3020 resultaten.
Real Fantastico
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
778 Ergens in een heel grauw bos
met takken groener dan het mos
leeft een sluwe oude vos
heel erg eenzaam en alleen
Ergens in een donker rijk
zwerft een prins rond als een lijk
hij geeft van opgeven geen blijk
want zijn prinses is nog verder weg dan hij
vrolijk praat een kikker vanuit een plas
met zijn vriendjes die zitten in het gras
maar…
Zondvloed keert getij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.209 doorzichtige velden met
bruinrode schaduwen
lijken op slagvelden van
verslagen ridders, verminkt
onder verloren licht
waar stormachtige bladeren
knielen naast naakte
winterbomen, huiverend
zonder zomergewaden
bidt de priester tussen
stervenskoude en beroofde
lichamen, ontdaan van al
het bladergoud
graaien kreunende
takken…
Hemels...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.313 Maar, als u toch voortijds zal heengaan,
en uw taak hier is volbracht,
hoop ik echt dat het zo zal wezen
Dat u elders op ons wacht...…
Mijn Drenthe
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
4.223 Mijn taak vervulde ik blijde
Waarheen ook plicht mij riep
Uw geest was 't die mij leidde;
Daarom vergeet 'k u niet.
'k Hoor nog de lieve, hel're klokjes
Bij zinkend avondzon
Als schaapjes keerden van de heide,
En moeder met ons zong.
O kon ik nog eens horen
Dat lied in 't schemeruur,
En vaders schoon vertelsel.…
Vrouw
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.178 Zij hurkt en knijpt en grijpt hem
(de harde tak die naamloos bleef)
tot de overvloed de buik kietelt.…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift nu wat,
Laat traag haar handen zakken
In een flits lees ik haar naam
Voor ze van de bank afwipt
Om weer naar huis te gaan.…
Grashalm
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
748 Deze zomer nog zag ik de kever
over een lange, kromme tak klimmen.
Mos woekerde over de schors.
Maar een lomp geweld nadert
met een mondvol bevelen in hun vuist.
Motregen trekt een sluier over het lover
een lap wild wacht op een betonnen lot,
een fort van verzet sluimert in de ochtend.…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 verdwijnt in de boom
ik rij achteruit
vijf arme hommels
draaien rondjes in het bed
van hostabloemen
vakantietijd -
de hondekop voor het raam
staat op de uitkijk
de aasgier kijkt schuin
over zijn rechter schouder
ik ben nog niet dood
op het zebrapad
werpt een allochtoonse zich
voor de bushalte
bomen gevallen
een nachtegaal zonder tak…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 Een orkaan van geluid,
waarin rondvliegende takken,
willoos los lijken te komen
van de wetten van de
zwaartekracht.
Net als de kracht
van een golf die
even onverwacht als ongeliefd
een slachtoffer maakt
in de loopgraven van de waterlijn.…
Misverstand?!
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.313 Ik bouw een wankel luchtkasteel
Op de vesten van de nacht
Ze heeft het over een concept
Ik jank en juich over dorst
En hoe je buik en brein verzoent
Het is de stuip van een vorst
Die door de broze knieën zakt
De strop trekt strak
Rond de rots in mijn maag
Zo word ik een versteende tak
Tot ik knarsend vraag
Zal ik er een keurige streep…
koning van mijn eigen land
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.325 mezelf eisen stel
Ik weet dat ik ook rusten mag
Maar toch moet ook mijn leger
Dag in dag uit weer vechten
Vechten voor mijn vrijheid
Vechten voor mijn rechten
Soms ben ik een stukje kwijt
Dan heb ik mijn strijd verloren
Dan moet ik mezelf terugtrekken
En begin ik weer van voren
Het verdedigen van de koning
Is mijn legers voornaamste taak…
Schokkerse schrik
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
469 Hoe deernis wekkend schouwt ons Schoklands' noordpunt
tal van iepen in karkas voor eeuwig verloren op een rij
het kimportret schaduwt takken bladerloos en vogelvrij
tijd dat-ie eens gumt zo de Heer hier heeft gestunt
Schokkers korenwijn staat om klaar te schenken
eenmaal droog kwam ziekte via stadsbomen binnen
reden wellicht te overwegen weer…
Kraai (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Jagend op jonge vogels
roof je een vreemd nest leeg
Mijn vingers worden milde kogels
waarmee ik je schenden wil
Je bent wreedaardig zoals je
een rafel van me scheurt
een door vliegen omzwermd kadaver
aan de rand van onze snelweg
Ik hurk in jouw nest
in een vork van twee takken
Hier heb ik mijn dorst gelest
Het blauwgroen ei waarop jij…
steelse liefde vult
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.202 bloementuin
op de mannequin
niet op d'anemoon
ook geen duizendschoon
salvia dahlia gerbera
begonia of rosalia
passie- pinksterbloem
'k zie u denkt d'aster
lijkt 'm veel gepaster
herfst vaarwel
zacht en teer
voor't mooie weer
mijn blom voor altijd luim
is echt de mannequin
zo slank zo steels
zo rank en speels
dat is dan mijn taak…
Adam's afstammelingen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
804 Dus waarom voelen we ons zo onmachtig dan,
merken we ons weer omholen door een hoge macht,
krijgt de verleidingsvloek ons toch weer in de ban,
wanneer toevallig iemands aarzelende hand
takken, twijgen, grashalmen bijeen heeft gebracht
in een kruisvorm; ons berooft van gezond verstand?
