Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

Ongerimpelde schoonheid

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 654
door een donkerblauwe saffier wordt de witte diamant omsloten als een verlichtend middelpunt gekoesterd in geheimzinnigheid zelfs de wind houdt zijn adem in zodat deze schoonheid ongerimpeld blijft sterren spelen voor publiek dansen op de waterspiegel als ritmische speldenprikjes rond de wachter van de nacht pas als dag dreigt op te…

Herfststroom

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.268
bomen legden zich neer naast mij en droegen de tijd op het ademend mos kon jij verstaan hoe duizelend licht woordenwind zeilde in de hoogland schaduw van de herfst naar de lage duinen onder de blauwe stroom waar ik mijn ogen sloot en in jouw leven lag waar je danste en wervelde een nest bouwde de toekomst van mijn verleden was…

ooit misschien

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.738
ooit misschien zal ik jou strelend lezen met mijn vingertoppen over heuvels en dalen dan zal ik jou anders zien als jij niet meer zal vrezen terwijl ik zonder stoppen over jouw lichaam zal dwalen ooit misschien zullen wij elkaar ontdekken hou ik dan ook mijn adem in naast jouw kloppend hart dan zal jij mij anders zien als ochtendstralen…

Tweestrijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 995
Zal ik spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt en longen jagend zwellen voor wat schone lucht bedaar het valt wel mee gewoon niet meer aan denken kan het geweten dit geheim wel blijven dragen dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd laat…
sacrajewa7 november 2006Lees meer >

Geluk

poëzie
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.212
Wij haalden onze adem ruimer En zonken uit de lauwe druk Tot Uwe grondeloze sluimer En waakten klaar – is dát geluk?…

Samen

hartenkreet
4.6 met 120 stemmen aantal keer bekeken 4.603
M'n hemel, jouw lucht, m'n adem, jouw zucht. M'n zon, jouw licht, m'n vers, jouw gedicht. M'n zin, jouw woorden, m'n lied, jouw akkoorden. M'n ogen, jouw blik, m'n tranen, jouw gesnik. M'n emotie, jouw gevoel, m'n bestemming, jouw doel.…

Goddeloos Gebed

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Ik schrijf een lied, een goddeloos gebed En adem het in stilte en zing het in duet Over een dans op meren bekleed met zilveren maneschijn Over een natte doch tedere droom besprenkeld met rode bessenwijn Over een tweetal ogen in de blik van de ochtendrood Over een paar lippen verheven boven het sterven, de onmenselijke dood Over haar…
Shyam9 december 2008Lees meer >

uiteindelijke werkelijkheid

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.544
ken geen zorgen wanneer zonlicht sterft in melancholie van uren die de ziel raakt schemerende nacht je omweeft met getover wij zijn één door ’t zachte licht van maan schaduwwerpend over ons verlangen warmend, minnekozend ’t onvergetelijke ligt al in de lucht in ‘t ademen van gedachtes aan zoete geur van liefde tedere omarmende schaduwen…
sunset17 december 2008Lees meer >

Voorbij

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.456
In de lucht zie ik sterren Een heleboel Elk met hun eigen ziel en verhaal Maar samen vormen ze een geheel Ik voel het gras in m’n nek kriebelen Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht In de duisternis zie ik nog steeds de sterren Ze roepen me en ik wil heen Weg van hier, weg van alles Ik adem nog één keer diep in En word meegevoerd In het…
Artur2 februari 2009Lees meer >

Litanieën

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
ik wil je niet schreeuwt de eeuwige luidspreker aldoor repeterend naar de doofgeraakte ziel van het kind je bent niets of gelijk aan gesloten ogen je zal in een leeg zwart huis zijn dat traag groeit vol honger naar links en rechts maar zonder licht en rozen in het haar ademen voor jou is luisteren naar litanieën van vals…

A posteriori

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Achteraf bleek alles toch Best wel heel erg 'Operatie is niet doorgegaan, omdat de neuroloog dat niet verantwoord vond' 'Geheugen zit nog middenin genezingsproces' 'k Ben blij dat ook zij er geen doekjes om wond Met haar ogen heeft gesproken Heeft gesproken met haar mond A posteriori ben ik weer gelukkig Maar tot mijn laatste adem…

