24248 resultaten.
Papaver (Rondeel)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
725 Een klaproos klappert in de wind
verhaalt van loze dromen
verlamt de handen van een kind
een klaproos wappert in de wind
papaver schreeuwt tot bloedig rood
en droomt zijn dromen van een kind
een klaproos klappert in de wind
herhaalt zijn loze dromen.…
vrouwen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
2.867 Ik hou van alle vrouwen
die, als ik dood ben, liggen te rouwen.
Ik hou van alle chicken
die, als ik dood ben, lopen te snikken.
Maar ik ben nog lang niet dood
dus ik hou niet van die vrouwen en die chicken.
Laat mij maar lekker stikken.…
Doodsangst
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.711 De angst voor het onbekende
De angst dus voor de dood
De angst voor de ellende
die nadert vóór de dood...…
slotkoor
gedicht
2.6 met 38 stemmen
14.255 het is niet de dood die je bevriest
het is niet de dood die je benauwt
het is dat allebei en meer
de dood is houvast in de duisternis
met borden UIT achterstevoren
goed is de dood oneindig goed
vergeleken bij dit levenloze
vallen vallen van het doek dat
valt
en de zaal is leeg en de vloer is klein
en het doek kent geen begin of eind
-…
Molen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Verliefd was je molen
ontken het maar niet
verliefd op de wind...
je liet met je sollen
kreunen deed je, tollen
reikhalzend naar nieuwe vlagen
waai dronken,
pronken met je volle wieken
maar,...jonge wind wichten
worden ook oud,
alleen de wind heeft het
eeuwige leven.…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
605 Natuurlijk bestaat de dood,
niet.
Al wat bestaat blijft leven.
Moleculen worden weer atomen.
Zalmen keren stervend terug,
naar hun geboortebron.
De dood is een menselijk ego,
door deze dichter,
ten dode opgeschreven.…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 Vergeten velden met vergeten bloemen,
die aangeraakt worden door de wind.
Tijd verstrijkt zwijgend maar kalm,
en niemand die de ijzige stilte breekt.
Vergeten helden die we niet roemen,
liggen in graven die je hier vindt.
De dood verspreidt reukloze walm,
als de priester stil zijn amen spreekt.…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Het najaar was gekomen,
De wind was guur,’t was koud
’t Blad viel van de bomen
‘t Was overal dood hout.
Maar bij die trieste beelden
Van najaarsnattigheid
Werd ik toch ook weer even
Door iets heel schoons verblijd.…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 Het leven en de duistere dood,
Het verschil lijkt maar zo klein.
Dus reis ik zonder slag of stoot,
Door het mysterie van het zijn.
Somberheid is duidelijk troef,
Totaal niet meer blij of boos.
Met niets dat ik nog behoef,
Verblijf ik… tijdloos.…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.…
een pand voor later
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.466 in een open, dankbare hand
volgde ze stil de letters
in het murmelende duister
waar zelfs de lage wind in
het jonge hart moest zwijgen
foto’s werden ramen om
Gods goedheid te baren
in de armste uren van
moegetogen dromen
zo onsterflijk beminde zij
de kleine zon die
een grauwe afdruk werd
voor later
(Anne Frank 1929 – 1945)…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 grimas
Als woorden de pijn in mijn hart onrecht doen
En mijn woorden gericht zijn naar de zee
Als zij me geruststeld en ik wanhopig vraag:
Liefste, neem me mee
Als ik door mijn knieën ga
En gevangen wordt in mijn laatste dood
Smeek ik, nog een laatste keer:
Zee, lieve zee, breng mijn liefste terug…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Straks komt weer de grote koude
en blijven enkel nog de takken
waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Laat de wind
het springtij bezingen, om uit
het dal omhoog te klimmen,
om zich te reinigen in dood tij,
blijven handen gebonden
door een noodverband,
schipbreuk zonder averij?…
Verlossing in de Alchemie I en II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 de dierenriem
II
Alpha
Ook de geest is een daad
