeder Omie is nu weggesleept
naar het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere leegte van eenzaamheid
waar haar lieflijke stem neuriet
en echoot door slapeloze nachten
van ondergrondse stilte,
glimlachende waanbeelden
die met gestrekte armen
warme vleugels…
Waarom Zingen De Vogels?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Ik voorzie mezelf van wassen vleugels,
En waan mij een weg ergens naar de zon.
Spoedig zal ik weten,
Dat ik nooit als een vogel vliegen zal.
Mijn menselijke eerzucht,
Zal mij weldra meeslepen in mijn Icarus-val.
Met geluk zal ik weten,
Na keihard te zijn geland.
Dat de vogels beter weten,
Omdat zij vliegen met een vogelverstand.…
Taal en nog eens taal
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.213 Later sprak je tegen
me aan, de punten van mijn borsten schuurden
bontgekleurde vleugels aan de overkant,
waarin de kamer hangt, zachtjes schommelt, mij droomt.
-------------------------------------
uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 enkele kans want wij
zullen meer, we leven allemaal niet meer dan gemiddeld
tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste
wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl
zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor
mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen
alle vogels die hun vleugels…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Een vuurvliegje die haar stem niet kan laten horen,
schelpen en het aambeeld van de oren blijven onbewoond,
geluid en stilte blijven gelijk, hun vleugels
opgevouwen, mondjesmaat zonder klank of dank.…
Overwintering?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
393 Morgen is misschien de beste tijd
gisteren en vandaag is te vroeg
met dromen vergroeid te raken
in de zachte kussens in de geurigste
contouren weg te duiken,
gedachten-vleugels, horizon van twijfels
zichzelf te moeten onderscheiden, pijn
in de wiekslag van hoop te verdwijnen,
groen in een malse ademteug laten ontluiken,
mens te worden…
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever,
’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas,
mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…
Iedereen doet er toe
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
519 Het doet er alles toe, de echo’s
van wat is geweest zich nestelen
op de juiste plaats in een dansende
wereld in het avondrood in transparante
vleugels aan de horizon verschijnen.…
Een gewaarschuwd mens.....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
398 Krachtig is de zee maar
geeft zoveel vleugels
met vele vrijheden.
Het is een verademing
om te mogen
meemaken.
De zee is ook gevaarlijk,
zeker als je erin zwemt!
Eigenlijk moet je niet
verder gaan dan tot aan
je knieën.
Kom je terecht in een mui,
zwem dan mee,
meestal duurt een mui
ongeveer tweehonderd
meter.…
Onafhankelijk?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
840 hij kreeg daarvoor zijn vleugelen.…
Bij mij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Bij mij zijn,
geeft me vleugels,
waarmee ik vliegen kan,
dwars over oceanen heen.
Die krachtig genoeg zijn,
om jou te dragen,
en stormen en orkanen te doorstaan,
om uiteindelijk veilig te landen.
Op een eiland,
vol rust en vrede,
waar de hemel diepblauw kleurt,
en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 De vleugel opent zich — ademend, nabij.
Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost.
Ik speel niet om te
presteren, maar om te ontsnappen —
aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het
voortdurende voelen.…
Wachten op Chnoem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Vanuit mijzelf kwam ik op,
waar ik geland ben,
de Neith van het rationele weten;
waar ik vooruitschrijdend verstand plan,
overstijgend denken manage,
als ondersteuning van de vleugels:
deze lange gangen der kennis
der genezing,
waar ik een wereld gebouwd heb,
jouw kunstbrein in detail verbeeld wordt,
-de zenuwen
zorgen dat je af…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 de poriën leeg-
loopt
als veredelde kratermonden
rook
als signaal voor wat komen gaat
lava dadelijk
stromend door centrale delen
des stelsel
met sterren en troebel zicht
één draai om de as
en dan
fantastisch licht
als een zwaan
opstaan in overvloedige mist
als matig verdicht beeld
maar onverzadigbaar
gortig
voortjagende vleugels…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 Op zee ben ik een draak
met machtige vleugels
bol van mijn adem
vlammend van de zon
geleid door mijn ene hand
aan het roer, en de andere
aan de lijnen, strak genoeg
en los genoeg, elk moment
opnieuw de wind
precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 De wolf vindt rust in de schaduw,
terwijl de vlinder haar vleugels spreidt;
de brief is onderweg.
Naar de naamloze man in niemandsland
die vertelde hoe fascisme ontstond
op straat in kleine dorpsgemeenten
onder de maanlach zonder spiegelbeeld
in het verstikkende donker van de nacht.…
ZIJN WIJ MENSEN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
159 Zijn we engelen met klauwen
of beesten, zonder weet
van hun onvolgroeide vleugels?
Zijn wij mensen
zo verschillend
dat we lijken op elkaar?…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim,
zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan.
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 hoor de geluiden
van stilte verdwijnen
gekraak en geruis
wieken van vleugels
de stroom is
er eventjes uit
een glijvlucht
in koude en
warmere sferen
een botsing van lucht
turbulentie is
niet te bezweren
de vlucht slaat
uiteen in geruchten
we laveren.…
Zusje van me
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
1.869 de tuin is mooi van kleur en vol van zomerleven
en ik geniet van kosteloos en puur geluk
maar dan opeens zie ik het voor mijn oog gebeuren
een vlinder valt zacht voor mij neer, gebroken, stuk
een vogel vliegt voorbij zonder ook maar te merken
dat onder hem een kleine vlinder sterft
haar vleugels brandend van nog levend wild verlangen
in kil…
Als in mijn droom...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.401 Alle wegen die ik heb bewandeld
Alle pijn die ik heb doorstaan
Nooit van tevoren geweten
Waar mijn padje heen zou gaan
Vooral altijd gevoel gevolgd
Gedaan wat ik het beste vond
Nooit geweten waar het heen zou
Tot jij daar plots voor mij stond
Als een engel met gespreide vleugels
Zo zag ik jou daar voor het eerst
Ik probeerde vooral kalm…
kom maar- zei je - kom maar
netgedicht
4.5 met 32 stemmen
1.641 - al meer dan duizend jaren
alleen de slangenkuil die wist ik niet
tot na die nacht waarin wij
spiegelend en naakt
elkaar zo tederdicht beminden
dat slaap ons niet kon vinden
en wij dreigden te verdrinken
in onze spiegels van de ziel
kom maar - zei je - kom maar
kruip maar heel dicht - toe nou maar
in de holte van mijn oksel
klap je vleugels…