Alle inzendingen over vleugels

2730 resultaten.

Sorteren op:

Naastenliefde

gedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.118
. ---------------------------------------------------- uit: ' Een vlieg met gouden vleugels', 1997.…

Moederschip

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
droomtocht over vertrouwde velden ver boven nietigheden verheven in de palm van trotse luchthelden naar iets nooit eerder begeven ik voel de ijle koelte op mijn huid de gespreide vleugels houden halt het zweet breekt plotseling uit nu de atmosfeer als een deken valt ik ben in de broeiende kern beland in het woud van intense geschiedenis…
Iniduo15 december 2012Lees meer >

Zoom aan de overkant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Het zijn illustere raven die de vleugels spreiden over een toekomstige mist die diepe dalen verbergen. ik zal blijven zoeken naar de tekens die ergens liggen begraven waarop mijn glazen kist wacht, de teugels die het leven tergen.…
Pama31 mei 2013Lees meer >

De verloren zoon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.128
Sla je vleugels uit en vind jezelf! Want daar gaat het toch om in dit leven? Af en toe vul ik de leegte met mijn tranen. En het is goed zo.…
Patty19 april 2014Lees meer >

Achter de wolken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
meer bespeeld wat slagen op versleten trommelvellen mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn Geen olijkheid van dartele gazellen versiert in Balladines het refrein ’t is als een stier die zich kapot verveelt of krappe schoenen die tot blaren knellen mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn Maar af en toe zweven er toch libellen op gazen vleugels…

EEUWIG TREKKENDE KRACHT

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
als knuffelkotertjes toegeëigend engelbewaardster moeder Omie is nu weggesleept naar het schaduwmeer waar het gestorven riet woekert in onvoorstelbare bittere leegte van eenzaamheid waar haar lieflijke stem neuriet en echoot door slapeloze nachten van ondergrondse stilte, glimlachende waanbeelden die met gestrekte armen warme vleugels…

Waarom Zingen De Vogels?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Ik voorzie mezelf van wassen vleugels, En waan mij een weg ergens naar de zon. Spoedig zal ik weten, Dat ik nooit als een vogel vliegen zal. Mijn menselijke eerzucht, Zal mij weldra meeslepen in mijn Icarus-val. Met geluk zal ik weten, Na keihard te zijn geland. Dat de vogels beter weten, Omdat zij vliegen met een vogelverstand.…

Taal en nog eens taal

gedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.213
Later sprak je tegen me aan, de punten van mijn borsten schuurden bontgekleurde vleugels aan de overkant, waarin de kamer hangt, zachtjes schommelt, mij droomt. ------------------------------------- uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…

We zullen

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.174
enkele kans want wij zullen meer, we leven allemaal niet meer dan gemiddeld tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen alle vogels die hun vleugels…

Aan de vijverkant

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever, ’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas, mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…

Groot verlangen,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Een vuurvliegje die haar stem niet kan laten horen, schelpen en het aambeeld van de oren blijven onbewoond, geluid en stilte blijven gelijk, hun vleugels opgevouwen, mondjesmaat zonder klank of dank.…
Pama1 september 2019Lees meer >

Overwintering?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
Morgen is misschien de beste tijd gisteren en vandaag is te vroeg met dromen vergroeid te raken in de zachte kussens in de geurigste contouren weg te duiken, gedachten-vleugels, horizon van twijfels zichzelf te moeten onderscheiden, pijn in de wiekslag van hoop te verdwijnen, groen in een malse ademteug laten ontluiken, mens te worden…
Pama16 februari 2020Lees meer >

Aan de vijverkant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik ontwaak uit mijn stil gesoesd aan deze vredige oever, ’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas, mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas…

Iedereen doet er toe

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats in een dansende wereld in het avondrood in transparante vleugels aan de horizon verschijnen.…
Pama21 juni 2020Lees meer >

Een gewaarschuwd mens.....

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
Krachtig is de zee maar geeft zoveel vleugels met vele vrijheden. Het is een verademing om te mogen meemaken. De zee is ook gevaarlijk, zeker als je erin zwemt! Eigenlijk moet je niet verder gaan dan tot aan je knieën. Kom je terecht in een mui, zwem dan mee, meestal duurt een mui ongeveer tweehonderd meter.…
Dick Voogd6 augustus 2020Lees meer >

Onafhankelijk?

