20775 resultaten.
Hoe deed ik dat toen?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.709 Klinken kinderversjes
liggen overal spuugdoekjes
een verdwaalde speen
een zuigfles,
staat een ledikantje in
mijn hobbykamer die ik
dus niet gebruiken kan
wordt de kleine afgeleverd
met de woorden,
‘ik geloof dat ie gepoept heeft mam’
wat ook klopt.
’t Kind is moe en verdwijnt naar bed,
de hond van slag voelt zich
miskend, komt aandacht…
De plataan op het plein
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.472 Jij mag getuige zijn
van verdriet groot of klein
vriendschap huilen ruzie
vallen op een zere knie
Drukke kinderen en stille
roepen schreeuwen gillen
verstoppen hollen vliegen
lachen luieren liegen
Pootje haken pret maken
potje knikkeren of schaken
voetbal op het plein
vechten is maar schijn
Drie is teveel vier is beter
struikelen…
VADERS HAND
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.687 De vader kust de kleine klant
En zegt bij ’t hos, hos, hos:
‘ Vertrouwt gij maar op vaders hand;
Die laat zijn Kind nooit los.’…
ZONDAG IN NAPELS
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
984 ga aan de wanden
Vulkaan Vesuvius op porselein
Brokaat, verlichting, pestilentie, zwaarden
Heersers, afkomstig uit diverse landen
Buiten gaan richting park- politiepaarden
De vogels bidden hier in morsesein:
‘Capodimonte, redt ons, groot en klein.’…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 En aan de overkant klinkt een schuchtere schreeuw
van een klein gewetenloos kind.
(Haar ijsje heeft zich vergrepen aan de tonen van het lied)…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 Aan de oever met een liefde die geen kinderen wil
een man die niet helpt. Die lacht. Die mijn gezicht heeft
Je vertelt het, je ogen vertellen het, je wimpers vechten
tegen opkomend tij.…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 Vroeger
is een huis
waar ik later
wakker wordt
gefilterd zonlicht
laat kleine stofjes
dansen in kleuren
van glas...
en ik voel mij
weer thuis
een zachte bries
van herinnering
blaast nieuw leven
in de leegte
waar ik woorden vind
uit de tijd
van het kind
in de tuin...…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Alles wordt klein en zeeën stromen droog
tot op een traan, om engelen te verrassen,
verdwalend in 't gezichtsveld van mijn oog.
Ik staar door tijd en ruimte als door glas.
Ik zie mijzelf als kind, ik zie mijn vader
toen ik nog in zijn ingewanden was.
Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.…
Dromen, wensen...
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.766 Want weet m'n kind ik...
Ik zie je graag!…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
Al is het herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 Laat troost je koude ziel verwarmen totdat ze weer
de trekken van het kind hervindt, de moed tot overgave.…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je beseft dat de eerste woordjes van een kind,
net zo’n groot wonder is als ons spreken.
Als je beseft dat de aarde een onderdeel is van het heelal,
waar afstanden zijn als oneindige getallen.
Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 Die kleine klokjes durven vrolijk kijken, al
waait er soms nog koude wind en gaan de blaadjes
weer voor even dicht. Als maar mijn ogen open blijven……
buiten spelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 buiten spelen
tussen de tanks
spelen kinderen
met de kogels
hun kleine kijkertjes
richten zich op
het niet te begrijpen
grotemensenspel
zien geen gevaar
horen zware knallen
zij zwaaien vrede
naar de vijand
hun V- vingertjes
denken niet aan
het overhalen van
de kromme trekker
van de mitrailleur
zij gaan volledig op
in het daverend…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Laat troost je koude ziel verwarmen
totdat ze weer de trekken van het kind hervindt,
de moed tot overgave.…
Dat ik echt iemand was
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 Schichtig kind
kleine vogel gekortwiekt
alleen in dromen verstrikt
dribbelt gespannen van
hier naar nergens heen.
Kunnen vleugellamme
vogels huilen misschien?
zwijg onder de zware vleugels
van verstikkende
ouderlijke vonkenregens.…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 Een ongezien gebroken kind huist
in het terracotta soldaatje het leert
leed en agressie om te zetten in de
superkracht van een onmetelijke liefde…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een kind zo jong, met ogen fel,
dat de wereld telkens sneller stelt.
