177249 resultaten.
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Een vlinder in rust
de vleugels trillen nog steeds
klaar om te vliegen.
Hoe een mooie vlinder met frivool gefladder
zich laat meestromen op de golven van een wind waarbij
ze zweeft over het water, even met de poten deze heldere spiegel roert
of vrolijk de verschillende luchtlagen kruist; o...
Jonge Nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
510 de nacht sluipt
voorzichtig naderbij
de zon geeft haar
nu de ruimte
het licht wordt
diffuus en dun
de bomen worden
zwarte dreigende personen
ze lijken mij aarzelend
te willen grijpen
en spreiden hun takken
en het besef groeit dat
ik moet zien weg te komen
de nacht behoort hun
[ Een herinnering ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Een herinnering
die je herhaalt, verandert --
in een verlangen.
libanees gezin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 nog had hij
met restanten
oud geloof
zijn land het
kleine altaar
kunnen geven
waar hij zijn
momenten
van intense stilte
zou kunnen beleven
een rustplaats
voor de schimmige
wegen van zijn
nachtelijk
autobedrijf dat er
volgens de autoriteit
helemaal niet mag
zijn en nu gemangeld
...
Dus dat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Ieder mens
Heeft een wens
Maar ieder mens heeft ook een grens
Wanneer wordt jouw wens
De grens
Weg Met Mij!
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
574 Ik loop hier rond, al vijfenvijftig jaar,
En doe niets anders dan de boel verkloten,
Door co2 en stikstof uit te stoten,
Ik douche, eet vlees en vis als een barbaar!
De laatste tijd besef ik meer en meer:
Het is een schande dat ik existeer!
Aan het venster, bij maneschijn.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.391 Nacht en stil is 't, om mij heen
Al 't gewoel des daags verdween.
Slechts de lieve maan beschijnt
Mij, door zorgen afgepijnd.
Duizend tranen zijn gestort,
Duizend zorgen afgekort:
En, mij arme, die hier lij,
Is de middernacht zelf blij!
Zachtkens juich ik in mijn deel,
Mij is alles ev...
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.813 Hij is het zwijgen rechtop de hemel in;
de wind, de hitte en regen hieuwen zijn stam
en takken, zijn wortels als houten fonteinen
wellend uit de bronnen. Alle seizoenen
krijgen kwartier, hij is het opgetaste
korte en lange jaar, in de zomer fluistert
nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en ...
Een glimlach...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Een glimlach van mijn zoon
en ik zie jou verschijnen.
Hij weet niet wat het doet bij mij.
Hoe kan hij ook, de dood
liet jou verdwijnen.
Dit gaat al jaren zo
en echt het gaat niet weg.
’t Is steeds het onverwachte.
Een pijl scheurt door mijn hart,
nu ik het zeg.
Ik wil jouw naam niet ...
GODLOF VOOR DE ZOMER
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 Ik loof de Heer voor de lange, zonnige zomerdagen
't blauwe zwerk en de zon als een gouden medaillon
wiens zuivere glans ieder liefhebbend hart mocht dragen
ik loof de Heer om de lange, zonnige zomerdagen
met 'n onweerswolk of regenvlaag die durfde plagen
voor een zomer die reeds vroeg in de le...
Vivat Scientia
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
555 Je kunt hier klikken - zonder gevaar voor eigen leven of dat van je laptop, pc of mobiel - voor een verwijzing naar de context waar dit snelsonnet op gebaseerd en aan ontleend is.
Voor nader begrip word je doorgelinkt naar het snelsonnet van de dag, van de hand van onze douze treize Inge Boulonois...
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Het geluid van de schelp is oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aa...
Borrowdale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Bergen als bultruggen.
Hellingen waar je een tor wordt,
stilte hoorbaar toeslaat,
tijd vlug weggulpt langs watertjes...
Je nadert een persoonlijkheid.
Stapvoets voer je een gesprek.
'Het is goed om hier te zijn.'
(Beamende kreet van een lammetje.)
'Je wil er gretig tegenaan, hè?
Let...
[ Vraag niet 'Hoe gaat het?' ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Vraag niet 'Hoe gaat het?'
als je dat echt wilt weten --
Gedrag zegt het je.
