2568 resultaten.
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Hoe kon ik toen weten dat die liefde beantwoord
ook letterlijk in me groeien zou.
Op deze dag,
op dit moment voel ik voor het eerst bewegingen in me,
van een liefde die je me ooit gaf,
en eeuwig blijven zal.
Geef terug mijn hart, geef hier. Het is niet langer van jou alleen ..…
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
Brieven
gedicht
3.7 met 3 stemmen
10.966 dat ik het niet doe
dat ik weiger
dat ik ga procederen
dat de dagen hier in de regen verslijten
en de wereld nooit groter is dan een stad
dan ik in die stad
mijn voeten op die stenen
en wat ik zie als ik knipper met mijn ogen
en ik moet vragen hoe het gaat
of het huis al gebouwd is
het stuk goed vertaald
of de kinderen voorspoedig groeien…
eerste verjaardag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.400 Vol bewondering volg ik je ontwikkeling
naast het vele slapen, eten en het spelen
op ontdekkingsreis gaan
en groeien zo apart, maar net als zovelen
Je krijgt al een eigen willetje
je laat duidelijk zien dat je er bent
zo klein, zo dapper
je wordt door iedereen verwent
Het eerste jaar zit er bijna op
dit jaar laat de grootste verschillen…
Teerbemind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Zij groeit en zij groeit, mijn vrouwen groeien uit tot een pompoen
tot ons foetje als een ballerina, niet met gekrijt, maar dartel met
de klikjes van een dolfijn, haar haven inglijdt, zo snel en licht, zo vrij
van pijn en draken dat de goden een zucht van verlichting slaken.…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 naar de kerk
Vooraan de eerste banken
Hij nette broek, zij stijve rok
Geen vlekje of wanklanken
Het huis was altijd spik en span
Daar at men van de vloeren
Er kwam ook alleen chic bezoek
Nee, niks geen ouwe hoeren
De tuin werd netjes bijgewerkt
Geen onkruid zou er bloeien
En de oprijlaan: God verbied'
Dat daar zoiets zou groeien…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 begin
ik vrees hem niet
hij brengt verlossing en een nieuwe kans
het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden
sterven is loslaten,
onthechten,
zoals de slang vervelt
de kreeft haar pantser achterlaat
om door te groeien…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen
Levenbelaân;
Zo zal de zielenvonk, ontnomen
Levenbelaân,
Aan de W e r e l d z i e l, het Godslicht, komen,
Groeien…
een nieuwe naam voor geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 gelijk de eerdere loten
in zomers bloemenbed
het onbeschreven blad
baart met doorgegeven leven
het onbetaalbare bezit
tot kostbaarst herfstjuweel
zo tot leven bewogen
geven de vleugels van jouw bestaan
jacqueline – jouw mama
en patrick – jouw papa
geluk een nieuwe naam
boaz antonie sebastiaan
lieve boaz
dat jij groter mag groeien…
Melkweg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 Groeien wilde verhalen
tot het grootste avontuur.
Alles lijkt te zweven in een
oneindige nacht. Lichtjaren
verwijderd heeft zwaartekracht
geen macht.
Een gevoelige ziel tussen het
ruimtegruis. Een kleurenspectrum
ver weg van het blauwe huis. De
aarde schept verwarring in zijn
nietig spel. Ruimte voldoende
tussen hemel en hel.…
landbouwhaven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 achter boerderijen weggedoken
slingert de afgedankte buitendijk
als groene sliert plots onderbroken
door een vreemde kale plek
waar zweet en vloek
getijden deden springen
waar groei van graan en biet
de boeren deden zingen
waar hun vruchten zwaar
door handen van de knecht
van wal in schip gedragen
afgevoerd naar silo en fabriek…
dribbel levenslust
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
915 dribbel en kaats je
een potje voor plezier
tot ernstige bezigheid
als ware het voetbal
tussen dat alles door
doorheen de dagen van de tijd
dartel jij vrolijk
spartelend stribbelend
groter groeiend
met kleine stapjes tegelijk
dat jij lieve jongen
passend en poortend
knapper nog
naast slimmer en liever
doorheen jouw momenten
groter groeien…
Blomme
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.123 My blomme sal groei oor die kranse van rou,
Ek gee weer terug wat gegee is aan My:
waar blomme gesaai is, sal blomme gedy.'…
vreugdevol - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
871 vreugdevol vieren wij
vandaag jouw jaren
de dynamische kristallisatie
van wat jou beweegt
vreugdevol dansen wij
vol verwondering
de groei in jaren
van jouw ontwikkeling
vreugdevol beseffen wij
het ritme van jouw leven
waarin oncomfortabel verdriet
huist naast hoogtepunten
vreugdevol genieten wij
wat jij ons voelen doet
door te zijn…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel
het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken, doch
zonder zucht naar enig overtroeven
wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien…
moeders zijn helden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 van klein tot groot
jonger nog of ouder al
groeien moeders ons
van wees voorzichtig
tot welkom thuis
kussen moeders ons
waar groot geluk
ons lachen laat
omhelzen moeder ons
bij wat ons huilen doet
het klein en groot verdriet
troosten moeders ons
bij het doen of laten
met standjes en lieve woordjes
corrigeren moeders ons
hoe…
Laat ons samen Kerstmis vieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
750 Dat liefde moge bloeien
zelfs in de koudste nacht,
dat moed en vreugde groeien
die Gij, Heer, hebt gebracht.
