21930 resultaten.
Tegen de weemoed
gedicht
3.4 met 30 stemmen
17.804 Najaar,
vuurtje in de nevel, slaapje
van de luiheid, de wereld
wordt weer één, zelfs de spreeuwen
boven het station zijn onverdeeld,
waaiers, grandioos vertoon
van tucht, vereende turnsters
die zich voegen naar de beeltenis
van hun bejaarde leider: Weemoed,
vijand van de poëzie, de ogen
van de dichters zien alleen
hun eigen wimpers, druppels…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
Geleend hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Jij kunt nou wel zeggen dat jij van mij houdt
maar ik zie die rare blik in jouw ogen
zo’n oogopslag die ik nooit heb vertrouwd
alsof jouw wereld bij elkaar is gelogen
Jij kunt nou wel zeggen dat jij mij mist
maar dat zeg jij alleen op dit moment
als ik straks ga ben jij weer die solist
die alleen zijn eigen planeet kent
Jij kunt nou wel…
Droeve Pythia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
601 ze stamelt geluiden en klanken
waarnaar geen sterveling
met aandacht wil luisteren
haar eigen woord vertelt van pijn
omdat haar hart verscheurd is
en haar ziel voor eeuwig gewond
alles wat zij heeft verloren
brandt gaten in haar wezen,
de taal heeft haar verlaten
ik zie haar dwalen door deze tuin
der dwazen, gelijk de Pythia
spreekt…
Lente langs de waterkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 En zo geven ze vrede
aan de vissers die
door hun hengels gevangen zijn
en aan de wandelaars
die dwalend in hun eigen geest
op zoek zijn naar tenminste
één moment van vrijheid in de lente-lucht.…
Violen strijken zachtjes neer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
760 zetten we nu af
kiezen eigen paradijzen…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 De hele wereld schitterde en glansde
zo mooi en groots, hij kon er nog niet bij
toen de gestalte bij de bomen sprak tot hem:
'welkom thuis mijn vriend, bevalt het je bij mij?'…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Wij moeten elk onszelf als vreemdelingen lezen:
dan kan elk, en niet eer, zijn eigen rechter wezen.…
klare nonsens
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.097 niet meer
hemelse deurwaarders
staan voor de poort
de ritssluiting knapt
we weten het wel
maar we zijn liever pijnbomen
triest diepe ellende
vindt U het nog prettig op reis
ik geef het goud aan de goden
een harde hitte voel ik
in deze wereld vol gemissen…
www.gewicht.com
gedicht
3.0 met 27 stemmen
10.871 Over bergen ging ik
op eigen benen. Geen netwerk, echt ijs
onder de voet. Mevrouw van der Geest sterft
aan de achterkant van de wereld, alleen.
----------------------------------------
uit: 'De tussentijd', 2004.…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Wereld van zand en wieren,
ontbloot in eb, verpakt in vloed
schoot van gewervelde dieren,
bron die kroost behoedt,mild
ingelegd, gekaakt en machtig
gesteven door natuurlijk vuur
afwachtend, altijd krachtig
z'n stand tot de meanderende
maan in elk veranderend uur.…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 dan
hun plek te verliezen, nooit
worden hun namen vermeld en
rest een naamloos leven om voor
eigen waardigheid te mogen kiezen.…
Lief vlechtenmeisje
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.206 door me heen
en werd door emoties overmand
jij lief, klein, mooi vlechtenmeisje
jou heeft de wereld zoveel te geven
oud en jong lopen hand in hand
eigenwijs en wijs, dat is óns leven.…
Het prinsessenboekje
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
647 wat oma Cobie
vandaag wilde delen
met de hele wereld
doodgewoon om te laten zien
dat kinderen nog blij kunnen zijn
samen spelen, samen delen
samen knutselen en
zich erg mooi kunnen uiten
veelbelovend
klinkt de fluister van de wind…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 herinneringen fluisteren
doen haren krullen
handen wat meer dooradert
vertellen het eigen verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 , in ieder
en volgend gezicht
een reiziger verscheen
met alsmaar meer verleden
verhaalde over oude foto’s en mildheid
met het oog naar binnen
alsof geschiedenis zijwaarts waakte
