3067 resultaten.
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 het niet wendt dan de steven
is het accoord, dan zeg je een woord
daarna: het samenleven gaat voort
een situatie van nemen en geven
veel geluk, soms op tijd reven
ons levensschip besturen en laten varen
samen naar de einder staren
de toekomst dient zich aan
samen door het leven laveren en gaan
in de ouderdom niet meer op eigen benen…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 "
En hij lachte
op de rand van zijn bedgraf
beide benen in één broekspijp.
----------------------------------
uit: 'Geen hemel zo hoog', 1983.…
een schandalig vers
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.790 Ik ken een oostblondine, Anouschka is haar naam
ze is een Poolse schoonheid met prachtig geverfd haar
Mijn god bekijk haar benen, die hebben grote faam
al is ze oppervlakkig soms,ze raakt bij mij een snaar.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht
stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden
gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…
Haar ogen.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.004 het zijn haar ogen die me opeens troffen
niet haar borsten, haar benen of haar steile blondeharen
noch het minirokje of haar fraaie ronde billen
't was haar blik die me subiet mijn bril deed afstoffen
andermaal keek ik haar aan, nu door propere brillenglazen
blik gericht op dat glimlachende schepsel tegenover mij
de verleidelijke mond die ze opeens…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven ook
het leven gaf meer angst dan de dood
Het leven maakte dat ‘t smart opdook
de dood trok je heel vaak uit de nood
Eenzaamheid vulde de lange nachten
en voor één ogenblikje van wat geluk
Verstopte ze al haar pijnlijke klachten
en sneed zo haar armen en benen…
Oude huizen, nieuwe deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Wie weet
wat ik vind in vers steen: een oude
wandelstok, een nieuw been.…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 En nu met de zwaluwen, die ze
sinds ze terug zijn nazwemt tot achter de zon
is ze wanneer ze haar klittenvacht buiten hangt en
denkt dat ik niet kijk een vrouw uit dat dorp,
glad als een rots in zee, ze worden niet ouder,
verbazend dunne benen, zware enkels.
--------------------------------
uit: 'Tirade', nr 420, 2007.…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen alles weer te helen
We staan met beide armen hoog en benen…
Een beetje ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 Als ik je beetje bij beetje laat gaan
blijf met beide benen op de grond staan
Je hebt dat al bewezen
door jezelf te wezen
Ook raak je mensen in hun hart
want ze wachten op je met smart
Als ik je beetje bij beetje laat gaan
beloof me dat je voortaan
jezelf altijd zal blijven
en je het kwaad zal mijden
Dat je belevenissen
met mij…
MELK EN HONING ZONDER WONING
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
795 Heb je een baan en een vriendin
Wil je op eigen benen staan
Ben jij die brave Jan Modaal
dan loop je tegen muren aan
Waren het je eigen muren
zo valt de schade mee
Maar eigen is niet te betalen
zelfs al werk je voor twee
Want in dit land van melk en honing
zoek je vergeefs naar een woning
Huren dan?…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Ze draait soepel, beweegt romp, heupen en benen,
los van hem, wiegt ze verleidelijk en zo zegezeker.
Ik schuif wat onwennig op mijn stoel.
Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer,
veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure.
Ik volg de maat van mijn bonzend hart.…
blijven ademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Sommigen zijn nog redelijk
te been en goed bij hun verstand,
zoals ze dat zelf zeggen,
maar de meesten zijn zwaar
hulpbehoevend en in hun
hoofd doemt de mist op.
Het is hun laatste rechte lijn
waarin het gemis groter is
dan het genot.…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek…
Morituri te salutant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
418 We streden om de zeven heuvelen
We zagen kameraden sneuvelen
De aarde kleurde vermiljoen
We zakten door gezwollen benen
We zogen vaak op kiezelstenen
Bij gebrek aan dagrantsoen
Geen kou, geen hitte kon ons deren
Geen geweervuur deed ons keren
Twaalf maanden jachtseizoen
Ons wapen glom van poetskatoen
We…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Zijn stap werd traag,
al trager dan voorheen,
gekromd zijn rug,
veel ouder,
niet goed meer te been.
Men noemt je oud verdriet.
Je schuffelt voort
tot aan jouw plek...
die oude bank.
Een traan streelt jouw wang.