De ramen zemen

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 699
ik woon in het park der geestelijke onnozelheid mij ontgaat niets en alles maar ik word gestuurd of wellicht om de tuin geleid het stroomt over voor mijn ogen en lijk kunstig door de werkelijkheid bedrogen ik vul dus geen zakken met zand en schuif gewoon op met de ademende vloed; ik laat me de eb ontnemen daar sluit ik de…

De thee

netgedicht
0.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
Ze ademen de zachte ochtendlucht. Haar smalle hand schenkt hem de thee. Samen zitten ze daar. Hij kijkt naar haar en ziet nog altijd haar schoonheid die hij aanbad…rust straalt ze uit. Van het verleden hebben ze geen spijt. Samen zijn ze volwassen geworden,ze kijkt hem aan en vraagt : nog een kopje ?…
fairouz5 augustus 2009Lees meer >

Verborgen kalender van de dood

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.223
en als ik dan wegdroom in armen van genade, het lege huis zie staan met geblindeerde ramen, zie ik witte vogels in vertraagde vlucht over eindeloze velden gaan wijl kille wind waait langs de deur waar alleen de dood nog adem haalt en zich koud naar binnen richt om mijn sterven te beleven lokt mij het hemels havenlicht en als ik dan verdwijn…
Hanny7 september 2009Lees meer >

Surrender

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
gaf jij mij meer kleur stilte tastte niet jouw schoonheid aan nee, jij liet mijn stem spreken op wind en water door te luisteren van twee zijden naar de breekbare schelp jij behekst mijn liefde sinds ik jou ken vertel het niet door over de klip van taaltonen kom speel voor mij de melodie van het gouden hart waar gedachten vrij ademen…
Quicksilver24 september 2009Lees meer >

Het Wad gebaart

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Gehuld in een zwartig laken het nest van kaviaar brandhout brakend maakt van het wad een eeuwig levend altaar de som van eeuwigheid loost het water van en naar de dijk en in ’t smal getij waar het leven bruist is de dood de ader die de kwelder doorkruist soms stokt mijn adem wanneer ik de meeuwen zie nestelen in de kelk van een…
elze17 oktober 2009Lees meer >

Soms,

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
als ruwe zijde, hunkering in evenbeeld, waar ze mijn droom in deelt en de schroom en eindigheid weet te ontwijken, verdiept de draaikolk zich in weelde, om de kern te bereiken, is verdriet niet te vermijden, in dat licht blijft niets gelijk, waar de rede haar bijt en ook weer voedt om de liefde uit de lucht te baren die ze ademen…
pama19 november 2009Lees meer >

Windroos,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 624
Jachtige sneeuw, waarvan de vlokken zich bewegen op de vleugels van alle gekozen winden, de windroos van het kompas is niet vermurwen, verwijst naar een bestemde richting van het bestaan, verstuurt de adem over thuislozen en allen die nog verder moeten gaan, het ijzelt glas over beminden en iedere gezinde, bewegingloos is de kristallen…
pama24 december 2009Lees meer >

Een zucht zomernachtlucht

hartenkreet
4.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 1.423
blikt het maanlicht gericht door het open raam zodat een zucht zomernachtlucht haar ziet staan Het morst haar haren over mijn schouders Laat haar mond aan mijn lippen hangen Mengt haar parfum met de kracht van mijn verliefde verlangen Het rijkt haar liefde aan mij verrijkt mijn liefde voor haar Een zucht zomernachtlucht als adem…
Namasté23 januari 2010Lees meer >

Je mond een rode lach

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 689
je ligt in wit gesluierd kant je vingers in een knuistje je adem wolkt vlak langs je hand met kleine rimpels in je huidje ik zie je dromen onder wimpers komen ze schieten razendsnel voorbij hoor je zuchten zie spanning vluchten als je je keert op de andere zij langzaam gaan je handjes open kleurt je mond een rode lach ik zie…
wil melker1 februari 2010Lees meer >