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
hij kreeg daarvoor zijn vleugelen.…
Antje9 oktober 2021Lees meer >

Bij mij zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Bij mij zijn, geeft me vleugels, waarmee ik vliegen kan, dwars over oceanen heen. Die krachtig genoeg zijn, om jou te dragen, en stormen en orkanen te doorstaan, om uiteindelijk veilig te landen. Op een eiland, vol rust en vrede, waar de hemel diepblauw kleurt, en de oceaan kabbelend dit lied neuriet.…

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
De vleugel opent zich — ademend, nabij. Elke toets wekt een echo van iets lang verzwegens. Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht. Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost. Ik speel niet om te presteren, maar om te ontsnappen — aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het voortdurende voelen.…
CB31 mei 2025Lees meer >

Wachten op Chnoem

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Vanuit mijzelf kwam ik op, waar ik geland ben, de Neith van het rationele weten; waar ik vooruitschrijdend verstand plan, overstijgend denken manage, als ondersteuning van de vleugels: deze lange gangen der kennis der genezing, waar ik een wereld gebouwd heb, jouw kunstbrein in detail verbeeld wordt, -de zenuwen zorgen dat je af…
Simone de B.24 augustus 2025Lees meer >

proces; als een zwaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 259
de poriën leeg- loopt als veredelde kratermonden rook als signaal voor wat komen gaat lava dadelijk stromend door centrale delen des stelsel met sterren en troebel zicht één draai om de as en dan fantastisch licht als een zwaan opstaan in overvloedige mist als matig verdicht beeld maar onverzadigbaar gortig voortjagende vleugels…
Stoker28 oktober 2025Lees meer >

Psychologe

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 393
Er valt simpele woordeloze onrust terug in de vallei van loze zinnenspinsels alsof een zonderling iets beweren wil over de wildernis van de menselijke ziel jouw vader was een stugge wandelaar heeft het pad gevonden naar de dood slaapt nu eeuwig op het kerkhof op zijn grafsteen een kleine boot jouw moeder kreeg vleugels in de nacht toen…

Meeuwen en dolfijnen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 134
Op zee ben ik een draak met machtige vleugels bol van mijn adem vlammend van de zon geleid door mijn ene hand aan het roer, en de andere aan de lijnen, strak genoeg en los genoeg, elk moment opnieuw de wind precies in het midden op de sweet spot: twee harten verbonden in de hoge golven in het wilde water steeds in balans als twee…
Zywa25 juni 2026Lees meer >

Voor vlinders en wolven

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
De wolf vindt rust in de schaduw, terwijl de vlinder haar vleugels spreidt; de brief is onderweg. Naar de naamloze man in niemandsland die vertelde hoe fascisme ontstond op straat in kleine dorpsgemeenten onder de maanlach zonder spiegelbeeld in het verstikkende donker van de nacht.…
mobar15 augustus 2026Lees meer >

ZIJN WIJ MENSEN

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 159
Zijn we engelen met klauwen of beesten, zonder weet van hun onvolgroeide vleugels? Zijn wij mensen zo verschillend dat we lijken op elkaar?…

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
Daar glijdt de zwaan, een eenzame, ijzige schim, zijn vleugels dragen het bleke licht van de maan. geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet, een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad. De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas, geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.…

Ik worstel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
Branding schuumt Waar het zwarte schuurt, eej Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard Verlaten taal, stug genoemd provinciaal vleugels uit de meeuwen na strand zoals toerist in eigen zee land palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels klein kansloos mens…
Ruud Blom8 november 2026Lees meer >

spin me weer in zonder naam

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.501
hoor de geluiden van stilte verdwijnen gekraak en geruis wieken van vleugels de stroom is er eventjes uit een glijvlucht in koude en warmere sferen een botsing van lucht turbulentie is niet te bezweren de vlucht slaat uiteen in geruchten we laveren.…

Zusje van me

hartenkreet
4.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.869
de tuin is mooi van kleur en vol van zomerleven en ik geniet van kosteloos en puur geluk maar dan opeens zie ik het voor mijn oog gebeuren een vlinder valt zacht voor mij neer, gebroken, stuk een vogel vliegt voorbij zonder ook maar te merken dat onder hem een kleine vlinder sterft haar vleugels brandend van nog levend wild verlangen in kil…

Als in mijn droom...

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Alle wegen die ik heb bewandeld Alle pijn die ik heb doorstaan Nooit van tevoren geweten Waar mijn padje heen zou gaan Vooral altijd gevoel gevolgd Gedaan wat ik het beste vond Nooit geweten waar het heen zou Tot jij daar plots voor mij stond Als een engel met gespreide vleugels Zo zag ik jou daar voor het eerst Ik probeerde vooral kalm…
JP17 februari 2010Lees meer >

kom maar- zei je - kom maar

netgedicht
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.641
- al meer dan duizend jaren alleen de slangenkuil die wist ik niet tot na die nacht waarin wij spiegelend en naakt elkaar zo tederdicht beminden dat slaap ons niet kon vinden en wij dreigden te verdrinken in onze spiegels van de ziel kom maar - zei je - kom maar kruip maar heel dicht - toe nou maar in de holte van mijn oksel klap je vleugels…