over zonsopgang, kindervroeg en in eigen naam
wisselend
door het langzaam draaien
van verre stemmen, naderend tot aan het begin…
Vuurdans
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
542 ontbloot,
steelt verwondering naar
elkaar, in een tijdloos
liefdesuur waaruit de passie
van de levensbron ontspringt,
voorbij de vage dood, die
in eigen lied verzinkt, kies
de vuurdans van het leven,
in dat éne glorieuze moment,
al was het maar voor even.…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 die verleidt, nog lichter
dan het grenzeloos vertrouwen
van de zwaluw in de goot
die zijn eigen weg naar het zuiden zingt
voortdurend
over veermannen en wilde wingerds heen
en in grauwe dagen zijn schaduw
streelt
elke dag iets meer
aan weerskanten van het pad…
Onuitwisbaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.109 Niet meer van deze wereld
verankerde hart en nieren
in een levende weerbaarheid,
geen diepe smart, een sterke
eigenheid valt niet uit de toon
onmiskenbaar consequent voorafgaand
aan een onverwachte dood, een talent
in een tijd, zichzelf de niches aanbood
waar die creativiteit in wordt herkent,
niets te verliezen, om alleen te kunnen
winnen…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Onthutst staar je in de holle ogen van je eigen bestaan
waren wij dat die de wereld gingen veroveren
zijn wij dat achterhaald door de tijd
slepend in onze van idealen ontdane tredmolen
onze revolutie een beschamende herinnering.…
Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.514 Hij leunde in zijn verscheurde kaftan tegen
De deur der kroeg en stamelde verwegen
Van God en wereld en zijn eigen pijn.
'Gunt Gij de mens alleen rampzalig zijn?
Waarom wordt 't leven ongevraagd verkregen?
Maak ons als 't stof waaraan wij zijn ontstegen!
Wees ééns barmhartig en beveel: verdwijn!'…
Lege handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Ik bemin niet de dingen die je maakt
of de dingen die je in de wereld zet,
niet je idealisme en je expantiedrift,
ergens wel natuurlijk, maar veel meer
wil ik mijn ziel met jouw ziel verenigen.…
Conflict?
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
799 Evenwicht in het extreme
de wereld uitgesneden,
langs sjablonen van het
gedoceerd geweld (?) gevoegd
uit de specie van ongelijke bouw -
stenen,ingelegd met zweet van
het zwoegen,waar geronnen
bloed niet meer uit kan treden.…
EENHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 van de hoogste Heer
nooit vernemen
mogen het joodse geloof
christendom en islam
de heerschappij
liefdevolle genade
van de ene God
der hele wereld
die zij kennen en eren
doen blinken in het land
waar men zoekend ronddoolt?…
Schuld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
774 Mijn kleine wereld werd met wit behangen,
het sneeuwde in de Taco Mesdagstraat.
Ik keek vanuit het souterrain, ’t was laat,
naar buiten langs het hekje met de stangen.
De ochtend kwam: met roodgekleurde wangen
stond ik met overjas en muts paraat.…
Vanuit de keuken
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.812 Wanneer wij elkaar spreken, bijvoorbeeld
over het best-bewaarde damesgeheim
aller tijden, of over hoe wij ons
voegen naar de wet van de wereld,
almaar, en waarom, zegt zij mij:
wij zijn bang voor onze eigen kracht.…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
De hufter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 Een rot vloek links of rechts maar meest van voren
hij deelt ze gratis uit, de hele dag,
haalt menigeen het vel over de oren
maar denkt uitstekend aan zijn eigen hach.
Zijn tonen blaast hij van de hoogste toren,
geen Air, laat staan een fugaatje van Bach.…
Gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Vloeibaar worden, massa die verbrandt
zuurstof nodig heeft en vuur
spiegelbeeld zijn van al wat buiten
ook verkleind binnen is
in de kleinste hoeken en gaten
Kennismaken met een wereld van
atomen, vorm krijgen in een molecuul
paradijs voor illusionisten, licht breken
tot kristallen blazen, waarin herinnering
voor altijd wordt bewaard
Zij…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…