Alle inzendingen over individu / actualiteit / emoties

4156 resultaten.

Sorteren op:

Vaarwel mijn beste vriend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.483
Vaarwel mijn beste vriend succes op je tocht der tochten je hebt het verdiend je hebt lang genoeg gevochten Vaarwel mijn beste vriend ik wens je een behouden vaart we hebben teveel gegriend nu ben je officieel dood verklaard Vaarwel mijn beste vriend denk aan mij daarboven zodra ik hier ben uitgediend kan ik je weer mijn vriendschap beloven…

Ik vind je lief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.286
Jij daar met jouw ogen vol pret die brutale maar o zo lieve blik ik kijk naar jou en het is net alsof ik door mijn knieën knik Jouw lach is als dons op mijn ogen iedereen heeft ineens jouw stem mijn temperatuur zal spontaan verhogen als ik jou zachtjes in mijn armen klem Sorry, ik kan er echt niks aan doen misschien schrijf ik je wel een…

Dit was de werkelijkheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
We waren klaarwakker voor we sliepen, dat is een kans, die maar eens in je leven komt; daarvan zijn we ons heel goed bewust, ver verwijderd van alles daarbuiten. Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is sterven, om herboren te worden: aanwezigheid vereist, wat een onverwachte wending geeft aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij ons heel…

dat jullie.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
het is lang geleden, dat ik jullie zag, de tijd is weggegleden, soms met een traan, soms met een lach, elke dag vraag ik mij af, hoe het verder met jullie is gegaan, komt er een eind aan deze straf, zullen we ooit weer tegen over elkaar staan, jullie hebben mijn nummer en email, zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar, toch zijn jullie…
j.m.hofman30 december 2017Lees meer >

het blauwe niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
het niets is niet het anders iets het niets is niet het niet iets het niets is pijnloosheid het niets is zijnloosheid het niets is oneindige ruimteloosheid het niets is eeuwige tijdeloosheid het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste van het diepste blauw ginds aan de andere kant van de horizon ach uit te kunnen…

Emotioneel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Ik was Emotieloos Totdat Jij voor mij koos…
Beninga25 november 2024Lees meer >

Kerstkaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Er lag een kaart in mijn bus zonder naam, sneeuw die niet valt, een handschrift dat mij nergens naartoe bracht. “Warme feestdagen,” alsof warmte iets is dat men kan verzenden zonder afzender, zonder bewijs van leven. De envelop rook naar niets: geen huis, geen keuken, geen verleden. Alleen papier dat doet alsof het iets betekent.…
Nathan19 december 2025Lees meer >

In jouw genade

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding. Je raapt de losse…

Autopsie van verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
We leggen het open zonder haast. Geen sirenes, geen redding meer nodig. Het verlangen ligt stil, bleek onder het licht. Niet gestorven aan gebrek, maar aan zichzelf. Hier: de borstkas van misschien. Adem uitgeblazen in andermans leegte. Het hart is kleiner dan verwacht. Versleten randen. Littekens die niet meer bloeden en toch…
Nathan15 januari 2026Lees meer >

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
Door zilveren draden van bleek maanlicht volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer langs oeverwallen waar mist kruipt, van watervallen die vallen als gordijnen die al mijn falen en schaamte verhullen als verschillende tijdspannen in herinnering, verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…

Vreemde huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Raak me aan,voorzichtig. Tederheid is iets geworden dat snijdt waar ik geen huid heb. Ik schop de dekens weg, zoek koelte, staar naar het plafond waar een barst loopt die ik al weken volg. Jij kijkt naar mij vanuit een afstand die in dit bed is ontstaan. Boven de deur hangt een babyfoto achter glas. Mijn vingers willen het aanraken…
Nathan18 februari 2026Lees meer >

Ondergaan

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 387
Rode zon gaat onder in de blauwe avond. Zwarte bladzijden onzichtbare zinnen uit vergeten boeken herinneren leegte ondankbare dromen. In vleugelloos vliegen blijven onvergetelijke avonden liefdeloos ondergaan wat er zonder woorden ademt achter stilte ze beminnen geluidloos door bodemloze antwoorden door niemand gegeven ondergaan…
mobar27 februari 2026Lees meer >

Van jou

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 231
Soms zwijg je op de juiste plaats. Geen grote woorden. Want je weet waar het pijn doet zonder dat ik het benoem. Alleen jouw hand die de mijne vindt zonder dat ik huil. Je kijkt en blijft. Dat is genoeg. Ik vraag niet meer dan dit— dat je er bent in het kleine. In hoe je mij aankijkt. In hoe je niet weggaat. Ik leun tegen…
Bex2 mei 2026Lees meer >

Oeverloos

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 144
Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet met de beminde vrede van de ongetemde natuur en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels woeste weemoed had geen schijn van kans in de weidse felheid door de overheersende zon je bent een wilde vreemdeling geworden het water trekt zich van de oevers terug terwijl de zwoele wind…

Een blauwe rivier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een blauwe Rivier — ontmoette mij Met ongetemde Vrede Twee bruine Ogen open — wijd Op Vleugels in de Hoogte Geen Schijn van Weemoed hield hier stand Voor de felle Zon — bezweken Een wilde Vreemdeling werd ik — In deze verre Streken De Vloed trekt van de Oevers weg De zwoele Wind — gevangen Het naakte Leven zoekt de Zee Waar Diepten —…

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
Toen ik deze woensdagochtend wakker werd, was je in mijn vreemdste droom verdwenen. Geen kaarslicht meer of witte wijn, je kon niet langer bij me zijn— een snelle trein naar nergens, nog vol van de nacht. De dag hield me een spiegel voor, zag geen geweten in de glans. In de weken voor de nieuwe waarheid had jij mijn achterdocht doorboord.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >

om leven meer gewicht te geven

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
ik heb ze weer als rots gezien de stukken steen die in mijn handen wegen ze delen plaats en tijd met mij geraapt om leven meer gewicht te geven ik ben slechts passant hun voorland is het zand de ongeziene korrels vol herinnering want eeuwigheid breekt rotsen tot woestijnen ik raakte ze, zij wisten mijn emoties te verkleinen…
wil melker7 februari 2005Lees meer >

't Lied dat ik nooit zingen wilde

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 10.539
Hier zit ik dan herschrijf 't lied van verdriet dat ik nooit zingen wilde M'n emoties draaien rondes door m'n hoofd nimmer geloofd dat zingen m'n gedachten stilde Ik volg de noten schrijf mijn woorden op akkoorden waarvan ik nooit dacht ze te spelen Maar toch doe ik 't ik zing en schrijf blijf dolen op nieuw gevoel dat ik…
Paul de Bruyn25 februari 2005Lees meer >

Een hart dat klopt

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
De extra's van het leven zijnde liefde en verdriet want zonder heftige gevoelens ken je het leven niet ik wil emoties in mij voelen en een hart dat klopt. Een hart dat klopt ritmisch en soms hard een hart dat klopt ingespannen, opgekropt en soms bonkt het tot in het bot maar dan opeens is het weer stil in mij.…

Afstand

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.488
De rust is weergekeerd Emoties vervagen Maar het verlangen blijft Om je iets te vragen Naar jouw gevoel van liefde Nu en van toen, die nacht Ik heb je alles gegeven En nog meer aan je gedacht Nu lijkt het zover weg Die intensiteit van toen Ik zou je graag ik je ogen kijken Of deze woorden iets met je doen Maar afstand houden is jouw…
Arbro7 juli 2005Lees meer >

huilt muziek haar lied

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 898
zacht huilt muziek haar lied op je huid eenzame tonen van een enkele fluit violen vlagen in strijkend meeslepen dragen gestreken emoties voorbij de tijd daar waar bazuinen de andere klanken verruimen en hoorngeschal weerklinkt tot diep in het heelal laat je dragen door de melodie ontvlucht het aards bestaan drijf mee en…
wil melker10 augustus 2005Lees meer >

Vandaag...

