4280 resultaten.
De Laurenskerk zwijgt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
898 Op het grote marktplein
dragen geluiden wolken van licht,
de Laurenskerk zwijgt, een winterhoorn schalt
verder van de standvastige toren
en dichter bij de mensen
ogen de straatklinkers verlaten
hun aandacht krimpt,
zij laat zich ook niet vragen
op een mee wapperend doek
Rotterdam dompelt zijn vreemdgangers
om vrij hun eigen weg te gaan…
Afwijzing
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Scheiden, voelt aan als de kinderen verstoten
Men zegt dat het niet zo is, doch sinds ik jouw verliet, moet ik er alles aan doen om ze te laten zien dat ik het huis heb verlaten maar ze niet heb verstoten, en nu...
De scheidbrief...
Het is definitief!
Ik moest toch huilen, ook al mag een man dat niet!
Afgewezen zijn, doet pijn...…
Schaamlippenschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Een pluimpje hasj verlaat mijn strot
terwijl Camila in de hoek naast het bed
met een komodovaraan ligt te paren
en de stank van het beest de kamer vult
Drink je wijn en denk niet aan de morgen
word je wakker naast een nest vol
padden met tieten en dijen
of staat ze haar eigen eieren te bakken
Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel
verdorven…
De nachten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Met mijn arendsoog monster ik je lichaam
dat uitgezakt is en gebruikt,
nu nog koud en verlaten op het koedek
maar later brandend zal behagen
wanneer de poolnacht komt belagen.
Ik omarm de sombere bomen
in je droeve tuinen.
Kus me nu, er zijn vuren aangelegd,
de nachten zullen vredig zijn.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt met haar licht
mijn waarheid begint bij deze dag
ik hoop dat ze veel moois brengen mag.…
Kleintje Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
615 ‘Nee jongen dat niet,
maar misschien moeten
we het toch wel verlaten.
het is dan wel geen instorten in die zin,
maar er vallen in families
vaak wel hele grote gaten.’…
Oekraïne 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Miljoenen mensen op de vlucht
Die huis en haard moesten verlaten.
Soldaten strijden en sterven
voor volk en vaderland.
Hun vrouwen en kinderen op weg
naar een veilig land.
Zonnebloemen bloeien op de Oekraïense velden.
als eerbetoon aan alle helden.
Vogels zweven biddend in de lucht,
hopend op een bestand.…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Na enige felle regenbuien en zandstormen in mijn brein heeft het zwaar vervuilde woelende water de beddingen der winterdijken in mijn hersenpan verlaten. Poëzie is een daad - Remco zei het al - gelijk het snelsonnet van Bart Adjudant van vandaag.
_______________________________
VEUL
Hoe is het Meusewater thans
in Luik?…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
628 Mijn ziel verlaat weldra het stoffelijk lichaam, dit door de tijd geschreven, mijn dood is geen dood maar het is overgegaan naar een nieuw leven, laat mij gaan in vreugde en blijdschap, met een lach en een traan. Bedankt u allen dat ik een deel mocht zijn in u leven, geniet en geef veel liefde aan al wat leeft.…
muraal
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
468 om de hoek bij het verlaten standpunt
staat geen vlees doch vleesch op den muur geschreven
men zegt dat hier sprake is van een scheiding
tussen ruimte en tijd, lichamelijk gesproken
geestelijk valt hier weinig op af te dingen
een bolbliksem schijnt zelfs door beton te gaan
alleen ritme verloopt langs metronome lijnen
laat zich niet inkaderen…
shika sembei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 ochtendritueel
van de heilige dieren
de vrije herten
nemen de stad in
in het vroegste ochtendlicht
de verlaten stad
voor zichzelf alleen
alle straten van Nara
de vrije herten
ze steken over
bij aangelegde plaatsen
de stad is van hen
snuffelend op zoek
naar zaken van hun gading
al het eetbare
ze worden verwend
boodschappers…
Valsaard
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 weg met
de gezellige
Hollandse pret
gezien de
moeilijke verhalen
van heer
Baudet
daar komt
de witte
Jood weer
denkend zeer
grappig te
zijn
onsmakelijke ongein
commentaar op
roetpiet
de blijmoedige
kinderen zien
dit zo
echt niet
wat een
ziekelijk geklaag
verlaat dan
ons mooie
land
uw betoog
klopt van
geen kant…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 de dood is ijdel, ijdel
in begrip maar ook
in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood…
Lichte akkoorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 worden
na verbouwen
meer buiten
door de ramen
te veel bomen
namen licht en
