Alle inzendingen over de kaars

22725 resultaten.

Sorteren op:

KAARSEN

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Kaarsen met een geurtje vanille, lavendel of een roos een kaars is voor mij genieten niet even, maar een hele poos.…
Moeke24 december 2004Lees meer >

De rekening

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18
Buiten gaat een kar voorbij zonder te stoppen. Zijn vrouw haalt de soep van het vuur en zet twee borden neer. Hij eet zwijgend en let op de korst die aan de rand kleeft. Na tafel wrijft hij de inkt van zijn vingers en hangt de jas aan de haak. Morgen komt dezelfde post terug, iets dikker.…

Oud en alleen

hartenkreet
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.671
Oud en alleen twee woorden vormen samen een De oude mensen om hen bekommert geen Ja, een kaart met hun verjaardag met een allerbeste wens is dat wat die mensen verdienen maar niemand laat zich zien geen mens En zo worden ze oud mager en beven verlangen naar de eeuwige rust en dan het laatste licht geschenen de laatste kaars geblust…
ed27 januari 2007Lees meer >

Vijftiger jaren

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
Hoe stil stond de kar van de bakker met koek banket en gewoon brood ’s middags op de hoek open en bloot in alle verkeer toen nog geen rakker of fietser die een greep deed Veilig achter gesloten gordijnen lag hun moeder met droge bleinen had geen broek meer aan de reet waar ook pa stil van profiteerde De verhouding lag op kantoor scheef…

De Standaard

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.257
spullen heeft Het mandje met de rollator gevuld met allerhande zaken twee kussens, programma's van de week in de winter handschoenen, muts en sjaal een warme deken, zij is voorbereid Vaak de weg naar een activiteit kwijt groeide zij in twijfel en breekbaarheid bleef dankbaar voor elke vriendelijkheid In de refter op de tafel brandt een kaars…

De onheilsplek

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
liggen bloemen, staan kaarsjes en liggen knuffels, bij de paal die hen het leven kostte, langs de kant in het gras, bliezen zij hun laatste adem uit en iedere keer als we de onheilsplek passeren, voelen we weer mee, met hen die achterbleven, want langs de kant van de weg, verdorren weliswaar de bloemen, wordt af en toe vergeten de kaars…
Johanna18 september 2012Lees meer >

Najaarsstilte

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 795
Hoe lief is mij het vroege avonduur tussen kaars en schemerlicht de warmte van een knetterend vuur met mijn boeken en mijn schrift. Hoe lief is mij het herfstelijke dromen als zorg en werk zich in zalige rust vergeet. de goud- doordrongen dagen die nu komen en mij zomaar het rijke plukken geeft...…
Greta Casier4 september 2017Lees meer >

Laatste gedicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
je elke week naar uitziet Van je wordt weggenomen Voorbij zijn alle dromen Die warme stem Ja die van hem Je hoorde hem zo graag Zo warm en laag Weerklinkt niet langer in de ether Je wist gewoon niet beter Maar het is nu voorbij Voor jou en mij Ik voel me nu al zo alleen Zonder dat uurtje Jan van Veen De poëzie wordt weggedraaid De kaars…
trawant4 februari 2019Lees meer >

Leeg land

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
. _________________________________ Een heilwens, amper voor vier eeuwen tijd van stille schuit in trekvaart Was als lucht in bruiloftstaart gezwollen taal die me doet geeuwen De Oost was ver - dichtbij De Steeg geen diligence noch een fiets Een kar, een postkoets - verder niets Het land van Rembrandt was nog leeg…

Samenhang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 145
Het leven trekt aan mij voorbij, Het oude paard trekt de kar, Wijl de voerman ment op d’bok, Wolken trekken d‘hemel dicht, De vrouw trekt d’gordijnen open, Zet zo d’kamer in licht, Schuift daarna het raam open, Voor meer frisse lucht.…

sterven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.139
Zij geloofde ook heel sterk, bij iedere kerkelijke hoogdag; was er een dikke kaars die gereed lag. Ze brandde haar de ganse dag, zo zie je, dat haar ziel bij de Heer lag. Schrik van de dood had ze niet, er werd er wel over verteld. Ze zou wel zien, wanneer er werd gebeld.…

