Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

je zingt de lengte in de dagen

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.157
je bent de zon je stralen dansen stofjes ik wil sjansen, met je geuren op balcon langs de gevel val je zomaar binnen belicht daar mensen die ook jou beminnen je oogt zo donker in het wit van steen je schaduw laat me nooit alleen ik hoor je ruisen als de wind vlaagt langs de huizen je bent mijn refrein je zingt de lengte…
wil melker14 november 2002Lees meer >

Slijterij

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.194
een slijter klaagde steen en been m`n dochterlief is daaglijks buiten zeemt in minirok de ruiten mijn handel was er ver mee heen elke zuipschuit voor haar plat vergat dan dronken al mijn schappen liet het zuipen voor het lappen Ik was die stomme ladder zat de wijnen ben ik maar gaan schenken Geen lust tot rekken in de zaak ze stonden…
oepsie21 november 2002Lees meer >

de bijl klooft ruw een schedel

netgedicht
3.8 met 166 stemmen aantal keer bekeken 27.035
in een handvol woorden blaast de wind orkaan vriendschap gaat verloren in het vele misverstaan ogen spreken babylonisch luid schreeuwen tegen blinden een steen breekt al de eerste ruit handen zullen wapens vinden de bijl klooft ruw een schedel en het rode lint van bloed bespat voorgoed de witte muren de dood is weer ontmoet en streelt…
wil melker4 januari 2003Lees meer >

Helaas .....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Uit steen gehouwen stralen kiezelogen in het lege niets duistere voeten lopen ongelijk waar zij niet willen maar wél moeten gaan zelfs zicht op de horizon biedt geen uitkomst meer daar waar rede en onrede met elkaar vechten om voorrang in gedachten slaan links en rechts, zonder uit te kijken, af en steken over in zinnen onderwijl…
metha24 augustus 2004Lees meer >

Waar-borg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
de dagen wilden hun mooie uren terug in ruil voor alle herinneringen die verdwenen Op mat fotopapier verschenen, gaven zij negatieve afdrukken van een werkelijkheid die waan niet eens benaderde, zwart en wit wisselden elkaar soms schitterend als siervuurwerk af, de hoekjes gekarteld en omgevouwen als oren van een ezel zonder steen…
metha31 december 2004Lees meer >

In geen spiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.475
De nachten verkrampt als een steen onder de koude hemel van de woestijn. De grauwe ochtend: ik val schokkend uit het duister met gebroken benen. Tussen mijn mond en uw oor dwarrelen mijn woorden krachteloos op de grond. Wat ik maakte heb ik verbrand, wie ik ben heb ik verbannen: Gij zijt mij zo ver gebleven als ik U.…
boeuck4 augustus 2007Lees meer >

Tussen eindloze benen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
uitzicht op zee ik stond verderop nam en passant het doorkijkje mee tussen eindloze benen ze scherpte intiem je huid liet het zien toen je bloed ging koken was het snel afgelopen we zijn terug gegaan ik raakte haar scherpte en jouw wonden weer aan in een teder ontbloten we hebben samen genoten in uitzicht op zee de scherpte van stenen…
wil melker11 augustus 2007Lees meer >

Komt straks de herfst...

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 950
Een steen, een stem, een lichtinval en wolken die wat regen gaan beloven; is dit het één, is dit het al dat mij 't geluk plots kan ontroven? Of moet ik verder kijken dan dit klein bestaan en naar de mensen die zoveel verloren?…
Adeleyd6 september 2005Lees meer >

Fantomen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Verwaaide bomen omringen mij als schimmige fantomen Hier tast ik naar mijn jeugd en alles wat ik in het leven zo heb liefgehad maar dat me door de tijd wreed werd ontnomen Mij stotend aan met mos begroeide stenen zoek ik de wereld die mij is ontroofd De bomen druppen kilte op mijn hoofd en struiken slaan hun doornen in mijn benen Fel…

Pop

gedicht
2.9 met 72 stemmen aantal keer bekeken 24.623
Meisje van zeven bouwt wereld op dezelfde tafel uit als de mijne, peutert met stenen, huis in een huis en praat zoals ik op papier met pop. Zij oefent in wit, dagelijks brood en kan daar niet genoeg van krijgen. Dat doe ik ook, spaarzaam, in verzwijgen en hoe dit wennen is aan dood.…

kerstmijmering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.682
onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het angelus laat horen hij is een roepende over de winterse velden kijkt statig uit zonder dat men hem nog hoort of ziet als hemelse bruid hij draagt slechts een stenen verleden en echoënde psalmen naar verluidt laten we ons nog verwonderen door eenvoud…

Op het linnenwit

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 788
we wisten je verlaten alleen gezicht heb je gelaten op het linnenwit bergden calvarié donkerden de wolken je riep drie keer de vader aan toen was het goed een lans vergoot het water en wat bloed vrouwen legden af wat jij gegeven hebt rolden zware stenen voor het graf waar uit jij weer bent opgestaan op paasmorgen kerken mensen…

Kathedraal koelte

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 618
hart en ogen hun leven hebben zij tussen mens en dier bewogen maar eenmaal boven restte pas het echt geloven hoor de litanieën mensen op de knieën ik bid en zie de wierook kringelen in het onnavolgbaar zacht devote slingeren ik cryp nog voor de toren magistraal ten hemel reikt daar heeft de dood haar zicht geschreven op stenen…

Lente Haiku Vijf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Mmm, even voelen, dieprood gebakken stenen verwarmd door de zon. Mmm, even kijken, priljonge lenteblaadjes duizend kleuren groen. Mmm, even ruiken, tere leliebloesempracht, eeuwige lente. Mmm, even denken, schoonheid is van elke eeuw, de zin van leven?…
Tjoke22 april 2007Lees meer >