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Waar kan ik emoties kwijt en waar kan ik mij uiten, wellicht alleen op deze site, en dat deed mij besluiten, om mij hier bij aan te sluiten... Men heeft een klankbord nodig en een gewillig oor, voor ieder mens broodnodig, een klein-beetje gehoor... Je dag verandert er dan door.…

Vastklampen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 900
omgaan met angsten en verdriet stemmen in mijn hoofd controle overboord emoties worden afgevlakt een zelfbeeld dat niet meer de hoogte inschiet demonen komen in tienvoud op me af een leven in een eigen wereld gedachtekronkels van buitenaf mijn leven uitgedrukt in een troostend gevoel een doorbreken van een patroon niet weten wie…

De dichter

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.111
loon de lezer zoekt herkenning in zijn of haar gedicht zo brengt de dichter niet alleen zijn eigen maar ook andermans gevoelens aan het licht het gaat er niet om hoe de dichter zijn kunstwerk beredeneert maar hoe de lezer hoogstpersoonlijk zijn woorden interpreteert de dichter is een eenzaam man één in zijn soort hij ontbloot de emoties…
Ankie12 september 2003Lees meer >

wie ik ben

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.305
het decor en de afstand blijven pijnlijk aangeroerd brokstukken van emoties breken aan doodsangst die zich heeft verstopt achter mijn verdedigingslinie doorleven....…
Sylvia Huurman17 september 2003Lees meer >

Met alle winden meewaaien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
maakt gedachten vergankelijk doorblaast het zijn geeft zicht op zinnen De wind draait en stoot talloze woorden in het luchtledige geeft geschut aan 'n gesprek Met alle winden meewaaien maakt woorden onbenullig laat zijn niet gezegd worden zodat windstilte volgt Wanneer aanzwellende windvlagen konden spreken zouden mijn verwarde emoties…
metha12 november 2003Lees meer >

de magie van soepele zinnen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.081
luguber kaatsen medeklinkers echo's naar elkaar ze kunnen geen volume vinden klinkers klotsen tegenritmes en zijn onbenaderbaar woorden missen de magie van soepele zinnen brengen niet meer binnen dan betekenis strofen vloeien niet omdat de inhoud strakbevroren lijkt misschien wel doodgeboren blijkt omdat er geen emoties…

laat mij even slapen

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.999
Door een overdosis aan emoties En een teveel aan verdriet Wil het denken niet meer lukken Zit ik aan mijn limiet Mijn hoofd gevuld met watten Op mijn tranen flink ingeteerd Mijn lijf kan niet veel meer hebben Ik raak geïsoleerd Zo sterk heb ik behoefte Aan een enkel sprankje hoop Zodat ik even rusten kan Mijn maag weer uit de knoop…
Wendy18 maart 2003Lees meer >

tergende pijn

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.408
O meisje, meisje zo klein en teer je hart vol van lijden en verdriet een lijdensweg dat was je leven en leven doet zo`n pijn emoties overheersten je leven en meisje, mijn respect voor jou eindelijk, uiteindelijk de keuze voor jezelf het einde van je leven dat bepaalde jij zelf voor altijd en voor eeuwig maar jij had geen keuze slechts…
Anne8 mei 2003Lees meer >

voor jou

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.663
begrijp mij niet verkeerd als ik mijn woorden schrijf anders dan ik spreek ik heb praten niet geleerd mijn lippen voelen stijf emoties vaak van streek tijd die weg zal tikken als jij de woorden leest die daarna weer vervliegen verstilde ogenblikken als balsem voor mijn geest laten mij zachtjes wiegen voel je niet bezwaard je ogen…