Vuige versjes*

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.288
Teruggeworpen in de kindertijd komt alle onvolwassenheid retour, het speelgoed op de eikenhouten vloer, het broertje dat ik met een kar aan rijd. Met veel toneelspel draait hij mij een loer en hoor nog steeds zijn pedante verwijt. Voor eeuwig sta ik bij hem in het krijt, blijf ik immer voor hem een lompe boer.…

Visioen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Men zegt dat Dood tot nieuw beginnen leidt en Dertien de perfectie zal voldragen van meer, verleden, steeds te weinig tijd vermetel dan dat hij haar dorst te vragen om exegese van de symboliek en sprongen in een donker diep wou wagen zo vielen zij tezamen voor mystiek maar wisten niet dat Argus had gelogen toen kaars gedruppeld werd tot…

Wij zijn voor altijd

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.318
zich stoïcijns op jouw gelaat en letteren onze honger in een eeuwenoude daad de avond is nog niet te laat en toch is de straat ontoegeeflijk in zijn gift om mij te laten dromen of is het vals en laat ik de beelden tot mij komen ik was de boekanier en jij mijn schip wij kielhaalden de verstekelingen één voor één totdat de spiegel onze kaars…
elze20 april 2008Lees meer >

Later als de nachten koud zijn.

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.125
als een warme kaars met een gele gloed zal ik één voor één de letters lezen. ik zal bij je zitten tot de lichten doven ik zal je verwarmen met mijn strelingen alles voor je doen om je tranen te stelpen en dan tevreden weten dat het goed is dat je gaat waar je vliegt en waar je daalt in de vleugels van opwachtende engelen.…
Sanne L23 september 2008Lees meer >

laatste adem

hartenkreet
3.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 3.047
Laatste adem In de laatste fase van het leven, De tijd tikt en tikt maar door, Maar de kaars van leven is nog maar klein Het einde is in zicht, Het laatste vlammetje wordt zwakker En wordt overwonnen door het laatste zuchtje wind.…
MiTcHeLL16 augustus 2009Lees meer >

ijshockey

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.273
En ze drukken el- Kaar soms hard tegen de kant, tegen de plastic board aan en duwen wendbaar de stick voor zich uit, de puck dirigerend en Pijlsnel doorspelend of schiet- end een gat door het touw van het net. De keeper lette niet op, -ligt in een spagaat op de grond-.…
c. paris18 februari 2010Lees meer >

Contouren,

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 722
Wie bij daglicht de gordijnen van de wereld sluit en de kaars zal doven, beleeft de toekomst in een droom, een vermetel gebaar om de tijd te willen ophouden, verwijzing naar vroeger eeuwen, zo de mythe wil geloven om in elkaars armen en gedachten te verstenen als lot, dat geluk niet zal benijden, vandaag te beitelen in contouren…
pama15 november 2010Lees meer >

HET KAN VERKEREN

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 643
dertienhonderd functioneel Om Bijbelteksten zo te ensceneren Ook wereldsen gingen het uitproberen Dat zorgde voor een brok in clerus’ keel Want naast de kerken, in de open lucht Stichtten de Gilden vele wagenspelen Verrijdbaar, met decors, hoe ingenieus Langzaam werd alles minder religieus Ontstonden boersheid, sotternie en klucht Onder de kar…

