798 resultaten.
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
733 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
Voorjaars mantel
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
7.382 Deze nacht
draagt
een mantel
zij bedekt
duistere uren
haar kraag
sluit kou
buiten knoopt
dageraad
dichter
verscholen
sluipen zachte
zinnen nader
tot het gloren
doch donker
denken
wordt niet
lichter
draai me om
kruip diep
in de jas
die nog
wel past…
liefderijk ochtendgloren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.210 daarginds waar de hemel de aarde kust
is de schildering idyllisch vanaf het palet
ruikt de dageraad naar vers gras
koebloempjes ontwaken met ochtenddauw
kabbelt een beek zijdelings uit zicht
als het opkomend zonlicht
ragfijn de contouren verdubbelt
schittert de schoonheid alom…
vrees niet kleintje
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
2.423 vrees niet kleintje
daal vredig neer uit
het portaal der liefde
kom bruisend aan
in het licht des levens
vloei maar uit jouw
pure liefdevolle lichaam
in gloed van dageraad
kraai maar je eerste geluidjes
in de fonkelende morgendauw
je eerste levensdrift
zo rustig ademend…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
in een volmaakt ogenblik
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
579 wanneer een klare maan
en glinsterende sterren
mij een winterse
morgen verraden
dan weiger ik in te slapen
tot ik zie
hoe weerbarstige kou
zich vastzet op bomen
die ijzig wit
lijken open te dromen
in een volmaakt ogenblik
wolkjes kan ademen
die magie
kortstondig verstrengeld
met de dageraad…
de vroege vogels
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
635 je wintergasten
vermaken zich best
met bezielde geestdrift
vederlicht balanceren
vleugels
in close-up
zie je de vroege vogels
in de schemerzone
van dageraad
allen komen voer halen
op de voedertafel
voor elk wat wils
is vrijblijvend
het komen en gaan
in de lucht van ruimte en
vrijheid…
Gekooide vluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Een geknepen dageraad is niet onbevreesd
als de zon angst kent voor ingevroren repliek,
als de wond geen verschroeide huid geneest
door repercussies van een schaamtepubliek.
Wat anders rest er nog dan van lieverlee
te wijken naar een ingegraven verlangen,
en maar weer met alle stromen mee
een vrije vlucht in de kooi aan te vangen.…
Sterflied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
787 En dan ga ik
De eeuwige nacht in
Waar atomen dolen
Het einde en het begin
Het zachte zingen
Van het vacuüm
Op ontelbare snaren
Het laatste stadium
En zie, daar is hij
De jager en de gejaagde
Omwenteling en keerkring
En het al zijn vertraagde
Sterren vlieden
De dageraad breekt aan
Kom tot mij
En laat mij gaan…
XLV - media vita - 1933
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 te kunnen zeggen -
het is even tussen stilten
heel luid geweest
in bezinning
overkomt een kloppend hart
het kille kikkerdril
over het kerkhof
gaan zilvergrijze schimmen
geluidloos schreeuwend
bijna paranoia -
somber met mijn sombrero
in de regentijd
bij het bosbeheer
begint werk ook in de winter
voor de dageraad…
vooruitblik
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
258 bij een armer wordend licht
is de stoel weer onbezet
blijft de tafel gedekt
voor een warm welkom
bij duisternis en dageraad
de dagen maken geen verschil
de oevers, de rietlanden
het broekbos
alles blijft zacht bestaan
op de plek waar wij waren
op dagen die komen gaan…
Langs de zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
Ik heb je
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.459 lief, zo lief
jouw woorden
steken niet
zij strelen
zacht
de puntjes
op de i
ik heb je
lief, zo lief
als zinnen
een web van
lentedraden
weven
en vochtig
de dageraad
raken
ik heb je
lief zo lief
wanneer
lippen zwijgen
en de taal
der minne
laten spreken
ja, dan heb
ik je lief
zo lief…
het gebeurde in het begin
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
789 tot het licht
hebt Gij geroepen
de sterren ontsteekt
Gij in stilte
U bent de cartograaf
van hemel en aarde
de zeeën in
druppels verdeeld
ebbe en vloed wachten
op de dageraad
mond op mond
de eerste mens beademd
Gij telt de tijd en de
haren op mijn hoofd…
zandstilte
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
683 hoe kan ik spreken
over het zelfbedrog van
de dageraad
als wind woestijnen blaast
uit hoge torens naar het blinde denken
van zwarte honden, die in de nacht
zich van gehuil onthouden
omdat stilte een wereld achterlaat;
een neerstrekken van verbijstering
waar vrijheid en poëzie
breken in de dood
om woorden die eenmaal waren
en…
Onnatuurlijk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 Zij kraaiden saam
tot aan de dageraad.
