Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

ode aan een gestorven dichter

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
zich niet sterven als de reis ten einde is schrijft in alle talen waar de dood te stil is om het te verbieden poëzie houdt niet op als het keerpunt eenzijdig het lichaam neemt, want de geest van een dichter is de jeugd die altijd blijft poëzie is de adem van de schrijvershand, het typt het zwart van inkt met gele stippen in de ruimte…
elze14 mei 2016Lees meer >

Overpeinzing na het lezen van Einstein's theorie

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.977
I De drie laatste begrippen in 't heelal, Die nog vast stonde' in dat donker kristal, Tijd, ruimte, massa, zijn dat dus niet meer. Ze zijn beweeglijk en - als alles - teer. Welk een gedachte! Welk een nieuw geluk! Welk een bevrijding van een hoge druk! Welke slagen toegebracht aan een God, De laatste slag, vernietigende God!…
Herman Gorter3 september 2016Lees meer >

vrijheid vraagt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
vrijheid vraagt herinnering aan wat mensen geven het kostbaarste zelf in strijd en opoffering om van vrij zijn van generatie op generatie het erfgoed door te geven vrijheid vraagt werken met en op het spoor van gisteren naar morgen aan respect en ruimte voor geluk van een ander opdat die zijn mag wie en wat hij is vrijheid vraagt verzoening…

Denken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Gedachten houd ik in mijn besloten wezen In ruimte en maten aan mij toebedeeld In parten en kwadranten van tijd verdeeld Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen Ze zijn niet meer of minder dan een sleur Van alle jaren wisselende seizoenen Die zich als de getijden verzoenen Door de verschillen in klimaat en kleur Als ’t langzaam herwaarts…

Wat niet te koop is dat

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Zonder verzuring blijft er ruimte voor begrip. Elk stap is nimmer één te veel. Ziet niet neer op de levenspech. Kijkt bij voorkeur terug op de goede dingen die zich in herinneringen bewaarden. Wat is geld waar het hart klopt met interesse voor de mens die zichzelf mag zijn? Zich weet te ontdoen van alle grenzen.…

Literair

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
want er zijn etiketes voorschriften foute en goede taal er is schoonheid kitsch en kabaal wat is er voor iedereen waarin is ieder gelijk en als dat er niet is is dat dan een universeel weten dat een ieder in zijn of haar waarde wordt gemeten en dat dit ons systeem is dat waar we ons bij neer moeten leggen dat we niet allemaal dezelfde ruimte…
ebba12 april 2018Lees meer >

Er is te veel ruis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
vergeten er is te veel ruis door het moeten weten van alledag we keren terug naar hoe alles was waar verbazing en schoonheid de triggers waren in een relatie die bloeide door het openen van zoveel niet weten in pure bewondering voor een bestaan waarin moeilijkheden oplossen door er samen weer voor te gaan in die nog onbetreden ruimte…

Het zwarte moeras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
ik ken de witte wieven en het zachte gepruttel van het gas uit het zwarte moeras de vage zuchten van oude bomen als de wind is gaan liggen en takken vrij kunnen dromen toch is in de jaren het donker verdiept omdat onbereikbaar bezit heeft genomen van ruimte ten koste van licht waar vroeger het bos zich transparant opende met…
wil melker23 november 2018Lees meer >

Haar laatste zin,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Ik kom haar ruimte binnen vlak voor haar vertrek, voorzichtig om af te dalen in haar zelf gekozen eeuw, zo stil, licht als sneeuw op sneeuw, liggen handen op het smetteloze linnen, we zwijgen, ongeopende vuisten om niet hoeven los te laten, strijdbaar is gestreden een glimlach strijkt over het gesteven laken, het rusteloze…
Pama9 september 2019Lees meer >

De oase

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 500
talenten oplossingen straalden voor momenten die geen perspectief meer gaven voor gewone zaken zonder winstbejag voorzag zij mensen van voorspoed als zij het door onverwachte stapeling van pech het voor even slechter hadden haar lach is altijd de oase geweest in de hitte van steeds groter wordende woestijnen geef haar maar de ruimte…
wil melker20 januari 2020Lees meer >

HOE ZOUDEN ZE HETEN

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
gekke gedachte dat we ooit zullen vervagen dat we sneller dan gewild er niet meer zullen zijn geweest enerzijds de aarde zullen verlaten en dat anderzijds de aarde ons zal omarmen met diverse lagen dat we uit niets anders meer zullen bestaan dan geest zo zal het moeten gaan men moet ons ook vergeten er moet ruimte voor nieuwe generaties…
catrinus28 februari 2020Lees meer >

Als hij had gekund.

