3181 resultaten.
Ma bien-aimée roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
645 om een huisje deur
zag ik witte liefde in jouw ogen
en het groeide binnenin ons
enthousiast
jij liet me dansen en glimlachen
bij dageraad en bij nacht
tot daar het einde kwam
eens te meer drukt afscheid
laat stilte achter in ’t hart en oog
en achter mijn deur
om te bewegen
over twee provincies
binnen en buiten
wat de natuur repeteert…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 Onder al die millioenen houden
centra met koude gangen en zoemende
servers ook mij in ‘t oog. Zwemmen kan ik
in een oceaan van kennis. Maar nu hoor
ik een hommel zoemen: hij komt de kamer in.
Ik drijf hem naar het open raam. Ik benijd hem.
Ik wil wel met hem mee.…
De Lethe
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.123 Toch, als bij een, wie nog, in klare dag,
een droom kwelt, die hij tracht en niet vermag
te wekken, komt een wolk soms 't oog omzweven.
Vergeten deed de Lethe 't aardse leven...
Zij poogde... en toch niet gans verdoofde zij
de angst der zielen en haar noodgeschrei.
1898…
GEDRIEËN
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.464 hoe arm de rijkdom niet te weten
van 't diepste wat
't gevoel bevat,
en niet zijn oog te hebben blij gekreten
in de innigheid
waar liefde schreit!…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Dauwbloempje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
765 DAUWBLOEMPJE
Dauwbloempje o, wat toch schitter jij
in die verrukkelijke zomerochtendzon
Je druppels zijn als parels van dichtbij
jij die ’t donker, vanochtend overwon
Klein bloempje ach, het ziet als traan
dat tere pareltje dat jou ’t oog vervult
Dat je smart hebt kan mij niet ontgaan
je oogjes zijn in diepe treurnis gehuld
Teer…
WAS IK MAAR MOOI
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
925 Altijd als ze voor haar spiegel stond
voelde zij zich enkel onzekerder zijn
Innerlijk bang als een geslagen hond
was zij aan het einde van haar Latijn
Een lelijke draak zag haar altijd aan
één die haast stierf van onzekerheid
Zij met in het oog die eeuwige traan
wie was eigenlijk die vreemde meid
Altijd voor het naar school toe gaan
toonde…
liefdes rapsody nr 1 "het zomerjurkje"
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
822 ZOMERJURKJE
ze zucht zich in haar zomerjurkje
ik doe net alsof ik slaap
een straaltje zon vangt ze in haar oog
en ik doe net alsof ik gaap
te snel en duizelig draai ik me weer om
mijn God ik hou zoveel van haar
maar wist niet….. dat ik dat kon
ik laat een traan want ik mis je weer
je bent zo’n mooie vrouw
de onzekerheid doet zeer
toen…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
tegendraads timmeren aan de weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.…
Zie hier een schoon verhaal
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.004 En als zij straks elkander weer omarmen,
Uitzinnig schier van vreugd, breekt plots haar oog
En sterft zij, gans verzadigd, in zijn armen.…
Dienstlift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hij start met het oog op de tijd.
Dan zegt ze: 'Je deed je te goed
aan drank met gevaar voor het leven.'
Ze heeft 'm ambtshalve beboet
en hem een tegoedbon gegeven.…
Glazenwasser ziet schilderijen
gedicht
2.6 met 176 stemmen
16.663 Ik hang hier als een ijskoud schilderij
waar niemand oog voor heeft, ik poets en zwoeg
en maak het uitzicht vrij - schilder er maand
na maand onvervalste wolken bij.
Kijk. Daar kruipt al zonlicht in mijn lijst.
---------------------------------------
uit: Mijn naam is Legioen, 2012.…
Droomwereld
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.285 D'r hart begon hevig te tikken:
d'r oog was gevallen op Jan.
Meteen dacht ze: 'Die wil ik strikken!
Ik wil echt geen andere man.'
Helaas was de vrouw niet bij machte
de man van d'r keus te verleiden.
