3457 resultaten.
als Apollo of Zeus
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
442 Vandaag is de dag
aangestaard door professoren
om volgekliederde muren
voorbesproken
besproken word ik
om herhalende wanen
-loopt huid rood aan?
onderga ik
wereldlijke vreemdsprekerij
als Apollo of Zeus
in een opstanding van licht
een kader voor
de oprichting van een fundament
waar tonen en aroma’s
hangen blijven.…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees,
en denk aan hoe je vroeger lachte om niets –
nu lacht alleen de tv in de hoek,
blauw licht op lege muren.
Buiten start een auto, iemand gaat weg.
Ik blijf zitten met sigarettenpeuken
en een brief die ik nooit opstuurde.…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire ervaring
en de enige muur…
Het theater
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
148 Ik ging op reis om vrede
te sluiten, vier jaar lang
was dit hotel mijn hof
Ik bad om wijsheid, zette
de pausen af, en liet buiten de muren
een podium bouwen
Voor de wetenschap die niet helpt
.....om de problemen op te lossen, maar
.....de wereld ingewikkelder maakt
Voor de geleerde rector uit Praag
Voor een zomervuur voor de burgers…
Alleen Met Iedereen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
156 ==========
===============
het vlees ligt over de botten
en ze hebben er hersenen aan toegevoegd,
en een enkele keer
zelfs een ziel,
en de vrouwen smijten met
vazen tegen muren,
en de mannen drinken te veel,
en niemand vindt de Ene,
maar blijft zoeken,
van bed naar bed klimmend,
vlees hangend over botten,
en vlees zoekend dieper dan…
De echo van wat we verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
128 Een schaduw die danst op de muur van de gang,
een lied op de radio, bekend en zo lang.
Het zijn de fragmenten, de sporen op de tast,
van een liefde die ooit zo perfect in ons paste.
Het is geen luid lawaai, geen bittere kreet,
maar een fluistering die mij herinneren doet.…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 ruiste er
Wening uit rode muren? of wel, huisde er
Morenkoning nog eens en wat zo klonk er,
Was 't het gespeel van alle zijn fonteinen -
Droppengeklater in de zilvren zalen -
Vrouwengepraat van die in kanten sjalen
Gehulde en parelen?…
Het testament van dr. Mabuse.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.104 Hij vlucht in een helse race voor vijanden;
Koplampen bouwen muren wit loofhout
Langs nachtzwarte wegen. Krampachtig klauwt
Het stuur zijn negatief in beide handen.
Een teisterende luchtstroom schaaft poolkoud
Langs zijn gezicht, waarin de ogen branden
En gierend verschroeien de autobanden.
Zijn wild bevel wordt blindelings vertrouwd.…
Gedachten in een centrifuge
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
731 Als de rust er is en de centrifuge stopt,
zal het nog wel eerst een tijdje duren
voordat ik mijn gedachten op een rijtje heb
en de woorden zinnen vormen op de muren.
Die zinnen zullen ons dan gaan vertellen
wat we uiteindelijk voor elkaar betekenen
hoe onze levenslopen zich gaan vermengen,
en we op elkaar kunnen blijven rekenen.…
Buena Vista Social Club
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.246 Op de fleurig beschilderde
doch vervallen muren staat
zo vaak de leus:
“Cuba Libre!”
Ik denk dan bij mezelf: “…maar niet heus.”…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga
Het wekt de brulaap in mijn kop
Bij elke hartslag een sloophamer
Die de lemen muur…
De Cirkel
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
941 komen doden gedachten wreed vermoordt
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
gekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende haar rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren
Trotse bouwstenen zo mijn muren…
NIEUWBOUW
gedicht
3.9 met 21 stemmen
9.657 De neurosen
druipen straks als vocht de muren af.
Kroon der schepping, wilt gij hier verpozen
Op uw speurtocht tussen wieg en graf?
Sociologen, kom maar wijsheid winnen.
Psychologen, tracht gerust te spieden.
Boor uw blik in wat reeds vaag zich toont!…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.318 Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn naam.
Ze vinden onze klok nog wel:
hij tikt vannacht zo bang.
Als ik mijn Oma nou eens bel?…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn
een vogel in jouw zwerm
een pixel op het scherm
een bestemming voor jouw zonden
een pleister op de wonden
een smet op jouw blazoen
een schakering van de kleur groen
een muur…
Louis en Pim...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
3.134 Zo prijken ik
en mijn zus Nel
Al jaren aan de muur
te kijk...