Daarna vloog zij weer uit
en kipte hij het klaverzaad.
Dat was me toch wat,
vond de rat!
Maar de ooievaar
begreep het wel,
fonkelde zelfs toen
zij hoorde van dit spel.
De kraai echter,
begreep het niet,
een zwaan die kraait
met een haan die kipt;
dat kan toch niet?!?…
De stem van de nacht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
489 ochtendlicht kust me wakker
kom pardoes van lig tot zit
ik had nog zo mijn best gedaan
om lang op te blijven
om zo de stem van de nacht
te kunnen vangen
haar spannende verhalen
te ontlokken over donkerte
de schemering waarin schaduwen
zich mee laten voeren in dromen
van een ander, en in de morgen
opgeslokt worden door de dageraad…
Vrije vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 In jouw nabijheid
wordt het leven trotser
door de rivieren
je bent op papier
niet groter dan ik
die in een bladzijde leeft
bij dageraad
zal ik vertellen
hoe het uitzicht
mijn emoties schildert
tegenover bergwanden met witte dorpjes
zoek ik mijn wandelstok op een balkon
onze gedachten
ondermijnen geen vrijheid
brengen alles…
Met vingers van rozen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Wegzakken en zalig
Dromen tot de dageraad
Me wakker maakt,
Me aanraakt met haar
Vingers van rozen.…
Hippocrates
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 de zon
is al boven de
verhitte hoofden
broos als een bloem
tot in de tuin
van mijn huis
waar we telkens weer
de valse dageraad zien dagen
rondom het
leven
wekkend
koor
daar breekt ons hart
in jubel uit
ons eigen zuivere land
dat dood en leven bant…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
Insomnia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 is wachter van de nacht
maar wankelt aan de rand der dageraad
ligt sluimerend met ogen rood
te staren
zij heeft haar muts als schone slaapster afgedaan
de nachtzuster komt bij de dag
maar is de draad
der dromen kwijt,
niet langer is zij gever
van de nachtrust, morpheus' vriend,
de verre diepe dalen
dromenwever…
Blinde Nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.271 Donkere wolken
Die de nacht dimmen
Een eenzame ster
Wordt gesmoord
Zonder één spoor
Zonlicht
Een woord zonder betekenis
Maneschijn
Vervaagt met de herinnering
Aan jou
Regendruppels
Verdringen mijn blinde tranen
Het donkere pad
Verslindt mijn toekomst
Ik ben het, alleen
Verscholen in de schaduwen
Mijn handen reiken
Naar de dageraad…
Uit de greep van de schaduw (2)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
488 Waar licht komt baden,
rekken luie schaduwen
tot een nieuwe dageraad.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
uit de bundel:
- Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…
van volle leegte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
498 mijn holle buik droeg niets meer
dan de angst om hem
alsnog
te gaan verliezen schreef met
duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg
ik vloog met harde vleugels
langs
het einde van de nacht, liet waken
onbedacht veel scherper zijn, want pijn
strekt uit tot aan
voorbij de dageraad, die woordeloos
doch ingesproken opstaat
uit de…
Laat ons staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Laat ons staan, laat ons staan
Wanneer ik
Je aanraken kan
Uitgeput, het lichaam van
Een oude man
Een laatste wens,
En het uiterlijk toch dan
Een tiener met te veel hormonen
Dromen
Dromen die naar jou verlangen
Honger op de lippen
's Nachts verstopt onder een laken
Bij dageraad,
Klaar om aan te raken
Maar niet de moeite waard…
Gezamenlijk besef
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
695 dat een vreedzame dageraad
de mensen beloftevol omringd
met licht aan de horizon.…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 - Vlaandren, wie wéet u en de zomer-dageraden,
en voelt geen rilde liefde in zijne leden branden
'lijk deze morgen door de veië Leië-landen?…
gedicht in elf: daglicht
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
540 daglicht
dág licht
iedere dag weer
dag ligt voor me
oneindig…