3341 resultaten.
Het einde
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.584 Vreemd pizzicato van verre gitaren,
Hoorden we buiten reeds de vogels zingen -
De zon kwam door de kieren van de zware
Gordijnen in de stille kamer dringen.
Maar ons gezicht en alle dingen hingen
Nog in 't vermoeide licht der kandelaren -
En tussen ons, als grote spoken, gingen
Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Raar, zei je, dat we nu nog kunnen praten
terwijl ik er morgen niet meer ben;
vreemd, dat ik in jullie herinnering zal blijven
maar er voor mij geen herinnering meer zal zijn
doe nog ‘n keer die film die je maakte
over onze vriendschap van zo’n vijftig jaar,
al die feestjes, al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd…
'40-'45
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 ze zongen zo mooi
ze rolden hun oorlog
over dorpen en dijken
waar kinderen speelden
klein en dun
luisterend naar de stap
van lederen laarzen
met hun donkere ogen
hun donkere haren
ze zullen niet spreken
ze kenden geen namen
en de dagen kraakten
en honger en kou
knepen je krank
onder de Stahlhelm
stokte het lied
van vreemde…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
ik heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
369 me
met jouw stroming hartstochtelijkheid
biedt in deze onnatuurlijke wereld, een gang
van zaken die mijn adem chronisch neemt
soms mis ik jou terwijl je feromonen
mij omringen, maar ik geraak dan niets, slechts
een mokerslag kan mijn geest ontdoen
van de onwaarachtigheden van deze tijd
ik sterf liever dan dat ik gekooid
mijn lot in vreemde…
angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de spoelaarde zich ook ontvouwt
dringen vreemde entiteiten achter het
etiket dat half verbleekt de wereld verkent
achter het verdroten ongeletterd verdriet
handen voelen in het woelen van de
gekrulde vingers die in elkaar gestoken
iets delen, het delen van gepassioneerde
woorden die in het stemgerei hun kracht
van gisteren hebben…
samenzwering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ijdel eigenwijs openbaart hij
de blond gekuifde president
van de verzamelde staten
als in de meest slechte film
het niet bestaande bewijs
dat het virus wat ons dreigt
geen natuurlijke afwijking is
maar met opzet ons gemaakt
door vreemde mogendheden
die macht veroveren willen
door onzichtbaar op de radar
wereldwijd verderf te zaaien
uit…
Virus versus vaccin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 dit vreemd tentakelbolletje
is de enige die het weet
Het tij moet beslist gaan keren
al is 't alleen voor Helden in Zorg
Onzichtbaar, maar te bestrijden
gaat 't COVID-19 eraan...!…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het
avondrood zijn luiken openslaat.…
Dag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
492 De afstand die we
moeten bewaren, geen
knuffels meer, het is zo
vreemd voor ons allen.
Gelukkig zijn er wel
genoeg dingen waarvan
je mag genieten, dat
moeten we koesteren.
Vergeet het niet
mensen: er is zoveel
moois in de wereld!
Waardeer het leven,
geef liefde, want dat is
heel belangrijk in het
leven.…
Jaarwisseling 2020-2021
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Ik rol een nieuw jaar in, da’s waar,
maar hoe kan ik 2020 echt afsluiten,
want na dit volstrekt vreemde jaar
mag ik nog steeds niet naar buiten.
Een virus dat wereldwijd rondwaart
en ons in eigen huis doet kluisteren,
oud en nu ook jong, niemand spaart,
we moeten naar de virologen luisteren.…
overvleugelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 toen stenen en glas door de straten vlogen
toen monden schreeuwden door de koude
muren heen
toen tollende lijven met groot lawaai de stad in stormden
en alles tot puin was gewalst
toen het licht begon te worden
en een vreemde stilte binnensloop
en jij je in gesnik verloor
en duiven onverstoord koerden
en je rondkeek naar wat over was
en…
Drempelloos verbinden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zacht klonk
in je open gezicht
je lieve lach
uit een gelaat dat
bij iedereen al een
heerlijk welkom had
jouw lichaam
vertaalde meteen
een warme acceptatie
straalde begrip in
gedegen kennis van
moeilijke situaties
jij bent al nooit
een vreemde geweest
hebt altijd de taal van
huis uit gesproken
ondanks de vaak andere
stijl…
ZIJN HAND OP MIJN SCHOUDER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
545 Ik had pijn, ik had verdriet
en wilde vergeten, vergeten zoveel
maar het lukte, het lukte niet,
Ik trok naar vreemde landen
en dacht : daar lukt het me wel
naar hoger bergen, wijder zeeën
breder en langer stranden...…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
Geladen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
528 soms was er
die stilte in
een onverklaarbaar
niets zeggen
terwijl de woorden
in de lucht hingen
vol betekenis
voor wie het wist
geladen met wat
lichte dreiging
van ongenoegen
door elkaar niet
goed te verstaan in
een ongeordend
patroon van uiterst
vreemde voorvallen
juist in de tal van
fijngevoeligheden
konden wij bij elkaar…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 als ik
nog zachtjes
waak en
bijna droom
begint het
rammelen van
vreemde zaken
zij schuren tegen
elkaar in het traag
verplaatsen over
een ongelijke
vloer die bekrast
wordt met witte
kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde…
het wordt gewaar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 heel de dag sleurt zij het mee,
het vreemde hier en daar,
dat onverwacht gebaar.