De tijd, te snel,
maakt je bang.…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 laatste dag is
Druk je poedelnaakt, verkleumd
Een engel, in decembers witte deken
Verkleurt je huid, rood
En knijpt de kou je longen dicht
Als een eendagsvlieg
Koester je elke tinteling op je huid
Gaat geen seconde aan je voorbij
Terwijl je afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen bungelend aan je benen…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een blikken bus
mensen schuiven voorwaarts
door het glas
zie ik hun gezichten
Wanneer de laatste trede
uit geklapperd is
staan alle benen…
Door jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Een schop tegen het zere been.
Ik verzette eerst een hand,
En later ook een tand.
Maar recht zoals ’t ie gaat,
Jij poetste toch de plaat.
Jij kneep de kat in het donker,
Het beest ging krijsend op de loop.
En bij het laatste stergeflonker,
verloor ik alle hoop.
Ik huilde hete tranen,
Het liep de tuiten uit.…
Stukjes jij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
354 er gingen
stukjes jij
voorbij op
de rode loper
van de
modeshow die
wij bezochten
waar alleen
extreme kleuren
aandacht mochten
de pas zat er
al stevig in met
schitterend
lange benen
de finishing touch
met hakken tot
aan de schenen
want de stoffen
moesten in bewegen
zachtjes vallen
de dure snit
mocht niet
gesloten blijven…
Missie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Omstuwd door Licht kan ik mij voortbewegen
De zon is oud en moe en slecht ter been
Mijn ogen glijden over naties heen Zien donkere wolken, zwaar van zilte regen
Zien aura's, waarin vieze, bruine vegen
Miljoenen harten moedeloos,van steen
Daar tegenover, liefdevol, sereen
De engel en de gids, dikwijls verzwegen
Word stil, stel serieus…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 we lachten
speelden met
lange schaduwen
die onze benen
maakten in
de lage zon
donker
contrasteerden
ze op de witte
stenen muur
van de buren
jouw voeten
raakten net
de rand ik
bescheidener
in lengte maar
gespierd de
overhand
we liepen alle
passen hinkelden
en sprongen
hoger dan ooit
moesten vreselijk
lachen hoe
onze schaduwen…
Ambergroen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 * Let wel...Nota bene!
Deze onvolprezen site
is bedoeld voor jong en oud,
voor ambergroen en dichtersgoud
van stof dat met de wind mee waait
Wie 't zijne hier niet van wil weten
wendt zich tot broedplaats Hartenkreten
speciaal bedoeld voor kleine zielen
maar rij ons hier niet in de wielen!…
De liefde of een rij cipressen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 De liefde, nota bene net zozeer in al haar lelijkheid: nog zoveel mooier dan een loodrechte lijn net gesnoeide cipressen in de Toscaanse zon. Mooier nog dan de Toscaanse zon.…
De Avonturen van Oek; De grote trek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 Hij wou en zou het strand kussen,
het zand opsnuiven van geluk,
het bloed schenken aan dat land;
hij zal zijn eigen benen vinden,
achterlaten wat hem niet zinde;
niets,
ook deze honger niet,
weerhoudt hem ervan
zijn nieuwe leven te ontginnen.…
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 lachen liefst van al
en het wiel draait het water
rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen
bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos
bevers die de beek verbouwen
een meikever op reis
over mijn been…
Wijsheid en Lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
233 Wie in de druiven meer proeft dan het zoete,
wie in zijn wijn meer proeft dan de wijn —
kijk, ze strooit hem rond haar boezem,
haar gladde rug, haar benen, haar schijn.
Iedere vreugd met wroeging geboet,
iedere vriendschap betaald met pijn —
maar de lente, de zilvervoetige lente,
danst nog steeds, en de wijn blijft wijn.…
wij: nog komt de lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
170 van een oud verlangen
zou nu nergens anders willen zijn
dan hier bij jou, wandelen door het
fiere gras, jij een halve stap voor mij
omdat ik zelfs nog de warmte vind
in de schaduw die je telkens achterlaat
reeën knagen aan het weiland waarop
gisteren nog koeien graasden, iets van
schuchterheid is ze niet vreemd en terloops
nemen ze de benen…
Lees!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
454 Wij moeten meer gaan lezen
dan gaan schrijven
maar welke dichter houdt z'n woorden binnen
wat rijmt er nou op winnen en verzinnen
getatoeëerd op lubberende
lijven
Er komt geen jota uit dat
lillend vlees
geen tittel kan op poriën
gedijen
laat staan daar waar een minnaarshand wil vrijen
die liever niet 'ik schrijf' zegt
maar 'ik…