3774 resultaten.
Het Einde
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.735 als een leegte
Een oneindige leegte
Met vragen vervuld
De nachtelijke schoonheid
Voelt duister en kil
Somber, koud en stil
De pracht lijkt verdwenen
De wereld lijkt anders
Zonder jou in mijn hart
Het maakt mij verward
In mijn dromen verschenen
Alles is veranderd
Het doet gewoon pijn
Om niet te kunnen zijn
In het vuur…
Hexerex
gedicht
3.4 met 42 stemmen
12.757 had hij de wil om zijn leven te sturen
een rondtrekkend oeuvre zou hij dan zijn
beschadigd wellicht door geestdrift of wijn
maar in de kracht van een keihard verduren
zijn pad zou voeren langs hetere vuren
dan zwiepte hij klakkend vanaf een schrijn
een middelomgorde striemende lijn
opdat zij niet in hun speeksel verzuren
Hexerex handhaaft…
Pruillip
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
4.837 Zijn lendenen smeulden in de vrieskou
De koelcel van december
Moeder pookte het vuur op
In een knetterend licht van zuchten
Zwom het kikkervisje naar de overkant
Brak door het membraan
Versmolt tot vrucht
Een klompje van chromosomen en strengen
Een keten waarop mijn erfenis te lezen staat
Het woekert in dat lauw, rond bad
In de prille…
miserieman
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
632 het vuur dat hem verteert
door de kronkels van elke nacht
en sleept doorheen de lange uren
van telkens weer een eindeloze dag
kan niet geblust
iedere graad medisch vertaald
tekent zich af op zijn gelaat
grillige tekening van het lot
dat hij maar niet ontloopt
bestemmingen zijn
wat ze moeten zijn
hij spoelt elke kater door
met hetzelfde…
bruisende lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.184 als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk
terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt
wanneer…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 tyne cot
we crepeerden in grauwrode modder
onder vlaanderens loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
Wonderland
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.047 Wonderland van gedachten
Gedreven door mooie dromen
Creatie van heerlijke fantasieën
Waar niemand aan kan komen
Wonderland van verlangens
Passionele gevoelens vol lust
Stromend bloed kloppend hart
Hunkerend vuur nog ongeblust
Wonderland van geluksgevoel
Glimmende ogen warme zweem
Omhelzing van elk nieuw moment
Zon breekt door de schaduw…
Zwakheid, verlangen
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.698 strelen en diep voelbaar zijn
heet tot genotvolle uitputting; sterk
als steppegras; groen, filigraan mooi
zo is passie: tedere onbuigzaamheid
Dát echter, wat mij is: de wens, een trekken
en vooral een sleuren, het dragen en meer nog
het verdragen en steeds weer proberen
of je brandbaar bent en zo ja tot welke prijs
en wie uiteindelijk het vuur…
zie mijn vriend
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
756 zie mijn vriend en meester
daar staan in ‘t licht
lijdzaam onder bespotting
en verbijst’rend venijn
doodsbleek en zwijgend
tussen valsheid en leugen
in deze zwarte nacht
smeult het vuur van haat
verraad en achterdocht
de mens daar ken ik niet
waarachtig nooit gezien
ik zweer het bij god
de zon ontwaakt bloedrood
en de haan kraait…
Weet je nog, liefste
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.201 Vaak brandde de woestenij
Was het land leeg
Bloeide de nacht zonder zin, ijzig
Hunkerden de wortels naar licht,
het droomrood van een teder dagen
Toen kwam jij, liefste
Weet je nog
hoe we dwaalden in het maanlicht
in het zilver van de zee verzonken
zacht vuur uit een dauwkelk dronken
Herinner je je nog
de geheimen die wij elkaar schonken…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 vermiste gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels teder kussen
alsof hartstocht het smeulend vuur…
Zag je weerstand breken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
622 ik zag je staan
het groen in blauwe ogen
liet je nietszeggend
over ons gaan
jij stond vooraan
je rode haar was langer
dan wat gangbaar was
we zeiden dat je lachte wat
ze prikten door
met kleine vragen die je
nonchalant terzijde schoof
jouw ongeloof was olie op het vuur
ik zag je weerstand breken
hoorde wanhoop in je stem
je lichaam…
BLUES IN B FLAT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Vaak heb ik mij in jeugdhonk, zaal en kroeg
met vuur van een bevlogen taak gekweten,
ik ranselde mijn snaren als bezeten
en elke avond eindigde te vroeg.
