4995 resultaten.
Zonder bewijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
14 Het is net alsof de waarheid
blijft bewegen met zijn handen
nu de broze woorden wegvallen
in vileine dubbelzinnigheden.
En ik denk ook niet dat hij liegt
over wat hij voelt
of denkt te voelen.
Het is voor mij
net zo wezenlijk aanwezig
als de toekomst
en de dood.…
Zuurstofkapje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
678 De talkshow-host drong slim een beetje aan
en Timmermans gaf onverwacht iets prijs…
zijn info bracht de natie van de wijs.
Hij was oprecht, zo leek het, aangedaan.
De vraag die Pauw moest stellen was: Meneer,
wat weet u van de ramp, naast dit, nog meer?…
Het Verdrinkingsleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Verdrinken kun je in water.
Omkomen in de chaos.
Sterven van angst.
Verdwalen kun je in de toekomst.
Zoekraken in het verre verleden.
Doodgaan in de overleden tijd.
Verdrinken kun je in het moment.
Dat is de énige, Goddelijke weg,
die tot ons ware leven leidt.…
Controverse
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 Zo traag gewraakt
mijn diepst gevoel
mijn liefde
dat ik amper
trouw kan blijven.
Mijn denken door
het nevelig brein
bezwangerd
van verlangen
naar zacht morgenlicht.
Mijn zicht vertroebeld
in duistere nacht
kan geen licht verdragen
van zon
aan heldere hemel.…
Wij zijn...zijn wij dat?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wij mensen zijn de golven niet.
Wij zijn als water dat stroomt.
Wij zijn bloed dat vloeit.
Wij zijn de wolken niet.
Wij zijn als de wind die waait.
Wij zijn adem die door longen blaast.
Wij zijn de kosmische straling niet.
Wij zijn elektronen in neuronen,
die als liefde door onze breinen razen.
Wij zijn onze eigen gedachten niet.
Wij…
Spraakwaterkind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Haar pantser van woorden
waar men zich aan raakt
is door haar niet bezield
haar lichaam voelt naakt
ook al worden mensen door taal soms bezeerd
het vergeten van woorden is haar niet geleerd
spraakwater loopt in de mond stroomt door het bloed
de stem spreekt zichzelf zoals een stem dat wel moet.…
Verder dan het leven
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.556 word
Morgen
Misschien
De haat diep in jouw ogen
Het vult mij met jouw vuur
Blijf bij mij tot het uur
Dat ik wakker word
In jouw dromen
Misschien
Of misschien ook niet
Voor eeuwig of voor even
Zo leeg maar vol van leven
Tot de dood ons scheidt
Tot de dood
Of verder
Vertel mij wat je ziet
Jouw lichaam, naakt…
bloter dan voorheen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
743 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
naakt is tegenwoordig
bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Ontklede toen je lichaam dat je liet
liggen vlak bij mij lagen je armen die evenals
je benen en je buik, billen en borsten
naakt lagen...
Toen pakte ik toch de sprei:
het werd te veel voor mij…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet wat nog wordt gevoeld
aan waarde, aan echte levenspracht.
Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
Winter beelden
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.247 witte strepen tuimelen vlokken
snijden de lucht en de wolken nijd
klitten samen tot het wit tapijt
git alomvattend wit getooid
met zwart dat contrasteert
totdat de zon het heeft ontdooid
en alles weer opnieuw onteerd
kraaien kreten schor vergeten
spreuken in de natte westenwind
hongerig in kliek getroept bezeten
de naakten worden wit…
Mijn grote huis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.088 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
Liefde maakt kleurenblind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.414 Ik ontneem je met ‘n diepe kleur
de louter van het maagdelijk wit
koortsachtig door de drang verhit
geconcentreerd op naakt primeur
ik streel je houding in verlangen
schets je weelderig lijf bevlogen
haal al wat ligt in mijn vermogen
naar boven om je pracht te vangen
zorgvuldig glans ik je ogen fel
maar verstijf in de intense streek…
Verboden Vrucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
3.894 'k Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen
'k Droom jou naast me; warm en naakt
'k Droom jou
'k Zie jou
'k voel jou
Mijn verlangen is groter dan 't verschil
Tussen hemelgewelf en aarde
We kennen elkaar nog niet voldoende, maar----
---'k Voel je, hoor je
Paradijselijk komen
In de Hof van Eden met
De Verboden Vrucht
Die…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.
Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken
weinige, ruige vlokken op de vlucht,
als vagebonden in een winters bos
't spoor bijster.
