6208 resultaten.
Een ijzeren weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De blik gericht strak naar
het eind, niet naar omlaag
waar zwart moeras zich roert.
Geen stok, geen uitgestrekte
hand, maar voet voor voet
van hak tot teen, van hak
tot teen, rechtop.…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Gedachten slapen nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 Geplaveid in het labyrint van ons brein
bewaren we mooie herinneringen
ook het verdriet en de pijn
omdat ze deel uitmaken van ons zijn
soms komen ze in duizenden gedachten
naar boven als een duveltje uit een doosje
en gaan gepaard met een traan
want gedachten slapen nooit
ze reizen een leven lang mee
tot het eind van ons bestaan…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…
Zo opeens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 En dan opeens
Blijkt je retourticket
Een enkele reis te zijn
Vliegveld Zaventem
Een klein Syrië
En dan opeens
Blijk je het laatste woord
Van je leven te hebben gelezen
Verandert Station Moolbeek
In een kapotgeschoten Homs
Blijkt je einde,ooit voor ogen
Heel anders te zijn,want opeens
Zo opeens, zo ontzettend opeens…
Enkele reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 dit lijkt een gedicht zonder eind
een waterval met vrije uitloop
gaandeweg, steeds, sleets, over
de stoep met onvermijdelijke stront
naar wat gekend is en deels vergeten
wat ooit was en nooit meer kan zijn
nu nog gauw een tochtje, voor de
schemer ons de weg doet vragen
alle bestemmingen op een hoop
overal ijl vlees en alles aarde…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
934 Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder
slechts pervers gebaar...…
Bruusk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 in één klap stond
de wereld, die tot dan toe
de mijne was, stil
nu draai ik in een onophoudelijke
spiraal waar geen einde
aan lijkt te komen
van topfit naar een
chronisch pijn patiënte die noch
kan lopen noch rechtop kan zitten
volkomen afhankelijk
vroeger zo vrij als ’n vogel
maar dat was vroeger…
Pedicure
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
755 Aan 't einde van 't verhaal
loopt ie op wolkjes, heel sociaal!
De clou is, zet een man op blote voeten
en 't is echt: een heilig moeten!…
Herinnerd worden en worden vergeten
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
895 Nu wachtend op wat hem toekomt,
een duister licht,
waarin het einde wordt geboren.
Eens zo vol van superieur intellect,
het leven bood hem wat het had.
Nu zo leeg op late dagen,
wachtend op de nacht.
De zin van het leven:
herinnerd worden en worden vergeten.…
Stemgedrag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 het witharig
mannetje smult
van het
bakje vis
maar oh
wat een
enorm gemis
likt uitgebreidt
zijn vingers
schoon/verspreiding
van ziektekiemen
FOEI
DOEI
blijkbaar immer
te weinig
gespreksstof dus
schelden op
Moslimse mensen
wat een
zinloze partij
stem voor
de dierenactivisten
ga voor
einde dierenmartelarij…
Vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
947 het laatste wat ik van je zag
waren je korenblonde haren
wiegend op het losse loopje
dat ik zo goed heb gekend
en met een bijna leuke ladder
in je meer dan lieve nylons
ging je aan het einde van de straat
het hoekje om
zo ver…
Ik weet het niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Dit is het einde
Van het begin waarin
Niemand mij begrijpt
En ik wederom
Met die grote homp vlees
in mijn vingers
Kijk
Naar het pompstuk
Dat alleen maar op en neer kan gaan
En wie is er voor mij?
Trek hem er maar uit
Die stekker
Ik kan best nog dubbel zo lang mee
Maar ik heb geen zin meer...
