6019 resultaten.
In je mooie zwarte ogen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.919 In je mooie zwarte ogen
stond het geschreven
Behoed had je ze,
gevoed, bestaan gegeven
In hoe je eruitzag
was je shock te zien
’t Kon je niks schelen, met
alle gevolgen van dien
In je zwijgen, je niet
bewegen, was het te horen
Je dartele jongen
voor altijd verloren
In je Strijd voor hun leven
tegen Roofdier met Klauwen
heb je hen…
kiezelsteentjes
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.754 mij nog wat doet
dat had ik mis
ging op mijn gat
een kiezelsteentje
op mijn pad
was alles wat
ik nodig had
om weer
onderuit te gaan
uitglijen als
over de schil
van een banaan
zo glad en snel
is het gegaan
tevens ook
met mij gedaan
weer een beetje
terug bij af
klim snel omhoog
als nooit te voor
om te behouden
wat ik ooit verloor…
Klap na klap
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.371 Klap na klap kregen we
te verwerken
drie van de familie
in acht maand tijd
nu begint het pas
echt door te dringen
worden opgekropte tranen
zachtjes geschreid
Verdriet om hen
die we verloren hebben
zullen we langzaam aan
een plekje geven
de tranen drogen
die gehuild zijn
en verder gaan weer
met ons leven…
Belijdenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.632 Geluk en liefde trokken beiden
door alles heen een warm spoor,
waardoor dit alles er toe leidde
dat geen van ons het zicht verloor.
Ik wilde je graag nog dit vertellen
voor mij is het eigenlijk zonneklaar
en hiermee zal ik je geenzins kwellen,
wij horen dood gewoon bij elkaar.…
Horizonvogel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
484 Ergens in haar droomwereld verloren
in een wereld waarin haar minnaars
helden zijn in een vergeten oorlog
speelt ze ’s nachts viool met ziel en lijf
aan de zuidoever van het spiegelmeer
luisteren er geen levende mensen
naar haar fijnzinnig vioolspel
alleen de eenzame horizonvogel
verwelkomt haar, keer op keer
in zijn mooie vrouwen dromen…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Witte winterstilte
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.020 Wakker worden in een wereld
die plots alle kleur verloren heeft
waar alles geruisloos en anders is
door een zachte deken van sneeuw
en aan tak en stengel witte wimpers geeft
waarop met speelse schittering
in glinsterende schoonheid
een winters zonnetje schijnt
dat voelt als een geluksmoment
dat in winterse stilte gedijdt
en zo kan bekoren…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
Haar naam is....Sarah
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.732 haar naam is Sarah
ze is gisteren geboren
het kleine vrouwke
dat drie weken geleden
zo heel plotsklaps haar papa verloor
acht pond weegt ze
en ondanks het diepe intense grote verdriet
is ze zo welkom de kleine Sarah
kleine prinses
ik wens haar een leven vol
kleurrijke bloemen
en alle liefde
die er voorhanden is…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Tussen ruis en zand
de handen in het haar verloren
en de weg, met alle mensen kwijt.
Droge ogen, natte wangen.
Daar schreeuwt een vogel,
op brokstukken gezeten
dat wij het niet weten willen.
Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
IJdelheid
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
769 Verloor daarbij een witte veer.
Door het geklater, vormden zich
kringen om hem heen in 't water.
Nadat de poetsbeurt was volbracht,
zwom hij weer verder door de gracht.…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 wie ben ik - is de vraag
die hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en…
Toverfee
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
942 Ik heb vandaag de vrouw gezocht
die mij aansprak met haar zwijgen
toverfee in stille hartstocht
ziel om aan elkaar te rijgen
door de poorten van je ogen
zie ik de pure levenslust
ongebreideld ingetogen
voor onze liefde toegerust
wij zijn levende vulkanen
draaiend om onze eigen as
vruchten van verloren tranen
herboren tot een nieuw gewas…
De belofte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Daar waar het blad de boom vertakt
de wind een volle bloemknop knakt
gaan dromen soms verloren
En als de bodem leven voedt
de Aarde al het goede doet
in stilte niets zal storen
Bent U met mij, mijn goede Vriend
de Kracht die al mijn fouten ziet
en in mij blijft geloven
Het leven desalniettemin
en iedereen die ik bemin
zal ik mijn goud…
Op zoek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 op zoek naar verloren voetstappen
die hier eerder moeten hebben gelegen
de omgeving in ogenschouw nemend
stapt hij vol overtuiging door
tot hij zich omdraait
z'n ogen toeknijpt om zich te richten op
steken zwarte vogels af tegen de
grijze lucht die niet veel goeds voorspelt
zijn achtergebleven hekken stille getuigen
onhoorbaar de schreeuwen…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
2.321 Hier past alleen maar zwijgen
en diepe dankbaarheid;
niets gaat verloren van
wat liefde heeft gegeven,
en trouw in helderheid.
Bij het overlijden van de moeder van G.…
Gemis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
613 nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen
ik het hopen zal vergeten
het verlangen in een droom verloren…
Emotieloos wandelen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
830 Het verdriet van de verbeelding is zo groot
als een aangemoedigd langzaam lopen
aan een ketting vastgeketend, verplicht emotieloos
wandelen, niets achter te laten in de natuur
de eeuwige natuur van wantrouwende blikken
verloren gaande in misprijzen, om in herhaling
dromerigheid te ontwapenen, onschadelijk
te maken, met nieuwe machteloosheid…
Bekoring
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
651 Elke dag een verloren dag
Als 'k jou niet heb gezien
Steeds opnieuw
Dat verlangen naar
Elke avond echt dat gemis
Als 'k jou niet kan voelen
Steeds opnieuw
Hevig zuchten naar
Elke nacht weer kom jij voorbij
Helaas slechts in mijn droom
Steeds opnieuw
Blijf ik begeren…
gedachtenloos
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
723 Ik ben in gedachten verloren.
Waar zijn de zinnen die ik maakte
waarmee ik ziel en harten raakte,
kon laten zien wat we bedoelen
of emoties laten voelen?
Mijn hoofd is leeg, mijn hart is stil,
mijn ziel en zaligheid zijn kil
en al wat ik nu nog kan doen
is slechts denken aan toen....…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
heimwee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
529 De adem van brak geworden
woorden zweeft verder
door de mistige verloren illusie!
heimwee... Blijft…
Dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Ontploffing van emoties
door verlies van datgene wat dierbaar is
Verloren in diepe oceanen
waar de romantiek het donkerst is
maar ook het meest intens
Door geweten betast
Door gevoel aangeraakt
Voel de drukkende massa
die ons illusies voorhoudt
Immer beklemd zal ons
het dromen niet geleerd worden
Omringd door de grootste illusie…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Voor alles waar ik voor vocht,
voor al dat ik verloor in dit leven,
voor alles dat te winnen viel
De taak en rol
volgens de naam: 'Petrus', Rots
viel niet mee.…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,
kan doorgaan tot de kleinste uren.
Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…