Ze trouwde met hem in gedachte
en droomde dan maar, dat ze vrijden.…
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 Gelijk een man, die van verlangen gloeit,
om bij zijn vriend te zijn,
Die op het land, aan de andre zij des meirs,
zijn stille woonplaats heeft;
op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt,
Een koude sidd’ring voelt;
zijn angstig oog ziet starend op het schip,
dat sling’rend rijst en daalt;
De stormwind giert en snort door ‘t hoge tuig
en…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig…
summa theologica
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
587 prille vragen
zij wil als thomas weten onverhuld
wie hij is die nooit meer op komt dagen
een worm begint weer opgewekt te knagen:
mijn wenteltrappen monden niet in licht,
mijn vensters zijn al jarenlang beslagen
mijn summa heeft een vederlicht gewicht
een schrale troost: ook thomas werd ontwricht
wat in geen mensenhart was opgekomen
geen oog…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Geliefde, 't moet wel zijn als 't spreekwoord leert:
Dat ware liefde 's mensen oog verblindt,
Daar 't wezen, dat met hart en ziel bemint
Slechts haar aanschouwt, wier liefde 't zich begeert,
Terwijl zijn blik 't vermogen gans ontbeert,
Om 't schoons te zien, dat andren lokt en bindt.…
DE BEKEERDE MOORDER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.377 Hij, in zijn moorderschap van schaduwen verplicht,
Wordt in 't geloof bedaagd van een genadelicht,
Terwijl zijn kwijnend oog 't natuurlijk licht gaat derven.
De Kruisnacht, door het recht de booswicht aangezeid,
Wordt de boetvaardige een dag van zaligheid:
Die dood was toen hij leefde, o! leeft hier in zijn sterven.…
VROEG IN D' OCHTEND.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.517 Zó in heilige ochtendstilte,
vrij van elk bespiedend oog,
Rijze, als frisse rozengeuren
ook uw eerste bede omhoog.
Als de nijvre zwerm der mensen
gonzend, straks de cel verlaat,
Of als de engel Gods u wegrukt,
dan, mijn kind, dan is 't laat!
1854.…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid.
Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.
Hij steekt zijn hand op,
groet mij als een vriend.
Er gaat een aanstekelijke energie van hem uit.
Wat hij heeft is bezieling.
Hij lééft het leven.
Leven dat bedoeld is om van te houden.…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 Wanneer ik nu in de oude bladen lees
En zie het wonder beeld-werk van die tijden,
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden
Een geloven, dat hoog boven werelds vrees
En hel en dood en wat het meeste dees
Tijden onteert: kil onverschillig lijden
Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is een schrander dier dat
mijn bloed besluipt, het is de
opmaat naar de kus uit een
vruchtbaar lichaam wat willig
openslaat, het kruipt door het
oog van alle tederheid, het
stuit me op de vlucht, het roemt
zijn naam in de dageraad, het schuilt
in de wellust van plezier, het laat mij
het syndroom even tijdloos te zijn.…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 licht in een ontwakend oog
heeft mijn diepste dromen doen smoren
schurkt zich tegen harde muren
op de drempel van het ochtendgloren
door mijn verrijzenis uit de prehistorie
heb ik een gedachtefossiel in steen gevangen
deze tussen tengere vingers
met zelfverkozen tederheid omhangen
de nacht heb ik met tijdlijnen verward
zodat ten halve keren…
Wacht nog even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Beroer mijn lippen niet met wilde hartstocht,
Wend af het oog van de nog jonge borst,
Verban ook de begeerte uit de handen,
Ontspan de boog die reeds naar spanning dorst.
Toe, pak mijn hand, laat onze vriendschap duren
En neem de tijd om even stil te staan.…
Mijn wens voor jou, voor mij voor iedereen voor 2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Een heldere geest met positieve gedachten
geduld bij het soms net even iets langer moeten wachten
Elkaar een welgemeende glimlach gunnen
werk om goed en op een plezierige manier te mogen runnen
Voldoende vrije tijd die deels mag opgaan aan een hobby
Een vertrouwelijk gesprek over onze levensfilm samen in de lobby
In het algemeen ook oog voor…
Herrlich Weit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.114 Als dit zo doorgaat houd ik het niet tegen
dat 'k eens met vochtig oog 'n stuk triplex afzaag
en daarin met een gloeiende breinaald brand:
'Waar liefde woont, gebiedt de Heer zijn zegen.'
--------------------------------------
uit: Tussen twee stilten', 1982.…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Al hebt gij hoog aan 's Hemels trans gestaan,
Toch daalt gij kalm en zonder klagen neder;
En schóner nog verrijst gij eenmaal weder
Voor 't oog der Aard, die U zag ondergaan.
Buig zó uw kruin, wanneer Uw Avond daalt,
Buig zo uw kruin, o Grijsheid!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 waar ik een bestand open verschijnen letters te groot voor het oog
ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld…