421 resultaten.
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige zandkorrels
schijn laten stralen
zingen zachte klanken
langs een lichte bries…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 Ergens laat men vliegers op, vraag mij niet,
wit en groen - het gaat om de belofte,
de milde bries die tot uitzien dwingt.
---------------------------------------------
uit: 'De trein loopt prachtig binnen', 2003.…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De vertrouwde melodie, adagio
met lichte en donk,re timbre,s
wekt op, voert mee brengt emotie
ongekend meeslepend naar
het universum ,wat in zijn grootheid
is als een lichte bries, die ontvangt
wat de aarde los moet laten en
meeneemt naar onbekende verte.…
Pinksterlied
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
566 Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.
Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.
Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Zielen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.857 onze zielen, mijne oud de jouwe jong
delen dezelfde oorsprong
onze harten samen gemaakt
hetzelfde ritme dat slaat
mijn ziel oud en kalm
de jouwe jong en verward
met tranen laat ik je gaan
op jouw eigen pad
stilte roert mij als ik jou zie
ik voel een rustige bries
de wind spreekt jou aan
en neemt je mee naar de zon
jouw geluk is mijn…
De wieken van 't leven...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
818 Ik trok mij terug, windstil bezonnen,
van alles en iedereen, gewoon alleen,
onverwachts draaide weer mijn wieken,
'n zachte bries als nooit voorheen.
Mijn wil, in mijn eigen kracht,
niet 't leven maakt wie ik ben,
ik zelf bepaal in wat mij toelacht,
geluk en liefde, is wat ik nu herken.…
Gele roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.253 Teken van vriendschap)
Zij is een zeer
aangename bries
die in korte tijd naar
een venijnige wervelwind
transformeert
Net als de lucht
maakt zij draaiende
bewegingen; als paar
dat al enige tijd intens
waar begeert
Voedt zij passie
Hoewel hij oprecht
volle teugen geniet
dartelt zij vrolijk zonder schroom
Celebreert
Zij doet…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Jouw woorden voelen als een bries
Mijn utopie voor dag en nacht.
Een woning om te leven vol akoestiek.…
In het voorjaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
772 luister naar mijn dromen
als ik jou andermaal vertel
met een zachte stem
wat je toe mag komen
neen, ik verdraai het daglicht niet
ben ook geen schaduw
die woont in de nacht,
voel maar de bries van tederheid
die de nieuwe aarde verzacht
ik ben het, de lente
die je naar binnen brengt
en ook naar buiten geleidt
diep in jou bevindt zich…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 De ontnuchterende koude bries steekt als naalden op mijn huid.
Hiaten van de nacht verschijnen.
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Heel het leven nood tot rust te komen
ga ook zelf eens ontspannen
rustig zittend aan de waterkant
genietend van die zachte bries
en vogelzang als de fanfare.
Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een vroege lentezon
warmt mijn ziel
als was jij hier aanwezig
een zilte bries
streelt mijn wangen
als waren het jouw vingers
een maalkolk van gedachten
waart door mijn geest
als was ik met jou aan het praten
leven , hier en nu
omringd door mensen
en toch eenzaam en alleen
een hart verscheurd
door tomeloos verlangen…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Herschepping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De wind huilt door de kale bomen
Als zingt het klaaglijk een luguber lied
Een lied vol verlangen en vol dromen
In stemming verlatenheid en verdriet
Een lied over hoe de tijden waren
Reeds bij het krieken van de ochtendzon
Als zachte bries door kruinen en bláren
De nieuwe lentedag weer begon
En doods staan de bomen stil te dromen
Terwijl…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Ik kon het nauwelijks
een feest noemen
verweesde verwarring
weemoed en verdriet
leegte door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Waar schaduwen zonnestralen temperen
voor koelte tegen middagzon
wind zacht tot bries doet slinken
strelend water tot kalmte maant
stromend naar zee van rustige deining
denkend aan ochtendkoele oevers
waar warm bruisend water eigen ritme slaat.…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 en ik voel mij
weer thuis
een zachte bries
van herinnering
blaast nieuw leven
in de leegte
waar ik woorden vind
uit de tijd
van het kind
in de tuin...…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Werk van de Geest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Als zachte bries door kruinen der bomen
En warme tongen van onblusbaar vuur
Bent U tot de mens op aarde gekomen
Geleidt hem van geboorte tot stervensuur.
U geeft hem de gave van ’t zien en horen
De blijdschap en daag’lijkse verwondering
Van bloemenpracht tot zang der vogelkoren
Zo U ooit schiep zonder uitzondering.…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 Droom door de tijd
Wandelend door het bos
opziend naar alle bomen
hoor ik hoe de wind speelt
met hun gebladerte
een klankrijke symfonie
Ver weg hoor ik zingen
over vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al…
Ochtenddank der natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Rijzend schoon van ochtendzon aan verre kim
waar boven water een deken vormt van nevel
boven wuivend riet wilgenkruinen als een schim
in lichte bries fluisteren een zacht geprevel.…
Naar de overkant
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
678 Een zachte bries streelt zijn rode wangen
een witte boot met wapperende vlag
vaart naar de overkant.…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 begaan
In schuwheid van schaduw
Aan het zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig en diep
Is na lichtjaren van hier
Door vele doden verdrongen
Oogsten na ‘t zaaien
Vogels, vlinders, bomen
Een bries…
Leona
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
582 Er is een zachte bries gaan waaien,
die jouw naam draagt door de kamer.
Nog even dwarrelen de slingers
en hoor ik je lachen tussen de stilte in.
Je liep het laatste levenspad
zoals je altijd al wandelde -
met een vuurtje van lef in je ogen,
een vleug eigenzinnigheid op de wind,
en een lichtheid die het zware tartte.…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons in de hof van Eden wanen
de zachte bries…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Deuren openen naar witte nevel
omgeven door helder blauw
zachte tinten pastel onder verkwikkend groen
en dauw doordrenkte grassen
weldadig masserend verschroeide huid
terwijl ogen voeden aan zacht omfloerst licht
armen strekken in zachte koele bries.…
Simmerdeis
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
560 de zomer zingt tussen
morgendauw en avonddauw
een zachte bries over het Friese land
in de muze van zonlicht
over weidse luchten
vlinders fladderen
heel blij mee
over het veld der ogen
vlechten een rank lied
de melodie wordt gedragen
in helende liefde
van ‘t seizoen
iedere dag, het licht vleit
vlijt zich een eigen weg
schuwt niet de…