3148 resultaten.
Adellijk vermaak
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 helder
onder een zoutzilte zeelucht
omdat deze septemberdag adellijk straalde
ik liet vertrouwde voetstappen achter in het zand
en ik weet, dat elke voetstap leid je wel ergens heen in het leven
op de klok van eb en vloed
een geheimzinnige vlucht (die ook blinkt)
kristalliseert alles weer, de zee sleept alles mee
transparant in verwoede stromen…
Mij dus jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Op jouw rug kus ik centraal een hart
In jouw hals enkel passie
Mijn handen strelen jouw lijnen
'k Vul mijn gedachten bij hartstocht
Liefde, aanraking en vurig
Streel ik jouw lijf met heel veel liefde
Vrouw van wie ik enorm hou
Jij weet mij heel goed te raken
Onze stromen komen samen
Samen met jou ga 'k het maken
'k GUN JOU…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen zal ik mij onderdompelen
in de stroom van herinneringen
meedeindend op de rust
van beeldende gedachtengangen.
Om als een kind
mij te nestelen in de schoot
van het leven, voedend
in het eeuwige groeien.…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 En de ovens langs, waar rode stenen drogen
In 't zelfde zonlicht, kronkt de blauwe stroom,
Die boten met een zacht geraas bevaren;
Zo zag ik, wie maar even leven mogen,
Met wat reeds daar was meer dan duizend jaren,
't Tijdloze en 't tijdlijke als droom van een droom.…
heb je dat ook weleens?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
722 hap van een banaan
geluk ligt soms in van die korte momenten
het zit 'm niet in een knip vol centen
niet eens in een heel gezond lijf
geluk zit in je ziel zonder kijf
op dit moment werd ik geraakt
door een plaatje dat ik ooit zelf heb gemaakt
plotseling bij het zien van dit geheel
benam het de adem in mijn keel
dan voel ik golven stromen…
FRANSE BOERENDOCHTER
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
581 Een kleine herderin loopt langs de smalle stroom,
over zachtgroene heuvelhellingen.
Ovenlucht en stemmen van dorpelingen
raken haar als geurige, vaag ruisende stoom.…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 Nooit bloosde 't licht zo ernstig achter bomen,
Zo helder gaf nooit alles te verstaan
Hoe het voor andren ging weer open gaan —
En verre zag 'k de Rijn lichtspieglend stromen.
Uw oude huis zag ik met kale ramen,
De luiken open — alles ongetooid.
En zacht, herdenkend, noemde ik dierbre namen.…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Mijn leven streeft, een snel-vlietende stroom,
Naar 't schriklijk eind, de onbekende dood.
Nader, rusteloos nader: en mijn schoot
Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.
Wat overblijft voor mij is kruis en kuis
Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis.
En een gedicht
En de pijpenstelen verzachten mijn billen.…
MIJN JARIGE LIEVELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.388 jaren nog bemin
En schenk haar dat met veel plezier
dit gebeurt al, sinds ons prille begin
Haar leeftijd.. zal ik niet verklappen
wèl dat ze rap op ’t aanrecht springt;
In winkels klimt zij zo op schappen
terwijl niemand haar daartoe dwingt
Nu nòg ‘t meisje van mijn dromen
lippen, zachter dan ’t zachtste dons
Laat nòg mijn bloed rapper stromen…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 En 'k zie het Leven als door koele glazen:
Een blauwe stroom, een zonbeglansde wei,
Waar 't bruine paard en blanke koeien grazen,
En een wit zeil drijft, achter 't groen, voorbij.…
Winter warmte...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
758 Zomerse vurige ontbrandingen,
laten mij zijn in wie ik wil zijn,
onze liefde puur laten stromen,
met jou als spiegelende weerschijn.
Veranderlijke intense herfstkleuren,
zo dans ik op ons helder liefdeslied,
waar verlangende passie onbegrensd is
verkennend weer op 'n ander gebied.…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In sereniteit stromen tranen
om het afscheid van verdriet
vast-geankerd in het pijn lichaam
geïnspireerd door beeldend verleden
waarin gesproken woorden
onbeduidende uitgebluste lege hulsels bleken..!…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Mijn maag voed ik graag
met woorden
en de lekkere trek
met zinnen
en heb ik echt honger
dan schrijf ik tot ik flauwval
Maar met een beetje water
de bron van elk bestaan
kom ik weer bij
en zet me wederom aan de pen
Zo stromen mijn woorden weer
door de aderen van mijn lichaam
waarbij mijn menselijk skelet
zich onmetelijk staande houdt…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Zoek niet, laat los: de tranen
die stromen willen, de onmacht
die om erkenning vraagt, het weten
dat als hoogste zelfinzicht weet
dat het niets weet. Klein worden,
verdwijnend klein. Leeg, zodat
alleen nog kale naaktheid rest.