Eenzame nachten

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.228
De nachten zijn vaak zo eenzaam zodat ik mijn eigen adem hoor net of ik alleen op de wereld ben met soms het treingeluid op het spoor En dan opnieuw is het weer donker lijkt het of de dag niet komen wil dan kijk ik even naar alle foto's en nog steeds is het stiller dan stil De eenzaamheid, soms niet te harden het maakt me moe en vaak…
Moeke9 februari 2010Lees meer >

sterrenkind

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.301
van je knieën na een val van de modder en het zand van het roze van je slaapkamerwand van de sproeten op je wangen maar zolang ik er ben zal ik je vangen als je valt als ik dan weer ga laat ik je onze kleuren na het lila van de sterren het groen van het gras de bloemen het geel van de bijen die zoemen langs je oor ik hoor je ademen…
i25 april 2010Lees meer >

Wie?

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 873
een vreemd gevoel overvalt me een soort kalmte maar dan één tussen twee vlagen van storm mijn adem zoekt zijn kracht bijeen maar ik besluit te zwijgen 't is beter voor elkeen ieder ziet zijn eigen grieven en niet een anders pijn van wie weegt het zwaarder of is de maat gelijk?…
Nadine28 april 2010Lees meer >

Elke keer opnieuw

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 601
peppels kwispelen met hun toppen in buurtwegen een muze van trots oh, zo eerlijk, zo vrij bladeren dempen gekruist als druppels van één toon met kleuren en schaduwen dat vormen kent wijd vertakt is in het licht net als woorden, die opgaan in noten door de winden van het hart bloed en adem tussen land en sterren in de lucht van licht…

Kokkelkorrels en pekelschuim

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.027
wraak door fuiken raast witte wieven die bedreven zullen lonken met hun rokken van doorschijnend filigrein laverend tussen stam en takken leggen zij hun wil op aan de wind die stilvalt voor hun klaagzang en de dood in ‘t water vindt wee de zee, met het pekelschuim bedwelmd door kokkelkorrels en kalkvenijn spoelen vissen mee haar adem…
Hanny2 juni 2010Lees meer >

Als ogen zoeken

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 646
je leest dit met kloppend hart zo is te hopen nog sterker je leeft zeker in mijn gedicht ik schenk je adem en ochtendlicht mijn bezieling is in jou gekropen het is wel zoeken geweest naar het ritme van je bestaan door luisteren, voelen en kijken ogen vertellen het meest zegt men vaak maar juist die blik te vangen in zijn fonkelende…

Holler dan,,,,

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
mijn woorden zullen holler klinken dan de echo van een put waar wensen nooit uit zullen komen en mijn adem zal verdampen langs de muren van beton en al horend blijf ik altijd doof voor iets wat nimmer is gezegd spreken doe ik pas wanneer de loper is uitgelegd en ik mijn schreden zet naar waar ik wil verblijven en ik in het diepste van…
Moeke16 juni 2010Lees meer >

Woordenzon

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 780
Door het stopgat van mijn woordenbad blazen resten schuim een laatste adem uit, eisen hun tol op als de dag de nacht doormidden breekt, als het duister zich verslaapt in greppels, beroering van ruimte in de morgen,zich te bruskeren met beelden,die ik reeds al zo lang verzon, me te voegen naar de dynamiek van vrije forellen, voorwaartse…
pama26 juni 2010Lees meer >

vurig verlangen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
een grote ballon gevuld met verlangen blaast zich op waar mijn hart zicht bevind tientallen druppeltjes verlaten mijn poriën om te verdampen en te verdwijnen hete adem vlucht uit mijn longen om zich weer te vullen en te herhalen vele gedachten razen door mijn hoofd opzoek naar een plek die hen erkent mijn ogen sluiten mijn…
nurk6 juli 2010Lees meer >

Het kan toch zo schoon zijn

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
onder het licht van een zwakke lamp trachtend de roes van liefde te ervaren vlindert je adem licht onder de drang naar vertederingen talmend traag streel ik de muren weg het ebbend licht drijft op je waterige stem onstilbare bronnen ontspringen uit onpeilbare diepten van verwildering bevrijdt milderen je zuchten waarna we slapen in elkaar…