533 resultaten.
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
schrijvend verlangen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
597 elke avond komt hij hier
op het strand waar
ritmische rijmen
schuimen in innerlijke beroering
van golven in schittering
met blote voeten schrijft
hij over liefde in het zand
waar zinnen nader komen
tussen eb en vloed
diep in het opgejaagde schuim
waarin naaktheid losbreekt
druppel voor druppel
het geluk vloeiend
in haar hart
die…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol weelderige kleuren
zonder het gevoel te hebben
te zullen stikken…
Waar is de maan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Eb en vloed met blauwe inkt geschreven.
De op- en neergang van een naastverwant,
van een duisternis die licht kan geven,
geregeld in strakke orde van hogerhand.
Zij laat zich een aards leven aanleunen,
in een dans van aantrekken en afstoten.
Het is meer noodgedwongen elkaar steunen,
een verhaal van de kleine en de grote.…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
Wat ik je wil zeggen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.051 opgegaan in een nevel
het twistend bootje
in een eenzame cirkel
vaart zo ver van een thuis
meeuwen schreeuwen
vechten zich een plaats
in het bestaan
jij roept naar een haven
het vuurtorenlicht
je zoekt een baken, een zicht
waar zijn toch de liedjes
de golvende woorden
van je geschreven dromen…
- wat ik je wil zeggen,
er is eb…
Buitenaards leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 met je regen
voer me,
voer me weg
weg als, als met regen
stromend ’t putje in
en laat me vreemd, achter
ontmoet me achter
op een onbekende kruising
bekoor me daar als vriend
al is dat misschien niet
misschien wel, verdiend
leid me naar avontuur
waar ’t uur geen toezeggingen doet
en waar de stand van de maan
geen invloed heeft op eb…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…
war child
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.943 haar voetafdrukken
zuigen zich vol
met water
als zij later
dan ik wil
de zee begroet
die stil
zo tussen eb en vloed
haar woorden tot zich neemt
met handgebaren
smeekt zij de wind
te leven
als zij zwevend
op zijn rug
de maan betast
die vlug
voordat het water wast
haar aandacht dwingend claimt
en in gedachten
loop ik dan daar…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve land bezeilde
ik treed uit je ogen
en verlaat het gesloten strand
eb…
Tijd.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.352 In mijn hoofd is alles tomeloos
terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
Onvast schrijf ik in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind
had ik maar hier met jou gevreeën
Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb
Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
O tijd!
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
863 Leeg is nu het strand,
de zee schreeuwt eb
De tijd die stond niet stil
en zacht fluister ik:
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!
Ik geef je mijn bezit,
ik schenk je alles wat ik heb!
Maar geef mij dat stukje terug,
van jong en ook van pril
en ik laat haar nooit meer gaan.…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
De golven van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.801 Op de golven van het leven
dobberen we allemaal rond
vanuit het licht naar schemering
rustig of wild naar de morgenstond
De golven van het leven
niet iedereen houdt ze in bedwang
niet voor iedereen altijd bruisend
soms een onzekere samenhang
De golven van het leven
ze bezorgen eb en vloed
dat wil zeggen veel verdriet
of juist heel veel…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib en slijk
eb…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Ik hou van je zee,
je rollende golven
hoe je dat doet
door de wind,
door eb en de vloed?…
ongetemde zeefeeks
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
660 walsend ongetemd ons weeuwke
laag de stem droef haar lied
‘flirtueel echt liefde is er niet’
baltsend onderwijl als spreeuwke
schitt’rend in de zonnegloed
laaiend helder lichter
‘neuk nooit een dichter
zelfs eb is hem nog vloed’
de zeegodin van al ‘t zoute water
siert niet meer met pomponnetjes
onzijdig haar zin’lijke japonnetjes
in…
Jij
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
5.482 laat zandkorrels, ruw en grillig
zacht een naam schrijven
in vochtig zand waar afdrukken
van vriendschap tijdloos zijn
wanneer de zon bloedrood
haar nieuwe dageraad begroet
vouwen handen licht duister samen
en vlechten een nieuwe morgen
ogen vinden elkaar in het gemis
van gisteren waar langs de lijn
van eb en vloed elke golf
weer die…
Storm
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.138 Liefde tussen Hem en Haar
Is vaak als eb en vloed
Gaat het goed, dan is het goed
En komt men tot elkaar
Men verdrinkt in liefdesgolven
Wordt er letterlijk door bedolven
Het voelt goed, het is goed
Wat dat toch met mensen doet
Het geeft ze energie en kracht
Waarmee ze ook de storm
Al is die soms ook zo enorm
Aankan, wegstuurt en veracht
Kabbelt…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 soms als de nacht fluistert
in ’t duister aarzelt
worstelt met het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
de dood
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.386 EB…