(Vrij naar Nikolay Gumilëv, 1886 - 1921)…
Bloedende woede
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.711 Regen klettert in de kilte van de nacht
Sluipend langs achterstand woningen
Je weet nog niet wat er op jou wacht
Maar het zijn bepaald geen beloningen
Ik heb mijn messen scherp geslepen
Scherp als mijn blik, geslepen als mijn wraak
Mijn woede bloed als nooit tevoren
Bezoek het doelwit van mijn criminele taak
Dan zie ik de plek waar ik moet…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 Kleine vogels, groene bomen
Deze wereld, het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
15 jarige slungel
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.978 allang voorbij de puberteit is gekomen
Je kamer ligt bezaaid met puinhoop, elke week enorme troep
Grenzen zoeken en discipline vinden
Strijd met jezelf en met mij aangaan
Weten hoe het moet maar het toch niet doen
Alle wijze raad in de wind slaan
Telkens weer de boeman spelen
Grijze haren krijg ik van jou
Er zijn, thuis, da’s wat mijn taak…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij nog geen bezoekers
ik hoor mijn voetstappen op de bevroren grond
een zonnestraal strijkt tussen de gebouwen
tot hij blijft rusten op mijn kleine zwarte hond
een merel scharrelt zoekend in de struiken
en van een tak…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 ooit kwam hij uit het ei gekropen
genesteld in een vermolmde stronk
onder een dun bladerdak
nu kruipt hij uit de winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen…
Afscheid van haar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.658 De wind neemt deze taak dan van mij over.
Dan plots draait de wind heel vlug
en alsof dit het echte afscheid was
verdwijn ik even in een wolk van as.…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw
En flikkerde op het water, en de stenen
Van huizen en straten waren wit beschenen
En grijs bestrepeld met der takken schauw,
En in de ganse stad waren door-énen
De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou,
En waar de warmte lag in de luwte lauw
Woei felle wind om huizen-hoeken henen.…
wilg
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.005 neem nu een boom, een heel gewone
geen eik, beuk of lork, maar doodnormale
wilg met treurig lange, harkerige takken
aan een verre, mistige waterkant
even later een glanzende vrouw
aantrekkelijk gezicht en mager lijf
en grote, hele grote kanovoeten
zij wacht op jouw oor tegen haar bast
zij kraakt, wiegt en perst sappen
van worteldiep naar…
's Morgens
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.980 Zie plots 't ontwakend bos de blaadren reppen
en - groene vooglenzwerm aan 't vleugelkleppen -
zijn takken zwaaien, fris in de ochtendklaarheid!
Waak op, mijn ziel! Goud zijpelt langs de kimmen
en doet uw wiek van diamanten glimmen:
de brede lichtstroom voert u op ter waarheid!
-----------------------------
uit: Verzen (1900)…
geen geluid meer
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.620 schepping zingt ons wakker
vandaag is vroeger gekomen
dan verwacht, de linde schudt
haar vocht tegen de ruiten, wij
verzoenen ons even tussen veren
de regen slaat een laatste groet
voor ons beiden en we bereiden
een ontbijt op kaal eiken, de
randen zijn verweerd, het blad
stamt van lang voor ons leven
een raam vergeten te sluiten
de takken…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Advent
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
973 Advent: hou het verlangen levend, laat je niet
door dagelijkse zorgen overstromen, maar zie
het komen van het licht doorheen de knoppen
van de bomen, doorheen de takken die geduldig
staan tegen het ochtendrood te dromen.
Laat lente, laat het licht, laat de Verlosser komen.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…