Pim Jacobs zelf
de enige echte!
en, niet te vergeten
ook met Louis van Dijk…
vaart nog trager dan de tram
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.289 wat zocht je in de stad
jij die alles was en had
het zachte groene land
een hand boven je oog
de boog in de rivier en al
die trotse vergezichten hier
wat zoek je in de kathedralen
beelden die de tijd verschalen
uitgehakt in steen, waar moeten
al die mensen heen die bidden
met hun hoofd tegen de muur
de offers zijn hier veel te duur…
Afscheid van mijn lijf...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.902 De zon komt op
Om de nacht af te lossen
Langzaam ontwaakt
De dag om te leven
Ik wil nog niet
Mijn lichaam rust
Stil roerloos in bed
De zon komt op
Ik kan het niet
Mijn lichaam protesteert
Pijn helse pijn
Heeft deze nacht
Mij wakker gehouden
Ik kan haast niet meer
De zon komt op
Bundels van licht
Maken kleine strepen
Op de muur…
Domino
gedicht
2.2 met 269 stemmen
114.643 Er zwemt een barst door het huis
Niemand die luistert
Uit de schaduw groeien schaduwen
in het onderwaterlicht
dat passerende auto's werpen
op de muren rondom het bed
In de diepblauwe stilte
herhaalt een jongetje lipzacht
al wat gezegd is die dag
en stopt woord voor woord
de gaten in het geluid
dat huwelijk heet
De vloer golft
De…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Een binnenplaats, meesmuilt ge, sintels, schillen,
en schimmel die een blinde muur aanrandt,
er is geen boom, alleen een grauwe wand.
Hij is er, zeg ik, en mijn stem gaat trillen,
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.…
IK HEB VAN-NACHT MIJN KUSSEN NAT GEWEEND
poëzie
3.3 met 298 stemmen
60.190 Ik heb zo vaak, in stilte alleen, gemeend,
Dat gij van elke kant, door alle muren,
Verschijnen zoudt en wij tesaam vereend
Verbleven tot ge uw hart mij had geleend
Om 't nimmer, nimmer, nimmer terug te sturen.
Maar deze nacht, de eerste na uw brief,
Hebt ge in mijn zaalge droom mij toegesproken.
Ik zag uw mond, die zei: ik heb u lief.…
De maandelijkse cyclus van de man
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.233 De maandelijkse cyclus van de man,
een jaarlijks zakelijk geschenk
dat aan een koordje aan de muur hangt
zodat men ziet waaraan ik altijd denk.
Als ik mijn ogen blootstel aan dat plaatje
draai ik zenuwachtig heen en weer
en of ik het nu wil of niet
ik kijk alleen maar meer en meer.…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 je denkt aan krijtstreep met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in…
Dom...........
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.538 waar ik volgens jou naar verlang
het maakte jou bang
je trok je terug achter die vreselijke muur
en nu betaal ik dat erg duur........
de dupe van beider onbezonnen liefdesvlaag
maar ohw.....wat wilden wij beiden graag
ohw wat waren we uiterst naief........…
die gepunt mijn wellust dorsten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.926 ik plak je poster
op een kale muur
in neonlicht je lijnen
maar krab je ogen uit
ze keken in mijn ziel
ontdekten mijn geheimen
je lichaam voelt koud aan
ik laat mijn handen gaan
langs neus en lippen die
zich vochtig in rood plooien
je ranke borsten die
gepunt mijn wellust dorsten
ik scheur de benen
van je lijf omdat je die
genomen…
afrekening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.480 In een oogwenk was het geschiedenis
Een vaal doek schoof over het krot
Aangevreten door de tand die duurt
De huisbaas heeft de muren leeggemolken
Gniffelend in zijn laffe vuist
Betonrot en schimmel en wind
Wissen de rest
Leidingen geknakt
Stroomdraden losgerukt
Water lekt langs het plaaster
Trekt een roestbruin spoor
De laatste bewoner…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 Muren wijken, niks gaat meer vanzelf.
Deuren sluiten, geopend tot de helft.
Gesprekken gaan aan mij voorbij.
Ik weet niet meer wat je zei.
Plafonds en vloeren golven op en neer.
'k Zoek mijn evenwicht, ik voel niets meer.
'k Zie sterren boven en beneden mij
en ik zweef, ik waan me vrij.
Ik ben de zon, de maan, de sterren.…
VOETBAL
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.608 mijn genen zijn doorspekt
met voetbal het enige dat
de wetenschap overhoudt
is een stuk leer met Adidas
de bal is rond een open deur
ingetrapt als kleine jongen
met rubber Rumabal gegeven
door grote broer eindeloos
trappen tegen kaal stuk muur
van anderhalve meter breed
naast golvend spiegelraam
waarachter soms het gezicht
van pa verschijnt…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…