Een geest die bliksems helder leest,
te groot voor wat gewoonlijk is geweest.
Met snelle vingers, noten zuiver,
wekt het klanken — zacht en luider.
Een schilderij in felle gloed,
waar elke kleur betekenis voedt.…
NORA EN SAMI
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
11 Het zusje telt vijf lentes
trekt liefdevol op
met haar tweejarig broertje
naar hartenlust spelen
de kinders in de huiskamer
ontdekken hun gaven
brengen eigen verbeelding
kleurrijk op papier
de kleine sterke kerel
gooit en stuitert met zijn bal
laat geestdriftig auto 's rollen
over vloerkleed en plavuizen
toekomstig ondernemersvuur…
Een kleine vogel op een groot dak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Vanmorgen zag ik een kleine vogel
op een groot dag.
Hij huppelde even rond en keek.
Wat zou er door die kleine hersens gaan?
Die kleine vogel op het grote dak,
terwijl nog vele mensen sliepen
en het nog stil was.
Wat zag hij? Voelde hij? Wat ging er in hem om?
Plots vloog die kleine vogel weg
van op dat grote dak.…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
Kracht van een moeder
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.492 Een moeder in angst om haar kind
is boven haar krachten verheven
als het kind door iets bedreigd wordt
worden haar krachten gegeven.
Ze kan opeens bergen verzetten
want uit liefde voor haar kind
zal zij op gevaren niet letten,
omdat zij het leven belangrijker vindt.…
De bietebauw
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.870 Kleine, kleine stouterik,
zoudt ge moeder tergen?
Wacht ik zal hem roepen, ik,
uit de zwarte bergen.
Grijp, grap, grimmeland,
zonder lip of zonder tand,
Grijp, grap, grauw!
de bietebauw!
Hoor hem, met zijn berenkop,
op de deuren bonzen.
Krak! Hij kruipt de zolder op,
oei, oei, oei, de onze!…
- Parel van Afrika -
netgedicht
4.9 met 45 stemmen
703 Kleine zwarte slapende engel.…
Kinderleed
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.014 Getekend in haar kinderleven
zijn de beelden bijgebleven,
geradbraakt in haar kleine zijn.
Elke hand die haar nu raakt
al is het in een warm gebaar
verstrakt haar kleine lijfje
en vindt ze nu heel raar.
Haar oogjes zijn nu nog gebroken
door zoveel kinderleed en zeer.…
onbevangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 en dan zingt mijn kind
van het opstaan van de zon
de wereld die wakker wordt
van kabouters en nymfen
die dansen in een sprookjesboek
want alles is goed
alles is Sinterklaas
mijn kind heeft een lampje
dat zachtjes gloeit in de nacht
mijn kind is niet bang
voor de dag…
Vaderdag ondanks alles
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.948 De kinderen zijn de inzet
Maar die kinderen waren er nooit geweest
als Vader en Moeder niks in elkaar hadden
gezien in die tijd, dus is het ook voor vaders
op afstand die de kinderen niet mogen zien
Vaderdag, dát wilde ik in naam van Vaders en
kinderen even kwijt!…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 Wil het liefst iedere seconde waken
Van jou leerde ik respect en medeleven
Dezelfde liefde uitdragen aan mijn kinderen
Soms ontvangen, maar altijd alles geven
Al hun problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten
Geef even een les mee, gemeend en vlug
Voor de…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 huis in puin
Niemand die op je wacht,
en je voelt je zo verlaten
in die ergste komende nacht
die je nooit meer zal vergeten
Twee rampen op één dag
Een kleine en een grote
Die ik door volwassen ogen zag
En het verschil vergrootte…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.
Ontluiken zal uw herteken
En lieven, zoals ik;
En lieven in een lachje, kind,
en lieven in een snik.
O! Mocht alleen om zieleschoon
Dat hertje bloeiend zijn
En mocht uw zon, o kindeken,
niet sterven als de mijn.…