Maar nu ik als aftandse oude sok
vermoeid en futloos door het leven sjok
is het ook de muziek die somber stemt.…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 beleefde,
mijn thuis,
heb ik vandaag
voor 't laatst bezocht
de kamer, waar
door het eentonig tikken
van de klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na
de kachel,
met de vonkjes vuur…
Twijfel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Onze karakters zijn water en vuur
en toch trek ik het liefst naar jou toe
jij doorbreekt brutaal mijn muur
maar mijn hart is liever lui dan moe
Ik blijf hopen op een nieuwe kans
om voorzichtig de liefde te vinden
door die ene vlinder in een buikdans
laat ik mij maar al te graag verslinden
Als ik zeg dat ik van je houd
zeg mij, schrik je…
het trollenkoor en gnoomorkest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 jij puntmutst mijn bos
ik tover kabouters
uit hoge bomen op mos
hang elfen vleugels op de rug
draai de wereld zo een
kleine kwartslag terug
de wind is weer vrind
spreekt met veel stemmen
maanstralen landen in zacht verwennen
vuur speelt dartel
zonder branden en magie
vonkt glitters aan de handen
liefde rolt haar loper…
Jokkebrok
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
706 zacht schudt zij haar hoofd
de liefde uit haar krullen
het is mooi geweest
blijft haar hartje vullen
aangedaan verrast
voelt hij van binnen
hun teer beminnen
is gaandeweg verast
het vuur gedoofd
de as verstrooid
na wat beloofd
voelt zij hoe berooid
achtergelaten is
eeuwige trouw
voelt treurig nou
knagend gemis
zijn spijt is…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 En maar dicteren componeren
orchestreren dirigeren
alles was er al
land lucht water vuur
als vier seizoenen
modder sneeuw rivier en brand
ook knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.…
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 rooddoorlopen
dikke tranen
tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen…
Vuurzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.075 Het zou me waarlijk niet verbazen, want
wie vliegt er bij dat vuur nou niet in brand?
Nog even en de kast is weer gevallen.
Dat fouten zijn gemaakt hoeft geen betoog.
De burgers raken zelfs eraan gewend.
De zee is voor ministers vaak te hoog.
- Maar als een stoere rots van top tot teen
blijft Rita in de branding overend.…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Hij laadt het allerlaatste vuur
hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Jeugd
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
931 Dit jonge lijf vol jeudig vuur
stortte zich in reis en avontuur.
Nooit was er enig bezwaar
tegen elk vermeend gevaar..
Ik genas van elk klein malheur
zonder de hand van een docteur.
De vrijheid van dit bonte leven
werd uiteindelijk toch versneden.
Helaas verscheen dit kort bericht:
De dichter.. is erin gebleven...…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Mijn vorige leven als Jonkvrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
554 Dan spuwt die grote draak wat vuur
Uit al zijn zeven zwarte snoeten,
Verwarmt mij zo in ‘t nachtelijk uur.
Die draak moest met zijn leven boeten.
Er kwam zo’n Lancelot figuur.
En ik kreeg ’s avonds kouwe voeten.…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In een donkere grot,
tekent een man op een muur
mensen en dieren
met de houtskool van zijn uitgedoofde vuur.
Zijn heden.
In de schaduw van de ziggoerat,
tekent een man op zachte klei
de opbrengst van z´n land
hij gebruikt er een vers gesneden rietpen bij.
Zijn heden.…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 me storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf op aan
de verleiding weerstaan
kan een ding beloven
niets zal het vuur…