28805 resultaten.
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.…
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 Wat zij ziet is een groene zee,
vissers die vrouwen verleiden. Vis
die kuit schiet. Vereelte handen
in klei -
Ondergelopen land. Veerboten
heen en weer tussen wat gezocht wordt,
gezonken blijft -
Bodem die bij eb boven ligt:
de ongevormde, de diepste laag
De oorsprong.…
De zee/il Mare
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.305 De zee/Il mare
Wil me wat vertellen
hij fluistert naar me
komt steeds dichterbij
trekt zich weer terug
komt opnieuw en verdwijnt
Dit herhaalt zich
ontelbare malen
Zijn verhaal wordt steeds luider
Zijn taal steeds duidelijker
Kom ga met me mee
Kom, kom, kom.....
Maar ik kom niet
Draai me om en ga naar
huis.…
Zo een Zee Haar Golven Rolt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.467 Storm en regen woedt rondom je,
zo een zee haar golven rolt;
krachten die je moet verspelen,
omdat je leventje maar rondtolt...
Grijp de reddingsboei in tijden,
als je denkt ik kan niet meer
en roep God aan in je wanhoop,
Hij zal redden jou uit nood-weer!…
De zee en tram elf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
708 golven ontrolden zich aan onze voeten
heel kalm was de zee
de wind speelde met mijn haar
met mijn hand in de jouwe
blikte ik zijwaarts en
zag de zon weerspiegelen
in de warmte
van je glimlach
wel een beetje spierpijn
hoorde ik je mompelen
ik niet jokte ik dapper
na ruim twee uur zandstappen
was het in lijn elf
heerlijk uitpuffen…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Ik kan niet zien, waar lucht en zee beginnen
of stoppen, alles lijkt grijs, alles is egaal,
loop ik nu buiten of loop ik nu even binnen
ik kan niets zien, alles is allemaal.
De mist heeft van ’t heelal een grote vale vlakte
gemaakt tot wolken hangend tot op de grond.…
Huwelijk 3 - Vriendschap
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
4.395 De middelbare leeftijd gepasseerd
zitten ze ontspannen op 't bankje
aan de onveranderlijke tijdloze zee
Zilte wind, krijsende meeuwen
ruisen der branding, kinderstemmen
die boven zee-geluiden uitkomen
Ze zwijgen, praten kun je overal
de jonge liefde werd vriendschap
elke dag blij dat ze elkaar zien
Incidenteel conflict korter dan 'n dag…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Stuurloos zwalp ik als een schip
op een zee van gevoelens.
Het roer is weg, verzonken en
heel diep overspoeld
door golven van verdriet.
Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar
ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon .…
hand in hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.464 Hand in hand
Met een ondergaande zon
Lopen we op het strand
Geen mensen om ons heen
Behalve het zachte zand en de zee
Zijn we niet helemaal alleen.
Ik loop in de zee
Jij blijft staan
Je gaat niet mee
Ik duik naar beneden en lach
Dat ging wel over
Toen ik je niet meer zag
Ik zat vast met mijn voet en kwam niet meer boven.…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 wil diepte zien, de kilte van beneden
warmte is verleden vandaag is al voorbij
jaag de orkaan maar aan, bid je laatste beden
je hebt een zwarte schaduw neergelegd naast mij
jouw liefdevolle wind vlaagt toekomst naar het heden
we streden maar jouw zee maakte me watervrij…
Ik zal je missen
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.950 Ze zo ver laten drijven tot over zee,
zwevend over duizend golven recht naar jou.
Ik zou ze je zoveel laten vertellen,
over gewone dingen van deze dagen,
dingen die ik straks misschien al vergeten ben,
maar nu toch zo belangrijk lijken.…
Depressief II
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.347 Loop naar buiten en zeg me wat je voelt
De rest is aan jou
Het is een aanzet door jouw zee van dierbaren
Die het met jou goed hebben bedoeld…
voeten in het zand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.355 Tot ons spoor aan de zee en het zout
Verloren zal gaan.
Later. Want zo ver is de zee nog niet.
En elke schelp is een juweel.
Je verzamelt ze voor in een glazen potje thuis.…
In het zelfde schuitje.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Als een schuitje recht door zee vaart, dan moeten andere schuitjes hun koers daarop afstemmen.
Sommige schuitjes gaan linksom en andere gaan rechtsom hun koers varen.
De vraag is welk schuitje recht door zee vaart en welk schuitje zijn koers daarop af wil/moet stemmen?…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De zee is eenzaam, slechts een vage schim
Van zeilend schip staat tegen lichte kim,
En gaat, nauw-merkbaar glijdend, zacht vooruit.…
Zó mooi
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
976 Ik rende naar “bené” op ’t strand en was al dichtbij zee beland
om deze schoonheid zonder ’n mens vlak vóór mijn lens te vangen.
Het is gelukt en dankbaar voor dit oogverblindend beeld
dat op mijn netvlies is gebrand, besef ik dat het nooit verveelt;
de zon, de zee, mijn strand.…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Een Burgerjongen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 De zee is rijk, de zee is groot,
Zout water geeft het zoetste brood!
Wil hij te land graag blijven;
Waarom niet vroeg
Met spa en ploeg
Kloek Akkerwerk te drijven?
Een kèrel groeit er zeker van:
Een Boer is anderhalve man!…
Als kapitein op een schip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.086 Als kapitein op een schip, zo vaar jij mee
het roer in handen, volle vaart vooruit
geen plekje blijft ongezien op volle zee
soms overdenkend, bij menig besluit!
Het valt niet altijd mee, dat zijn de gevaren
je krijgt het allemaal in je leven gratis mee
niets zal het leven hem besparen
dat merk je als je alleen vaart op de wilde zee.…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Doch al rijze ook mijn zwellend verlangen,
Als de wellende golven der zee,
En al stapele ik zangen op zangen,
Ik bestijg er mijn hemel niet mee!…
Opspattend water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Onweerachtig en benauwd,
de lucht is somber,
de zee dreigend.
Het water is geen spiegel meer.
Het wordt uitgedaagd door de wind.
De regen doet er nog druppels bij
waardoor het tij met veel gedonder
zijn weg vindt in de grote plas.…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Want dat vooral is het mooie
van het riet in de waan, dat
met alle dromen de beelden
zich steeds weer oprichten
in de zee van het bestaan.…
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst
sprakeloos zien…
Trots Katwijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 Hun blik vaak gericht op de zee,
waar familie soms bleef.
Verhalen over voorvaderen
die de zee trotseerden
voor het avondmaal.
En als het water hoog staat
is er steun van handen.
Die niet alleen boeten
maar ook lasten
van schouders tillen.
Samen, als een rots in de branding,
onbreekbare familiebanden
in hun harten gekerfd.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 (Zitje met zeezicht)
't Gewelf groeit mooie kleuren
Golven rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land…
Woeste Zee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
720 Kloppend hart als een woeste zee.
Gevaarlijk maar toch wil ik met je mee.
Gevoel van een warme zomerbries.
Dat zorgt ervoor dat ik voor jou kies.
Weet niet of je hetzelfde voelt.
Hoop alleen dat je weet wat er wordt bedoeld.
De stilte zonder jou oorverdovend.
Mijn woorden over jou alleen maar lovend.…