uitzicht weg
de melodie
van de trap klonk
bedaagd alsof er
van de treden te
veel werd gevraagd
de kleuren zijn
gedateerd inboedel
is aan vervanging
toe herstel is al te
vaak geprobeerd
dit gaat het
niet worden zelfs
de trap kreunt zacht
bij verlaten…
Iets aardigs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik ben van
jongs af aan
gekleed met
maatschappelijke
drachten waarvan
men kan verwachten
dat zij affiniteit en
een groepsbinding
hebben in leven
taal en opvattingen
maar in de loop
der tijd is het
strikte van scheiding
verlaten en vrijheid
heeft al vele
gaten gedicht
met keuzes die
richting geven aan
eigen leven door het
persoonlijk…
En de zee nam...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
445 de vrouw
staat roerloos
op het verlaten strand
ze kijkt naar de zee
nu zo kalm
zo rustig kabbelend
toen zo wild
bulderende golven
gevaarlijk en verraderlijk
steeds weer ziet ze haar kind
zich losrukkend
juichend rennend
naar die prachtige woeste zee
ze schreeuwde, schreeuwde
rende achter hem aan
ze was te laat
de golven hadden…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen die er zijn
om tijdens afwezigheid
zo mogelijk zonder bezwaar
een gedachte te verlaten…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
Gedoemd
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
517 gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
de liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
doch wie liet mij verrekken
van dauw tot avondrood
O goedertierenheid
vergeef haar zondigheid
zij beidt nog wel haar tijd
alleen in eenzaamheid
met liefde die niet mijdt
maar overgeeft, verblijdt
en geen verlatenheid…
Afscheid
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
497 zijn tijd
om te vertrekken gekomen
als vertrekkende ontvangt hij ‘t
cadeau en een mooi woord
dat laatste had hij graag
veel vaker en eerder gehoord
hij vraagt zich af in dromen
als bespiegelde beschouw
is ‘t afscheid tot andere tijden
of een vaarwel voorgoed
veel handen zijn geschud
en wangen in lucht gekust
dan gaat hij en hij verlaat…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Archeologen van onze tijd
monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken…
Efemeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 Schuchter klinkt
over de klinkers
der avondlijk
verlaten straten
in ijle lucht
een ganzenvlucht
efemeer
in een cadans
niet te kort
en niet te lang
in harmonie van
driekwartsmaten
Ik sluit mijn ogen
bij dit gerucht
en wat ik hoor
lijkt een concert
in openlucht
dan slaakt mijn ziel
een diepe zucht
heel even maar
waant…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
allegorie zonder zoet kind of bedienden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
311 in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen
diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten
elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen
.....in hun midden een kraai
.....die een mus slaat
De dekplaten zijn donker
Hier begint de nacht
midden op de dag
Hier verlaat…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en is de boswachter een bureaucraat
die zijn gezag zeker wil stellen
bekeurt wie het harde pad verlaat…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en is de boswachter een bureaucraat
die zijn gezag zeker wil stellen
bekeurt wie het harde pad verlaat…
Diezelfde trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het oude station ligt er verlaten bij
een jaar geleden zeiden wij vaarwel
ik zie nog hoe je zwaaide naar mij
alles ging zo verschrikkelijk snel
Jij nam de trein en liet mij alleen
voor één keer volgde je jouw verstand
ik liet je gaan maar merkte meteen
dat ik in onzekerheid was geland
Ik mis je nog steeds en wacht op de dag
dat diezelfde…
ROTATIE
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.358 lucht gegrepen en bespied,
het sluitende systeem dat alles ziet
en registreert, je hele doen en laten
verdreven is elk onbekend gebied
geen uitvlucht meer, niet schuilen in het riet
wij hebben de ballon zelf opgelaten
die boven hoofden hangt, van kleur verschiet
en uitbarst in een huilen van verdriet,
want de verdwaalde geest heeft ons verlaten…
Verliefdheid heb ik nooit bemind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.534 Verliefdheid heb ik nooit bemind
de liefde des te meer
verliefdheid maakt je ziende blind
de liefde niet zozeer
Gedachten verlaten hun rechte lijn
gevoel komt als vlinder aangevlogen
alles lijkt zo mooi te zijn
niets meer zorgvuldig afgewogen
Het duurt een week, een maand of jaar
maar nooit je hele leven
dan zie je wie ze is zomaar
kun…