5945 resultaten.
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.699 Golven slaan op het strand
iedere dag van het jaar
Het gaat ze nooit vervelen
bij weer en wind niet, ze
maken nooit een bezwaar
Je glimlach lijkt onbreekbaar
in de ijzige, koude wind
onveranderlijk als golven, tja
zolang je bij elkaar
het geluk maar vindt
We zijn de enige die het weer
trotseren, want het strand is verlaten
anderen zullen…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 De koude zal ons wakker maken, mettertijd.
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog.
De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog.
Is dat het teken?
Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.
Ontdooi met warme deken.…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
zo eenzaam, dood
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
3.360 Verschrikkelijk eenzaam dacht ik dat je zou zijn
Slechts vergezeld door de ree en het poezelig konijn
Alle bloemen die men je gaf
Aten zij in de koude nacht van je graf
Waarschijnlijk heb je ze vergezeld
En ze de weg naar dit lekkers zelf verteld
Of een gezellig gesprek met ze gevoerd
Zoals je vol begrip met al je hartelijkheid velen hebt…
Jochem (Spijt Carry SLee)
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
6.938 Ik had het koud en dacht,
Wat is het stil...
Het spijt me dat je bent gestorven,
maar in mijn hoofd leef je nog voort.
Want telkens als ik aan je denk,
zie ik het beeld van hoe je riep.
Al had ik het beloofd,
toch kon ik het niet horen.
Geloof me... ik zal je niet vergeten,
van jou leer ik mijn grootste les.…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand aan
met plannen smeden
op koud…
Verboden te praten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.093 Mijn handen liggen zijdelings naast een lichaam dat ooit het mijne was
En zachtjes probeer ik mijn schreeuw te dimmen
alsof het een vuurtje is dat langzaam gedoofd moet worden
Een ijslaag vormt de basis van mijn koude lippen
terwijl mijn laatste adem vergeet te ontsnappen
En ik val
in de donkere leegte val ik
met gespreide armen vergeet ik
dat…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
Met tranen geleefd
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.665 Aanvaarden, keer op keer
Zo vaak bedrogen
Verstillen, meer en meer
Liefde te lang gelogen
Koude lippen worden vermeden
Geen gesprekken, maar kreten
Niet meer verbonden
Alleen maar onzichtbare wonden
Geen stilte meer te mijden
Deuren vallen dicht
Geen bloed meer in mijn gezicht
Woorden die me uiteen rijten
Ik kom tot een zwijgen
Door…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
De optocht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
4.072 Schmink is plezier
en de koude zon glimlacht
zoals de maskers en de wagens
wachten en kilometers lang
deze dag versieren met warme kleuren
omdat de tijd het vraagt
en de mensen het wensen
als dwaze vrolijkheid en gezang
de optocht zal laten beginnen
en
drie dagen lang hun
lusten en gezangen zal vertieren.…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 ik prijs je niet als ik
je vergelijk met lentebloemen
kan koude ogen niet benoemen
als je ontluikt in kleur
ik heb je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch…
Stenen tranen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
929 Ze zullen breken op
een onbewerkte tafel en
de woorden koud uitbraken.
Wanneer rauwe woorden
niet meer te genezen zijn,
geef me dan een stenen hart.
Het zal kreunen op
het harde hout en
mijn ziel voor eeuwig vrijlaten.
Wanneer mijn gierende ziel
niet meer te verachten valt,
geef me dan een stenen gelaat.…
Gisterenavond.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.387 Lopen door de koude straten,
een warm lichaam naast me.
Hand in hand.
Niets zeggen.
Gedachten in elkaar laten vloeien
en ons simpelweg gelukkig voelen.
Niets zien.
Niets horen.
Dan de blazende wind,
de verlichte ramen met gordijnen
en de weg die voor ons uitgestrekt ligt.…
Slapen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.188 Als een frisse douche tijdens een hete zomerdag
Valt de koude winterlucht om mij heen
Als om mij af te koelen na een verhitte dag op school
Spoelt de frisheid mijn zorgen weg
De rijp op de bladeren van het gras
Doet mij denken aan een nieuwe morgen, terwijl het alweer avond was
Door die frisse avondlucht
Loop ik nu alleen naar huis
In…
De verminkten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 In wegsmeltend koud winterlicht
dwars door onherbergzaam duister
uit grijs geruis en vaag gefluister
nu de aarde achterover ligt
ontwaken de verlaten oorden
klinken de verminkte woorden
Ik vang ze op het perkament
zeef ze uit de klamme nevel
loos verdriet en gehoekte wrevel
uit laatste wens en testament
Ik giet ze uit gebarsten vazen…
zwart vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 een oude man gaat niet werken
die laat je met rust op zijn kamer
met zijn zwijgen en verleden
zijn potje pruttel op een
petroleum pitje
praatje pot bij van Vleutels
Petroleum Handel voorbij
Smit Paardenslager met een tasje
zwartvlees
en weer naar boven via het
stoffige trappenhuis
zo’n oude baas zal dan ook
sterven, ongeschoren als
koud…
Zelfmoord
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
4.129 Je nam je leven
in je eigen hand
niemand die nu
begrijpt waarom
het was te zwaar
dus geen koude
dagen meer.
Je nam je leven,
had er recht op
vond je zelf
en in dit geval
stond jijzelf voorop
je koos voor een keer
voor jezelf.
Je nam je leven,
wat voor jou onleefbaar
was, in eigen hand, zij
die achterbleven
rouwen.…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
Gedichten vieren
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.001 De vieren op onze gedichten
Komen van het muggenziften
En van het weinig tolereren
Van wat de ander mag inspireren
Verwrongen geesten beletten
Ons creatief letterzetten
Maar we zijn ook van harte gerust
De dichtkunst wordt zo niet geblust
Artistiek moraliseren
zal ondeugden niet leren
de reacties zo bout
tonen hen kil en koud
Dus…
vervlieg de dagen die mij resten
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
641 ik ben vanochtend opgestaan
wilde naar de zon
was opgetogen toen ik zag
hoe licht van donker won
mijn vleugels zijn nog rauw
van kou vannacht en onvervuld verlangen
warmte moet mijn vleugels nog behangen
met de kleur van onverwacht
ik wiek van bloem naar druppel dauw
een koud ontbijtje en dan gauw
mijn vlucht naar vlindertuinen
uren…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.
Ik noteer het kleinste teken van
verandering: wat omgewoelde aarde,
een gemerkte boom, een breder spoor.…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Kruisen op het koude kerkhof,
chrysanthemen op de graszoden
mensen denken nu aan de doden
aan pijn, lijden, as en stof
Een akker als tranenaarde
van tijd en dood ontdaan,
maar de eeuwigheidswaarde
blijft hier voortbestaan.
De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?…
de leugen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
716 de martelgang langs witte messen
in een eerlijke ochtendlucht
roept koude woorden op
doet nachten vertrappen
het lichtpunt van de reclame
fladdert langs de gevels
de zwijgend volle straten in
oproerpolitie tot de tanden gewapend
de paranoia-eters kouwen de woorden
uit gevulde plasticzakken tot de rand
vullen hun muilen met leugens
voor…
Typisch jij
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
765 meid heb je het niet koud
in dat flodderding,
hier, trek mijn vest aan
ik ben als onkruid
dat vergaat zomaar niet
typisch jij,
met je prachtige handen
waarin levensjaren liggen
die ik in streepjescode lees
ik kruip in je vest
voel me warm en geborgen
en jij vertelt van vroeger
zoals je steeds vaker doet
ik hou van jou, je golvend…