Schapen tellen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Er brandt altijd een lichtje Naast mijn grote bed Als jij niet bij mij bent Een kaars, een lamp, een ledje Heb moeite met alleen zijn Zo vreemd en ongekend De stilte is geen pretje Stoeien met de slaap Onrustig en onprettig Hersens die maar malen Er valt ook niks te tellen Buiten loopt geen schaap Geen kruid helpt mij op weg De gekte…
Hookie27 september 2016Lees meer >

het einde nadert

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
weer staat de regen aan de drup, te liggen op het strakke nat dat reeds het lichaam heeft verlaten, het goud in de morgen ligt nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal mocht morgen in jouw adem komen dan nestel ik de nacht in de kaars…
elze28 november 2016Lees meer >

Levensloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
te schuilen in het het hunkerende bloed, wat op het manifest van lijf en leed geschreven, bleven we aan elkaar verwant, om het beste deel gegeven naast de avontuurlijke schaduwkant empathisch inzicht zoals verwacht in beider gepassioneerde beleving toppen en de tol van het verlangen onvervangbaar, te betalen tot de kaars…
Pama22 augustus 2019Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
De ochtend draagt het gewicht zoals het immers dagelijks doet het is tegengesteld gespiegeld aan ‘t voorgaand avondrood Het voelt dan doorgaans in evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het…

Eigen berg

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 348
bekoort hout dat kraakt een kuip vol verwachting die zwijgend blijft staan maar ergens blijft een wiel nog rond en klaar want hogerop, zo fluistert men elkaar geraakt de eenling zelden zonder een hand die duwt een naam die draagt dat zetje in de rug hoe wonderbaar komt men echter onbedekt stap voor stap zonder kar…

vriendschap

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.972
vriendschap is het wat ik van jou verlang maar wat tevens zo moeilijk is te realiseren we kennen elkaar al zo lang dat we beiden niet durven te investeren vrienden waren we, maar ook partners en minnaars nu al tijden uit elkaar, en veel is er gebeurd onze liefde die uitging als een kaars heeft ons denken gekleurd maar we waren altijd vrienden…
kaatje29 juli 2004Lees meer >

Eigen wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 943
Het is vervelend inzicht te verkrijgen in iets ongrijpbaars wat je moeilijk aaneen kunt rijgen Als een 'sputterende' kaars welke je toch branden wilt laten tevens een eigen weg wilt gunnen zodat er tijd ontstaat om te praten zonder te weten dit aan te kunnen je leeft compleet in je eigen wereld; op aarde met voldoende dingen omhanden toch…
Marieke.15 januari 2018Lees meer >

Het doodsbed

gedicht
2.7 met 152 stemmen aantal keer bekeken 51.487
De avond is een kaars die over haar gezicht een eiland legt. Landschappen varen voorbij en zij is het laken waarop nu alles wordt gezegd. December. Bloemen klampen ramen aan, broodkruim lijnt de perken af, verstikt hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan de klinkers amper overeind.…

Zoethout

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Doorluchtig door de regen getemd, ben ik gelaten, maar vooral alleen, misschien wil ik het zo laten, mijn kijk geremd, door met waas beslagen ramen, zie de lege straten, scheen licht uit met kaars verlichte huizen in schemer, het donkert om mij heen met het potlood, waarmee ik schrijf, kauw ik me naar het einde, herken de smaak van zoethout…
pama26 februari 2009Lees meer >

mijn lieve moeder

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.327
slechter ter been waar is de glans gebleven in je ogen en je levenslust soms hoor ik je zeggen ik wil alleen maar rust voel me dan machteloos en wil ik je helpen maar weet niet hoe zo rijg je alle dagen aan elkaar want je hebt alles al gezien gehoord en gevoeld nu ben je alleen maar moe Is het leven dan ook zo bedoeld om als een kaars…
ria11 september 2009Lees meer >

de konngin van Den Haag

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 976
waarschuwen dat mijn eenzaam huis de gedachte kwellen aan haar lach zo levensecht ik hoor nog wat geruis het leven is onterecht ik heb haar weer ontmoet en een lichte buiging gemaakt de koningin van Den Haag heeft me tijdens die buiging heel diep in mijn hart geraakt ik ben haar kwijt nee nooit meer samen ze is weg, voor altijd de kaars…