Dat vrede ooit mag komen
- de wolf huist bij het lam –
vervulling van de dromen
door Hem die tot ons kwam.…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 (voor Raúl Rivero)
In de stinkende sigarenrook van Castro's dolende geest
groeien sappige sinaasappelen met mondkapjes. De bruine
trilborsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele
troost voor de harde koppen van een militair schrikbewind
talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter.…
De aarde en zijn ravijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Zonder te weten
groei je op
je doet je best
om later
als je groot bent
iets te kunnen neerzetten
waar jij
of anderen trots op mogen zijn
je denkt aan jezelf
aan de weg die je hebt te begaan
zittend in je eigen
ruimteschip
overwin je de moeilijkheden
in je bestaan
je denkt nauwelijks aan het grote geheel
je eigen stuk bewandelen…
Eenzame leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
827 ....jij bent bij haar
Leeg zijn nu de kamers
Er hangt een kilte in het huis
Net als mijn gevoel
Is alles leeg en koud geworden
het voelt niet meer als thuis
Ga maar.....ja, ga maar naar die ander
Vier met haar het feest
Helaas voor mij, ben ik van jou blijven houden
Ik moet nog groeien naar ‘ het is mooi geweest’
Voorlopig wil ik even
Alleen…
jou het leven delen mogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 de kinderen in ons leven
komen bij ons om een reden
voor een seizoen soms even
vaak ook voor het verdere leven
elk van onze kinderen is een gift
die met begeleiding en ondersteuning
fysiek, emotioneel of spiritueel
wij groter groeien mogen laten
een godsgeschenk zijn zij
die ons aan het lachen maken
net zo goed als een uitdaging
als…
De bodem daalt?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Nu het water stijgt, de bodem daalt,
komen de feiten van de vermolmde
koppen bloot, waarmee deels het imago
van erosie van de geschiedenis in
het land vertakt, de vroegere
euforie haarscheurtjes vertoont
door de status groei en financieel
belang, door uitstoot aangetaste arena,
waar de zitplaatsen naar rang en anciënniteit
afhankelijk…
thuismakers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 kinderen van jezelf
daar groei je mee op
je herkent de karakters
hun sterktes en hun zwaktes
wat ze nodig hebben
dat ontdek je gaandeweg
andermans kroost opvoeden
vraagt om lef en vertrouwen
jouw veilige wereld te openen
om vallend en opstaand
samen ontdekken te kunnen
wat een fijn thuis kan zijn
wie zich zo wil laten raken
heeft de…
In het oog (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Mijn weg naar de wereld vind ik
alleen
als ik uit de beweging stap
en in het middelpunt van de woestijn
een put sla
naar het grondwater in jouw stem,
mijn lief,
jij bestaat in de tijd
die mijn aarde beregent
en ik,
ik groei alleen
als ik jou ken,
maar de weg terug
na de storm
duurt soms lang...…
door de dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 stil
nog Stiller verstilt in de
afwezigheid van rumoer
zwoegt het opkomend
gras zich door de poriën
van dauw om voor
het eerst het zonlicht
te beschaduwen door in de
luwte van het nog niet-weten
het herstel van na de winter
te zijn vergeten, kleine
stroompjes water voeden
de nerven die zekerderwijs
hun weg naar een voltallige
groei…
Voor altijd vast
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 , schreeuwen mijn dierbaren
wie is de vijand
op wie schiet ik
en wie schiet op mij
eeuwige vragen
wie zit er achter dat spervuur
wie wilt mij dood
of beter gezegd, wie wil ons dood
of nog beter gezegd, wie wil ons onderwerpen
wat is er mis met te groeien naar een altijddurende vrede
wat is er mis met ‘nee’ zeggen
wat is er mis met ‘ja’ zeggen…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 hoe mooi zeg gewoon hoe mooi ze groeien vanzelf ademen
en leven dicht opeen en nieuw onder de donkere bomen de oudsten als gul
gemorste melk of sneeuw sneeuw is er niet gevallen geen vlokken tussen de bomen
dwaling van zonnevlekken maar plotselinge witheid wildheid van bloesems slaat uit
in dit scherfje ongerept winterbos dat thuis en haven…
herinner gisteren morgen als vandaag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 permanent te kunnen geven
op de hele wereld aan ieder van ons
is die opgave altijd nog de uitdaging
de geschiedenis grift ons geheugen
met de essentie van haar boodschap
dat de belofte van gelijkwaardigheid
wij voor elkaar alleen kunnen borgen
door niet alles zwart of wit te maken
wat ons in de pluktuin van het leven
als mensen zo kleurrijk groeien…
Grimmige lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Hoe groei je groter, waar mag je naar toe?
De zon lijkt de grote weldoener.
Een buitengewoon dirigent:
jij krijgt wat stralen, maar jij een wolk,
ginds moet het matiger, daar bidt een valk,
weg met die cumulus, een puur blauwe lucht!…
Zo dichtbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Dat sporen van vernielingen en mishandeling
zichtbaar worden waarbij ook verscheidene en verschillende
generaties worden gescheiden van elkaar zodat onzekerheden en twijfels
beginnen te groeien op hetzelfde moment wordt de glimlach van ieder kind ontnomen.…