544 resultaten.
Interceptie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 op de waterwandeling van
nachtvissen binnen graancirkels
vergeet niet de macht der
gewoonte, zilveruitjes en dagkoersen
het tijdelijk geluid tegen een muur
door zwijgzaamheid gestut
de wanhoop aan begrip voorbij
het excuus voor gezworen twist
de jubel van voortijdige luister
in valse vlucht over hellend vlak
tot fluisterende bossen…
Is 't nog ver?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 het bos
ik, aan de hand van mijn vader
tot de schemer van bomen
schimmen maakte
dan lijken alle paden op elkaar
staat de auto bij elk dwaallicht
'een stukje rechtdoor en dan
links, nog even, we zijn er zo'
de dood van blinde wegen
ging geduldig aan ons voorbij
de zondag is al lang in een
zachte doek gewikkeld
waar zijn die bossen…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 ik heb een hondje dat
me de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel…
Lentevreugde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
500 magnifieke gitzwarte
vogel helder
oranje snavel
zittend boven
op het
dak
bijnaam Vogelijntje
zingt een
welluidend liedje
met alle
gemak
ieder voorjaar
present
enorm gemis
als ik
dit beeldschoon
diertje nooit
had gekend
gun het
alle vogeltjes
te vliegen
luchtruim/bossen
duinen kortom
schitterende natuur
optimaal nagenieten…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 bergen zijn mooi zegt hij
en bossen en dalen
en vreemde landen
met woestijnen van droogte
maar niets kan het halen
zegt hij, bij de zee
zij is woest en wild
vurig en ontvankelijk
en vooral altijd anders
hij is de man van de zee
die woont onder zijn huid
zelfs wanneer hij over het mulle zand
tegen een schrale wind opklimt
staat hij…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
toon me mijn weg
naar kennis en wijsheid;
leid en begeleid
mijn zoekende ziel;
wees mijn gids
door de Heilige Bossen
van Andersland.…
Duisternacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 In de duisternacht tekende zich
een vreemd verstild droombestaan
op het naakte droge papier
verschenen beelden uit het heden
terwijl de nuchtere tekenaar sliep
kwam zijn vaardig potloodpunt
plot tot aardigheid van leven
een landschap met wilde rivieren
groene bossen, witte wolken in de lucht
het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…
OPENGEKLAPT
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
355 houden
Zij klapte
Niet onafgebroken
Zij klapte
Wel op de vuurpijl
Zij klapte
Gewoon dicht
Dat leidde geenszins tot applaus
Dat leidde slechts tot medeleven
Dat gaf haar weer een goed gevoel
Dat gaf haar de nodige zelfverzekerdheid
Zodoende, derhalve en dientengevolge
Klapte zij weer open
Klapte zij haar handen stuk
Klapte zij als bossen…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 In bossen en of velden
ergens door heel de natuur
hoor je wat zo zelden
als muziek klinkt zo puur.
Dans over de aarde
het leven is zo mooi
zie dagelijks de waarde
de wereld in lente tooi.
Dans in licht der zonnestralen
onder cobaltblauw der lucht
daar kan men frisse adem halen
vanaf de ochtend tot de avondlucht.…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven
kind en dier tezamen hier
in het flikkerende schijnen
vonden in het wilde avontuur
wat in bossen…
Handtekening
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik heb je naam
geschreven in het water
zacht golft jouw
liefde tegen de kant
wil letters pakken
alleen hun inkt
blijft onzichtbaar aan
mijn handen plakken
jouw warmte is
uitgedijd heeft
de wereld bereikt
in een liefdevol raken
daar waar golven
de kanten klotsen vlaagt
wind het samen praten
als ode door de bossen
waar je handtekening…
Midzomernachtsdroom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 Bosviool altijd
graag geziene gast
met fijne lilakleur
in bossen aangepast.
Maar nu komt het,
hier is ze zelden
in België algemeen
Maarts viooltje
waar gaat jouw geurtje heen?…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Drakenstekers
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.407 Als een kind reisden we rond
langs wilde bossen om te dwalen
in de duimelotverhalen
die verkleefden aan het hout
Waar het stout ons niets kon schelen
voor de takken die wij braken
en de draken die wij staken
met Sint Joris en de schout
Nee - nog even zou de zon
het zoete smelten ons besparen
ook al jokten we de jaren
voor ons uit - we…
vergeten
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.288 U vertelt me graag over uw verleden
de tijd dat u met uw vrouw verkeerde
over uw werk in Indië voor het
Nederlands leger en hoe graag u
in de bossen woonde
maar als u me wilt vertellen
wanneer uw vrouw is overleden
dan is er ineens een gat in het heden
U zegt me dat u het fijn vindt als ik u
verzorg en met u ga lopen
in de rolwagen…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Loop over enkeldiepe mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist…
niemand
hartenkreet
4.9 met 30 stemmen
1.775 het kind op de schommel
in het zonlicht dommel
ik
maar schrik
wakker in het licht van de maan
dan is het tijd om te gaan
en dansend door bossen
omhels ik de bomen
vertel al mijn dromen
niemand neemt mij met zich mee
dus dans ik ver...tot aan de zee
die daar altijd op mij wacht
en elke nacht
een ander lied zingt
niemand bedwingt
mijn…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Deprimerende schaamte
ik veracht u
met de verwaarlozing
van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn…
De levensreis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 We gaan op reis
Naar verre landen
Met de boot, de trein, de fiets
En we liggen op alle stranden
Aan onze reis komt geen eind
We blijven altijd reizen
We zien alles van de wereld
Van de bossen tot de paleizen
Niemand stopt ons
We blijven doorgaan
We bezoeken ieder land
Pas maar op, we komen eraan
Maar plots stopt onze reis
Geen land…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
Herfstblad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
565 Als een herfstblad
draai ik met winden
over velden en door bossen
zwaaiend en zwierend
genietend van 't leven.
Onder kleurrijke bomen,
grauwe luchten,
of waterige zon
tussen veelkleurige soortgenoten
en lig soms even te dromen
waar geen winden mij stuwen.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Waterverf
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.447 bossen! natuur!
vrijgevochten onder een strak gestreken hemel
waterverf – zeg je
maar ik weet wel beter
het zijn de zilte tranen
die de verf doen vloeien.
hark de sombere wolken bijeen!
want het stille verdriet klopt aan andere deuren
we leven in een stad zonder schaamte
zie hoe de tranen de waterverf verdunnen.…
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde
voor mij steeds aandoenlijker
voor mij alleen
zit je eeuwig glimlachend
achter de wolken
boven mijn bossen…
Liefde over duizend jaar
gedicht
3.4 met 26 stemmen
17.391 Misschien de vrouwen
nog meer nachtcrème in hun vouwen
en de stiltes tussen hen
al te danig draaglijk
Men tost of men de cd van de specht
of die van een kwakend beest opzet
als men geniepig gaat vossen
in de plastic bossen
van Barvaux of daaromtrent.…
Waar gaat dat heen?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
781 Ten eigen bate moeten bossen wijken.
Bedreigde vegetatie spaart hij niet.
Het draait slechts om die roteconomie.
Agressie van de mens lijkt niet te stoppen.
Zo helpt hij heel de wereld naar de knoppen.
Kan oorlog leiden tot een utopie?
Gelukkig is er tóch een happy end:
een grote plaag op aarde is verdwenen.…