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
dichters gunnen elkaar het laatste woord eindelijk een toekomst, zetten hun toon achter de dictionaire om, behaagt de inktmop die bestemd was voor een originele opening als hij werd gemorst Met de kruimels brood verdiende hij de korst, tot het duister weer lichter werd, zijn papegaaien hebben zich tegen hem gekeerd in de ruimte…
Pama11 maart 2020Lees meer >

Levenshonger?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 367
gevoel verwijdert zich uit broze trommels van tegenstrijdigheid, de tong is eenzaam en droog als bagage in de mond, begeef me verder van het geheim, als dat bestaat, elke zet wordt gemaakt als herontdekking van het kleine die ik raak, in ieder woord leeft het beginsel om zich uit te willen uit te drukken in meerslachtigheid, de ruimte…
Pama13 mei 2020Lees meer >

broodje normaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Klaarte valt altijd plat op de dingen is koud van geïoniseerde lucht lege ruimte gireren bolle denkbeelden vlak op een spiegel woorden weerkaatst uit het niets gesneden dun volle lucht ademt op doodnormale wijze doorzeefd en doordrenkt als van gewoon brood met water uit een helder scherm moet ik dan de triage van weeën opduiken boud…

Buitenbeentjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
het leven Van cruciaal belang voor vlees en geest Dit kleinigheidje telt voor jou het meest Je wilt daarvoor de hele mikmak geven Een uit de hand gelopen hobby is Belangrijker dan serieuze zaken Het leven, ach, je moet er iets van maken Je schrijft je eigen zijnsgeschiedenis Je stelt jezelf een doel en laat de boel De boel aan kant om ruimte…

Ode aan de terreinknecht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
De boel aan kant om ruimte te creëren, in ochtendstilte loopt een man, hij zucht en uit zijn mond ontsnapt een wolkje lucht, hij schudt zijn schouders los en schikt zijn kleren Nog gisteren werd op dit gras gespeeld, de noppen hebben veel geruïneerd, de man, hij bukt, bekijkt een pol en keert de sprietjes in zijn handen vol met eelt Vakkundig…

Restant religie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
De vrouw begon nu van zichzelf te houden Zij had geen ruimte voor een nieuwe band Die was als zwoegen door het mulle zand Als anderen dat eens aanvaarden zouden De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen Liet los haar vrijwel levenslange taak Van het verzorgen, want het was nu zaak Om voor het eind haar eigen hart te helen Zij was benieuwd…

Restant religie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
De vrouw begon nu van zichzelf te houden Zij had geen ruimte voor een nieuwe band Die was als zwoegen door het mulle zand Als anderen dat eens aanvaarden zouden De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen Liet los haar vrijwel levenslange taak Van het verzorgen, want het was nu zaak Om voor het eind haar eigen hart te helen Zij was benieuwd…

Weerspiegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
heel even op zo’n heldere winterdag bij een enkele kaal en bloot zo kwetsbaar zie ik een heel voorzichtige lach het zijn zij die het al weer voor zich zien – het volle leven ze dromen al weer hun groen gevulde kronen heel even weerspiegelen ze nederig en bedaard in een afgelegen sloot of in een daar lopende vaart die hun de ruimte…
catrinus20 januari 2022Lees meer >

Kavkas #2

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Uit de buik van de boot als beeld van onze Moeder Aarde, die geboren is waar ze is in de schoot van de hemel boven de heilige bergen die de eeuwigheid kussen op de grens van ons bestaan We trekken verder en geven namen aan de wereld die we ontdekken Tijd en ruimte omarmen ons…
Zywa16 september 2022Lees meer >