zij vindt het woord niet
dat het kan bevatten, het krast
geluid bij scènes achter potdicht glas.
bloedrood. toe.…
Pijnlijke ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 In plaats van degene die ik heb gekend
en graag in mijn hoofd wilde bewaren,
zag ik een vreemde verslonsde vrouw,
die mij te lang strak aan bleef staren.
Op het moment dat je met schorre stem begon te spreken
brak het beeld van vroeger in stukken,
nu doe ik mijn best jou te vergeten,
wat nog niet zo goed wil lukken.…
RUILBEURS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 Vreemde of bekende verhalen zwijgen
binnen postzegels, wanneer ze springen
in handen, een nieuwe eigenaar krijgen.
De papiertjes worden betast, wringen
het mensenbrein, doen wisseldrang zwaar hijgen,
terwijl ze naar veilig tehuis dingen.…
Universeel communiceren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 jij zong
vreemde muziek
zonder herkenbaar
te maken wat
jij dacht voelde
of wilde zeggen
de noten in
hun verschillen
leken begrijpen
te bouwen
waarbij ogen de
bruggen sloegen
waarmee wij
elkaar konden
raken om zo
een heel bijzonder
contact te maken in
nieuw communiceren
waarbij de integratie
van woord en muziek
het mogelijk…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Terwijl bezadigd leven voldaan honkt,
strijkt verhalenglans over ramen en meldt
dat avontuur hier of in den vreemde lonkt.…
Je eigen blote bips
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 al mijn woorden
zijn gejat
beladen met
hun eigen sores
die blijkbaar
een noodzakelijke
voorrang hadden
geld hebben
en vreemd doen
rollen vaak de
rode loper al uit
in de verte lonken
snel roem en
een vette buit
om dat kacheltje
te laten branden
zijn er genoeg
ongure types
voor handen
de artiest krijgt
zoveel zorg daarvoor…
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 wij wisten
onze bloemenwei
halve meter hoge
stelen waarin
wij speelden
kleuren ademden
geuren zagen
wiegen in
vreemde melanges
afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden…
van hart tot hart samen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 waar jij zichtbaar worstelt
met heden en verleden
zijn heel gewone dingen
in jouw doen en laten
niet vanzelfsprekend meer
zonder een kalender
heb je vaker geen idee
van de dag en datum
gisteren en morgen
zijn vreemde begrippen
je verwart de seizoenen
net als de dag en nacht
wat ooit eens gebeurde
gebeurt bij jou vandaag
straks…
Hamsters en hoornaars
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Ze drijven bijkans dagelijks voorbij
De padden champignons en vliegenzwammen
In ons gezichtsveld, rood met witte stammen
Maar spillebeen komt zelden in 't gevlij
Wij horen roodkopzwartstaartmezen drammen
Op zoek naar hoornaars en een dwaze bij
Voor wie de imker korven uit
moet kammen
"De herfst is jong, maar vreemd," zoals ze zei…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep in de klankkombossen
sjorren bij ‘t vreemde…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 Ergens tussen de eerste tram en het laatste nieuws
schuift de dag als een jas van vreemde stof om mijn schouders.
Iemand lacht in een andere kamer,
ik hoor het als een echo in een lege inbox.
De regen valt, zacht als een vraag die niemand stelt,
op ramen vol vingerafdrukken en plannen die niet doorgaan.…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 Een kort, scharnierend zuchten —
het huis lijkt te ademen
op een vreemde plek.
En daar — op de mat —
een omhelzing in papier.
Vouwen vol handschrift,
vol adem tussen de regels.
Ik hurk,
raak het aan zoals je iets
aanraakt dat vanbinnen brandt.
Niet heet van vuur,
maar warm van
“Ik dacht aan jou.”…