De alkoof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 verkoelend
hangt
witte stilte
in de alkoof
doorschoten
met pril groen
rust het na een
verfrissend bad
zonder tocht
en kalkvlekken een
schitterende oase
door ieder gedragen
uit eerbied voor
het leven dat zo
ontzettend veel
heeft te geven
Mijn zo dichtgrage vader
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 Mijn boek is uitgegeven
Er staan gedichten in geschreven
Mijn zo "dichtgrage" vader,
mocht dit helaas niet meer beleven
Ik had hem zo graag mijn boek gegeven,
zijn reactie willen horen
Helaas heb ik hem te vroeg verloren
Mijn boek heb ik naast zijn foto gezet
Misschien dat hij nu een klein...
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich...
Hemeltroon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
601 vernederd niet
zegt nooit
dat jij
lelijk bent
verstoot jou
niet omdat
jij verliefd
bent op
geen vrouw
maar een
leuke vent
ook gelukkig
helemaal niet
dat Hij
je lichaam
interessanter vindt
dan jouw
gouden hart
altijd om
je heen
In rouwtijd
dat bittere
smart
oh lief
men...
LEVE DE WETENSCHAP
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
602 Wat weten wij nu toch ontzettend veel
als je dat vergelijkt met vroeger tijden
toen wetenschappers dwalingen verspreidden.
Die klonken voor de mens van toen reëel.
Wij slimmerds kunnen één ding zeker weten:
straks wordt óns inzicht ook voor quatsch versleten –
Bij de rozen
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.874 ‘Zij zijn voor sterven en vergaan geboren,’
zo dacht ik vluchtig toen ik bij de rozen was.
Maar schrok, en hoorde dreunen in mijn oren:
wat is u zelve, ijdel mens, beschoren,
zo kort als gij hier wandelt bij de rozen op het gras?
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.628 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er i...
Met jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
643 In jou wil ik verdrinken,
met jou wil ik verder gaan.
Ik hoor mooie melodieën klinken,
kan niet wachten, blijf niet staan.
In jou heb ik mij verloren,
mijn dromen en al mijn zorgen.
Met jou gaat het me weer lukken,
om elke dag het leven opnieuw te plukken.
sereh
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
573 deze avond is fictief
bestaat alleen in neergedaalde geuren
ijl en onbespreekbaar, met
een deksel dat sluit achter glas
hierover werden geen vragen gesteld
onbekend blijft het geweten
dat herinnering doet herstellen
jij en waar je nooit was
alleen het onaanraakbare
met handen en voeten
Cirkel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 een gesloten cirkel
dichtgeplakt
met duisternis
beangstigend
benauwend
gedachten botsen
tegen de harde
ronde lijn
komen als een
boemerang terug
onontkoombaar
onafwendbaar
gevoelens vinden
geen uitweg
gevangen
in de cirkel
opgesloten
uitzichtloos
de geest vliegt
ro...
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Ze praten, en ze blijven maar praten
over de kapotte fiets, de warme zomer
weilanden met koeien en schapen
op een zondagmiddag in juli
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en zwervende wolken
alles terug in de gedach...
Bouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Genesteld
is het beton
dat gebouwen doet blijven staan.
In rij gestapeld
Eronder staat natuur, die zijn wetten gebroken zag
Boven in de lucht zijn er gasten die vergezeld zijn met vleugels.
Natuurlijk gefabriceerd.
Maak ruimte voor benen die lui zijn,
die het dragen beu zijn.
Overgelate...
Ma Pillon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Hij is de pa van rosa
mariposa
En zij de ma van papa's
papillon
In casa draagt hij immer
niente cosa
En zegt al vleiend 'si,
mi corazon'
Niet tegen ma pillon,
maar tegen rosa
Die zich tegoed doet
aan de zomerzon
Dat was één stap te ver
voor ma riposa:
'Verdwijn, maa...
Ze is niet echt weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
629 De herinnering
als een mooie glinstering
bewaard in tranen.
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast ...
[ Lekker kanoën ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Lekker kanoën,
stroomafwaarts, zonder zorgen --
of we verdwalen.
Ogen spiegelend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
438 er keken
brekende gezichten
uit wegvloeiend licht
waarin ogen spiegelend
waanzin hadden verzameld
nog was er geen contact
omdat wegkijken meer
beloning was dan straf
confronteren mocht alleen
onder begeleiding
een streng protocol
voorkwam het trial
and error proberen
het was een...