Doei…
Tot later
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
566 Stilletjes zwaai ik naar je, schat tot later, dit is niet het eind!
Want het zijn mijn tranen, het is jouw stem, die tot dit gedicht ons heeft geleid!…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
een zachte verstrengeling
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
783 zonder woorden of vragen
stijg jij boven tekens uit
je wandelt slechts rondom vandaag
schuifelend door de tuinen van gevoel
zeg jouw glanzende blik
leven is overal
hetzelfde lied in jou en in het kind
in een verre milde god
er is die zachte verstrengeling
van einde met begin…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
Boven stroomden de wolken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
693 boven stroomden de wolken over
alles wat mooi en droevig was
het leek een dag als alle andere
beneden in een stille straat
liep een ingekeerde man
in het zwarte licht van zijn droom
een droom zonder lichaam
zonder woorden
op weg naar het gevecht
er hing een geur van het einde
boven stroomden de wolken
over alles wat mooi en droevig…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
zieltogend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
161 ik bezweer het einde,
ontken het afscheid
berust liever in het
onvolledig zijnde
zij zei daarentegen
het is al jaren zo
dat ik je verveel
en jij mijn liefde mijdt
-alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
raakt de ziel verdwaald-
*
de deur valt dicht,
voor de laatste keer;
zij gaat,
door de toekomst ingehaald…
De gestreden strijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.851 De strijd is gestreden
Een strijd zonder winnaar
Een breuk zonder aanwijsbare reden
In gelukkige tijden ondenkbaar
De strijd is gestreden
Het is nu eindelijk welletjes
Tijd om de horizon te verbreden
Een einde aan psychologische spelletjes
De strijd is gestreden
Het afscheid kort en emotieloos
De tranen reeds verspeeld in het verleden…
Verbroken betovering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
825 Als hartstocht is verijld
betovering verbroken
wat rest van liefde
dan zoete herinnering
van spanning
zonder boog
Als hitte is geluwd
lichamen verouderd
wat rest van lust
dan warme heimwee
naar het vuur
ongeblust
Als stilte is gevallen
sprankeling ontprikt
wat rest van samen
dan stil verlangen
naar lange uren
zonder eind…
Raam vol nachtvlinders
gedicht
3.1 met 47 stemmen
20.553 Zij trillen tot zij zitten op
hun plaats als het niet waait, het raam
verlicht, stil tot het einde van
de nacht, stijf op een doel gericht,
uit op bezweren van het licht.…
oud het mens de mens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.028 Zo wordt van ieder
het laatste het eerste
en is elk menselijk eind
een bijna mensloos begin…
Vervreemding....
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.286 Wanneer komt mijn einde nabij?
Ik weet het niet meer
Mijn gedachten ben ik kwijt
Totaal vervreemd van de werkelijkheid…
Jouw naam op mijn deur
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.428 Het voelt zo goed en zo vertrouwd
en toch is het zo pril
Ik weet dat het voorbarig lijkt
maar dit is wat ik wil
Met jou samen mijn leven delen
voor altijd bij elkaar
Dacht dat echte liefde niet bestond
maar dat was dus niet waar
Nu dat ik jou eind'lijk gevonden heb
laat ik je nooit meer gaan
En hoop ik dat jouw naam binnenkort
op mijn…
we spraken niet
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.088 nabijheid
en ik glimlach
het beeld zo broos
in je gelaat
of in dagenverte
wanneer, zo licht, ik naar
buiten kijken mag
heel even
zonder geluid
vond de tijd de zee in jou
en herkende ik het huilen
om al het beminnen
wanneer is liefde eindeloos,
vroeg je, aan het eind van de dag
ik wist het antwoord
en stierf
opnieuw…
Over doen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Aan het eind van de dag kijk ik naar boven
en dank al mijn dierbaren die voor zijn gegaan
zeg dan: ik heb het gered. kan het amper geloven.…
Voor Roza (+)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.774 Nu is uw leven hier ten einde;
wordt het voltooid bij Hem, de Zijnde,
en danken wij, ondanks de rouw.…
Stapvoets lezen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 Stapvoets en vol spanning,
Nadert de ontknoping,
Kolossale boekdelen,
In kleine stukjes uitgesplitst,
Pallets vol met letters,
De grote grijze massa in,
Mijn ogen bezwijken,
Onder het gewicht,
Van letters die de dag vulden,
Op bladzijden voor mijn gezicht,
Zij vertellen het verhaal,
Dat ik voor het slapen gaan
het einde van het boek…