4227 resultaten.
0110
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
719 de dag was zondag
zonder zon af en toe
was er regen en hagel
en voor de oprechte schooier
een nagel voor zijn krabbig werk
bovenal zag ik mensen
in alle formaten, geuren en kleuren
ze zweetten muziek, net als ik
en deinden dezelfde zee
onder meer dan één teevee
het was de eerste keer
dat oktober weer revolteerde
en op weg naar huis toe…
Over morgen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.746 als ik vandaag kon voelen over morgen
en dan terug naar een jaar geleden
zou ik eerst aftasten naar jouw liefde
die ik gisteren niet heb gevonden
na uren zou ik verlegen strelen
tot jouw haren overeind staan
en ik niet meer kan wachten
hoe ons warmte spreekt
vervolgens zou ik je geur pakken
als het daglicht jou laat gaan
waarna de nachten…
Liefde die ook fouten ziet
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
695 bellefleur en geur de mooiste vruchten
uit de boomgaard van ons leven
ze stonden daar hun hart te geven
als cadeau hun oogjes op ontvluchten
je glimlacht en ik hoor je zuchten
we ruzieden en zijn toch bij elkaar gebleven
hebben samen steeds een veilig web geweven
we bleven doof voor allerlei geruchten
ik voel liefde die ook fouten ziet…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 Geen drank, drugs, stapels geld of bergen juwelen
en andere dingen die broederschap doen verdelen
verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos in zonschittering
geef mij de geur…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
veel te
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
648 hoe vaak in dit zo grillig leven
liep ik mezelf voorbij
of naast mijn schoenen
werd keihard in het gat gesmakt
van mijn onwijze wens
te snel in bloei getrokken
waren soms mijn dromen
te zoet de geur van hemelsblauw
de regendruppels snel verdampt
voor 't groeiend hout
te laat te gast geweest
ik haalde mijzelf in
op mijn verzonnen feest…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 ' stemmen jagen haar op
ze loopt erdoorheen
en rozen vangen aan met bloeien, geuren,
schuchtere rozen overal
voorbij de struiken schijnt de zon, ze gaat daar zitten,
er is daar mos en er zijn daar vlinders,
dagpauwogen, nachtpauwogen, pijlstaarten, vossen
ze leunt achterover, ze is mijn dochter,
ze kijkt niet om,
ze wil nergens in veranderen…
het wordt lente mijn lief
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
530 luidruchtiger kwetteren en fluiten
weer gedreven een maatje zoeken
zie hoe sneeuwklokjes en krokussen
hun tere kopje boven de aarde steken
reeds een vroege lente proeven
voel mijn lief hoe ons lijf na alle kou
en regen de luiken stilaan open zet
hoe onze stramme benen lichtvoetiger
gaan bewegen
de zalige roes van lonkende kleuren
en geuren…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en duur
aan de hartslag van leven
waar dagdromen gedroomd lokken
tijdens het zonnediner vol zoete geuren…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
Nooit meer alleen
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.339 Het gevoel als ik in jouw ogen kijk
is alsof ik in puur genot verdwijn
ik voel mij dan schathemelrijk
en wil voor altijd bij jou zijn
Het gevoel van grenzeloos vertrouwen
warmte, pure liefde en eerlijkheid
alsof wij samen onze wereld bouwen
vluchtend in zoveel zeeën van tijd
Ik ruik in zwoele dromen jouw geur
de passie dendert dwars door…
Abe Lenstra
gedicht
2.5 met 78 stemmen
14.406 We stonden bij Achilles, het regende en woei,
in een geur van sigaren, nat gras en natte mannen,
het gromde en stampvoette om ons heen,
voetbal was oorlog, toen al.
Vader, weet je nog hoe het even doodstil werd,
de bal kwam, hij kwam uit de grauwe lucht
en woei voor het doel,
niemand had gezien dat hij daar stond.…
Het leven zingt in jou
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.681 Een levensjaar weer verder
en je kent de zachte kracht
waarmee de rozen geuren
ondanks de vergetelheid.
Het leven zingt in jou
en leidt je schreden verder
tot waar geen kennis reikt
maar enkel ’t hart begrijpt.…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Bij mijn tante kon ik schuilen
Onder elke omslagdoek
Lezen uit een prentenboek
Om kapotte knieën huilen
Ik mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Koudvuur van het aangezicht,
bloeddoorlopen, koperkleurig,
gehuld in de geur van aarde,
met een stem hees en treurig.
Klaar om terug in de schulp te keren,
klaar voor de kentering in de nacht,
om in het doorwoelde bed te ontwaken
zodra er geen enkele droom meer wacht.…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur taal onmachtig
goden van liefde wijken
onbarmhartig de maan
nog voor schaamte
geur…
Gevleugelde snaren
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
622 je straalt voor mij
in gracieuze lijnen gekleed
en bewegend in schaduwkleuren
jouw sprankelende geuren
daarvan heb ik enkel weet,
wil dat ze in me wonen
je ingetogen charme
geeft betoverende ogen
gedragen in een tedere tred
de kaaklijn, soms met haren bedekt,
doet mij ontroeren
schept mijn beelden;
schoonheid wordt in mij opgewekt…
Vertrek
gedicht
2.6 met 10 stemmen
5.344 Hij is bekwaam, zit wijd in zijn geur
verdraagt verkeer. Hij waagt, is niettemin
voorzichtig tot op het schichtige.
Hij likt de stenen.
---------------------------
uit: 'Proefsteen', 2006.…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…
Hoe ver is het nog?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
818 Knielend voor uw Troon
het kostbaarste U gevend
de liefde voor U
die we dagelijks van U kregen
in geuren van Nardus
om ons heen gevleid
loven we in bruidskleed
U in uw Heerlijkheid.…
Als duifjes koeren..
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.161 de geur van koffie
sinaasappels vers geperst
jouw gemaakt ontbijt
met liefde bereid
het zondagochtendgevoel
teder in aanloop
wij dicht bij elkaar
eten in geborgenheid
croissants met een kus...…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
Juliette
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 mystiek zo het balkon u droeg
boven het geuren van jasmijn
verheven maan in volle schijn
uw blikken mij nog niet genoeg
glans kasseien van Verona
welke uit hun voegen sprongen
veel te vroeg doch vogels zongen
welk wonder volgt er nog hierna
liefde rankte mij naar boven
steentjes gooiend tegen ‘t raam
om uw zachte mond te loven
hoorde…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van menig dagblad
Er is geen poëzie
in de mond van een
pestend kind
Er deint geen wals
op de stroeve aarde
en het genadeloos grind
waar men de geur…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk.…