--------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
De moordenaar
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.686 Vlak naast hem was de vette vrouw,
Nog naakt, zich wassend, of de schande
Met ’t zeepsop droop van hare handen.
Haar ogen waren hard en grauw.…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest
je verkeerde aan een horizon
waar niemand was geweest
ik vond je naakt…
Het parkbankje
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
666 Haar zucht was grenzeloos
Doorgezakt na al haar dragen
Vermaard zoals zij was geweest
Had zij warm alle emoties gedragen
Maar nu vertoonde zich het schraal
Toonde naakt haar bladderend oppervlak
Vermoeid kreunde zij nu bij elke beroering
Wetend weldra was haar mooie tijd geleden
En mijmerend over die luisterrijke tijden van weleer
Gefluisterde…
dit is stilte
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.276 moeder, waarom zijn mijn benen zo dik
zo rood, de stappen die ik zet
of bloedend de borst waartegen ik sliep
jij leerde me lopen, de schoenen dragen
waardoor de aarde kantelde en vaak
bevroor op het hout van mijn lippen
waarom zijn mijn armen zo dun
zo doorzichtig, de leegte die ik voel
door het naakte kind in mijn keel
ik heb het zo…
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 de duistere nacht verlaat
mijn kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht…
bladmuziek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
931 mijn ogen kleven vast aan het foedraal
spring nog, om minder diep te vallen
de rechterhand neemt als reflex de houding aan
het hart valt in Beethoven uiteen
zal ik mijn blad vast laten vallen
half gestorven ben ik al
moet naakt toch verdergaan
wil jij mij naar de stilte dragen
waar geen muziek, even geen muziek
houd jij, je wortels in de…
Splintervuur, mijn winterlief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
772 land
de maïsloze tijd aanbrak
en tak noch blad of vrucht langer verdroeg
trad ik zeer vlug terug
kroop in de cirque van krommen 'aas
trok snel de zon over mijn kop
ik likte traag, warempel lief
wat splinters vuur van haren tong
verdrong al wat ook maar naar kilte rook
dook onder in de nacht van haar bestaan
en liet me smelten tot de naakte…
Melaatse platanen
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
14.123 Kaal en in een strak gelid
langs eeuwenoude oprijlanen
in uniformen fijn van snit
staan ze melaats, oude platanen
De torenschaduw bedekt hun naakt
gebroken takken, ongespalkt
de vrieskou heeft hun hart geraakt
met rijp de kruinen witgekalkt
Een zwijgende stoet van trieste bomen
staat roerloos onder het klokgeluid
het goddelijk spel, niet…
Mijn grote huis...jouw overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.800 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
De pijn die kleuren doodt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
het naakt is
tegenwoordig bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat de dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Hemeltergend
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 in de balzaal van de hemel
drinken saters met goden
scharlaken rood hun dijen
van kletsen met de katers
ridders en rapalje vechten
om de verloren eer
van liefdesgodinnen
die hun hongerige lijven
in naakt verval draperen
rond de noeste appelboom
zijn vingers geschikt
voor huiverend begeren
petrus sluit ontluisterd
het hemels café…
Esthetica
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
697 ik duimnagel
geïnkt de dingen zoals ze zijn
kalm op jouw oogleden
teer beschilder ik
rood geroezemoes
bij wie ik hoor
in één lijn met jou
naast elkaar
wiek ik liefdeswoorden
door zuchten gestreeld
tussen ‘t naakte bewogen
heel dicht bij jou
die gedijen verborgen
in diepe klanken
bij elke voetstap
voor je ogen als je lang kijkt
naar…
Oktober-blues
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 Waar de rijen naakte graven
op Allerheiligen wachten
nabij de treurende wilgenboom,
kniel ik bij mijn ouders graf
want niemand kon als hen
mijn stil verdriet verzachten.…
tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
425 Uit het niets
gebroken verbogen verborgen
verlangen in tevoorschijn komen
dalen in donker
zoeken naar licht
een uitweg vinden
ook al weet je het niet
vanbinnen brandt de waakvlam
stil zucht je de woorden weg
lopen door straten zonder naam
zonder doel
zonder gezicht
waar is hij toch gebleven
die naakt staat
tegen de draad in gaat
die…
Inspiratie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
543 Een leeg wit vlak
de letters onzichtbaar
meestal met gemak
maar thans; ik staar
naar het witte papier
zinnen verschijnen niet
met een pen in het vizier
ik zie, ik zie wat jij niet ziet
het naakte blad
geen poëzie wat komt
het alfabet heeft letters zat
maar nu is het verstomd
dat witte A vier
blijft onaantastbaar leeg
op geen enkele…