ook het woord wordt tot stof
Omega
Wat verfijnd is wordt grof
dàn is het dat de geest de stof verlaat
Lemniscaat
De dood als laatste heilige communie
opgenomen in de Goddelijke Unie
N.B.: kunstwerk: zonnestelsel I, Irmlinda de Vries…
Eijerland
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.582 steeds had verzwegen
maar wou leven als het kind
dat er het leven had gestand
met bolle wind in zijn gezicht
en witte parels in zijn hand…
De Pleinen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
539 , de gehangenen bungelend in de wind
De lijken van de oude demonstranten
vervangen door de lijken van de nieuwe onderdrukten
Dan schiet die taal tekort
En kan ik alleen maar sprakeloos kijken,,,
naar de gruwelijke beelden op de televisie
Dan ben ik taalloos…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild,
Van mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw;
Eén nacht waarin de wind door 't luchtruim rilt,
Dan, als een plotselinge dood, de kou.…
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 Dat dood mij zo verging berooide mij,
wat was er met het hiernamaals gedaan
dat men mij kende en terug zag gaan?
---------------------------------
uit: Carabas ontvlucht (1982)…
ALS DE STERREN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
747 oud en nieuw
tussen klein en groot
tussen leven en dood
als de sterren zo zul je schitteren
aan de horizon van een nieuw leven
aan het eind van de reis
het nemen en geven
herinnering gebleven…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Ik denk aan Mithras, eens tot licht geboren
maar in de duistere crypt voorgoed bezworen,
en hoor de wind die door de spleten fluit.…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 gepaard aan het hart
het gevoel in kille mistbanken
meedrijven op een melodie
die het ritme van de adem
grenzeloos herkent
en zo het moment
uitspreidt en verzacht
ik gun ieder zo'n fragment
als de nacht overheerst
waarin een viool dan gelijk
met de stuurloze macht
op een zachte wind vibreert…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof
het kwaad zich richtte tot de dood, je meenam
op een reis die jij dan toch al had voorspeld
het afscheid liep op stoffige winterse paden
die nog altijd knarsen onder een vals begrip…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 bos
een haas rent voor me uit over 't pad
in de verte klinkt de roep van
een eenzame vos
schimmels op boomstronken en takken duiden
op verrotting in dood hout
het is wat triest te constateren
sommige bomen worden helaas niet zo oud…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 zonder vlaag -
de dood vraagt meermalen, maar ik
beslis in de voortgang van gaan en komen…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Paradijsvogels geloven in een leven
na de dood. Dat hun ziel tussen een
veelkleurig kleed van veren eens
het tijdelijke met de eeuwigheid zal
opwaarderen.
Een leven van vliegen tussen zwaarte-
kracht en een zweven met alle winden
mee; zich verbindend te werken aan
een nieuw hemels geluk, te ontsnappen
aan de aardse mêllee.…
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Maar op de drempel van de deur gekomen,
terwijl de kille wind een slip van zijn gewaad
opwaaien doet en strijkt langs mijn gelaat
zou nog een laatste aarz'len mij doorstromen,
niet om 't verlies van veel vergeefse dromen,
maar om het lachen van een kind op straat.…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 der wolken
zoals twee bomen die om elkaar kronkelen
elkaar het licht niet gunnen
maar elk om de ander de lucht in feselen
in de vlucht naar het azimut
de stammen gevlecht kunnen uitdunnen
tot verrankte sierlijkheid
met de dood van de ander slechts kurketrekker
potsierlijk van alenigheid
verstoken van draagkracht…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 appels aan de bomen in de lanen
Door de wind en zure regen weggespoeld
De met chemicaliën bespoten bomen
In een donker groen dicht vergezicht
De stem van de dichter bij kaarslicht
Op schrift een vergezicht van klonen…