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
ijsvlakten Het regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken glans schemert het duister Woorden kunnen de pijn niet verzachten De ijsdruppels van mijn hart bevriezen de woorden tot steen…

het poweetgewoel

netgedicht
1.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 951
een steen zijn teen met aanstoot zonder vertoon van enig menselijk besef de normen hier geuren naar bederf, zo oud er zijn in feite geen woorden voor dit verdient een klacht met een uitspraak van kracht vanaf de laatste letter amper uitgestorven een nieuwe dinosaurus rechtens eender welke rechtse mening de poweet, indachtig zijn eed…

Blauw

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.356
Met kalmte van een nuttig mens keek ik naar wolken en vertrapte haast de stralend blauwe pol, de ereprijs waar je die niet vermoedt, tegen het stenen trapje aan de voet van een nog kale winderige dijk. Ik mocht je zo, de zin die ik aan mijn verleden geef hangt af van energie en van toevalligs dat ik zie.…

Toekomst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.569
de wereld is vervallen tot gebouwen en getallen de mensen zijn verdwenen in de leegte der stenen hun god bleef bestaan hun zon is ondergegaan de liefde is gebleven bron van warmte en leven de straten zijn verlaten ruïnes en diepe gaten bomen moe gestreden na een kortzichtig verleden lange winterdromen de ijstijd is gekomen de…
J.J.v.Verre21 februari 2008Lees meer >

Doodgewoon, gewoon dood

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.372
bloemen wilde zij echt geen bloemen ja, dat had ze ooit gezegd wat nu, mompelt hij zacht voor zich uit tot de dood ons scheidt was toch ook niet de afspraak geen bloemen wilde zij echt geen bloemen ja, dat had ze ooit gezegd voorzichtig legt hij de rozen een voor een naast het lijstje waarin haar serene lach zelfs dood grauwe stenen…
metha19 mei 2008Lees meer >

Vader

hartenkreet
2.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.996
Zo lang dood al, dat ben jij zoveel dingen daardoor verdwenen Dat ik een kind was kwam door jou en dat jij zo trots was op mijn daden dat hoort bij kinderen en bij vaders Ik weet waar je urn staat en bezoek bijna nooit dat droevig oord vol met stenen en naamplaatjes Al die bloemen in die kleuren alsof er ook maar iets te vieren valt Straks…

kleuren gebeuren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
het doek gespannen te wachten op de eerste streek met gemengd gevoel en de kleur van limoniet die ik heb opgediept uit het moeras van mijn onderbewuste (waar sissend en borrelend de bellen barsten boven de kaartenhuizen die ik gebouwd had op te drasse grond) voorzichtig beweeg ik het penseel richting linnen en leg de eerste steen…
Rena27 juni 2008Lees meer >

De oude rivier

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Vandaag zag ik je weer even in de spiegels van het leven stil verdwalen door de nevel van het tomeloze veen Waar ik blozend zon verdroomde in jouw armen die omzoomden en mijn ogen deden lomen in het zand en nergens heen Lang verwachtte ik de dagen dat jouw bedding mij zou dragen maar je spon jouw zachte kragen die mij dreven van het steen…

Ik mis je

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Ik mis je troostende armen om me heen, je hart zo hard als steen. Ik mis je aanwezigheid, je verbetenheid. Ik mis je manier van goedpraten, je gedrag van doen en laten. Ik mis alles om me heen. Ik mis je, van top tot teen.…
Robin18 augustus 2008Lees meer >

toegangsbewijs

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.119
neem mijn liefhebben mee naar de tuin en vraag aan hen die met stenen hoofden de aardkleuren opgraven of de kalkwitte woorden op mij lijken (je ne suis pas belle) misschien zijn ze slechts een vertraging van oppervlakte, te eenvoudig losgescheurd uit een voldragen cirkel van weleer (je ne suis pas belle)…

Het bergmeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik vloog en zoog zijn grootsheid op,kwam in de ban van watermassa’s die met oergeweld zich stortten van een steile stenen wand die dan –als koele kabbel uitgesneld- het bergmeer vormden. Zwom ik in Uw land van wassend water krachtig neergeveld en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand…

Ontspiegelt mij

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 674
voelen vind ik in jou wat er niet is misschien regen heeft me weggewassen ontspiegelt mij in dunne plassen zonlicht heeft mij anoniem verdampt wind verslijt gestaag mijn weerstand erodeert de jaren tot herinnering verstuift mijn leven door versnippering ja ademt dagen langs mij heen je handen voelen in herkennen slechts de kou van steen…
wil melker15 januari 2007Lees meer >

van de duivel bevallen

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.114
volkomenheid schenken ik word door onbaatzuchtige passie gedreven wil jou met een pauwenstaart zwaaiend in mijn richting wenken waar ik het pad alvast met rozenblaadjes heb gestreeld opdat je vrijelijk voort kan schrijden en gratie wordt toebedeeld om omzichtig tot rijkdom te leiden toch geraakt nog eer je die weg bewandelt een steen…

Wens in M

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.365
eindigde ga nog eens neuriënd aan de was staan of geef me straf omdat ik in het water viel zing van here zegen lof en prei laat me uit de kamer weggaan omdat sinterklaas je nog wat te zeggen heeft roep me vóór het eten wees nog één keer m'n moeder dan zal ik elke vrijdagavond nieuwe bloemen op je graf zetten en het mos van de verweerde stenen…

in blauw dat alles zag

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 979
ik bouw muren om me heen, nee, niet meer van steen maar van herinnering van toen het beter met ons ging jij vloog, ik aardde in de rots waar jij op neerstreek en langdurig naar me keek samen braken we de spanning in een lach de tijd stond stil in blauw dat alles zag wind waait geuren naar de overkant kleuren worden fletser sporen…