Sprekende mimiek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
het was moeilijk om het leven uit je hand te kunnen lezen hoofdletters maakten hun eigen diep liggende lijnen in die ruimte kon verwerkt verdriet zonder pijn langzaam verdwijnen toch overlapten zij elkaar en werden er grenzen gesteld want juist voor emoties waar je maar amper de vinger op kon leggen was uiterste subtiliteit…

Vurige geestdrift

netgedicht
3.7 met 68 stemmen aantal keer bekeken 343
hart door poetische spirit doet laaien in vlammen die van binnen verterend branden het komt uit het culturele doorgeefluik dat het internet aan het universum geschonken heeft want dat venster is dag en nacht hel verlicht voor hen die zich verloren voelen zonder klankbord en echo's die hun angsten in de onbekende eindeloze ruimte…

Kleur mij in, voor het te laat is

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Dan ontstaan er weer leegtes — ruimte voor nieuwe kleuren. Mensen die tinten brengen die beter bij je passen. Soms botsen alle kleuren, passen ze niet bij elkaar, en toch… maken ze jou. Geef me jouw kleur. Wees niet bang om te tekenen. Kleur mij in, voor het te laat is.…

BEKLEMD TOCH HOOPVOL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
gevangenis de gebroken kettingboei en krassen op de muur zwijgen stug duiden tergend op gevaarlijke boeven die ooit hier verbleven geheel verslagen zit onze geliefde Ollie met gebogen hoofd op een harde stenen bank slechts vergezeld van een homp brood en een kan water de vertrouwde naam Marten Toonder zweeft door de kleine ruimte…
Han Messie23 september 2025Lees meer >

In bloedverzachtende doortastendheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
En suizen deed ’t: tekort schoten woorden na elkaar, vervaarlijk opeenvolgend, uit zijn comfortabele ruimte, uit zijn sprekende mond die verzuimde te pruimen wat de wereld aanbood, nooit echt inbond, doch niet echt van zich afbeet. De buit in de huidige zak, -wie had dat ooit gedacht, voor mogelijk geacht!…

het wiel

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
zinnen binnen vluchtige banden elk begaand pad weer spiegelen laat in woorden het gaat mij om het spaaklopen van verse voeten in metrummeters als oefenkwatrijnen of zo’n net sonnet vol toerenchagrijn eindigend in rijm schema per thema of vorm beklommen het gaat mij om het doortrappen op kop in de wind verglijdende tijden en ruimte…
R.E.N.S.10 januari 2026Lees meer >

20.000 uren onder zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Stil stil stil stil De ruimte schiet weg over het panoramaraam Nevels om onze spiraalduik terug de oceaan in, Captain Colin zweeft ons door echos van leven signalen in de ronde salon 20.000 uur is ver, we liggen op zakken, drinken uit kristal en leven in eeuwigheid Nieuws is er niet Het meisje van…
Zywa15 januari 2026Lees meer >

wat hij altijd al wilde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
Dit is wat hij altijd al wilde niks worden, maar zijn zich in alle ruimte wentelen het donker tegemoet treden met goed genoeg gemoed de gloed van het zwart voelen in vloeiende handbewegingen veranderingen teweegbrengen aan de verengde werkelijkheid.…
Lorenzo M.18 februari 2026Lees meer >

zoals een getuige zegt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 284
In een weelde van onaffe schakelingen bouwsteen voor steen over de tegenstellingen zie ik hem meester der rangschikking vliegen en hij ziet mij opstijgen uit beteugelde beugels wegschieten in alle ruimte op vleugels door verbrokkelende muren afgronden als verblekende redenen bij samenzijn Ik riep ik adem met jou toon de tintelingen…

De architect van mijn nu

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 242
Vind me in de ruimte tussen de woorden, waar ik vrij ben van de klok en de tijd, voor altijd verbonden met alles wat ik liefhad.…