Ga tot voorbij het woord, voorbij
het denken. Want daar, in leegte,
in niets, raakt volheid je aan.…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Ik ben de huismacht, gunst van heer en goden
Moet door mij stromen en de bloesems drijven,
Die ik genadig ritslend reegnen laat.
Ik denk: het is vandaag een goede dag.
De wind is stil, de boze geesten slapen.
Mijn bloed is helderrood en warm en rustig.
Ik werp haar rustig een rood mutsje toe.…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk ik onder het bukken aan het lentekind
dat zichzelf alleen daar weervindt
verbonden met de natuur
waar de golven blijven stromen…
Instemmen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
512 Vertel me je verhaal en laat je stroom niet stoppen
Spreek zacht tot mijn gemoed, ik luister heel aandachtig
Mijn hoofd breng ik tot rust, dat is niet oppermachtig
Jouw lied, mijn dierbaar hart, reist met de bloedbaan mee
En elke lichaamscel weet van ons wel en wee
Het weefsel resoneert in beelden en in kleur
Je dringende appél klopt op mijn…
Een nieuwe stilte ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
521 met zwarte inkt
geschreven als graffiti
op mijn verouderd hart en
op ongerept papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
ontdaan van alle franje en
een kortstondig leven had,
nimmer bleef het een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
wordt volgeklad,
onverschillig voor het einde
en voor het “zijn”, feilbaarheid
gedoopt in stromen…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Op die dag
zullen de tranen
over onze wangen stromen
als we hen omarmen:
onze broeders en zusters.
En eindelijk herenigd
zullen we als vanouds
als Gods kinderen
weer wandelen en spelen,
omstraald door hemels Licht.…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Vanmiddag heeft de zuivre zon
Zijn zoen op kruid en halm doen beven,
En toen de schemering begon,
Had schoonheid veld noch stroom begeven,
Doch is de nacht verknocht gebleven;
Zij zagen 't nauw, hun wuft genucht,
Van minder goud dan korenaren,
Weegt half zo zwaar niet als een vrucht,
Maar wordt van jonge, frisse blaren
Als krans gedragen…
Inzicht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
592 Ik leerde stromen, Saraha danste voor mij.
Met gevouwen handen ontdekte ik het vragen.
Met gevouwen benen ontdekte ik de stilte.
De overgave aan de dans bracht mij intimiteit.
Nu voel ik mij een reiziger in een eindeloze,
mysterieuze, zwarte ruimte.
Soms bid ik, soms mediteer ik, soms ga ik dansen.…
Mijn vluchtige vrijheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 kom geef mij je hand
in het samen ontdekken
van de lege plekken
in onze toch rijke geest
ooit was er
een intens contact
met alles wat leven
materie en verschijnen had
maar onze werkelijkheid
is zintuiglijk verschraald
in onze hersenen zijn die
talenten nog niet verdwenen
voel hoe de eerste
stromen door de neuronen
van onze vingers…
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Daar hij het leven derft, wil ik het ook gaan derven:
Maar hoe hij meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven,
Hoe mij een voller stroom van leven overvloeit.
O hoge wonderen, wat geest is zo bedreven,
Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit,
En hoe het leven sterft om doden te doen leven?…
Aan alle de KAPITEINEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 En gij die dit gevaar, doch meer geluk, genoot,
Of trouwloos uwe plicht met onze zege ontvlood,
Kom bij dees brave Doden naderen:
Beloof geen traanziek oog hun tot gedachtenis,
Maar stromen eerlijk bloed uit d'aderen,
Dat aan een Heldenziel de smaaklijkste opdracht is.…
Binnen die grenzen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 Vertel mij waar het geluk dagelijks zal stromen
In een spiegelgladde vredesrivier
Waarin geen zware wind of storm zal komen
Slechts schepen zeilen onder kruisbanier.
Breng mij daar, waar die grenzen liggen
De zangen klinken in het stille hart
’t kwaad, angst en spot niet binnendringen
Haat en jaloezie de vrede niet verwart.…
Een regenachtige meiavond
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 tranen liepen over mijn gezicht
thuis daar lag een triest bericht
bloesems verrot nu aan de bomen
laat daar alleen mijn tranen wonen
er is niets waar ik nog om geef
als men haar laatste hoop opgeeft
ik liep en liep maar verder door
al volgde ik niet eens een spoor
de regen ging bij pozen stromen
kon het nog ooit echt lente komen?…
NACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.189 Zelfs de breed gebogen lijnen
van de bomen zie 'k niet meer;
Eenzaam glijden bootje en schipper
over donkre stroom, zo ver,
En het lichtje dat in top zit
is als een verdoolde ster.…
Vogelaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
701 (voor Hans Dorrestijn)
Na jaren van zwartgallige humor presenteren,
weet Hans als vogelaar vrolijker te stromen.
Als onderdeel van twee grijsbebaarde heren
loert hij naar aparte vogels in alle bomen.…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer
valt wat licht in dunne snoeren
naar binnen en raken het tapijt
de stroom…